Кіріспе

Мэриленд штатында танылған, тарихи Пискатауэй тайпасынан таратыны туралы мәлімдейтін тайпа.

Пискатауэй Индей халқы /p//ɪ//s/'/k//æ//t//ə/,/w//eɪ/, сонымен қатар Пискатава /p//ɪ//s/'/k//æ//t//ə/,/w//eɪ//, /,/p//ɪ//s//k//ə/'/t//ɑː//w//ə/ деп те аталады, бұл Мэриленд штатындағы тарихи Пискатауэй халқынан тараған мемлекеттік танылған тайпа. Еуропалықтармен алғашқы кездесу кезінде Пискатауэй Чисапик шығанағы аймағындағы ең көп халқы бар және күшті жергілікті биліктердің бірі болды, оның территориясы Потомак өзенінің солтүстік жағында орналасқан. 17 ғасырдың басында Пискатауэй өзеннің солтүстік жағалауындағы басқа алгонкин тілді американдық тайпаларға үстемдік еткен. Пискатауэй тайпасының саны 19 ғасырға дейін колонизация, жұқпалы аурулар және тайпааралық және колониялық соғыстардың салдарынан күрт азайды. Пискатауэй Индей халқы 20 ғасырдағы өз халқы мен мәдениетінің қайта жандануынан құрылды. Оның халқы жергілікті халықтар мен адам құқықтарын қорғауға міндеттенген. Бұл Пискатауэй халқының қазіргі уақыттағы үш ұйымдасқан тобының бірі. 2012 жылдың 12 қаңтарында Мэриленд штатының губернаторы Мартин О'Мэлли Бас Ассамблея белгілеген тәртіп бойынша Пискатауэй Индей халқын және Пискатауэй Коной тайпасын үнді тайпалары ретінде тану туралы жарлық шығарды.

География

Пискатауи үнді ұлты Чарльз, Калверт және Сент-Мэри округтеріндегі дәстүрлі жерлерде қоныстанған; бәрі де Мэриленд штатында. Олардың көпшілігі қазір Мэриленд штатының оңтүстігіндегі осы үш округте, сондай-ақ жақын орналасқан Балтимор және Вашингтон қалаларындағы ірі қалалық аймақтарда тұрады.

Үкімет

Пискатауи үнді халқының және Таяк аймағының ең соңғы мұрагер басшысы – марқұм Билли Редвинг Таяк, ол жергілікті халық және адам құқықтары қозғалысында белгілі болды. Ол XX ғасырдағы американдық түпкілікті халықты жаңарту қозғалысының жетекшісі, марқұм бас Түркия Таяктын ұлы болды. Ол 2021 жылдың қыркүйек айында дүние салды. Түркия Таяк 1978 жылы қайтыс болғаннан бері, Пискатау халқын өкілдік ететін тағы екі ұйымдасқан тайпалық топ пайда болды: олар – Мервин Савой ханым басқаратын Пискатау Коной тайпасы және Натали Проктор басқаратын Седарвилл Пискатаулары тобы. Әртүрлі тайпалар тайпа мүшелігі, даму және басқа да мәселелер бойынша әртүрлі пікірлерде.

Тарих

Түпкі халықтар Мэриленд су жолдарының бойындағы аймақтарды мыңдаған жылдар бойы мекендегенімен, тарихи Пискатау тайпасы XIV немесе XV ғасырда көптеген елді мекендерді біріктіріп құрылды. Әйелдер дамыған егіншілер болды, халықты және иерархиялық қоғамды қамтамасыз ететін жүгері, бұршақ және қабақтың түрлі сорттарын өсірді. Еркектер де аң аулап, балық аулаған. Орындар мен билеушілердің иерархиясы қалыптасты: мұрагерлік билеушісі жоқ кіші елді мекендер жақын ауылға салық төледі. Оның басшысы, яғни уорованс, әрбір тәуелді елді мекенге "кіші патша" тағайындады. Саяси өзгерістермен бірге әлеуметтік құрылым мен діни дамуда да өзгерістер болды, бұл иерархияны биік деңгейге көтерді. XVI ғасырдың соңына қарай Потомак өзенінің солтүстік жағалауындағы әр уорованс бір ғана жоғары басшыға бағынды: Пискатауидің Таяк деп аталатын билеушісіне.

Ағылшын отарлауы

1608 жылы ағылшын саяхатшысы капитан Джон Смит алғаш рет Потомак өзенінің жоғарғы ағысына сапар жасады. Ағылшыздар қазіргі Мэриленд штабын жайлауды бастағанда, таяк тайпасы жаңа келгендермен одақтасты. Ол ағылшыздарға бұрынғы үнді қонысын сыйлады, олар оны өз монархтарының құрметіне Сент-Мэри қаласы деп атады. Таяк тайпасы жаңа отарлау бекетін солтүстіктен келетін сусквеханноктардың шабуылына қарсы қорғаныс қатарында пайдалануды жоспарлады. 1634 жылы Таяк Читимачен немесе Киттамакунд иезуит миссионері Эндрю Уайттың басшылығымен христиан дініне кірді. Оның жас қызы Мэри де христиан дініне көшіп, христиан есімін алғаннан кейін Мэриленд колонисі Джайлс Брентке үйленді. Көп ұзамай тайпа ағылшын діни соғыстарының ортасында қалды. Вирджиниялық протестант саудагері Уильям Клейборн мен оның серігі капитан Ингаллс Мэрилендке шапқындап, Сент-Мэри қаласын және Кент аралындағы қарсылас сауда бекетін қиратты. Сонымен қатар, Калверт үкіметі мен Киттамакунд таяу уақытта қайтыс болды. Тайпа да, Мэрилендтің қарсыластың үкіметтері де Бренттің Пискатауай жерлеріне қойған талабын мойындамағандықтан, олар Потомак өзенін кесіп өтіп, Аквиа Крикке сауда бекетін құрып, Вирджинияда қоныстанды. Ағылшындармен одақтас болудың және қорғаныс шебі болудың пайдасы ұзаққа соқпады. Мэриленд колониясы бастапқыда күшті болмағандықтан, елеулі қауіп тудыра алмады. Бірақ Сенека тайпасы оңтүстікке қарай шабуылдауларын тоқтатпады. Сонымен қатар, ағылшыздар өздерінің діни дауларын шешіп, өздерінің діни келіспеушіліктерін шешкеннен кейін, олар жер мен ресурстар үшін пискатауайларға қарсы шықты. Бұған қоса, кейбір пискатауайлар Потомак өзенінің арғы жағына қоныстанды және маттапони тайпасы ретінде танылды. Олар ағылшын-поухатан соғыстарына қатысты. 1668 жылғы келісім бойынша, батыс жағалаудағы алгонкиан тайпалары екі резервацияда тұруға келісті: біреуі Викомико өзенінде, екіншісі Пискатауай отанының бір бөлігін құрайтын қоныстарда. Алайда, Вирджиния колониясынан қайтып келген сусквеханноктар Мэрилендте бекініс салғандықтан, резервациялар құрылмады және олар ағылшын отарлаушыларына қарсы соғыс Бекон көтерілісіне ұласты. Орта плантация келісімінен кейінгі тыныштық ұзаққа соқпады. Алгонкиан тайпаларының босқындары, соның ішінде Вирджинияда өздерінің кішкентай резервациясы бар маттапони тайпасы, 1690 жылы Зекия батпағына шегінген пискатауайлармен бірікті. 1697 жылы көптеген пискатауайлар Потомак өзенін кесіп, қазіргі Вирджиния штатының Фаукьер округіне жақын жерде орналасқан жаңа қонысқа көшіп, Plains қаласының жанында лагерь құрды. Бұл Вирджиния отарлаушыларын алаңдатты, олар пискатауайларды Мэрилендке қайтаруға тырысты. Ақыры, 1699 жылы тайпа өз еркімен Потомак өзеніндегі Коной аралына, Мэриленд штатындағы Пойнт-оф-Роксқа көшіп барды. Олар 1722 жылдан кейін ғана осы жерде қоныстанды. XVIII ғасырда пискатауайлардың бір бөлігі, сондай-ақ ленапе және басқа да қашқан алгонкиан тайпалары еуропалық қоныстанушылардан құтылу үшін Сускеханна өзеніне солтүстік-батысқа қарай көшті. Олар бұрынғы жаулары болған күшті хауденосауни тайпасынан және Конрад Вайзер сияқты неміс христиандарынан қорғаныс іздеді. Оларға Коннестога қаласына жақын Коной-Крик және Пенсильванияның Нортумберленд округіндегі Шамокин сияқты қоныстар құруға рұқсат берілді. Алайда, Америка Тәуелсіздік соғысына қарай Пенсильвания колониясы да қауіпсіз болмай шықты, өйткені тускарора және онида тайпалары американдықтардың жағында болса, басқа ирокез тайпалары британдықтардың жағында болды. 1778 жылы американдық полковник Томас Хартли және 1779-1780 жылдардағы Салливан экспедициясы үнді тайпаларының қалаларын қиратты. Кейбір коной тайпалары Ұлы Үндістан соғысы жолы, Ұлы Шамокин жолы, Шешекин жолы және басқа да жолдармен солтүстікке қарай көшіп, ақыры Жаңа Францияға қоныстанды. Бүгінде олардың ұрпақтары Канаданың Онтарио провинциясындағы Гранд-Ривер алғашқы ұлтының алты тайпасымен бірге тұрады. Басқалары, тускарора тайпасымен (ирокез тіліне қарамастан) немесе окканечи тайпасымен (сиуан тіліне қарамастан) Солтүстік Каролина колониясына көшіп, меррин немесе памунки тайпаларымен біріккен болуы мүмкін.

Қазіргі күн

Кейбір тарихшылар мен археологтардың айтуынша, Пискатауи отбасыларының шағын тобы өз отанында өмір сүруді жалғастырды. Тәуелсіз, егеменді мемлекет ретінде құлатылғанмен, Пискатауи тайпасы аман қалды және ауылдық шаруашылыққа көшті. Сол кезде олар "бос түсті адамдар" деп жіктеліп, уақыт өте келе басқа этностық топтардың мүшелерімен некелесіп, оларды кейбір Пискатауи дәстүрлеріне сіңірді. XIX ғасырдың соңында археологтар, журналистер және антропологтар ескі Пискатауи басшыларымен байланысты тайпалардан таратылғанын мәлімдеген бірнеше Пискатауи өкілдерімен сұхбаттасты. Басқа институттардан өзгеше, Католик шіркеуі өзінің шіркеулік тізімдерінде негізгі отбасылар тобын үндістер деп тануын жалғастырды. Антропологтар мен әлеуметтанушылар оларды "Wesorts" деп аталатын үш нәсілдік қауымдастық ретінде жіктеді. Филипп Шеридан Проктор, кейін Түркия Таяк деп танылды, 1895 жылы Мэриленд штатының Чарльз округінде дүниеге келді. Проктор "таяк" атағын қайта жаңғыртты, ол отбасылық дәстүр бойынша беріліп келе жатқан мұрагерлік лауазым екенін айтты. Түркия Таяк Атлантиканың орталық және оңтүстік-шығыс аймақтарында американдық үнді мәдениетін жаңғыртуға зор үлес қосты. ХХ ғасырдың басында азаматтардың саны аурулар мен Мэриленд колониясының XVIII ғасырдағы резервацияларды таратуы салдарынан күрт азайғандықтан, азаматтардың азабы өзін Пискатауи үндістері деп таныстырды. Сонымен қатар, XVIII және XIX ғасырларда басым болған нәсілдік көзқарастар ХХ ғасырдың Джим Кроу саясатына айналды – ол екіұшты қоғамға негізделген. 20-ғасырдың басында Уолтер Плеккер және басқалардың жалған ғылымымен "бір тамшы ережесін" күшіне енгізетін заңдар пайда болды. Осылайша, африкалық тегі бар кез келген адам, өзін қалай таныстырса да, "негр", "мулат" немесе "қара" деп жіктелетін. Пискатауи тайпасы тіпті XIX ғасырдағы мемлекеттік және федералдық санақтарда "бос түсті адамдар", "бос негрлер" немесе "мулаттар" ретінде қайта жіктелді. Плеккердің лоббилеуінің нәтижесінде 20-ғасырдың ортасына дейін мулаттар санаты жойылды. Бұл тайпалық емес ету көп нәсілдік адамдар үшін американдық үнділердің келісім-шарт құқықтарын жоюды жеңілдетті, тіпті католик, баптист немесе басқа шіркеулік жазбалар мен этнографиялық есептер Пискатауи жеке тұлғалары мен отбасыларын үндістер деп тануын жалғастырды.

Пискатау қайта жаңғыру

Түркия Таяч басшысы – 20-шы ғасырдың басында және ортасындағы мәдени жаңғыру қозғалысының көрнекті тұлғасы. Ол Пискатауи тайпасына ғана емес, Солтүстік Каролинаның Лумби, Нантикок және Вирджиния мен Мэриленд штаттарының Поухатан сияқты басқа да оңтүстік-шығыс америкалық үнді қауымдастықтарына да әсер етті. Түкі Таяч үш сыныптық білім алғаннан кейін мәдени жаңғыру және өзін-өзі анықтау процесін бастады. АҚШ-тың Үндістерді қайта ұйымдастыру заңы бойынша, адамдар өз тегін дәлелдеу үшін қандық туыстылығын көрсетуге міндетті болған дәуірде, ол американдық үндістердің өздерін-өздері анықтауын таңдауға негізделген қозғалысты қадағалады. Бүгінде Пискатауи үнді халқы Чесапик өңірінде қайтадан көзге түсіп келе жатқан түпкілікті халық. Пискатауи үнді тайпасы қайта өркендеуді басынан өткеруде. Пискатауи үнді ұлтының мүшелері Мэриленд штатында өзін-өзі американдық үндістер деп таныған 25 000 адамның қатарында.