Ли́мбургерхоф – Германиядағы қала, BASF химия орталығымен мәшһүр. Халқы 10 мыңға жуық, Людвигсхафен мен Шпайер қалалары арасында орналасқан. Теміржол торабы бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Limburgerhof – Рейн-Пфальц округіндегі муниципалитет, Германияның Рейнланд-Пфальц аймағында, Людвигшафеннен оңтүстік-батысқа қарай 7 км қашықтықта орналасқан. Бұл аймақ әлемдегі ең ірі химиялық компания BASF-тің агрохимиялық орталығымен танымал, оның бас кеңсесі Людвигшафенде орналасқан. Шамамен 10 000 тұрғыны бар бұл ауыл 1930 жылы құрылған.
Limburgerhof is a municipality in the Rhein Pfalz Kreis, in Rhineland Palatinate, Germany, 7 km southwest of Ludwigshafen. It is known in the region because of an Agrochemical Center of the world's largest chemical company BASF, which has its headquarters in Ludwigshafen. The village with a population of about 10 000 was founded in 1930.
География
Limburgerhof Людвигшафен мен Шпейердің арасында орналасқан. Limburgerhof станциясы Мангейм-Сарбрюккен темір жолында орналасқан және Рейн-Неккар S-Bahn бағдарымен қызмет көрсетеді.
Limburgerhof is located between Ludwigshafen and Speyer. Limburgerhof station is on the Mannheim–Saarbrücken railway and is served by the Rhine Neckar S Bahn.
Тарих
1035 жылы Сальерлер королі Конрад II Шифферштадт маңындағы жерді Лимбург аббаттығына сыйлады. Қазіргі Лимбургерхофқа тиесілі жерлер де соның бір бөлігі болған. Лимбургерхофтың қазірге дейін сақталған ең көне бөлігі – Рехютте, ол алғаш рет 1590 жылы айтылған. Рехбах ағысының жетегіндегі диірмен 1241 жылы жазылған. 1664 жылы курфюрст Карл Людвиг Швейцариядан келген екі меннонит отбасын Кохлофқа қоныстандырды, ол әлі де Лимбургерхоф құрамында. Олардың жерінен алты шаруашылық өркендеді. Меннонит қауымы бүгінге дейін сақталған. 1826 жылы граф Вальднер фон Френдштейн Франсуа Бихи 1807 жылы құрған, Маннхаймер Вег пен Майнц-Шпейер жолының қиылысындағы иелікті сатып алды. Ол салған екі ғимарат әлі де тұр: классицизм стиліндегі шағын сарай және саябақтағы үш қабатты мұнара. Бихи мен фон Френдштейн 17-18 ғасырларда соғыс ошағы болған бұл жерді құнарлы егіс жеріне айналдырды. 1851 жылы саудагер Карл Готтлоб Рейхлен Фридензауда қант зауытын салып, Лимбургерхоф жерінде қант қызылшасын өндіруді бастады. 1898 жылы BASF компаниясы бұл иелікті өз иелігіне алды. 1902 жылы олар жұмысшыларға арналған 63 жартылай жеке үйден тұратын «Ескі колонияны» салды. Осы ерекше елді мекеннен кейін 1914 жылы ауыл шаруашылығы зерттеу орталығы құрылды. 1917 жылы BASF компаниясы Рехюттедегі егістікті және екі шаруашылықты сатып алып, оларды қазіргі заманғы конференц-орталық және иелік басқару орталығына айналдырды. Бүгінде Лимбургерхофтың атын әлемге танытқан BASF ауыл шаруашылығы орталығында өсімдіктерді қорғау, өсімдік биотехнологиясы, химия және тыңайтқыштар салаларында 1400 адам жұмыс істейді. Соңғы жылдардағы даму Людвигсхафендегі өнеркәсіптік өсіммен қатар жүріп, 19-ғасырдың ортасында Пауль фон Денистің Саарбрюкенге теміржол салуымен байланысты. Бірақ бұл өсімнің бастауы «Ескі колония» құрылысы болды. 1901 жылы 200 тұрғын болса, 1930 жылы 2300-ге, 1958 жылы 5800-ге дейін өсті, ал қазір 10 600 адам тұрады. Лимбургерхофтың халқының ең көп өсуі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін болды. Шығыстан келген босқындар және қала тұрғындарының тығыз қоныстанған қалалардан тыс жерлерде тұруға деген қызығушылығының артуы жаңа құрылыс алаңдарын қажет етті. Мектептер, кәріз жүйесі, жасыл аймақтар, кітапхана және спорт алаңдары сияқты инфрақұрылым тез кеңейтілді. 1968 жылы Лимбургерхофта алғашқы неміс Indiaca шеберінің жарысы өтті. 1983 жылы қалалық әкімдік, мәдени шаралар залы, театр, дәрігерлер кабинеттері, дүкендер мен пәтерлер орналасқан қала орталығы ашылды және қаланың орталық нүктесіне айналды. 1975 жылдан бері қала Францияның Бургундия аймағындағы Шенов қаласымен туыстық қарым-қатынас орнатқан. Рейн-Неккар үшбұрышындағы өнеркәсіптік орталықтар маңындағы тұрғын үйлер маңызды болып келеді. Лимбургерхоф өте жақсы көлік байланыстары, жоғары тұрмыс деңгейі және көптеген демалыс мүмкіндіктеріне ие болғандықтан өте қолайлы. Қаладағы ең маңызды мәселелердің бірі – клубтарды дамыту, қарттарға, балаларға және жастарға көмектесу. 1993 жылы Лимбургерхоф «Балаларға қолайлы қалалар» конкурсының жеңімпаздарының бірі атанды.
In 1035 the King of the Saliers Konrad II gave the land around Schifferstadt to the Limburg Abbey, near Bad Dürkheim. The land nowadays belonging to Limburgerhof was part of it. The oldest part of Limburgerhof that still exists is Rehhütte which was first mentioned in 1590. The mill on the Rehbach stream had already been mentioned in 1241. In 1664 Elector Karl Ludwig settled two Mennonite families from Switzerland in Kohlhof, which is still part of Limburgerhof. From their land six farms developed. The Mennonite community still exists. In 1826 Graf Waldner von Freundstein bought the estate on the crossroads between Mannheimer Weg and the Mainz to Speyer road that Francois Biechy established in 1807. Two of these buildings that he constructed are still here: the small castle in classicist style and the three storey tower in the park. Biechy and von Freundstein developed the land, that in the 17th and 18th centuries had often been a place of war, into fertile agricultural land. In 1851 the tradesman Carl Gottlob Reihlen built the Friedensau sugar factory and began the production of sugar beet on the Limburgerhof land. BASF took over the estate in 1898. In 1902 they built the “Old Colony” of 63 semi detached houses as a housing estate for workers. Following this unique settlement came the agricultural research centre in 1914. In 1917 BASF took over the estate and two farms in Rehhütte, which today have been turned into a modern conference centre and estate management centre. At this time the BASF Agricultural Centre, which has made Limburgerhof’s name known throughout the world, has 1400 employees in the areas of plant protection, plant biotechnology, fine chemistry and fertilisers. The recent development has run parallel to industrial growth in Ludwigshafen and is connected with the construction of the railway to Saarbrücken by Paul von Denis in the middle of the 19th century. But first the construction of the “Old Colony” was the starting point for this growth. In 1901 there were 200 residents, their number grew to 2300 in 1930, in 1958 to 5800 and today there are 10,600 residents. The main increase in Limburgerhof’s population came after the Second World War. Refugees from the East and the growing interest among city dwellers in finding living areas outside the congested city areas necessitated new building areas. The infrastructure including schools, sewage system, green areas, library and sports areas were quickly extended. in 1968 the first German Master of Indiaca startet in Limburgerhof. In 1983 a town centre building with Town Hall, room for cultural events, theatre, doctors’ surgeries, shops and apartments was opened and became the focal point of the town. Since 1975 the town has been twinned with the French town of Chenove in Burgundy. The living areas around the industrial centres in the Rhein Neckar triangle are more and more important. Limburgerhof is ideal because of its excellent transport links and high living standard and many leisure opportunities. Particularly important in the town is the promotion of clubs, looking after senior citizens and also children and youthwork. In 1993 Limburgerhof was one of the winners in the competition for “Child Friendly Towns”.
Білім
Екі бастауыш мектеп бар, Домхольц және Карл Бош мектебі. Бұдан басқа, Реалшкуль мен Гаупшкульді біріктіретін орта мектеп те бар.
There are two primary schools, the Domholz and the Carl Bosch Schule. Besides there is a secondary school, which combines Realschule and Hauptschule.
Қонақ үйлер
Лимбургерхофтағы жалғыз қонақ үй – 1990 жылдар шамасында салынған шағын 4 жұлдызды Residenz қонақ үйі.
The only hotel in Limburgerhof is the small 4 star Residenz Hotel, built around 1990.