Лидстің «Фентон, Мюррей және Джексон» инженерлік компаниясының тарихы
Fenton, Murray and Jackson
Лидс қаласындағы Fenton, Murray & Jackson – 1790-жылдары құрылған, текстиль өнеркәсібі үшін машина жасаумен айналысқан британдық инженерлік компания. Локомотивтер жасады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фентон, Мюррей және Джексон - Англияның Батыс Йоркшир графтығындағы Лидс қаласының Холбек ауданындағы Уотер Лэйнде орналасқан Round Foundry инженерлік компаниясы.
Fenton, Murray and Jackson was an engineering company at the Round Foundry off Water Lane in Holbeck, Leeds, West Yorkshire, England.
Фентон, Мюррей және Вуд
Fenton Murray and Wood компаниясы 1790 жылдары темір қорытушы Мэтью Мюррей және тоқыма машиналарын жасаушы Дэвид Вуд тарапынан машина құралдарын (көбінесе тоқыма өнеркәсібі үшін) және стационарлық бу машиналарын жасау мақсатында құрылды. Компанияның негізгі қаржыландырушысы кенші Джеймс Фентон (1754–1834) болды, ал серіктес емес Уильям Листер – ұйықтас серіктес ретінде қатысты. 1811 жылы Бленкинсопқа патенттелген тісті дөңгелек және рельс жүйесін пайдаланатын локомотив жобалау үшін компанияға ұсыныс түсті. 1812 жылы жасалған «Саламанка» локомотиві табысқа ие болды, және Мюррей 1826 жылы қайтыс болғанға дейін барлығы алты локомотив салынды.
Fenton Murray and Wood was founded in the 1790s by ironfounder Matthew Murray and textile machine engineer David Wood to build machine tools (mainly for the textile industry) and stationary steam engines. The company was capitalised by colliery owner James Fenton (1754–1834) as the main financier, and millwright William Lister, a sleeping partner. The partnership was approached to design a locomotive that would exploit the rack and pinion patent granted to Blenkinsop in 1811. Their 1812 product, Salamanca was successful, and a total of six engines were built before Murray's death in 1826.
Фентон, Мюррей және Джексон
Вуд 1820 жылы қайтыс болғаннан кейін компания Fenton, Murray and Jackson аталды. 1824 жылы компания Дипинг-Фен комиссарларына 60 ат күші бар сәулелі қозғалтқыш жеткізді, ол Под-Холда орнатылған екі машинаның бірі болды. Екінші қозғалтқышты және екі машинаға қажетті қалақтарды Butterley компаниясы жеткізді. Butterley қозғалтқышы бірден (£3300-ге) сатып алынған болса, Fenton және Murray қозғалтқышы сатып алынбаған көрінеді. 1825 жылғы есептерде Fenton қозғалтқышы үшін бар болғаны 127 фунт 6 шиллинг төленгені көрсетілген. Сәулелі қозғалтқыштарды жалдауға беру, «шарттар бойынша» сатып алу немесе табыстан үлес төлеу сияқты басқа да жаңа тәсілдермен төлеу жиі кездесетін. Қозғалтқыш Кестевен деп аталды және 1925 жылға дейін жұмыс істеді. 1831 жылдан бастап Роберт Стивенсонның жобалары бойынша қозғалтқыштар жасау жұмыстары басталды, олардың көпшілігі субконтракт бойынша 2-2-0 «Планеталар» және 2-2-2 «Патенттер» типтес болды. Олардың көпшілігі экспортталды, сондай-ақ Ұлы Батыс темір жолы үшін Даниэль Гучтың Firefly класының жиырма қозғалтқышы жасалды. 1840 жылға қарай, олар жылына жиырмаға дейін қозғалтқыш шығаратын болды. Компанияның атауы Лидстегі Fenton, Murray and Jackson инженерлері ретінде Ирландиядағы Шаннон өзеніндегі Виктория шлюзында (1843 жылы салынған) орналасқан құйма темірден жасалған тіреулерде көрсетілген. Алайда 1843 жылға қарай өсім тоқталып, компания жабылды.
After Wood's death in 1820, the company became Fenton, Murray and Jackson. In 1824 the company supplied a 60hp beam engine to the commissioners of Deeping Fen as one of two erected at Pode Hole. The other engine was supplied by the Butterley Company as were the scoop wheels for both. Although the Butterley engine was purchased outright (for £3,300), it appears that the Fenton and Murray engine was not. The accounts for 1825 showed a payment of only £127/6/ for the Fenton engine. It was not uncommon for beam engines to be leased, purchased 'on terms', or paid for in other novel ways such as a share of the earnings. The engine was named Kesteven and worked until 1925. From 1831, work began building engines to Robert Stephenson's designs, both 2 2 0 "Planets" and 2 2 2 "Patentees", many of them under subcontract. Many were exported, and twenty of Daniel Gooch's Firefly class for the Great Western Railway. By 1840, they were turning out up to twenty engines a year. The company's name appears on cast iron bollards still in situ at Victoria Lock (built 1843) on the River Shannon in Ireland as Fenton, Murray and Jackson Engineers of Leeds. However, by 1843, the boom was over and the company closed down.