Кіріспе

Абиля Лысаниу немесе Абиля Лысание немесе Абиля (Ἄβιλα ἐπικαλουμένη Λυσανίου немесе Ἄβιλα) – Абана өзенінің жағасында орналасқан ежелгі қала және Сирияның Абилен қаласының астанасы. Қазіргі уақытта бұл жер Сүкі Уәди Барада ауылының орны (алғашқы араб географтары Әбіл-ес-Сук деп атаған), Сирияның Дамаск қаласының солтүстік-батысында шамамен орналасқан. Сондай-ақ, бұл қала Орталық Сириядағы Хомстың оңтүстігіндегі Абил ауылы деп те анықталған. Қаланың қосымша аты Лисанияс, аймақтың әкімі болған адамның есімінен шыққан. Қазіргі таңда қала орнында ғибадатхананың қираған қалдықтары, су құбырлары, басқа да іздер және өзен жағасындағы жазулар сақталған. Әбіл және Абиля есімдерінің шығу тегі мен мағынасы әртүрлі болғанымен, олардың ұқсастығы осы жерде Әбілдің жерленгені туралы дәстүр пайда болуына себеп болды. Иордан 445 жылғы Антиохия сотында және 451 жылғы Халкидон сотында болды. Иоанн 458 жылы Финикия Секунда епископтарының Византия императоры Леон I Тракийге Александриялық Протерийдің өлтірілуіне наразылық білдіріп жіберген бірлескен хатына қол қойғандардың бірі болды. Александр 518 жылы император Юстин I оның Сирия православиесіне бейімділігі үшін қызметтен шеттетуге мәжбүр болды. Бұл епархия енді тұрақты емес, бірақ Католик шіркеуі оны титулярлық кафедра ретінде тізімдеп отыр.

"Абиля" көне француз әдебиетінде

Абила, сондай-ақ "Абилант" немесе "Абелант" деп те жазылады, ол қамал немесе қала ретінде, сондай жердің кейіпкері (принцесса, король, сұлтан, мысалы, Rouge Lion d'Abilant) немесе тіпті сарациннің толық аты ретінде "Иерусалимнің жалғасы": Ескі француз крестовый циклінің Лондондық және Туриндық редакцияларында, Симон де Пуйль: "Chanson de geste", Karlamagnús saga: Шарлемань және оның батырларының сағасы, және Gloriant шығармаларында кездеседі.