Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Джонс – Лондонның оңтүстік-шығысында, сол аттас станция маңындағы аудан. Ол Левишем ауданының құрамына кіреді және Гринвич Корольдік ауданымен шектеседі. Сент-Джонс Телеграф төбесімен бірге Левишемнің солтүстік-батыс бөлігін құрайды. Сент-Джонс 19-ғасырдың ортасында Дептфорд Жаңа қаласы ретінде салынған ерекше тұрғын үйлермен белгілі, және 1972 және 1976 жылдардан бері Брукмилл Роуд және Сент-Джонс ескерткіш аймақтары ретінде сақталды. 1957 жылы осы жерде Ұлыбритания тарихындағы ең ірі теміржол апаттарының бірі болды.
St Johns is a district around the station of the same name in south east London. It lies within the Borough of Lewisham and borders the Royal Borough of Greenwich. It makes up the northwestern part of Lewisham along with Telegraph Hill. St John's is noted for its mid 19th century housing, constructed as Deptford New Town, and protected as the Brookmill Road and St John's Conservation Areas since 1972 and 1976 respectively. It was also the site in 1957 of one of Britain's worst railway disasters.
Этимология
Ауданның аты 1855 жылы салынған Англия шіркеуінің Сент-Джон шіркеуіне арналғандығынан кейін қойылған. Шіркеу төбеде орналасқан, одан атын алған теміржол станциясына жақын. Аймақ Брукмилл жолы мен Льюишем жолы арасындағы көшелерді қамтиды, батыс жағынан Френдли көшесімен, ал оңтүстік-шығыс жағынан теміржол төбесімен шектеседі. Броклидің солтүстік бөлігінің бір бөлігі де осы атауға кіруі мүмкін, соның ішінде Брокли фермерлер нарығы да бар.
The district is named after the dedication of the Church of England parish church of St John, Deptford that was established in 1855. The church lies at the top of the hill, almost adjacent to the railway station which borrowed its name. The area encompasses streets between Brookmill Road and Lewisham Way, bound by Friendly Street in the west and railway embankments in the south east. Parts of northern Brockley may be included in the designation, which includes Brockley's Farmers' Market.
Тарих
Дептфорд Нью-Таунды Лукас отбасы 19 ғасырдың ортасы мен соңында Дептфордтың жұмысшы табы үшін қолжетімді және кең балама ретінде жоспарлаған. Камбриядан бастау алған отбасы Оңтүстік Каролинада байлық жинады, онда олар сумен жұмыс істейтін күріш диірмендерін салған және басқарған. Бірнеше ескі ғимараттар бар, олардың ең танымалсы – 18 ғасырдың соңында салынған «Тас үй» деп аталатын итальян стиліндегі сарай. Сент-Джон шіркеуі 1855 жылы П.К. Хардвик жобалаған.
Deptford New Town was conceived by the Lucas family as an affordable and spacious alternative for the working classes of mid to late 19th century Deptford. Originally from Cumbria, the family made their wealth in South Carolina, where they built and managed water powered rice mills. There are a few older buildings the most notable being the late 18th century Italianate mansion known as the Stone House. St John's Church was built in 1855, designed by PC Hardwicke
Сент-Джон станциясы 1871 жылы ашылды, сол кезде тұрғын үйлер салу толыққанды жүріп жатқан. Дэвид Хауэлл 1971 жылдан 1981 жылға дейін Сент-Джон шіркеуінің пасторы болды.
St John's station opened in 1871, at a time when housing construction was still in full swing. David Howell was the vicar of St Johns from 1971 to 1981.
Қорғалатын аумақтар
Брукмилл жолының қорғау аймағы 1972 жылы белгіленді және Френдли көшесі, Брукмилл жолы, Альбин жолындағы үйлердің оңтүстік және шығыс шекаралары, сондай-ақ теміржолмен шектеледі. Төрт жыл өткен соң құрылған Сент-Джонс қорғау аймағы осы және Левишем жолы арасындағы аумақты қамтиды. Брукмилл жолының қорғау аймағына 4-бап бойынша шектеулер қойылған, бұл аймақтың ерекшелігін сақтау үшін көптеген сыртқы өзгерістерге тыйым салады.
The Brookmill Road Conservation Area was designated in 1972, and is bordered by Friendly Street, Brookmill Road, the southern and eastern boundaries of the properties on Albyn Road, and the railway line. The St John's Conservation Area, created four years later, covers the area between this and the Lewisham Way. Brookmill Road Conservation Area is subject to an Article 4 Direction, preserving the character of the area by prohibiting many kinds of external alterations.
Халық саны
Бұл аймақтың халқы әртүрлі, бұл негізінен соңғы жылдары жылжымайтын мүліктің бағасының күрт өсуімен байланысты. Кейбір үйлер мемлекеттік меншікте, бірі жалға берілген, ал көпшілігі жеке меншікте. Доклендс жеңіл темір жолы Дептфорд Көпірі мен Элверсон Жолына келген бес жыл ішінде аймақтағы үй бағасы төрт есеге өсті. Бұл нәтижеде Кенэри-Уарфқа жұмысқа барып-келіп жүретін жақсы жағдайдағы қала тұрғындары мен бұл аймақта ұзақ жылдар бойы тұрған, жағдайы нашар адамдардың ерекше қосылысы пайда болды. Брокли фермерлер базарының жақында құрылуы және кеңеюі, ең жақын станциясы Сент-Джонс, аймақтағы джентрификацияның жалғасып жатқанының белгісі.
The population of the area is mixed, largely reflecting the huge rise in property prices in recent years. A few houses are council owned, some are let, and most are owner occupied. In the five years surrounding the arrival of the Docklands Light Railway at Deptford Bridge and Elverson Road, house prices in the area quadrupled. This resulted in an unusual mix of wealthy city folk commuting to Canary Wharf and less well off people who had lived in the area for some time. The recent establishment and expansion of Brockley Farmers' Market, nearest station to which is St. John's, is evidence of on going gentrification.
1957 ж. темір жол апаты
1957 жылы 4 желтоқсанда сағат 18:20-да қалың тұман кезінде екі пойыз Сент-Джонс станциясында соқтығысып, 90 адам қаза тауып, тағы 176 адам жарақат алды. Бұл Ұлыбритания тарихындағы ең ірі теміржол апаттарының бірі болып саналады. Құлайтын ауа райынан пойыздар кешігіп, жолаушылармен толы болды. Сағат 17:18-де Чаринг-Кросс станциясынан Хейс қаласына бағытталған 1500 жолаушысы бар электр пойызы, Сент-Джонс станциясының шығысында Лондон Викторияға баратын теміржол көпірінің астында тоқтады. Сағат 16:56-да Кеннон-Стриттен Рамсгейтке 700 жолаушы тасымалдаған булы экспресс-пойыз 30 миль/сағ жылдамдықпен тоқтаған пойыздың артқы жағына шапты. Булы пойыздың соңғы үш вагоны стансадан шықпай тұрып тоқтады. Алдындағы 10 вагоннан тұратын электр пойызы өте ауыр зақымдарға ұшырады, себебі 8-ші вагоны артындағы вагонмен соқтығысып, толығымен қирады. Булы пойыздың алдыңғы вагоны булы локомотивке шағылысып, екеуі де сол жаққа қарай рельстен шығып кетті, соның салдарынан жоғарыдағы көпірді тіреген бағана қирады. Көпір дереу құлап, алдыңғы вагонды қиратты, екінші вагонның және үшінші вагонның жартысын уатырды. Екі минуттан кейін Холборн Виадукттан Нанхедке бағытталған 17:22-дегі пойыздың машинисі көпірдің қисайғанын байқап, пойызын тоқтатты. Егер ол олай істемеген болса, алдыңғы бір немесе екі вагон төмендегі қирандылардың үстіне құлап кетер еді. Оқиға бойынша 1958 жылдың маусымында К.А. Лэнгли жазып, жариялаған ресми есеп егжей-тегжейлі болып, әр вагонның қайда тоқтағанын көрсететін схемалар мен құлаған көпірдің суреттерін қамтиды. Есепте апатқа булы экспресс-пойыздың машинисі У.Дж. Трю толығымен жауапты деп көрсетілген. Сондай-ақ, есепте көпірдің тіректерінің қирауына қатысты да айтылған. Бұл ерекше мәселе болды, себебі көпір өткір бұрышта орналасқандықтан, тік бұрыштағы көпірге қарағанда әлдеқайда ұзын тіреусіз кеңістік қажет болды. Лэнгли былай деп жазады: "Мен көпірдің осылай құлағанын ешқашан көрген емеспін, бірақ осы апаттың ауыр салдарына байланысты бұл мәселе болашақта көпірлерді жобалау кезінде қарастырылады". Қазіргі көпірдің әуеден түсірілген суреттері осының қалай жүзеге асырылғанын көрсетеді, бұл дизайн өткір бұрыштардағы көпірлер үшін кең таралған практикаға айналды.
At 6:20pm on Wednesday 4 December 1957, in dense fog, two trains collided at St Johns station, killing 90 people and injuring 176 more. It remains one of Britain's worst railway disasters. Due to the adverse weather, trains were late and crowded. The 5.18pm electric train from Charing Cross to Hayes, with 1,500 passengers on board, was stationary beneath the railway bridge carrying the line to London Victoria, to the east of St Johns station. The 4.56pm steam express train from Cannon Street to Ramsgate, carrying 700 people, ploughed into the rear of the standing train at 30 mph. The last three carriages of the steam train came to rest before they had even passed out of the station. The 10 coach electric train in front suffered catastrophic damage as coach 8 was run through and completely destroyed by the coach immediately behind it. The leading coach of the steam train concertinaed into the steam engine in front, throwing both off the tracks to the left and dislodging a column which supported the bridge overhead. The bridge immediately collapsed, destroying of the leading coach, and crushing the second and half of the third. Further disaster was narrowly averted two minutes later when the driver of the 5.22pm from Holborn Viaduct to Nunhead, travelling on the elevated section, noticed that the bridge was at an angle and stopped his train. Had he not done so, the front coach or perhaps two coaches would have tumbled onto the wreckage below. The official report into the incident, written by C. A. Langley and published in June 1958, goes into great detail, and includes diagrams of where each carriage came to rest, and images of the collapsed bridge as viewed from the Hither Green side. The report holds Driver W. J. Trew of the steam express solely responsible for the accident. The report also remarks on the misfortune of the bridge supports being knocked out. This was a particular problem because the bridge crossed at an acute angle, necessitating a much longer unsupported span than for a perpendicular crossing. Langley writes "I know of no other case in which a bridge has collapsed in this way, but in view of the serious consequences of this accident the problem will be considered in future bridge design." Overhead photography of the current bridge shows exactly how this was achieved, in a design which has become commonplace for acute angle crossings.
Болашақ
Бұл аймақ тығыз, анық шекараланған және шамадан тыс құрылыстан қорғалған. Дегенмен, оны әртүрлі аймақтар қоршап тұр. Гринвич солтүстікте жатыр, және Гринвич жолы бойындағы пайдаланылмаған кеңістікті толтыру үшін, қымбат тұрғын үйлер салынуда, оңтүстікке қарай жылдам кеңейіп келеді. Гринвич – туристер көп баратын орын, сондай-ақ ойын-сауық және тамақтану орталығы. Шығысқа қарай, бірақ Равенсборн өзенінің кедергісінен тікелей қолжетімді емес, Блэкхит орналасқан – мәдениетті, сәнді және одан да ізделістірек қала маңы. Оңтүстікте Левишем жатыр, онда ірі жолдармен бөлінген сауда орталығы бар, және жеңіл рельстік көлік, теміржол және автобус бағыттары арқылы қоғамдық көліктің ірі торабы орналасқан. Солтүстікте Дептфорд орналасқан – көне дәуірдің рухын сақтаған, бірақ жанды аудан, BBC News хабарлағандай, Лондонның ең үздік сауда көшесі осы жерде.
The area is compact, well delineated, and protected from excessive development. However it is surrounded by very varied areas. Greenwich lies to the north, and is rapidly spreading south to fill the under utilised space along Greenwich High Road, as expensive housing developments are constructed. Greenwich is a tourist hotspot and a centre for entertainment and dining. To the east, but not immediately accessible due to the River Ravensbourne, is Blackheath, a genteel, pretty, and even more sought after suburb. To the south lies Lewisham, with a shopping centre dissected by major roads, and a hub for public transportation in the form of light rail, heavy rail and bus services. To the north lies Deptford, an old fashioned yet vibrant area including, according to BBC News, London's best shopping street.
Көлік
Сент-Джонс станциясы Лондондық 2-аймақта орналасқан және Лондон Бридж арқылы Лондон Кэннон-стрит бағытына, сондай-ақ Оңтүстік-Шығыс Лондон мен Кенттегі түрлі бағыттарға қатынайтын пойыздармен қызмет көрсетеді. Сент-Джонсқа Лондон көлік компаниясының көптеген автобус бағдарлары қызмет көрсетеді, олар оны Оңтүстік және Орталық Лондонның Льюишем, Гринвич, Нью-Кросс, Пекхэм, Вулвич, Темзмид, Кэтфорд, Элтем, Сидкуп, Канада Уотер, Лондон Бридж және Виктория сияқты аймақтарымен байланыстырады.
St Johns station is in London Travel Zone 2 and serves the area with services to London Cannon Street via London Bridge and services in the other direction towards various destinations in South East London and Kent. St Johns is served by many Transport for London bus services connecting it with areas in South and Central London including Lewisham, Greenwich, New Cross, Peckham, Woolwich, Thamesmead, Catford, Eltham, Sidcup, Canada Water, London Bridge and Victoria.