Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жайпур, Үндістанның Раджастан штатының астанасы, 1727 жылы Махарадж Савай Джай Сингх II құрылысын бастады. Математика мен ғылымды ұнататын Джай Сингх қаланың архитектурасын жобалауға көмектесу үшін Бенгалияның брахман ғалымы Видьядар Бхаттачарьядан кеңес алды. Видьядар астрономияға қатысты ежелгі үнді әдебиеттерін, Птолемей мен Эвклидтің кітаптарын қарастырып, жоспарды патшамен талқылады. Стратегиялық жоспармен қала құрылысы 1727 жылы басталды. Басты сарайлар, жолдар мен алаңдарды салуға шамамен 4 жыл уақыт кетті. Қала "Васту-шастра" қағидалары бойынша салынды. Қала тоғыз блокқа бөлінді, оның екеуі мемлекеттік ғимараттар мен сарайларға, ал қалған жетісі халыққа бөлінді. Қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін қамалдың мықты қабырғалары мен жеті қақпа салынды. Сол кездегі қаланың архитектурасы өте жетілген және Үнді субконтинентіндегі ең жақсысы болды. 1876 жылы Уэльс принці Жайпурға келгенде, оны құрметпен қарсы алу үшін қаланың барлық ғимараты қызғылт түске боялды, содан кейін Жайпур «Қызғылт қала» атағын алды. Бүгінгі күнге дейін қаланың таза және кең далалары қызғылт түске боялып, оған ерекше сұлулық сыйлайды. Жайпур мәдени және архитектуралық сұлулығымен бай, оны қаладағы тарихи және эстетикалық орындарда көруге болады. 19 ғасырда қала қарқынды өсіп, гүлденді, 1900 жылға қарай халқы 160 000 адамға жетті. Қаланың кең бульварлары таспен төселді және газ шамдарымен жарықтандырылды. Қалада бірнеше аурухана болды. Басты өнеркәсіптері металл және мәрмәр өңдеу болды, оны 1868 жылы ашылған өнер мектебі дамытты. Қалада үш колледж болды, оның ішінде Санскрит колледжі (1865) және қыздар мектебі (1867) ашылды, бұл шара энигмалық Махарадж Савай Рам Сингх II билігінде қолға алынды. Тәуелсіздік алғаннан кейін Раджастанның княздықтары Үндістан құрамына қайта енді. Тәуелсіздік алғаннан кейін 1956 жылы Жайпур Раджастан штатының астанасы болды.
Jaipur, the capital of Rajasthan state in India, was founded in 1727 by Maharaj Sawai Jai Singh II, Being a lover of mathematics and science, Jai Singh sought advice from Vidyadhar Bhattacharya, a Brahmin scholar of Bengal, to aid him to design the city architecture. Vidyadhar referred the ancient Indian literature on astronomy, books of Ptolemy and Euclid, and discussed the plan with the King. With a strategic plan, the construction of the city started in 1727. It took around 4 years to complete the major palaces, roads and square. The city was built following the principles of Vastu Shastra. The city was divided into nine blocks, out of which two consist the state buildings and palaces, whereas the remaining seven blocks were allotted to the public. In order to ensure the security, huge fortification walls were made along with seven strong gates. According to that time, architecture of the town was very advanced and certainly the best in Indian subcontinent. In 1876, when Prince of Wales visited Jaipur, the whole city was painted pink to welcome him and after that Jaipur was titled ‘Pink City’. Still, the neat and broadly laid out avenues, painted in pink provide a magical charm to the city. Jaipur is rich in its cultural and architectural beauty, which can be traced in the various historical and aesthetic places that reside in the city. In the 19th century the city grew rapidly and became prosperous; by 1900 it had a population of 160,000. The city's wide boulevards were paved and lit with gas. The city had several hospitals. Its chief industries were in metals and marble, fostered by a school of art founded in 1868. The city also had three colleges, including a Sanskrit college (1865) and a girls' school (1867) initiated under the reign of the enigmatic Maharaja Sawai Ram Singh II. After Independence, various princely states of Rajasthan were integrated back into India. Post Independence Jaipur was made the capital of the state of Rajasthan in the year 1956.