Алғашқы шіркеу

Ең көне шіркеу ғимараты (қазірде ештеңе қалмаған) ерте орта ғасырларға дейін барып жетеді, және бұл Венадағы ең көне шіркеу болуы мүмкін деген пікір бар (Рупрехтскирхе қараңыз). Бұл римдік шіркеу римдік лагерь орнында салынған. Кейіннен бұл шіркеудің орнына басты және екі қанатты роман стиліндегі шіркеу салынды. Оны шамамен 800 жылы Шарль Великий салған деп есептеледі, бірақ мұны растайтын ешқандай дәлел жоқ. Шіркеу сыртында Р. Вейрдің Шарль Великийдің шіркеуді негіздеуіне арналған рельефтік мүсіні орналасқан. Дегенмен, Венадағы Әулие Петр шіркеуі алғаш рет 1137 жылы тарихқа енген. 12 ғасырдың соңына қарай шіркеу Шоттенштифтің құрамына кірді. Орта ғасырлық шіркеуде үш алтарь болған, апсидасы әдеттегідей шығысқа емес, оңтүстікке қараған. Бұл ерекшелік сарапшылар арасында көптеген талқылауларға себеп болды, және шіркеу бұрынғы тұрғын ғимараттың орнында салынған болуы мүмкін деген жорамал бар. Шіркеудің айналасын дүкендер қоршап тұрған, ал жақын жердегі ғимаратта қазіргі полицияның алдағысы – Штудтгардия орналасқан. 1661 жылы ескі шіркеу өртеніп, тек жеңіл жөндеу жұмыстары жүргізілді. Император Леопольд I мүше болған Қасиетті Үштік Қауымының келуімен жаңа шіркеу салу туралы шешім қабылданды. Ол 1679-1680 жылдары Венаны қамқын ауру шарпыған кезде осы шіркеуді қайта жаңартуға серт берген еді.

Жаңа ғимарат

Жаңа барокколық шіркеудің құрылысы 1701 жылы Габриэль Монтани басшылығымен басталды, оны 1703 жылы Иоганн Лукас фон Хильдебрандт алмастырды. Дизайн Римдегі Ватиканның Киелі Петір базиликасынан шабыттанды. Франческо Мартинелли бас сәулетші болды. 1722 жылы ғимараттың көп бөлігі аяқталып, 1733 жылы Петерскиркке Киелі Үштікке бағышталды. Жаңа шіркеу барокко стиліндегі Венадағы алғашқы күмбезді құрылым болды. Аумақтың шектеулі болуына байланысты, ол ықшамды түрде салынды, оның овалды ішкі кеңістігі таңғажайып көлем мен тікбұрышты қосымшаларды қамтиды. Шіркеудің ішкі бөлігінде көп мөлшерде алтынмен жалатылған әшекейлер бар. Мұнаралы күмбезді негізінен Маттиас Штайнл жобалаған, ол сонымен қатар ішкі безендіруге және херубимдер бас бар орындықтарға жауапты болды. Фрескаларды бастапқыда итальяндық Андреа Поццо салған, бірақ оның өлімінен кейін суреттері алынып тасталды. Осының нәтижесінде 1713 жылы Иоганн Михаэль Роттмайр мүлдем жаңа жиынтықты бастады. Куполдағы фреска – Әйелдің тәж кию рәсімін бейнелейді. Жеңіс аркасында император Леопольд I-нің гербін көруге болады. Күмбезді айналдырған шпандрелдерде төрт Евангелист пен төрт шіркеу әкесінің суреттері бейнеленген, оларды вендік суретші Ж. Г. Шмидт салған. Сол суретші Қасиетті Михаилдің қосалқы шіркеуіндегі алтарьлық суретті де салған. Барокколық бас алтарь Антонио Галли Бибиена мен оның Болонья шеберханасы (құрылыс) және Мартино Алтомонте (1657–1745) (алтарьлық сурет) жасаған. Атарьда Иерусалимде Қасиетті Петір мен Қасиетті Жоханның жақындығынан келген соқырды емдеуі бейнеленген. Сол суретші Қасиетті Отбасының қосалқы шіркеуіндегі алтарьлық суретті де салған. Бас алтарьдың үстіндегі кішкентай Таза ұғым суреті 19 ғасырдың суретшісі Купельвизердің туындысы. Қасиетті Отбасы мен Қасиетті Михаилдың қосалқы шіркеулеріндегі киелі орындарында 1733 жылы кардинал Коллониц сыйлаған Рим катакомбаларынан табылған шейіттердің денелері сақталған. Олар сол дәуірде киіндіріліп, шыны саркофагтарға қойылған. Алтынмен жалатылған мінбер Маттиас Штайнлдің (1726) еңбегі. Мінбердің қарсы жағында Лоренцо Маттиелли жасаған алтын мен күміспен жалатылған Непомуктың Иоаннның шейіттік қасіреті бейнеленген. Оның үстінде Құдай анасының мүсіні тұр. Уақыт өте келе, суреттер солғандықтан, ішкі кеңістік сұр түске боялды. 1998 жылдан 2004 жылға дейін шіркеуде қайта жаңарту жұмыстары жүргізілді, оның нәтижесінде суреттер бастапқы түсі мен жарқырағын қайта алды.

Қол жеткізу

Петерс-кіркесі Петерс-плацта, Грабеннің қасында және Пестсäуледен батысқа қарай орналасқан. Юнгфернгасс көшесі жаяу өтетін аймақты кесіп өтіп, тікелей кіркеуге жетелейді. Петерс-кіркесінің көбісін айналасындағы ғимараттар жасырады, сондықтан оны тек тікелей қарсаңында ғана анық көруге болады.