Британ әскері полктерін қайта ұйымдастыру: Чайлдерс реформалары

Кіріспе

Британ армиясының полктерін қайта ұйымдастыру

1881 жылғы Чилдерс реформасы Британ армиясының жаяу әскер полктерін қайта ұйымдастырды. Реформаларды 1881 жылы соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшы Хью Чайлдерс жүргізді және ол бұрынғы Кардуэлл реформаларының жалғасы болды. Қайта ұйымдастыру 1881 жылғы 1 мамырда шыққан 41/1881 жалпы бұйрықпен жүзеге асырылды, 1 шілдедегі 70/1881 бұйрығымен толықтырылды, ол көп батальондық полктер желісін құрды. Англияда, Уэльсте және Шотландияда әр полк екі тұрақты немесе "желілік" батальонға және екі милиция батальонына ие болды. Ирландияда екі желілік және үш милиция батальоны болуы тиіс еді. Бұл, нөмірленген жаяу әскер полктері мен округтік милиция полктерін қайта атау арқылы іске асырылды. Сонымен қатар, округтік мылтық еріктілерінің барлық корпустары ерікті батальондары деп белгіленді. Бұл полктардың әрқайсысы штаб-пәтерінің орналасқан жері және аумақтық атауы арқылы жергілікті "полк округімен" байланысты болды. Реформалар 1 шілдеде күшіне енді. 1881 жылдан бастап полктердің ресми ағалық саны жойылып, батальондар полктегі нөмірімен және полк округінің атымен танылды. Бірақ, дәстүр бойынша, офицерлер мен салдастар полктерді әлі де олардың санымен атады, және "Баффтар" (Royal East Kent Regiment), Камерон Хайлендерлері және "Қара күзет" сияқты бірнеше полк батальондық атауының бөлігі ретінде өздерінің ерекше атауларын сақтау үшін күш салды. Іс жүзінде, бұл схеманы қатаң түрде қолдану әрқашан мүмкін болмады: Камерон Хайлендерлері бастапқыда тек бір тұрақты батальонға ие болды, ал бірнеше полкте бастапқы схемада көрсетілгеннен артық немесе кем милиция батальондары болды. Сонымен қатар, Корольдік атқыштар корпусы мен Атқыштар бригадасы (Принц-консорттың өз) жергілікті полк округтеріне ие болмады, ал оларға қосылған милиция және ерікті батальондар аумақтық принцип бойынша емес, "атқыштар" дәстүріне байланысты таңдалды. Бұл құрылым 1948 жылға дейін сақталды, одан кейін барлық желілік жаяу әскер полктерінің тұрақты батальондары бірге дейін қысқартылды, тек үш бастапқы гвардиялық дивизия полктері екі тұрақты батальонды сақтап қалды. Сондай-ақ, 1881 жылы қысқа мерзімді қызмет Кардуэлл реформалары енгізген он екі жылдық әскери қызмет мерзімі шеңберінде түстермен жеті жылға және резервте бес жылға ұзартылды. Ол сондай-ақ, бірінші сыныптық армия резервінің екінші бөлімі немесе D бөлімі ретінде саналатын, қызмет мерзімін резервте төрт жылға ұзарту мүмкіндігін де енгізді.

The Childers Reforms of 1881 reorganised the infantry regiments of the British Army. The reforms were done by Secretary of State for War Hugh Childers during 1881, and were a continuation of the earlier Cardwell Reforms. The reorganisation was effected by General Order 41/1881, issued on 1 May 1881, amended by G. O. 70/1881 dated 1 July, which created a network of multi battalion regiments. In England, Wales and Scotland, each regiment was to have two regular or "line" battalions and two militia battalions. In Ireland, there were to be two line and three militia battalions. This was done by renaming the numbered regiments of foot and county militia regiments. In addition, the various corps of county rifle volunteers were to be designated as volunteer battalions. Each of these regiments was associated by headquarters location and territorial name to its local "Regimental District". The reforms became effective on 1 July. From 1881, regimental seniority numbers were officially abolished and battalions came to be known by their number within the regiment and the regimental district name. Unofficially, the regiments were still referred to by their numbers by their officers and men, as tradition, and several regiments, such as "The Buffs" (the Royal East Kent Regiment), the Cameron Highlanders, and the "Black Watch", lobbied to keep their distinct names as part of their battalion titles. In practice, it was not always possible to apply the scheme strictly: the Cameron Highlanders initially had only one regular battalion, while several regiments had more or fewer militia regiments than specified by the initial scheme. In addition, the King's Royal Rifle Corps and the Rifle Brigade (Prince Consort's Own) had no local regimental districts, and their affiliated militia and volunteer battalions were selected not on a territorial basis, but due to their "rifle" traditions. This structure lasted until 1948, when every regiment of line infantry had its regular battalions decreased to one, with only the three original Guards Division regiments retaining two regular battalions. Also in 1881, short service was increased to seven years with the colours, and five with the reserve, of the twelve year enlistment period that the Cardwell Reforms had introduced. He also introduced the ability for time served soldiers to extend service in the reserve by four years, albeit classed as the second division, or Section D, of the First Class Army Reserve.

Бірыңғай киімдер мен түстерді стандарттау

Экономикалық және тиімділік себептерімен, форманың сыртын стандарттауға тырысылды: Корольдік полктердің қара көк сырты, ағылшын және уэльстік полктердің ақ сырты, ирландтық полктердің жасыл сырты (фактыде, тек Коннахт рейнджерлері, себебі қалған ирландтық полктердің бәрі «Корольдік полктер» санатында болды) және шотландтық полктердің сары сырты болады. Офицерлердің формаларында ерекше ұлттық үлгілердегі кестелер болды: Англия мен Уэльс үшін – гүл, Шотландия үшін – қызылқұмық, Ирландия үшін – үш жапырақ. Тұрақты батальондардың кестелері алтын, ал милиция батальондарының кестелері күміс болды. Сондай-ақ, полктердің таңбаларын біріктіруге және «тайпалық» форма айырмашылықтарын жоюға әрекеттер жасалды. Бұл үлкен табысқа жетпеді, өйткені полктердің тайпалық рухы мен дәстүрлері көп сынға ұшырады. 75-ші және 92-ші полктер күшті қарсылық көрсетті, олар кінәратпен біріктіріліп, Гордон Хайлендерлері полкіне айналды. 75-ші полк сол кезде орналасқан Мальтада өздеріне мармардан ескерткіш орнатуға тапсырыс берді. Олар Шотландиядан соншалықты ұзақ кеткендіктен, олар тиімді түрде килт киюді қайта үйренуге тура келген ағылшын бөлімшесі болды. 92-ші полк, бірігуден кейін өзінің айқын ерекшеліктерін көп жоғалтпағанмен, өзіне арналған салтанатты жерлеу шеруін ұйымдастырды, онда «92» саны жазылған толық өлшемді табыт болды. 1890 жылы Баффтарға бафф сыртын қайта киюге рұқсат берілді, бастапқыда полк қаражаты мен дизайны бойынша. Бірнеше жыл ішінде басқа полктер де ақ сырттарын дәстүрлі түстермен алмастырды. 1935 жылдан кейін корольдік полктер үшін көк сыртқа қатысты ереже тиімді түрде күшін жойды. Сол жылы, король Георг V күміс мерейтойына орай үш полкті «корольдік» деп жариялады. Оларға «қазіргі сырттарын сақтап қалуға рұқсат берілді». 1939 жылы 1881 жылдан бері көк сырт киген Royal Inniskilling Fusiliers полкіне «өтініш бойынша және мейірімді рұқсатпен» бафф түсті полк түстері берілді. 1946 жылы Екінші дүниежүзілік соғысы кезінде көрсеткен қызметтері үшін тағы үш жаяу әскер полкі «корольдік» деп тағайындалды. Олардың ішінде тек Линкольншир полкі ғана (ақ) сыртын көк түспен ауыстырды.

For reasons of economy and efficiency, an attempt was made to have the facings of uniforms standardised: Royal regiments would have dark blue facings, English and Welsh regiments would have white facings, Irish regiments would wear green facings (in effect only the Connaught Rangers as all other Irish Regiments were 'Royal Regiments'), and Scottish regiments would have yellow facings. Officers' uniforms had lace in distinctive national patterns: rose pattern for England and Wales, thistle for Scotland and shamrock for Ireland. In the case of regular battalions, the lace was gold, while that of the militia battalions was silver. There were also attempts to assimilate regimental insignia and remove "tribal" uniform distinctions. This was less successful, as regimental tribalism and tradition caused much criticism. Two regiments that displayed a strong reaction were the 75th and the 92nd that were grudgingly joined together to become the Gordon Highlanders. The 75th went so far as to commission a marble monument to themselves in Malta where they were based at the time. They had spent so long away from Scotland that they were effectively an English unit that had to relearn how to wear kilts. The 92nd, though they lost much less identity in the amalgamation, staged a mock funeral procession to themselves, complete with a full size coffin with the number '92' on it. During 1890, The Buffs succeeded in being allowed to resume the wearing of buff facings, initially at regimental expense and design. Within a few years, a number of other regiments had replaced white facings with traditional colours. After 1935, the ruling on blue facings for royal regiments effectively lapsed. That year, in celebration of his silver jubilee, King George V designated three regiments as royal. In each case, they were "permitted to retain their present facings". During 1939, the Royal Inniskilling Fusiliers, who had worn blue facings since 1881, were issued buff regimental colours "by request and gracious permission". In 1946, three more infantry regiments were designated as "royal" for services during World War II. Of these, only the Royal Lincolnshire Regiment replaced its (white) facings with blue.

Кейінгі өзгерістер

1897-1900 жылдар аралығында тұрақты армияның құрамы бірнеше қақтығыстарға, әсіресе Екінші Бур соғысына жауап ретінде арттырылды. Камерон Хайлендерлері екінші батальонды құрды, ал үшінші және төртінші тұрақты батальондар Нортумберленд Фузилерлері, Уорвикшир полкі, Корольдік Фузилерлер, Король (Ливерпуль полкі), Ланкашир Фузилерлері, Ворстершир полкі, Миддлсек полкі және Манчестер полкіне қосылды. Осы полктердің әрқайсысының сапына шақыру аймақтары ірі қалалық агломерациялардың бөліктерін қамтыды. 1907 жылғы Аумақтық және резервтік күштер туралы заң 1908 жылы резервтік күштерді реформалады. Көптеген милиция батальондары таратылды, ал қалғандары жаңа Арнайы резервке берілді. Сонымен қатар, еріктілер батальондары жаңа Аумақтық күштер құрамына еніп, полктердің нөмірленген батальондары ретінде қайта аталды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде армия кеңейтілді, аумақтық батальондар еселенді және көптеген соғыс уақытындағы қызмет батальондары құрылды. 1921-22 жылдары жүйе біршама өзгертілді: арнайы резерв батальондары қайта ұйымдастырылды және Ирландия еркін мемлекеті құрылғаннан кейін бірқатар ирланд полктері таратылды. Қалған барлық полктер екі тұрақты батальонға дейін қысқартылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде полктер қайтадан кеңейтілді, бірақ бұл бұрынғы соғысқа қарағанда аз болды. 1947 жылы Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін полктер екінші батальондарын жоғалтты, бірақ кейбіреулері Корея соғысы үшін уақытша қайта құрылды. 1881 жылы енгізілген жүйе 1957 жылғы Қорғаныс ақ кітабындағы реформалармен толық аяқталды. Бірнеше полк жұптары біріктірілді, ал полк қоймалары жабылып, көп полктік бригадаларда сапқа шақыру және оқыту ұйымдастырылды.