Кіріспе

Limburgerhof – Рейн-Пфальц округіндегі муниципалитет, Германияның Рейнланд-Пфальц аймағында, Людвигшафеннен оңтүстік-батысқа қарай 7 км қашықтықта орналасқан. Бұл аймақ әлемдегі ең ірі химиялық компания BASF-тің агрохимиялық орталығымен танымал, оның бас кеңсесі Людвигшафенде орналасқан. Шамамен 10 000 тұрғыны бар бұл ауыл 1930 жылы құрылған.

География

Limburgerhof Людвигшафен мен Шпейердің арасында орналасқан. Limburgerhof станциясы Мангейм-Сарбрюккен темір жолында орналасқан және Рейн-Неккар S-Bahn бағдарымен қызмет көрсетеді.

Тарих

1035 жылы Сальерлер королі Конрад II Шифферштадт маңындағы жерді Лимбург аббаттығына сыйлады. Қазіргі Лимбургерхофқа тиесілі жерлер де соның бір бөлігі болған. Лимбургерхофтың қазірге дейін сақталған ең көне бөлігі – Рехютте, ол алғаш рет 1590 жылы айтылған. Рехбах ағысының жетегіндегі диірмен 1241 жылы жазылған. 1664 жылы курфюрст Карл Людвиг Швейцариядан келген екі меннонит отбасын Кохлофқа қоныстандырды, ол әлі де Лимбургерхоф құрамында. Олардың жерінен алты шаруашылық өркендеді. Меннонит қауымы бүгінге дейін сақталған. 1826 жылы граф Вальднер фон Френдштейн Франсуа Бихи 1807 жылы құрған, Маннхаймер Вег пен Майнц-Шпейер жолының қиылысындағы иелікті сатып алды. Ол салған екі ғимарат әлі де тұр: классицизм стиліндегі шағын сарай және саябақтағы үш қабатты мұнара. Бихи мен фон Френдштейн 17-18 ғасырларда соғыс ошағы болған бұл жерді құнарлы егіс жеріне айналдырды. 1851 жылы саудагер Карл Готтлоб Рейхлен Фридензауда қант зауытын салып, Лимбургерхоф жерінде қант қызылшасын өндіруді бастады. 1898 жылы BASF компаниясы бұл иелікті өз иелігіне алды. 1902 жылы олар жұмысшыларға арналған 63 жартылай жеке үйден тұратын «Ескі колонияны» салды. Осы ерекше елді мекеннен кейін 1914 жылы ауыл шаруашылығы зерттеу орталығы құрылды. 1917 жылы BASF компаниясы Рехюттедегі егістікті және екі шаруашылықты сатып алып, оларды қазіргі заманғы конференц-орталық және иелік басқару орталығына айналдырды. Бүгінде Лимбургерхофтың атын әлемге танытқан BASF ауыл шаруашылығы орталығында өсімдіктерді қорғау, өсімдік биотехнологиясы, химия және тыңайтқыштар салаларында 1400 адам жұмыс істейді. Соңғы жылдардағы даму Людвигсхафендегі өнеркәсіптік өсіммен қатар жүріп, 19-ғасырдың ортасында Пауль фон Денистің Саарбрюкенге теміржол салуымен байланысты. Бірақ бұл өсімнің бастауы «Ескі колония» құрылысы болды. 1901 жылы 200 тұрғын болса, 1930 жылы 2300-ге, 1958 жылы 5800-ге дейін өсті, ал қазір 10 600 адам тұрады. Лимбургерхофтың халқының ең көп өсуі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін болды. Шығыстан келген босқындар және қала тұрғындарының тығыз қоныстанған қалалардан тыс жерлерде тұруға деген қызығушылығының артуы жаңа құрылыс алаңдарын қажет етті. Мектептер, кәріз жүйесі, жасыл аймақтар, кітапхана және спорт алаңдары сияқты инфрақұрылым тез кеңейтілді. 1968 жылы Лимбургерхофта алғашқы неміс Indiaca шеберінің жарысы өтті. 1983 жылы қалалық әкімдік, мәдени шаралар залы, театр, дәрігерлер кабинеттері, дүкендер мен пәтерлер орналасқан қала орталығы ашылды және қаланың орталық нүктесіне айналды. 1975 жылдан бері қала Францияның Бургундия аймағындағы Шенов қаласымен туыстық қарым-қатынас орнатқан. Рейн-Неккар үшбұрышындағы өнеркәсіптік орталықтар маңындағы тұрғын үйлер маңызды болып келеді. Лимбургерхоф өте жақсы көлік байланыстары, жоғары тұрмыс деңгейі және көптеген демалыс мүмкіндіктеріне ие болғандықтан өте қолайлы. Қаладағы ең маңызды мәселелердің бірі – клубтарды дамыту, қарттарға, балаларға және жастарға көмектесу. 1993 жылы Лимбургерхоф «Балаларға қолайлы қалалар» конкурсының жеңімпаздарының бірі атанды.

Білім

Екі бастауыш мектеп бар, Домхольц және Карл Бош мектебі. Бұдан басқа, Реалшкуль мен Гаупшкульді біріктіретін орта мектеп те бар.

Қонақ үйлер

Лимбургерхофтағы жалғыз қонақ үй – 1990 жылдар шамасында салынған шағын 4 жұлдызды Residenz қонақ үйі.