Кіріспе

Тамил қауымы

Конгу Веллалар – Үндістанның Тамил Наду штатындағы Конгу аймағында таралған қауым.

Этимология

Конгу аймағының веллалары Конгу веллалары деп белгілі болды. Олар "Бупалан", "Гангавамсам", "Кудиянавар" және "Вивасаайи" деген аттармен де танылады, ал жеке есімдерінде "Гундер" атауын касталық белгі ретінде қолданады.

Шығу тегі

Конгу өңірінің веллалары өз тегін Марабаланға дейін жегізеді. Марабалан – әлемді аштықтан азат ету үшін Ганг өзенінен жаратылған мифтік кейіпкер. Марабалан егіншілікпен айналысып, оның ұрпақтары веллаларға айналды. Марабалан Гангвамс, Девар, Веллалар, Бупалан сияқты түрлі атақтарға ие болған. Қызығы, көршілес Карнатака аймағындағы Гандадикара воккалигалары да өз тегінің Ганг өзенінің жағалауынан басталатынын мәлімдейді. Бертон Стейннің сөзіне сүйенсек, Гандадикаралар мен Конгу веллаларының арасында байланыс болған.

Тарих

Сангам дәуірінің басында Конгу аймағы әрқашан "шекаралық аймақ" болған, жазықтардағы түрлі тамил әулеттерімен ғана шала басқарылған. Оқшауланғандықтан, аймақ халқы әрқашан дене күшімен және Сангам дәуірінің "батырлық" идеалдарымен байланысты болған. Жазық аймақтың қалған бөлігінде аграрлық мемлекеттердің күшеюіне байланысты осы "батырлық" дәстүрлер жойылған кезде, Конгу аймағы және басқа да шалғай буферлік аймақтар оны 11-шы ғасырға дейін сақтап келді. Жоғарғы Конгуда (Каверидің солтүстігінде) натукал дәстүрі әлі де болған. Батырлық дәстүрлер мен мегалиттік зираттардың мәдени үйлесімі Конгу Наду мәдениетіне зор әсер еткен. Сангам дәуірі аяқталғаннан кейін Веттувар (аңшы) тайпасы Курумбар, Ай және Куравар сияқты аймақтың басқа тайпаларына үстемдік құрды, нәтижесінде көптеген адамдар өзін Веттувармен байланыстырды. Бұл 9-шы ғасырдың басында Веттувар халқының өрбуіне және күрделі әлеуметтік құрылымның қалыптасуына әкелді, Веттувар басшылары өздерін Кундар деп атады. Алайда, 11-шы ғасырға қарай, Бхакти қозғалысының және жазықтардағы брахмандардың құндылықтары Сангам дәстүрлерін ығыстырды. Сондықтан Веттуварлардың бір бөлігі толық уақытты шаруаларға айналып, өзін Веттувавелалар деп атады. 10-шы ғасырдан бастап, көптеген шаруалар жазықтардан Конгу Наду аймағына көшіп келе бастады, көшу 13-шы ғасырда ең жоғары деңгейге жетті. Олардың технологиялық жетістіктері жер иелігі және ауыл шаруашылығы өндірісінде ертедегі тұрғындардан озады. Бастапқыда көпшілігі өздерінің рулық атауларымен және басшылары Гундер атағымен танылды, бірақ ақырында Конгу Веллалар Гундер деп аталатын бір топқа бірікті. Конгу веллалардың жергілікті тұрғындармен қарым-қатынасы күрделі болды, кейде достық, кейде жаулық, ал көптеген жергілікті тұрғындар Гундерлердің этногенезіне сіңіп кетті. Көші-қонға дейінгі алғашқы институттар жаңадан пайда болған шаруалар класын қамту үшін өзгертілді. Шаруалармен бірге қыш құмырашылар, шаштаразшылар, қолөнершілер, сондай-ақ брахмандар мен далиттер де көшіп келді. Алайда, брахмандар жаңа әлеуметтік құрылымда маңызды рөл атқармады, өйткені Конгу Веллалар мен олардың тәуелді қауымдастықтары діни рәсімдер үшін брахмандарды пайдаланған жоқ. Дегенмен, этногенездің бұл кезеңі аяқталып, Конгу Веллалар төбесіндегі иерархиялық құрылым құрылды. Конгу аймағындағы веллалар Конгу Веллалары немесе Гундер деп аталды, бірақ кейбір аймақтарда екі атау да бөлек қарастырылды. Бек (1972) зерттеуіне сәйкес, Конгу Веллалары жер иелігіне құқығы бар жоғары санаттағы касталардың бірі. Олар жер иелену, күнделікті еңбек пен өндіріс қызметін басқару арқылы беделге ие болудың патшалық үлгісін ұстанды. Бүгінде Гундерлер Конгу Надудың ауыл шаруашылығынан өнеркәсіптік экономикаға өтуіне жетекшілік етеді. Гундерлер дәстүрлі түрде Тамил Надудың батысындағы жердің көп бөлігін басқарды және Арунтхатияр қауымын жұмыс күші ретінде пайдаланды. МГНРЕГА енгізілген кезде Гундер шаруалары Арунтхатиярлардың өз егістіктерінде жұмыс істеуіне кедергі келтіргеніне ашуланды. Жер иелігінің арқасында Гундерлер Конгу белдеуінің индустрияландыруын бақылай алды, сондықтан аймақтағы өнеркәсіпшілердің көпшілігі Гундерлер. Бұл қауым Конгу Наду аймағының саяси және экономикалық өмірінде маңызды рөл атқарады. Конгу-Надудағы танымал партиялар Конгу-Наду Мунетра Казгамы және кейіннен Конгу-Наду Маккал Десия Катчи, негізінен Ванниярлар үшін ПМК-ге ұқсас Гундер касталық ұйымдары болды. Кейбір зерттеушілер ҚМК-ның Конгу белдеуіндегі болуы АДМК-ның сол округтердегі жеңісіне ықпал еткенін айтты.

Дәстүрлі міндеттер

Бұл қауымның дәстүрлі қызметтері – егіншілік және мал өсіру, бірақ уақыт өте келе олар жер иелеріне, тоқымашыларға, саудагерлерге және ақша қарызға беретін адамдарға айналды.

Касталық құрылым

Каста Кутам деп аталатын бірнеше экзогамды кландарға бөлінеді, олардың әрқайсысы тотемистік болып табылады. Орта ғасырлардағы ақын Камбар олардың кулалары мен готраларын (туыстық байланыс және клан) берген деп есептеледі. Бұл қауымдастықта 24 Наду (аймақ) бар, олар өздерінің қоныстану кезінен бастау алғанын айтады. Бұл Надулар 6 ауылдық топтарға бөлінген, олардың бас кеңселері Палайкотай, Кангаям, Пудур және Кадайурда орналасқан. Ауыл басшысы – коткаран, Наду басшысы – натукавундан немесе периятанакаран, ал Надулардың әр тобын паттакаран басқарады. Паттакаранға зор құрмет көрсетіледі және оған сирек ақыл сұрайды. Коткаран мен натукавундан әдетте касталық дауларды және некелесуді шешеді, ал маңызды касталық даулар ғана оның қарауына түседі.

Неке

Бұл қауымның өз дәстүрі бар. Бұл рәсімді үйленген және балалы болуы тиіс Арумбукарар немесе Арумайкарар деп аталатын адам басқарады. Қалысу рәсімі қалыңдықтың үйінде өтеді. Бұл рәсімде күйеу жігіт пен қыздың аналық ағалары қатысады. Той күні күйеу жігіт шашын қырқып, басына су құяды. Егер оның әпкесі болса, ол қызын оның ұлына айттырады. Содан кейін ол жемісі мен шүберекті алып, ат үстінде натукальға барады да, оған құлшылық етеді. Тас Конгу патшасының бейнесі деп саналады. Бұл ғибадат символикалық түрде некеге тұру үшін рұқсат сұрауға арналған, өйткені ежелгі заманда патша әр некеге рұқсат беруі керек еді. Қайтып келген соң күйеу жігіт ақ және түсті күрішпен қоршалады, ал анасы оған 3 ауыз тамақ береді. Бұл оның енді оны тамақтандырмайтындығын және ол әлемге өздігінен шығатынын көрсетеді. Кейін шаштараз оған батасын береді және олар күйеуінің үйіне атпен барады, онда оларды күйеу жігіттің тобынан біреу қарсы алады. Кейін күйеу жігіт өзінің құлаққаштарын келініне береді, ал олар өздерінің аналық ағаларына натукалға әкелінеді. Олар қайтып келгенде, оларды май, сүт және суға малынған бетел жапырағын ұстаған армайыккарлар қосқан. Олар таалиға құлшылық етеді, ал алрумиккардан оны қалыңдықтың мойнына байлайды. Содан кейін ол шаштаразмен бірге ақын Қамбардың "Мангала Валту" атты ұзын әнін айтады. Содан кейін қыз бен жігіттің кішкентай саусақтары қосылады, сүт құйылады және бөлінеді. Тойда қалыңдықтың ағасы мен күйеу жігіттің әпкесі маңызды рөл атқарады. ХХ ғасырдың басында жесір әйелге қайта үйленуге тыйым салынды, ал жесір әйелмен жыныстық қатынаста болғандар қауымнан шығарылды. Егер жесір әйел күйеуінің кетуге келіскен жағдайда, күйеуінің өзі өмір сүруге жеткілікті қаражат берген жағдайда, ал күйеуінің қара қой сойып, отбасына той жасағаны болса, онда жаза алынып тасталатын.