Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық музыкалық стиль – "жеңіл" оркестрлік музыканың түрі, сондай-ақ сыбызғы музыкасының бір формасы.
British musical style of "light" orchestral music
the form of bagpipe music
Жеңіл музыка – батыс классикалық музыкасының айқын емес, жеңіл түрі. Ол 18-19 ғасырларда пайда болып, қазірге дейін жалғасуда. Оның ең гүлденген кезеңі 20 ғасырдың ортасы болды. Бұл стиль әдетте қысқа оркестрлік шығармалар мен сюиталар арқылы жасалады, олар концерт, симфония және опера сияқты күрделі формаларға қарағанда кең аудиторияға арналған. Жеңіл музыка радио хабарларын таратудың даму кезеңінде ерекше танымал болды, мысалы, BBC Light Programme (1945–1967) станциясы негізінен "жеңіл" композицияларды ойнатты. Оны кейде көңіл-күй музыкасы немесе концерттік музыка деп те атайды, және ол көбінесе оңай тыңдалатын музыка жанрымен байланыстырылады. Жеңіл музыка Ұлыбританияда, АҚШ-та және Еуропаның континенттік бөлігінде танымал болды, сонымен қатар осы жанрдағы көптеген шығармалар фильмдерде, радиода және теледидарда қолданылып, бүгінгі күнге дейін таныс.
Light music is a less serious form of Western classical music, which originated in the 18th and 19th centuries and continues today. Its heyday was in the mid‑20th century. The style is through composed, usually shorter orchestral pieces and suites designed to appeal to a wider context and audience than more sophisticated forms such as the concerto, the symphony and the opera. Light music was especially popular during the formative years of radio broadcasting, with stations such as the BBC Light Programme (1945–1967) playing almost exclusively "light" compositions. Occasionally also known as mood music and concert music, light music is often grouped with the easy listening genre. Light music was popular in the United Kingdom, the United States and in continental Europe, and many compositions in the genre remain familiar through their use as themes in film, radio and television series.
Шығу тегі
Кейінгі романтизм оркестрлік туындылардың ұзындығы мен ауқымы Батыс классикалық канонынан жеңіл оркестрлік шығармалардың бағытын бөліп тастағанша, Моцарт және Хайдн сияқты классикалық композиторлар «Eine Kleine Nachtmusik» сияқты жеңіл туындыларын жазу арқылы симфониялары мен операларымен бірдей даңққа ие болды. Еуропалық жеңіл музыканың кейінгі үлгілеріне Франц фон Суппе немесе сэр Артур Салливан сияқты композиторлардың оперетталары; континенттік салондық және үй музыкасы жанрлары; Иоганн Штраус II және оның отбасының вальстері мен марштары жатады. Штраус вальсі жиі орындалатын жеңіл музыкалық туындыға айналды (мысалы, Чарльз Анклифтің «Nights of Gladness» немесе Феликс Годиннің «Valse Septembre» шығармалары). Бұл 19-шы және 20-шы ғасырдың басында классикалық музыканың «жеңіл» дәстүрінің қалыптасуына ықпал етті. Ұлыбританияда жеңіл музыка жанры 19-шы және 20-шы ғасырдың басында Ұлыбританияда гүлденген жағажай және театр оркестрлерінен бастау алады. Олар классикалық музыкадан бастап, сол заманғы танымал әндер мен балладалардың аранжировкаларына дейін кең спектрлі музыка орындады. Осы дәстүрден көпшілікке ұнатуға арналған, арнайы жазылған қысқа оркестрлік шығармалар пайда болды. Сэр Эдвард Элгар сияқты композиторлар «Salut d'Amour», «Нерсерлік сюита» және «Chanson de Matin» сияқты көптеген танымал туындылар жазды. Лондонның ойын-сауық бақтарында өткен бұрынғы «көшелік концерттер» әсерімен Генри Вудтың Корольдік залдағы алғашқы «Промс» концерттері, әсіресе «Промстың соңғы кеші» осындай рухта өтті. 1920 жылдары BBC радио хабарларын енгізу арқылы стильге идеалды мүмкіндік туды. Бұл 1945 жылы BBC Light Programme бағдарламасының іске қосылуынан кейін күшейді, онда «Friday Night is Music Night» және «Music While You Work» сияқты бағдарламалар көрсетілді. АҚШ-та 19 ғасырда «поп-оркестрлер», мысалы, Бостон Попс пайда бола бастады. Бостон Попс 1885 жылы, Бостон симфониялық оркестрінен (BSO) төрт жыл бұрын құрылды. Олар Лерой Андерсон, Ферде Грофе және Джордж Гершвин сияқты композиторларға театр музыкасы, кино музыкасы және танымал музыка мен шоу әндерінің аранжировкаларымен бірге түпнұсқа туындылар жазуға тапсырыс берді.
Before Late Romantic orchestral trends of length and scope separated the trajectory of lighter orchestral works from the Western Classical canon, classical composers such as Mozart and Haydn won as much fame for writing lighter pieces such as Eine Kleine Nachtmusik as for their symphonies and operas. Later examples of early European light music include the operettas of composers such as Franz von Suppé or Sir Arthur Sullivan; the Continental salon and parlour music genres; and the waltzes and marches of Johann Strauss II and his family. The Straussian waltz became a common light music composition (note for example Charles Ancliffe's "Nights of Gladness" or Felix Godin's "Valse Septembre"). These influenced the foundation of a "lighter" tradition of classical music in the 19th and early 20th centuries. In the UK, the light music genre has its origin in the seaside and theatrical orchestras that flourished in Britain during the 19th and early 20th century. These played a wide repertoire of music, from classical music to arrangements of popular songs and ballads of the time. From this tradition came many specially written shorter orchestral pieces designed to appeal to a wider audience. Composers such as Sir Edward Elgar wrote a number of popular works in this medium, such as the "Salut d'Amour", the Nursery Suite, and Chanson de Matin. Influenced by the earlier "promenade concerts" held in London pleasure gardens, a similar spirit embued many of Henry Wood's early Queen's Hall Proms concerts, especially the "Last Night of the Proms". With the introduction of radio broadcasting by the BBC in the 1920s the style found an ideal outlet. This increased after the launch of the BBC Light Programme in 1945, featuring programmes such as Friday Night is Music Night and Music While You Work. In the United States, "pop orchestras" such as the Boston Pops began to emerge in the 19th century. The Boston Pops was founded in 1885 as a second, popular identity of the Boston Symphony Orchestra (BSO), founded four years earlier. They commissioned light pieces by composers such as Leroy Anderson, Ferde Grofé, and George Gershwin to write original works, along with theatre music, film music and arrangements of popular music and show tunes.
Стиль
Британдық жеңіл музыка композиторы Эрнест Томлинсон жеңіл музыканың ең басты айырмашылығы – мелодияға баса назар аудару екенін айтты. Бұл жанрдың маңызды ерекшелігі, алайда ерекше музыкалық текстураларды жасау да мақсат болып табылады, мысалы Роберт Фарнонның немесе Рональд Биндждің "каскадтық скрипкалар" әсерінің тығыз гармониясы, кейіннен ол "Мантованидің реверберацияланған скрипкаларының тұрақты гулымен" байланысты болды. Ол радио хабаршысы Денис Норденнің "жеңіл музыка сыртынан ғана емес, ішінен де әуенді" деген сөзін келтіреді. Жанрдың тағы бір танымал атауы – "көңіл күй музыкасы" – Чарльз Уильямстың "Тыныш серуен" сияқты шығармаларына сілтеме жасайды, ол анданте темпінде жазылған және көңілді, шаттыққа толы сезім береді. Жеңіл музыкалық шығармалар көбінесе жеке немесе сюита құрамындағы бөлімдер ретінде ұсынылады және оларға көбінесе жекелеген сипаттамалық атаулар беріледі. Мұндай атаулар кейде ерекше немесе есімдерінен өзгеше болуы мүмкін, мысалы Фредерик Керзонның "Қуылып жүрген имнің биі". Осы дәстүрге сай, шығармалар көбірек "қалыс" туындылардың есебінен музыкалық әзілдерді де қамтуы мүмкін, мысалы Эрик Фенбидің "Илкла Мурдағы Россини" увертюрасы немесе Артур Уилкинсонның "Beatlecracker" сюитасы, ол The Beatles әндерін Чайковскийдің "Жақсы қарындас" балеті стилінде өңдейді.
The British light music composer Ernest Tomlinson stated that the main distinction of light music is its emphasis on melody. This is certainly a major feature of the genre, although the creation of distinctive musical textures in scoring is another aim, for example the close harmony of Robert Farnon or Ronald Binge's "cascading string" effect, which later became associated with the "sustained hum of Mantovani's reverberated violins". He goes on to cite broadcaster Denis Norden who said that light music was "not just tuneful round the outside, but tuneful right through." The genre's other popular title "mood music" is a reference to pieces such as Charles Williams' A Quiet Stroll, which is written at an andante pace and has a jaunty, cheery feel. Light music pieces are usually presented individually or as movements within a suite, and are often given individual descriptive titles. These titles can sometimes be unusual or idiosyncratic, such as Frederic Curzon's "Dance of the Ostracised Imp". In keeping with this tradition of levity, pieces can also feature musical jokes at the expense of more "serious" works, such as Eric Fenby's overture Rossini on Ilkla Moor or Arthur Wilkinson's Beatlecracker Suite, which arranges songs by The Beatles in the style of Tchaikovsky's ballet The Nutcracker.
Қатысқан жанрлар
Жанр көбінесе Мантовани, Перси Фейт және Генри Манчинидің оңай тыңдалатын оркестрлік аранжировкаларымен байланысты, бірақ Манчиниден басқа, бұл композиторлар өздерінің жазған шығармаларынан гөрі аранжировкаларымен көбірек танымал. Осы байланыстың нәтижесінде музыка кейде лаунж музыкасы немесе Экзотика жанрларымен шатастырылады, бірақ жеңіл музыкада әдетте вокал, синтезаторлар немесе эстрадалық музыка аспаптары қолданылмайды. Оны кейде Seeburg Corporation немесе Cantata 700 (3M) сияқты коммерциялық фонограммаларға арналған түсірілген музыка мен лифт музыкасымен, сондай-ақ Muzak Orchestra (Muzak компаниясы) туындыларымен тобына қосуға болады: 1950-ші, 1960-шы және 1970-ші жылдары дүкендерде, қонақүйлерде және әуе компанияларында ойналатын эстрадалық музыканың жеңіл оркестрлік аранжировкалары фонограмма ретінде қолданылды. Осыған ұқсас, бұл «әдемі музыкамен» байланысты, ол жергілікті кәсіпорындардың жарналары арқасында үзіліссіз және жарнамасыз үлкен уақыт кезеңдерінде музыка тарату форматы болып табылады.
The genre is often associated with the easy listening orchestral arrangements of Mantovani, Percy Faith and Henry Mancini, although with the exception of Mancini these composers are better known for their arrangements rather than through composed original compositions. As a result of this association, the music is sometimes linked to the genres of lounge music or Exotica, but light music generally does not feature vocals, synthesisers or popular music instruments. It can also sometimes be grouped with the background music and elevator music created for commercial background music players such as the Seeburg 1000 by Seeburg Corporation or Cantata 700 (3M) as well as the works of Muzak Orchestra (Muzak as a company): back in the 1950's, the 1960's and the 1970's, the background music were light orchestral arrangements of popular music played in shops, hotels and airlines. The same goes to the association with beautiful music, a format of broadcasting music in big time blocks without interruptions or ads thanks to subscriptions by local businesses.
Кино, радио және теледидар тақырыптары ретінде
1950 және 1960 жылдары көптеген жеңіл композиторлар кино, радио және теледидарда пайдалану үшін «Өндірістік кітапхана» музыкасын жазды. Осының нәтижесінде көптеген жеңіл музыка композициялары тақырыптық музыка ретінде танымал болды. Мысалы, Тревор Дунканның «Кішкентай сюитадан» маршы 1960 жылдары BBC-де доктор Финлейдің іс кітабының тақырыбы ретінде қолданылды, ал Эдвард Уайттың «Пуффин Билли» BBC радио сериясы «Балалар сүйіктілері» мен CBS балалар бағдарламасы «Капитан Кенгуру» үшін тақырып ретінде пайдаланылды. Әсіресе Эрик Коутстың марштары тақырыптық музыка ретінде жиі қолданылды. Оның ең танымал туындысы саналатын «Бұзушылар маршы» 1954 жылғы фильмнің тақырыбы ретінде пайдаланылып, фильмнің және оның миссиясының символына айналды. Коутстың басқа туындылары «Музыкамен жұмыс істегенде шақыру» («Calling All Workers»), «Найтсбридж» («Knightsbridge») және «Көшпенді күндер» («Halcyon Days») «Форсайт сагасының» тақырыбы ретінде қолданылды. Коутс телеарналар үшін «BBC Телевизиялық маршы», ATV-нің «Дыбыс және Көру маршы» және Associated Rediffusion-ның «Мұзыка әр жерде» сияқты оригиналдық марштар жазуға шақырылды. Басқа да ерекше теледидарлық ашылу тақырыптарына Уильям Уолтонның Гранада прелюдиялары, Гранада теледидары үшін сигналдар мен аяқтау музыкасы, Роберт Фарнонның Radiotelevisão Portuguesa үшін «Дерби күні», Ричард Аддинселлдің Оңтүстік теледидары үшін «Оңтүстік рапсодиясы», Рон Гудвиннің «Батысқа қарай Хо!» Westward Television және Джон Данкуорттың Rediffusion London үшін «Кең дүние» жатады. Би-би-си радиосында бірнеше жеңіл музыка туындылары бүгінгі күнге дейін қолданылып келеді. Эрик Коутстың «Ұйықтайтын лагуна жанында» («By the Sleepy Lagoon») «Desert Island Discs» тақырыбы, Артур Вудтың «Барвик Грин» – «The Archers» тақырыбы, ал Рональд Биндждің «Желкенмен жүзу» («Sailing By») түнгі кемелердің болжамынан бұрын ойнатылады.
In the 1950s and 1960s many light composers wrote Production Library music for use in film, radio and television, and as a result, many light music compositions are familiar as theme music, an example being Trevor Duncan's March from a Little Suite, used by the BBC as the theme to Dr. Finlay's Casebook in the 1960s, or Edward White's "Puffin' Billy" being the theme to both the BBC radio series Children's Favourites and the CBS children's programme Captain Kangaroo. Eric Coates' marches in particular were popular choices as theme music. The "Dambusters March", possibly his most famous work, was used as the title theme to the 1954 film and has become synonymous with the film and the mission itself. Other Coates works used as theme music include "Calling All Workers" for Music While You Work, "Knightsbridge" for In Town Tonight and "Halcyon Days" as the theme to The Forsyte Saga. Coates was also commissioned to write original marches for television stations including the "BBC Television March", ATV's "Sound and Vision March" and Associated Rediffusion's "Music Everywhere". Other noteworthy television startup themes include William Walton's Granada Preludes, Call Signs and End Music for Granada Television, Robert Farnon's Derby Day for Radiotelevisão Portuguesa, Richard Addinsell's Southern Rhapsody for Southern Television, Ron Goodwin's Westward Ho! for Westward Television and John Dankworth's Widespread World for Rediffusion London. Several pieces of light music are used on BBC Radio 4 to the present day, with Eric Coates's "By the Sleepy Lagoon" being the theme of Desert Island Discs, Arthur Wood's "Barwick Green" the theme of The Archers and Ronald Binge's "Sailing By" preceding the late night shipping forecast.
Қалпына келу және қайта өрлеу
1960 жылдары бұл стиль радио мен теледидарда сәннен шығып, көптеген жеңіл композиторларды өз энергияларын күрделірек туындылар немесе киноға музыка жазуға жұмсауға мәжбүр етті. Роберт Фарнон өмірінің соңғы кезеңінде бірнеше симфонияны аяқтады, сондай-ақ "Колдиц" сияқты теледидарға музыка жазды. Джон Уильямс сияқты композиторлар жеңіл композиторлардың классикалық оркестрлеу және аранжировкалау шеберлігін бағалады, тіпті Анджела Морли мен Гордон Лэнгфордтан "Жұлдызды соғыстар" (1977) және "Е.Т. – жерден тыс" (1982) фильмдеріне музыка оркестрлеуге көмектесуді сұрады. Жеңіл музыка ойнауға маманданған көптеген оркестрлер таратылды. Бұрын қонақүйлерде, теңіз жағалауындағы курорттарда және театрларда жиі кездесетін шағын пальма астындағы оркестрлер біртіндеп жоғалып, жазылған музыкаға ұшырады. BBC жеңіл музыка архивінен бас тарта бастады, оның көп бөлігін композитор Эрнест Томлинсон сақтап алып, қазір оның Жеңіл оркестрлік музыка кітапханасында сақталады. Дегенмен, жанр 1940-1950 жылдарға ностальгиялық сағыныш тудыратын жарнамалар мен теледидар бағдарламаларында қолданылу арқасында халықтың есінде сақталды. Содан кейін Корольдік балет симфониясы, Жаңа Лондон оркестрі және BBC концерт оркестрі сияқты оркестрлердің жеңіл музыкасының жаңа жазбалары шықты, сондай-ақ Кембридж концерт оркестрі, Скарборо Спа оркестрі және Ванкувер аралының Палм Корт Жеңіл оркестрі сияқты оркестрлердің концерттері жалғасты. Бұл стиль сонымен қатар BBC Radio 3-те Брайан Кейдің "Light Programme" бағдарламасында өз үйін тапты, бірақ бұл бағдарлама 2007 жылдың ақпанында тоқтатылды. 2007 жылы BBC Four 1945 және 1955 жылдар аралығындағы британдық мәдениетті тойлауға арналған тақырыптық кештің аясында жеңіл музыка кешін өткізді, оған Брайан Кейдің "Музыка баршаға" атты деректі фильмі және "Жұма кешінде музыка" бағдарламасының теледидарлық нұсқасы кірді. Ұлыбританияда, АҚШ және Канадада классикалық музыкаға маманданған кейбір радиоарналарда әлі де жеңіл музыка ойнатылады, мысалы, Ұлыбританияда Classic FM және Мексикада XLNC1. 2011 жылдың маусым айында BBC Radio 3 1951 жылғы Ұлыбритания фестивалінің 60 жылдығын мерекелеу аясында "Light Fantastic" атты жалпыұлттық жеңіл музыка фестивалін ұйымдастырды. Бұл шара Лондон, Манчестер, Кардифф және Глазго қалаларында кәсіби және әуесқой ұжымдардың қатысуымен өтті, соның ішінде Манчестер маңындағы Ирламдағы зауытта "Жұмыста музыка" туындысының қайта жаңғыруы, Саутбанк орталығындағы бірнеше жеңіл музыка концерттері және жанр туралы бірқатар деректі фильмдер көрсетілді. Митчелл мен Уэбб сонымен қатар Акер Билктің "Stranger on the Shore" әнін өздерінің радио скетч-шоуының тақырыптық музыкасы ретінде пайдаланады.
During the 1960s, the style began to fall out of fashion on radio and television, forcing many light composers to refocus their energy on writing more serious works or music for film. Robert Farnon completed several symphonies in the later part of his life, as well as composing for television, for example Colditz. The light composers' skills of classical orchestration and arrangement were appreciated by composers such as John Williams, with both Angela Morley and Gordon Langford asked to help orchestrate his film scores for Star Wars (1977) and E. T. the Extra Terrestrial (1982) amongst others. Many orchestras specialising in playing light music were disbanded. Small palm court orchestras, once common in hotels, seaside resorts and theatres were gradually lost in favour of recorded music. The BBC began to discard its archive of light music, much of which was saved by composer Ernest Tomlinson and is now kept at his Library of Light Orchestral Music. However, the genre was kept in the public consciousness by its use in advertisements and television programmes, often used as a nostalgic evocation of the 1940s and 1950s. This was followed by new recordings of light music by orchestras such as the Royal Ballet Sinfonia, the New London Orchestra and the BBC Concert Orchestra, as well as continued public concerts by orchestras such as the Cambridge Concert Orchestra, the Scarborough Spa Orchestra and Vancouver Island's Palm Court Light Orchestra. The style also found a new home on BBC Radio 3 on Brian Kay's Light Programme, although this programme was discontinued in February 2007. In 2007, BBC Four broadcast an evening of light music as part of a themed evening celebrating British culture between 1945 and 1955, which included Brian Kay's documentary Music for Everybody and a televised version of Friday Night is Music Night. In the UK, US and Canada, light music can still be heard on some of the radio channels that specialise in classical music: for example Classic FM in the UK, and XLNC1 in Mexico. A nationwide participatory festival of light music called "Light Fantastic" was organised by BBC Radio 3 in June 2011 as part of the 60th anniversary celebrations of the 1951 Festival of Britain. This included events in London, Manchester, Cardiff and Glasgow, from both professional and amateur ensembles, including a live revival of Music While You Work from a factory in Irlam near Manchester, several light music concerts from the Southbank Centre and a number of documentaries about the genre. Mitchell and Webb also use Acker Bilk's "Stranger on the Shore" as the theme music of their radio sketch show.
Белгілі композиторлар
"Жылы музыка" жазған деп саналатын жүздеген композиторлар бар, алайда шығармашылығы негізінен жеңіл туындыларға бағытталған композиторлардың ішінде Чарльз Анклифф, Рональд Биндж, Эрик Коутс, Фредерик Керзон, Тревор Дункан, Роберт Фарнон, Адалгисо Феррарис, Рон Гудвин, Хайнц Киесслинг, Альберт Кетелби, Билли Майерл, Анжела Морли, Эрнест Томлинсон, Сидни Торч, Эдвард Уайт, Чарльз Уильямс, Альберто Семприни және Хайдн Вуд бар. Осы композиторлардың әрқайсысы шамамен 1920–1960 жылдар аралығындағы "жеңіл музыканың алтын ғасыры" кезеңінде еңбек етті.
There are hundreds of composers who can be considered to have written "light music", although composers whose oeuvre focussed primarily on lighter works include Charles Ancliffe, Ronald Binge, Eric Coates, Frederic Curzon, Trevor Duncan, Robert Farnon, Adalgiso Ferraris, Ron Goodwin, Heinz Kiessling, Albert Ketèlbey, Billy Mayerl, Angela Morley, Ernest Tomlinson, Sidney Torch, Edward White, Charles Williams, Alberto Semprini and Haydn Wood. Each of these composers worked during the "golden age" of light music from roughly 1920–1960.