Жак Виллегле: Жаңа Реализмнің шебері және қолдан келген өнердің зерттеушісі
Jacques Villeglé
Жак Виллегле (1926-2022) – француз суретшісі, «жаңа реализм» тобының мүшесі. Плакаттарды жыртып, кесіп жасалған «деколлаж» өнерімен танымал. Өнердегі «сұйық өмір» сарбазы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі (1926–2022)
French artist (1926–2022)
Жак Вилле, шын аты Жак Маэ де ла Вилле (27 наурыз 1926 – 6 маусым 2022) – француздық аралас техникадағы суретші және афишист, символдық әріптері бар алфавитімен және жыртылған немесе кесілген плакаттардан жасалған деколажбен танымал. Ол 1960–1970 жылдар аралығындағы Nouveau Réalisme өнер тобының мүшесі болды. Оның туындылары көбінесе анонимділік пен өркениеттің маргиналды қалдықтарына арналған. Әлеуметтанушы Зигмунт Бауман оны "Сұйық өмір" еңбегінде Герман Браун Вега және Маноло Вальдеспен бірге сұйық өнердің ең көрнекті өкілдерінің бірі деп атады.
Jacques Villeglé, born Jacques Mahé de la Villeglé (27 March 1926 – 6 June 2022) was a French mixed media artist and affichiste famous for his alphabet with symbolic letters and decollage with ripped or lacerated posters. He was a member of the Nouveau Réalisme art group (1960–1970). His work is primarily focused on the anonymous and on the marginal remains of civilization. The sociologist Zygmunt Bauman has qualified him as one of the most outstanding exponents of liquid art, in his work Liquid Life, together with Herman Braun Vega and Manolo Valdés.
Өмірбаян
Вилле алғаш рет 1947 жылы Сент-Мало қаласында табылған заттарды (болат сымдар, Сент-Малоның Атлантикалық жағалау қабырғасынан алынған кірпіштер) жинау арқылы өнер туындыларын жасауға кірісті. 1949 жылдың желтоқсан айында ол көшеден жыртылған жарнама плакаттарына назар аударды. Раймон Хейнспен бірлесіп жұмыс істеп, Вилле 1950-ші жылдары Ультра-Леттристік психогеографиялық гиперграфика құру үшін коллаждарды және көше жарнамаларынан табылған/жыртылған плакаттарды пайдалана бастады. 1953 жылдың маусым айында Камиль Брайеннің «Hepérile Éclaté» атты фонетикалық өлеңі жарияланды, ол Хейнс жасаған жолақты шыны арқылы оқылғанда түсініксіз болып көрінеді.
Villeglé first started producing art in 1947 in Saint Malo by collecting found objects (steel wires, bricks from Saint Malo's Atlantic retaining wall). In December 1949, he concentrated his work on ripped advertising posters from the street. Working with fellow artist Raymond Hains, Villeglé began to use collage and found/ripped posters from street advertisements in creating Ultra Lettrist psychogeographical hypergraphics in the 1950s, and in June 1953, he published Hepérile Éclaté, a phonetic poem by Camille Bryen, which was made unreadable when read through strips of grooved glass made by Hains.
Плакаттар
Ол бір-бірінің үстіне немесе бірнешесінің үстіне жабыстырылған плакаттар жасады, сосын үстіңгі плакат(тар)ы жыртылып, астыңғы плакат(тар)ы көрінетіндей етіп жасады – көріну дәрежесі аз немесе көп болуы мүмкін.
He built posters in which one has been placed over another or others, and the top poster or posters have been ripped, revealing to a greater or lesser degree the poster or posters underneath.
Өте-көктемді
1954 жылдың ақпан айында Виллегле мен Хайнс летризм ақыны Франсуа Дюфренмен танысты, және ол оларды Ив Кляйн, Пьер Рестани және Жан Тингелиге ұсынды.
In February 1954, Villeglé and Hains met the Lettrism poet François Dufrêne, and this latter introduced them to Yves Klein, Pierre Restany, and Jean Tinguely.
Жаңа реализм
1958 жылы Вилле өзінің жыртылған қағаз плакаттардағы жұмысы туралы «Des Réalités коллективтері» атты шолуын жариялады, ол белгілі бір дәрежеде 1960 жылы құрылған Жаңа Реализм тобының манифестін болжағандай келеді, және ол оның құрылған сәтінен бастап оған қосылды.
In 1958, Villeglé published an overview of his work on ripped posters, Des Réalités collectives, which is to a certain degree a prefiguration of the manifesto of the New Realism group (1960) which he joined at its inception.