Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Еврей заңдық-библиялық түсіндірмесінің екі еңбегінің бірі. Сифре (; siphrēy, Sifre, Sifrei, сондай-ақ, Sifre debe Rab немесе Sifre Rabbah) – Мидраш халаханың екі еңбегінің бірін, яки Киелі кітаптың Сандар және Екінші заң кітаптарына негізделген классикалық еврей заңдық библиялық түсіндірмесін білдіреді.
Either of two works of classical Jewish legal biblical exegesis. Sifre (; siphrēy, Sifre, Sifrei, also, Sifre debe Rab or Sifre Rabbah) refers to either of two works of Midrash halakha, or classical Jewish legal biblical exegesis, based on the biblical books of Numbers and Deuteronomy.
Талмуд дәуірі Сифре
Сифре дебе Рав (лат. "Абба Ариха мектебінің кітаптары") – Хананел бен Чушиел, Исаак Альфаси және Раши қолданған; сондай-ақ, ол Маккот 9б-де де кездеседі. VIII ғасырдағы "Халахот Гедолот" авторы төрт "жазушыларға тиесілі түсіндірме кітаптарды" (Евр. Мидраш софрим) атап көрсетеді, және бұл кітаптар, көрініске қарағанда, "Сифре дебе Рав" кітаптарына сілтеме жасайды және келесі туындыларды қамтиды: 1) "Жаратылыс Рабба", 2) Рабби Шимон бен Йохайдың "Мехильтасы" (Шығу кітабы бойынша), 3) "Сифрей" (Сандар кітабы бойынша) және 4) "Сифрей" (Заңды қайталау кітабы бойынша). Синедрион 86а-да Рабби Симеонның "Сифрасына" жасалған сілтеме туралы "Рабби Шимон бен Йохайдың Мехильтасында" қараңыз. Сонымен қатар, Шимон бар Йохай мен Рабби Исмаил мектептері арасындағы тығыз байланысты ескере отырып, "וכלהו אליבא דר" деген сөздер Рабби Симеонның "Сифрасына" осы Талмуд жолындағы басқа еңбектерге де бірдей дәрежеде қатысты ма деген сұрақ туындайды.
The title Sifre debe Rav (lit. "the books of the school of Abba Arikha") is used by Chananel ben Chushiel, Isaac Alfasi, and Rashi; it occurs likewise in Makkot 9b. The 8th century author of Halachot Gedolot names four "exegetical books belonging to the Scribes" (Heb. Midrash sofrim) and which, in all appearances, seem to refer to "Sifre debe Rav" and which comprised the following compositions: 1) Genesis Rabbah 2) Mekhilta of Rabbi Shimon ben Yochai (on Exodus), 3) Sifrei (on Numbers) and 4) Sifrei (on Deuteronomy). Regarding the reference in Sanhedrin 86a to the Sifre of Rabbi Simeon, see Mekhilta of Rabbi Shimon ben Yochai; the question has likewise been raised whether, given the well known close relation that existed between the school of Shimon bar Yochai and that of Rabbi Ishmael, the words וכלהו אליבא דר"ע apply to Rabbi Simeon's Sifre in the same degree as to the other works mentioned in this Talmudic passage.
Қазіргі Sifre
Алайда, мұндай сұрақтар қазіргі қолда бар Сифраға қатысты маңызсыз; себебі бұл жұмыс, әрине, Талмуд Сифрасымен толықтай сәйкес келмейді; және жақын зерттеу көрсеткендей, ол біртекті жұмыс емес, бастапқыда бірге жазылмаған бөліктерден құралған. Захария Франкел Сифренің Сандар кітабына және Екінші Жарғыға қатысты бөліктерінің арасындағы айырмашылыққа назар салған, бірақ таңқаларлығы, ол бұл айырмашылықты дұрыс түсінбегендіктен, бұрыс қорытындыға келген. Дэвид Хоффман өзінің "Халахиштік Мидраштарға кіріспе" еңбегінде екеуінің арақатынасын дұрыс анықтаған.
Such questions, however, are unimportant in reference to the Sifre now extant; for this work is certainly not identical with the Talmudic Sifre; and, on closer investigation, it is found to be not a uniform work, but one composed of parts which did not originally belong together. Zecharias Frankel drew attention to the difference between that portion of the Sifre which refers to Numbers and that which refers to Deuteronomy, although, curiously enough, he misunderstood this difference and consequently arrived at false conclusions. David Hoffmann has correctly defined the relation between the two in his Zur Einleitung in die Halachischen Midraschim.
Сифреден Торатауға дейінгі
Сифре Торасы мүлдем басқа сипатта. Негізгі бөлігі (No 53 303), халахикалық сипатта, алдынан және артынан аггадикалық бөліктер келеді, және ол рабби Акива мектебінің мидраш ерекшеліктеріне ие. Бұл түсіндірудегі принциптер Сифрадағыдай. Гезерах шава принципін қолдануда "муфнех" термині бір рет қана кездеседі және оны кейінірек қосылған деп қарастыру керек. Екі мидраста да техникалық терминдер көбінесе бірдей, ал Сифреде кейбір жерлерде ғана басқа терминдер кездеседі. Сонымен қатар, танаимдер тобы Мехильта ле Сефер Деварим (Деварим кітабына арналған Мехильта) тобынан өзгеше. Кейінгісінде жиі айтылатын (Рабби Иосия, Рабби Ионатан, Вавилондық Натан және Рабби Исаак) Сифреде сирек кездеседі, тіпті олардың есімдері де кейінірек қосылған сияқты. Көптеген анонимді үзінділер Рабби Акиваның көзқарастарымен сәйкес келеді. Сондай-ақ, Сифре мен Мехильта арасындағы кейбір халахикалық айырмашылықтарды атап көрсетуге болады. Бұл деректердің барлығы Сифре Торасының Рабби Акива мектебінде пайда болғанын көрсетеді, ал бірнеше анонимді үзінділер Шимон бар Йохайдың пікірлерін білдіргендіктен, бұл мидрашты оған жатқызуға болады. Мұндай анонимді үзінділер Сифренің 72–74 беттерінде кездеседі, олардың бірнешеуін Маккот 17а Шимон бар Йохайдың түсіндірмелері деп атайды. Бұл жағдай Сифре 94-те де, Санхедрин 112а-мен салыстырғанда да солай болып көрінеді; 103 Киддушин 57а; сол жерде 121 және Санхедрин 46б. 166-шы және, мүмкін, 165-ші Сифрелер де Шимон бар Йохайдың көзқарасына сәйкес келеді, ал 303-ші Сифредегі "בטמא" сөзінің түсіндірілуі және "בכורים" сөзінің қалдырылуы да оған келісімді білдіреді. Дегенмен, бұл ережеден кейбір ерекшеліктер де бар. Килаим 7:7-ге сәйкес, 230-шы Сифре Шимон бар Йохайдың пікіріне қайшы келеді. Бірақ, Сифре Торасы Шимон бар Йохайдың мидрашын түпнұсқа түрінде көрсетеді деп ешкім айтпағандықтан, бұл ерекшеліктер ештеңе дәлелдемейді. Редактор Шимон бар Йохайдың мидрашынан басқа да мидраштарды пайдаланған, әсіресе Рабби Исмаилдің мидрашын, бұл Мехильтамен салыстырудан және Сифреде "תנא [דבי] ר"י" деп басталатын бірнеше үзінділердің болуынан көрінеді. Алайда, 107-ші Сифре Иерусалим Талмудының Эрувин 20с-дегі "תני ר"י" үзіндісімен сәйкес келмейді, керісінше, оған қарсы көзқарасты білдіреді. Сифре, Дұрыс. 171, с. v. ד"א, мүмкін Мегилла 25а, с. v. תנא דבי ר"י; ал Сифре 104 Мек., Мишпатим, 201-дегі Рабби Исмаилдің пікірімен, Ялкут Шимонидің дұрыс оқуына сәйкес, ол "ר"ש" орнына "ר"י" деп көрсетеді. Осылайша, редактор Рабби Исмаилдің мидрашынан келген мидраштарды "ד"א" сөзімен бастаған сияқты. Давид Хоффман Песахим 68а және 71а-дан Вавилон Талмудының редакторлары қазіргі басылымнан өзгеше Сифреге ие болғандығын қорытындылайды, ол Палестиналық басылым деп санайды. Бірақ бұл үзінділер аморлықтардың кейде бараитотты жақсы жаттамағанын ғана көрсетеді, Сифреге қатысты дәлсіздіктің мысалы Хулин 74а-да айқын көрінеді.
The Sifre to Deuteronomy is of an entirely different nature. The main portion (Nos. 53 303), halakhic in character, is preceded and followed by aggadic parts, and it has all the characteristics of a midrash from the school of Rabbi Akiva. The principles underlying the exposition are the same as those in Sifra. The term mufneh in the application of the principle gezerah shavah occurs only once, and is to be regarded as a later addition. The technical terms are largely the same in both midrashim, different terms being found only here and there in the Sifre. Moreover, the group of tannaim is different from that of the Mekhilta le Sefer Devarim (Mekhilta to Deuteronomy). Those frequently mentioned in the latter (Rabbi Josiah, Rabbi Jonathan, Nathan the Babylonian, and Rabbi Isaac) are mentioned rarely in the Sifre; and even then their names are evidently later additions. Many passages quoted as being anonymous correspond with Rabbi Akiva's views. Similarly, some halakhic differences between the Sifre and the Mekhilta may be pointed out. All these points indicate that the Sifre to Deuteronomy originated in Rabbi Akiva's school; and, as several anonymous passages may be cited to express the views of Shimon bar Yochai, this midrash may with a fair degree of certainty be ascribed to him. Such anonymous passages are found in Sifre 72–74, several sections of which Makkot 17a identifies as Shimon bar Yochai's interpretations. The same appears to be the case in Sifre 94, compared with Sanhedrin 112a; ib. 103 with Kiddushin 57a; ib. 121 with Sanhedrin 46b. Sifre 166, and perhaps also 165, likewise correspond with Shimon bar Yochai's views; while in Sifre 303 the explanation of לא בערתי ממנו בטמא, and the omission of בכורים, also imply an agreement therewith. There are, however, some exceptions to the rule. Sifre 230 likewise contradicts Shimon bar Yochai's view, according to Kil'ayim 7:7. But, since it has not been claimed that the Sifre to Deuteronomy represents Shimon bar Yochai's midrash in its original form, these few exceptions prove nothing. The editor certainly drew upon other midrashic works besides Shimon bar Yochai's midrash, especially upon that of Rabbi Ishmael, as appears from a comparison with the Mekhilta to Deuteronomy, as well as from the fact that several passages introduced by תנא [דבי] ר"י occur in the Sifre. Sifre 107, however, by no means corresponds with the passage תני ר"י in Jerusalem Talmud Eruvin 20c, but rather expresses the opposite view. Sifre, Deut. 171, s. v. ד"א, corresponds perhaps with Megillah 25a, s. v. תנא דבי ר"י ; and Sifre 104 with the view of Rabbi Ishmael in Mek., Mishpaṭim, 201, according to the correct reading of Yalkut Shimoni, which has ר"י instead of ר"ש. It thus appears that the editor introduces the midrashim from Rabbi Ishmael's midrash with the phrase ד"א. David Hoffmann concludes from Pesachim 68a and 71a that the editors of the Babylonian Talmud possessed the Sifre in another edition than the present one, which he takes to be a Palestinian edition. But the former passage indicates merely that the Amoraim occasionally had not memorized the baraitot perfectly, an instance of inaccuracy with regard to the Sifre being evident in Hullin 74a.
Соңғы редакциялау
Сифренің соңғы редакциясы аморлықтар дәуірінде жасалған болуы керек, себебі олардың бірі, мысалы, Раббай Баннай және Рабби Йосе бен Ханина онда есімдері аталған. Сандар кітабына арналған Сифре де, Евтоном кітабына арналған Сифре де бөлімдерге бөлінген. Сандарға және Евтономға арналған Сифрелердің көптеген үзінділерінде кемшіліктер бар екенін және аморлықтардың, мүмкін, сенімдірек көшірмелері болғанын айтуға болады. Тіпті Раши мен Леках Тов Сифреде қазір жоқ үзінділерден цитата келтіреді. Сифренің ортаңғы, халахикалық бөлігі Акива мектебіне жатса, ал оған дейінгі және кейінгі аггадикалық бөліктері Р. Исмаил мектебінің еңбектерінен алынған сияқты. Бұл әсіресе алғашқы бөлімде анық көрінеді, онда Мехильтамен көптеген формальды және мазмұндық ұқсастықтар бар. Соңғы бөлімге қатысты айтсақ, Сифре, Евтоном 344-тарауда Р. Исмаилдің осы мәселе бойынша пікірін қайталайды. Халахикалық мидрашқа келетін болсақ, аггадикалық бөліктен айырмашылығы, жинақтаушы Р. Исмаилдің мидрашынан басқа, Р. Симеонның мидрашын да пайдаланған.
The final redaction of the Sifre must have been undertaken in the time of the Amoraim, since some of them, e. g., Rabbai Bannai and Rabbi Jose ben Ḥanina, are mentioned therein. Both the Sifre to Numbers and that to Deuteronomy are divided into sections. It may be said in general of the Sifre to Numbers and also of that to Deuteronomy that they are defective in many passages, and that the Amoraim probably possessed more trustworthy copies. Even Rashi and the Lekach Tov quote from the Sifre passages which are no longer extant. While the middle, halakhic portion of the Sifre to Deuteronomy belongs to Akiva's school, the aggadic portions preceding and following it seem to come from works of R. Ishmael's school. This appears clearly in the first part, which shows many formal and material similarities with the Mekhilta. In regard to the latter portion, it may be said that Sifre, Deut. 344 reproduces R. Ishmael's view on the question at issue. As for the halakhic midrash, it may be said that, in contradistinction to the aggadic part, the collector used, aside from R. Ishmael's midrash, that of R. Simeon.
Басылымдар мен аудармалар
Сифренің ең ерте сақталған басылымы – 1545 жылы Венецияда жарық көрген нұсқасы. Басқа басылымдары: Гамбург, 1789; Сульцбах, 1802; Дэвид Пардоның түсіндірмелерімен, Салоника, 1804; Авраам Лихтштейннің (זרא אברהם) түсіндірмелерімен, бірінші бөлім, Дихернфурт, 1811; екінші бөлім, Радвилл, 1820; Фридманның редакциясы, Вена, 1864. Сифренің латын тіліне аудармасы Биажио Уголинидің "Тезаурус" жинағының XV томында кездеседі. Заманауи ағылшын тіліне аудармалары: Якоб Нойснердің "Сандар кітабына Сифре" (1986) және "Ережелер кітабына Сифре" (1987). Рувен Хаммер "Сифре: Ережелер кітабына танайлық түсініктеме" (1987) кітабында Ережелер кітабына қатысты бөлімдерді аударды. Марти Джаффи жақында жаңа ағылшын тіліндегі аудармасын жариялады, оны интернеттен оқуға болады.
The earliest extant edition of the Sifre is that of Venice, 1545. Other editions are: Hamburg, 1789; Sulzbach, 1802; with commentary by David Pardo, Salonica, 1804; with commentary by Abraham Lichtstein (זרא אברהם), part i., Dyhernfurth, 1811; part ii., Radwill, 1820; ed. Friedmann, Vienna, 1864. A Latin translation of the Sifre is found in Biagio Ugolini, Thesaurus, vol. xv. A modern English translation is that of Jacob Neusner, Sifre to Numbers (1986) and Sifre to Deuteronomy (1987). Reuven Hammer translated the sections related to Deutoronomy in "Sifre: A Tannaitic Commentary on the Book of Deuteronomy" (1987). A recent English translation was published by Marty Jaffee, and can be read online.