Кіріспе

Лакшми Н. Менон (29 наурыз 1899 – 30 қараша 1994) – үндістандық азаттық күрескері және саясаткер. Ол 1962 жылдан 1966 жылға дейін мемлекеттік министр қызметін атқарды.

Ерте өмір

Тривендрумда дүниеге келген ол Рама Варма Тампан мен Мадхавикутти Амманың қызы. 1930 жылы ол профессор В. К. Нандан Менонға үйленді, ол кейін Траванкор университетінің (1950–1951) және Патна университетінің вице-канцлері, сондай-ақ Үндістан мемлекеттік басқару институтының директоры болды.

Мансап

Ол 1952 жылдан 1966 жылға дейін Раджа Сабха мүшесі болды. 1952 жылдан 1957 жылға дейін Сыртқы істер министрлігінде парламенттік хатшы, 1957 жылдан 1962 жылға дейін министрдің орынбасары және 1966 жылға дейін мемлекеттік министр болып қызмет етті. 1967 жылы саяси қызметтен зейнеткерлікке шыққан соң, ол әлеуметтік жұмысқа, сондай-ақ жазуға бет бұрды. Ол Оксфорд университетінің баспасынан жарық көрген "Үнді істері жөніндегі Оксфорд анықтамалықтары" сериясы үшін Үнді әйелдері туралы кітап жазды. Ол Үндістанның университет әйелдері федерациясын құруға көмектесті. Қызметтеріне орай, ол 1957 жылы "Падма-Бушан" орденімен марапатталды және бұл орденді алған екінші малаяли болды. Менон саясаттан кейінгі белсенді өмірін елдің игілігіне арнады. Ол көп жылдар бойы Бүкіл Үндістан әйелдер конференциясының президенті және меценаты болды. Ол Мораржи Десаймен бірге Бүкіл Үндістан тыйым салу кеңесінің вице-президенті болды. 1988 жылы ол А. П. Удхябхану және Джонсон Дж. Эдаяранмуламен бірге Үндістандағы Алкоголь және Есірткі туралы ақпарат орталығын (ADIC) құрды және өмірінің соңына дейін оның президенті болды. Сондай-ақ, ол әйелдер арасындағы сауатсыздықты жою жөніндегі Бүкіл Үндістан комитетінің президенті және 1972 жылдан 1985 жылға дейін Кастурба Ганди ұлттық мемориалдық қорының төрағасы болып қызмет етті. Лакшми Менонның Нехру үкіметінде мемлекеттік министр болған кезі Тривендрумдағы Тхумба экваториалды зымыран ұшыру станциясын құруға қатысты бюрократиялық процедураны жеңілдетуде маңызды рөл атқарды.