Кіріспе

Норвегиялық автор және полярлық зерттеуші Джон Шелдеруп Гиевер (31 желтоқсан 1901 – 9 қараша 1970) – норвегиялық автор және полярлық зерттеуші. Солтүстік-Шығыс Гренландиядағы Жонсбу станциясы оның құрметіне аталған.

Жеке өмір

Ол Норвегияның Тромс қаласында, Тромсёде туған. Ол заңгер Джон Шелдеруп Гиевердің (1864–1914) және оның әйелі Тьира Хоехтың (1879–1954) ұлы болды. Ол - Йенс Холмбоудың бес буын шөбересі. Джон Шелдеруп Гиевер 1940 жылғы наурыз айында Одбьёрг Якобсенге үйленді және сол жылдың сәуірінде олардың ұлы дүниеге келді. Бірақ, бұл неке ажырасып кетті. Гиевер 1948 жылы Анна Маргрете Глёрсенге үйленді; осы кезде олардың 1954 жылы туған қызы болды. Кейіннен институт Норвегиялық полярлық институты деп атала бастады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол алдымен Лондонға қашып, эмигранттық үкіметте хатшы болып жұмыс істеді. 1941 жылдан 1944 жылға дейін ол Канададағы «Кіші Норвегияда» Корольдік Норвегия әуе күштерінің құрамында болды. 1944 жылы майор шындығымен ол нацистік оккупациядан азат етуге қатысу үшін Солтүстік Норвегияға жіберілді. 1947 жылы ол Норвегиялық полярлық институтына хатшы болып оралды, ал 1948 жылдан 1960 жылға дейін кеңсе меңгерушісі қызметін атқарды. Дегенмен, ол далалық жұмыстарға белсенді қатысып, 1949 жылдан 1952 жылға дейін Норвегиялық-британдық-шведтік Антарктика экспедициясының қыстау тобын басқарды. Оның басқа кітаптары: «Ishavets glade borgere» (1956), «Langt der oppe mot nord» (1958), «Rabagaster under polarstjernen» (1959), «Fra min barndoms elv til fjerne veidemarker» (1960), «Fra Little Norway til Karasjok» (1964), «Med rev bak øret» (1965), «Dyretråkk og fugletrekk på 74° nord» (1967), «Lys og skygger i sjøgata» (1969), «Den gang jeg drog av sted» (1970) және «Soldøgn og mørketid» (1971). Гиевер 1952 жылы Модхайм медалімен, ал 1956 жылы Корольдік географиялық қоғамның Құрылтайшы медалімен марапатталды, екеуі де Норвегиялық-британдық-шведтік Антарктика экспедициясындағы басшылығы үшін берілді. Ол сонымен қатар «Святого Олафа орденінің емен бұтағы бар медалімен», 1940–1945 жылдардағы «Қорғаныс медалімен», Хакон VII 70 жылдық мерекелік медалімен және Васа орденінің бірінші дәрежелі рыцары болды. Ол 1970 жылғы қарашада Ослода қайтыс болды.