Мүмкіндігі шектеулі балаларға білім беруге тең қол жеткізу туралы АҚШ заңы

Кіріспе

АҚШ мүгедек балаларға білім алуға тең мүмкіндік беретін заңы

Барлық мүгедек балаларға арналған білім беру туралы заң (кейде EAHCA немесе EHA аббревиатураларымен, сондай-ақ Public Law (PL) 94-142 ретінде белгілі) 1975 жылы АҚШ Конгресімен қабылданды. Бұл заң федералдық қаржыландыру алатын барлық мемлекеттік мектептерге дене және зиякерлік мүгеделігі бар балаларға білім алуға тең мүмкіндік беруді және күніне бір рет тегін тамақпен қамтамасыз етуді талап етті. Мемлекеттік мектептер мүгедек балаларды бағалауға және ата-аналардың қатысуымен, мүгедек емес оқушылардың білім алу тәжірибесіне ең жақын болуға ұмтылған білім беру жоспарын жасауға міндетті болды. Бұл заң 1966 жылы қабылданған Мүгедектерді білім беру туралы заңның B бөліміне енгізілген толықтыру болып табылды. Заң сонымен қатар мектеп округтеріне мүгедек балалардың ата-аналары өз балаларының білімі туралы қабылданған шешімдерге дау айту үшін әкімшілік процедураларды ұсынуды талап етті. Әкімшілік шаралар аяқталғаннан кейін, ата-аналар әкімшілік шешімді сотта қарау құқығына ие болды. EHA күшіне енгенге дейін ата-аналар 1973 жылғы Қайта оңалту туралы заң бойынша дауларын тікелей сотқа апаруға құқылы болды. EHA құрған дауларды шешудің міндетті жүйесі Қайта оңалту туралы заң бойынша сот процесінен туындаған қаржылық жүктемені жеңілдету мақсатында жасалды. PL 94-142 мүгедек оқушылардың мүмкіндігі шектеулі емес оқушылармен максималды деңгейде өзара әрекеттесуге мүмкіндік беретін ең шектеулі ортада орналастырылуы керек екенін де қарастырады. Жеке білім беру мүмкіндігі шектеулі адамның жағдайы немесе мүгеделігінің ауырлығы оқу мақсаттарына қалыпты сыныпта қол жеткізуге мүмкіндік бермейтін жағдайларда ғана жүзеге асырылуы мүмкін. Сонымен қатар, заңда мүгедек балалардың ата-аналары мен мектеп жүйесі арасындағы дауларды шешу үшін бейтарап сот отырысын қамтамасыз ететін процедуралық норма қарастырылған. Заң төрт маңызды мақсатқа жету үшін қабылданды:
Арнайы білім беру қызметтеріне мұқтаж балалардың оларға қол жеткізе алуын қамтамасыз ету
Мүмкіндігі шектеулі оқушыларға көрсетілетін қызметтер туралы шешімдердің әділ және тиімді болуын қамтамасыз ету
Арнайы білім беру үшін нақты басқару және есеп беру талаптарын белгілеу
Мүмкіндігі шектеулі оқушыларды оқытуға мемлекеттерге көмектесу үшін федералдық қаражатты бөлу

The Education for All Handicapped Children Act (sometimes referred to using the acronyms EAHCA or EHA, or Public Law (PL) 94 142) was enacted by the United States Congress in 1975. This act required all public schools accepting federal funds to provide equal access to education and one free meal a day for children with physical and mental disabilities. Public schools were required to evaluate children with disabilities and create an educational plan with parent input that would emulate as closely as possible the educational experience of non disabled students. The act was an amendment to Part B of the Education of the Handicapped Act enacted in 1966. The act also required that school districts provide administrative procedures so that parents of disabled children could dispute decisions made about their children's education. Once the administrative efforts were exhausted, parents were then authorized to seek judicial review of the administration's decision. Prior to the enactment of EHA, parents could take their disputes straight to the judiciary under the Rehabilitation Act of 1973. The mandatory system of dispute resolution created by EHA was an effort to alleviate the financial burden created by litigation pursuant to the Rehabilitation Act. PL 94 142 also contains a provision that disabled students should be placed in the least restrictive environment one that allows the maximum possible opportunity to interact with non impaired students. Separate schooling may only occur when the nature or severity of the disability is such that instructional goals cannot be achieved in the regular classroom. Finally, the law contains a due process clause that guarantees an impartial hearing to resolve conflicts between the parents of disabled children to the school system. The law was passed to meet four huge goals:
To ensure that special education services are available to children who need them
To guarantee that decisions about services to students with disabilities are fair and appropriate
To establish specific management and auditing requirements for special education
To provide federal funds to help the states educate students with disabilities

EHA 1990 жылы арнайы және инклюзивті білім беруді жақсарту мақсатында қайта қаралып, Жеке білім беру туралы заң деп аталды.

ЕАҚ, оңалту туралы заң және тең қорғалу туралы ереже арасындағы функционалдық байланыс

Жоғарғы Сот Смит пен Робинсон, 468 U. S. 992 (1984) ісінде мүгедек студенттердің мемлекеттік білім алуға тең қол жеткізу құқығын қорғай отырып, EHA-ны жалғыз құрал деп шешті. Арыз беруші Томми Смит сегіз жасар церебральды сал ауруына шалдыққан оқушы болды. Род-Айленд штатының Камберленд округіндегі мектеп Томмидің білімін қаржыландыруға келісіп, оны Эмма Пендлтон Брэдли ауруханасындағы арнайы қажеттіліктері бар балаларға арналған бағдарламаға орналастырды. Кейіннен мектеп округі Томмиді сол бағдарламадан алып тастап, Род-Айленд штатының Психикалық денсаулық, зикериялық кемістік және ауруханалар бөліміне жіберуге шешім қабылдады, бұл бөлім жеткіліксіз штаттық қызметкерлермен және қаржыландырумен қамтамасыз етілген. Бұл ауысу Томмидің мемлекеттік білімін тоқтатуға әкеп соғар еді. Томмидің ата-анасы EAHCA арқылы құрылған әкімшілік тәртіппен мектеп округінің шешіміне шағымданды. Әкімшілік тәртіптің барлық мүмкіндіктері сарқылып болғаннан кейін, Смиттер EAHCA, § 504 Rehabilitation Act және 42 U.S.C. § 1983 негізінде сотқа жүгінді. АҚШ Жоғарғы Соты EHA арқылы құрылған әкімшілік тәртіптің мүгедек студенттердің білім алуға тең құқығын қорғаудың жалғыз құралы екенін анықтады. "Талдап алушыға EHA әкімшілік шараларын айналып өтуге рұқсат беру Конгрестің мұқият жасалған жүйесімен үйлеспейді. Сондықтан, егер EHA мүмкіндігі бар мүгедек балаға EHA немесе Конституцияның XIV түзетуіне сәйкес тегін, тиісті мемлекеттік білім алу құқығы болса, онда EHA бала мен оның ата-анасы немесе қамқоршысы өз талаптарын ілгерілетуге болатын жалғыз жол болып табылады". Сот шешімін қолданыстағы заңдарды жан-жақты талдау негізінде шығарды. Студентке § 504 немесе § 1983-ге сүйенуге рұқсат беру EHA-ны жоюға тең болар еді, өйткені ол EHA-ның талаптарынан айналып өтуге мүмкіндік берер еді, яғни талапкерлер сотқа жүгіну алдында әкімшілік шараларын толығымен пайдалануы керек. Осы Жоғарғы Сот шешіміне жауап ретінде АҚШ Конгресі EHA-ға түзетулер енгізді, ол Жоғарғы Сот шешімін екі жолмен күштен шығарды: (1) Түзетілген заң ата-аналарға мектепке қарсы істі жеңген жағдайда адвокаттың гонорарын алуға мүмкіндік берді. (2) Түзетілген заң ата-аналарға әкімшілік шаралардың барлығы сарқылып болғаннан кейін EHA, § 504 немесе § 1983 негізінде сотқа жүгінуге рұқсат берді.

The Supreme Court decided that EHA would be the exclusive remedy for disabled students asserting their right to equal access to public education in Smith v. Robinson, 468 U. S. 992 (1984). The petitioner, Tommy Smith, was an eight year old student who had cerebral palsy. The school district in Cumberland, Rhode Island originally agreed to subsidize Tommy's education by placing him in a program for special needs children at the Emma Pendleton Bradley Hospital. The school district later decided to remove Tommy from that program and send him to the Rhode Island Division of Mental Health, Retardation and Hospitals, which was severely understaffed and underfunded. This transfer would have effectively terminated Tommy's public education. Tommy's parents appealed the school district's decision through the administrative process created by EAHCA. Once the administrative process was exhausted, the Smiths sought judicial review pursuant to the EAHCA, § 504 of the Rehabilitation Act, and 42 U. S. C. § 1983. The United States Supreme Court held that the administrative process created by EHA was the exclusive remedy for disabled students asserting their right to equal access to education. "Allowing a plaintiff to circumvent the EHA administrative remedies would be inconsistent with Congress’ carefully tailored scheme We conclude, therefore, that where the EHA is available to a disabled child asserting a right to a free appropriate public education, based either on the EHA or on the Equal Protection Clause of the Fourteenth Amendment, the EHA is the exclusive avenue through which the child and his parents or guardian can pursue their claim." The court based its decision on a contextual analysis of the applicable statutes. To permit a student to rely on § 504 or the § 1983 would be to effectively eliminate the EHA, because it would circumvent the EHA’s requirement that petitioners first exhaust their administrative options before seeking judicial intervention. In the face of this Supreme Court decision, the United States Congress passed an amendment to the EHA which explicitly overruled the Supreme Court's decision in two ways: (1) The amended law allowed parents to collect attorney's fees upon winning a case against the school. (2) The amended law permitted parents to bring a lawsuit under either EHA, § 504, or § 1983 once the administrative remedies had been exhausted.

ЕХА-ны әлсіретуге әрекет

1980 жылдары Рейган әкімшілігі EHA-ны әлсіретуге тырысты, бірақ Патриша Райт пен Эван Кемп-младший (Мүгедектік құқықтар орталығынан) бұған қарсы халықтық және лоббилік науқан ұйымдастырды, нәтижесінде 40 мыңнан астам хаттар мен карточкалар жиналды. 1984 жылы әкімдік EHA-ны әлсіретуден бас тартты, алайда жүздеген мың мүгедек күтім алушылардың әлеуметтік қамсыздандыру төлемдерін тоқтатты.