Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиядағы пайдаланылмаған теміржол станциясы, Лондон Боудағы жабық станция.
Disused railway station in England
the closed station in London
Боу станциясы 1850 жылы Шығыс және Батыс Үндістан доктары мен Бирмингем қосылатын теміржолы (кейін Солтүстік Лондон теміржолы – NLR деп аталды) тарапынан Боу, Шығыс Лондон қаласында ашылды. Станция Олд Форд пен Саут-Бромли арасында орналасқан, Боу-роудтың солтүстік жағында, 1892 жылдан 1949 жылға дейін ашық болған екінші Боу-роуд станциясына жақын жерде салонталған. 1892 және 1917 жылдар аралығында екі станцияны жабық жаяу жолы байланыстырды. Алғашқы Боу станциясы 1870 жылы Эдвин Генри Хорнның жобасы бойынша әлдеқайда ірі станциямен ауыстырылды, онда 100 фут (30 м) ұзындығы және 40 фут (12 м) ені бар концерт залы болды. Боу станциясын NLR ғана емес, сонымен қатар Ұлы Шығыс теміржолының (GER) Фенчерч-стрит бағытындағы пойыздары және Плейстоуға шаттл қызметі де пайдаланды. NLR желісі Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі бомбалаудан қиын зардап шекті, ал 1944 жылы Далстон бұрылысынан шығысқа қарайғы бөлігі жабылды және жолаушылар тасымалы үшін қайта ашылмады. Станция ғимараты 1965 жылы жабылғанға дейін жұмалық кеңсе ретінде қолданылды. Ұзақ уақыт бойы пайдаланылмағаннан кейін, Боу станциясы Docklands Light Railway (DLR) құрылысы кезінде бұзылып, ескі NLR желісі қайта пайдаланылды. Бүгінде станция орнында көлік жалға беру фирмасы орналасқан, ал тікелей қарсысында Боу Черч DLR станциясы жатыр.
Bow was a railway station in Bow, east London, that was opened in 1850 by the East & West India Docks and Birmingham Junction Railway, which was later renamed the North London Railway (NLR). The station was situated between Old Ford and South Bromley, and was located on the north side of Bow Road, close to the second Bow Road station which was open from 1892 to 1949. A covered footway connected the two stations between 1892 and 1917. The original Bow station was replaced by a much grander station in 1870, designed by Edwin Henry Horne, which incorporated a concert hall that was 100 feet (30 m) long and 40 feet (12 m) wide. Bow was served not only by the NLR but also by Great Eastern Railway (GER) trains to Fenchurch Street and a shuttle service to Plaistow. The NLR line was severely damaged in the Blitz of World War II and the line east of Dalston Junction was closed in 1944 and never re opened to passengers. The station buildings remained in use as a parcel office until it was closed in 1965. After being left derelict, Bow station was ultimately demolished during the construction of the Docklands Light Railway (DLR) which reused the old NLR line. Today, the station site is occupied by a car hire firm, and directly opposite lies Bow Church DLR station.
Сипаттамасы (1892 жылғы жағдай бойынша)
1892 жылы Боу станциясында төрт платформа және солтүстік жағындағы Боу-роуд ГЭР станциясына тікелей жаяу өткелі болды. Станцияның солтүстігінде Бромли қисығы бас желіден бөлініп шықты, ал одан солтүстікке қарай Стретфорд пен Фенчерч-стрит арасын байланыстыратын ГЭР желісі (Блэкволл Лондондық кеңейтім темір жолы деп аталды) бас желіден өтетін қиылыс орналасқан еді. Солтүстікке қарай шамалы қашықтықта Ұлы Шығыс магистралі NLR желісін кесіп өтті, ал одан солтүстікке қарай жүк ауласы орналасқан. Осы қиылысты басқаратын екі теміржол көпірінің арасында Тилбери қиылысы деп аталатын сигналдық пост орналасқан. Төрт платформаны станцияның солтүстік жағындағы жаяу өткелімен байланыстыратын көпір біріктірген. Станция ғимараты Боу-роудтың солтүстік жағында орналасып, төрт платформаның үстінен созылған. 1892 жылы, 1867 жылы қайта салынған станция, әсерлі ғимарат болды. Оның жер қабатын архитектор Эдвин Генри Хорн жобалаған, бірақ ғимарат 1870 жылдың 26 наурызында ғана аяқталды. Оның әдемі фасадында қарапайым дөңгелек аркалар болды. Жол деңгейінде билет кассасы, күту және тамақтану залдары орналасқан, ал жоғарғы қабатта 1000 адамға арналған кең концерт залы болды. 1870 жылдың 2 қыркүйегінде "Инженер" журналы Боу станциясының егжей-тегжейлі суреттерін жариялады, Хорнның есімі аталды, сондай-ақ ғимараттың кескіндері мен фасады келтірілді, одан кейін "біздің ойымызша, бұл ғимарат теміржол станциясының қандай болуы керек екенінің тамаша мысалы" делінді. Суретте ғимараттың батыс жағынан түсірілген көрінісі көрсетілген. Үлкен терезелер Бромли институтын қамтиды, ал төбе сызығының астындағы күмбез тәрізді құрылымда 1874 жылы орнатылған орган орналасқан. Институтқа кіру веранда арқылы жасалды, ал ғимараттың екінші жағында да осындай веранда болды. 1872 жылы жергілікті фирма Bryant and May-дің құрметіне әшекейлі фонтан орнатылды, олар сол кездегі қазынашылық канцлері Роберт Лоу ұсынған темекі салығына қарсы күресті жетекшілік еткен. Фонтанды Роуланд Пламб жобалаған. Станцияның оңтүстігінде Фенчерч-стрит бағытында шығысқа қарай бұрылыс болды, ол Газ фабрикасының қиылысында Блэкволл Лондондық кеңейтім темір жолына қосылды. Бұл тік көлбеулі желі болды, ал ауыр пойызға операцияның алғашқы күндерінде Боудан көтерілу үшін (артында қосымша локомотивпен) банктік көмек қажет болды. Bow Junction сигналдық посты осы жерде орналасқан. Станцияның батысы мен оңтүстігінде Боу теміржол жұмырханасы орналасқан, ал оған жаяу өткел Боу-роудтың қарсы бетінде, станцияның қарамағысында орналасқан.
By 1892 Bow station had four platforms and a direct walkway link to Bow Road GER station at the north end. To the north of the station was a junction where the Bromley curve diverged from the main line and just north of that the GER line that linked Stratford and Fenchurch Street (known as the Blackwall London Extension Railway) crossed over the line. A short distance further north, the Great Eastern Main Line crossed over the NLR line and north of that was a goods yard. A signal box known as Tilbury Junction was located between the two railway overbridges controlling this junction. The four platforms were linked by a footbridge connected to the walkway link at the north end of the station. The station building was located on the north side of Bow Road and straddled all four platforms. In 1892 the station which had been rebuilt in 1867 was an imposing building. The ground floor, which, was designed by architect Edwin Henry Horne and it was not until 26 March 1870 that the building was completed. The elegant facade featured simple round arches. At road level was a booking hall, waiting and refreshment rooms and on the upper floor was a spacious concert hall designed to seat 1,000 persons. On 2 September 1870 The Engineer published detailed illustrations of Bow station, naming Horne and including sectional drawings of the building as well as the frontage, concluding that "the building, is, in our opinion, as good an example of what a railway station should be as any we have ever seen". The picture shows the structure photographed from the western side. The large windows above the house the Bromley Institute and the protruding dome like structure beneath the roof line housed the organ which was installed in 1874. Entrance to the institute was from the porch and an identical one existed at the other end of the building. An ornate fountain was installed in 1872 to commemorate the local firm Bryant and May who had led a campaign to defeat the match tax proposed by then Chancellor of the Exchequer, Robert Lowe. The fountain was designed by Rowland Plumbe. To the immediate south of the station there was a junction east towards Fenchurch Street which joined the Blackwall London Extension Railway at Gas Factory Junction. This was a steeply graded line and heavy trains required banking assistance (a second locomotive at the rear) from Bow to get up the gradient in the early days of operation. Bow Junction signal box was located here. To the west and south of the station Bow railway works was located and the pedestrian access for this was directly opposite the station on the opposite side of Bow Road.
Топқа бөлу алдындағы кезең (1850-1922)
Шығыс және Батыс Үндістан доктары мен Бирмингем тұйықтамасы темір жолы (кейін Солтүстік Лондон темір жолы (NLR)) 1846 жылғы 26 тамызда Парламент актісімен құрылды. Ол Поплар ауданы мен доктардан солтүстік Лондонның Камден Таун қаласына дейін темір жол салуға уәкілдік алды. Темір жолдың бас кеңсесі мен локомотивтер зауыты бастапқыда Бау қаласында орналасқан. Станция екі платформадан тұрды және кіреберіс екі жолдың үстінен өтетін көпірде болды. Бұл ғимараттан платформаларға баспалдақтармен түсуге болады. Станциядан оңтүстікке қарай батысқа қарай бұрылыс орналасқан, ол Солтүстік Лондон темір жолы қызметтеріне Газ фабрикасы тоғысында Лондон және Блэкволл кеңейту темір жолы арқылы Фенчерч-стрит станциясына жетуге мүмкіндік берді. Ислингтон мен Фенчерч-стрит арасындағы қызметтер 1850 жылғы 26 қыркүйекте басталды, бірақ Поплар доктарына бағыт 1852 жылғы 1 қаңтарға дейін жүк тасымалы үшін ғана ашылды. Фенчерч-стрит 1865 жылға дейін NLR-дің Лондон аялдамасы болып қызмет етті, содан кейін Брод-стрит станциясы ашылды. Бастапқыда тек жүк тасымалы үшін салынған, бірақ Поплар-Ист-Индия Роуд темір жол стансасының оңтүстігінде станция салынғанымен, ол ешқашан пайдаланылмады. Брод-стрит пен Поплар-Ист-Индия жолының ашылуы Боу қаласына қызмет көрсететін қызметтерге өзгерістер енгізді. Фенчерч-стриттен сағатына төрт пойыз Poplar East India Road-қа ауыстырылды, ал NLR Фенчерч-стритке қосылатын шаттл (сағатына төрт пойыз) іске қосты, бірақ төрт жылдан кейін оны Great Eastern Railway (GER) басқаруға алды. Станция 1860-шы жылдардың соңында Бромлидегі Лондон Тилбери және Саутхенд темір жолының (LTSR) қисығы салынып жатқанда кеңейтілді. Темір жол жұмыстары қысқа мерзімде кеңейді және жұмыс орнының оңтүстігінде LT&SR-ге дейін жететін шұңқырға жеткілікті орын болмады (ол жұмыс орнының оңтүстігінде NLR-ді кесіп өтті), сондықтан шұңқыр Боу станциясынан солтүстікке қарай және жұмыс орнының шығыс жағында салынды. Боу станциясы сол кезде өте жұқпен жүрген станция болғандықтан, станцияны қайта құру туралы шешім қабылданды. 1869 жылғы 17 мамырда ашылған жаңа қисықта екі жаңа платформа салынды. Бастапқыда Chalk Farm темір жол стансасынан Plaistow-қа күніне сегіз рет жүретін қызмет болды. Бұл қызмет аса танымал болған жоқ, сондықтан Боу мен Плейстоуды байланыстыратын шаттл қызметі іске қосылды және локомотивтің бағытын өзгерту үшін Боу станциясының солтүстігінде айналма жол жасалды. Bow-қа тоқтаған NLR пойыздары Thameshaven-ге (Маргейт кемесімен байланыс үшін), Chalk Farm-нен Southend-ке (1869-1886) және LT&SR-дің Chalk Farm-нен Southend-ке қызметтері 1907 және 1914 жылдар аралығында LT&SR локомотивтері мен NLR вагондарымен жүрді. Бұл қызметтер күнделікті болғанын және осы кезеңде платформалар экскурсиялық пойыздар үшін де пайдаланылғанын атап өткен жөн. 1870 жылы Poplar East India Road қызметтерінің кейбіреулері Блэкволл (GER) станциясына дейін ұзартылды, ол жерде Темза кемелерімен байланыс жасады. Бұл қызмет сол кезде төмендеп кеткен еді және 1890 жылғы 1 шілдеде барлық NLR пойыздары (Poplar East India Road) қайтадан қысқартылды. GER Фенчерч-стриттен Боуға дейін аз пайдаланылатын шаттл қызметінен ақша жоғалтып жатты және екі станцияның арасында жаяу жүргіншілер өтетін жолмен Боу жолының солтүстігінде жаңа станция салуды ұсынды, осылайша шаттл қызметін жүргізудің қажеті болмайды. Бұл ұсыныс қабылданды және 1892 жылғы 4 сәуірде Боу-роуд станциясы мен Брод-стрит платформасына апаратын жаяу жүргіншілер жолы ашылды. GER шаттлын тоқтату аймақтағы операцияларды да жеңілдеткен болуы мүмкін, онда төрт Брод-стрит қызметі және доктарға және одан жиі жүретін жүк пойыздары болды. Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы (LNWR) 1909 жылғы 1 ақпанда Солтүстік Лондон темір жолын ортақ басқару тәртібімен басқара бастады, бірақ Солтүстік Лондон темір жолы 1922 жылға дейін дербес жұмыс істеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Plaistow шаттлы 1916 жылғы 1 шілдеде соғыс уақытындағы экономия шарасы ретінде қызметтен шығарылды, содан кейін платформалар 1920-жылдарға дейін экскурсиялық сапарлар үшін ғана пайдаланылды. 1917 жылы жаяу жүргіншілер жолы жабылды және станцияның солтүстік жағындағы жаяу жүргіншілер көпірі белгісіз уақытта бұзылды.
The East & West India Docks & Birmingham Junction Railway (later North London Railway (NLR)) was incorporated by Act of Parliament on 26 August 1846. It was empowered to construct a railway from the district of Poplar and the docks to Camden Town in north London. The railway's headquarters and locomotive works were initially in Bow. When the station was built it was a two platformed affair and the entrance was on the road bridge straddling the two tracks. Stairs lead from this building down to the platforms. Directly south of the station a junction diverged to the west that enabled North London Railway services to reach Fenchurch Street station via the London & Blackwall Extension Railway at Gas Factory Junction. Services between Islington and Fenchurch Street started operating on 26 September 1850 but the line to Poplar docks was not opened (to goods traffic until 1 January 1852. Fenchurch Street acted as the NLR London terminus up until 1865 when Broad Street station was opened. The line that went straight on was to initially goods only, although a railway station had been constructed just south of the later Poplar East India Road railway station, it never saw traffic. The opening of Broad Street and Poplar East India Road resulted in a change to the services that served Bow. The four trains per hour Fenchurch Street service was diverted to Poplar East India Road and the NLR then ran a connecting shuttle (also four trains per hour) into Fenchurch Street although after four years the operation of this was taken over by the Great Eastern Railway (GER). The station was comprehensively rebuilt when the curve to the London Tilbury & Southend Railway (LTSR) at Bromley was being built in the late 1860s. The railway works had expanded in a short time and there was not enough space south of the works site to fit in a spur that ran up to the LT&SR (it crossed the NLR a short distance south of the works) so the spur diverged north of Bow station and along the east side of the works site. Bow station was a busy station at that time so the decision was made to rebuild the station. Two new platforms were provided on the new curve which opened on 17 May 1869. Initially a service from Chalk Farm railway station to Plaistow which ran eight times per day. This did not prove particularly popular and a shuttle service linking Bow to Plaistow was operated and a run round loop was provided north of Bow station so the locomotive could change ends. Through trains from the NLR calling at Bow ran to Thameshaven (for connecting Margate steamer), Chalk Farm to Southend (1869 1886) and an LT&SR operated Chalk Farm to Southend service ran between 1907 and 1914 using an LT&SR locomotive and NLR coaching stock. It should be noted these were daily services and additional excursion trains used the platforms throughout this period. In 1870 some services of the Poplar East India Road service were extended to Blackwall (GER) station to connect with the Thames steamers serving that location. That service was in decline at this point and on 1 July 1890 all NLR trains were cut back to (Poplar East India Road). The GER was losing money on the lightly used Fenchurch Street to Bow shuttle service and proposed building a new station north of their Bow Road with a walkway connection between the two stations thus maintaining the connection without the need to run the shuttle service. This was agreed and the re sited Bow Road station and walkway to the Broad Street platform opened on 4 April 1892 with a footbridge being provided at Bow station at the north end of the station to link this to the Poplar and Bromley Curve platforms. The withdrawal of the GER shuttle must have also simplified operations in the area which had four Broad Street services and frequent goods trains to and from the docks. The London & North Western Railway (LNWR) took over the working of the North London Railway under a common management arrangement on 1 February 1909 although the North London Railway continued to exist until 1922. During World War I the Plaistow shuttle was withdrawn from service as a wartime economy measure on 1 July 1916 and thereafter the platforms were only used for excursion travel until the 1920s. The walkway connection was closed in 1917 and the footbridge at the north end of the station demolished at an unknown date soon after.
Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы (1923-1944)
1921 жылғы темір жол заңынан кейін, сонымен қатар «топтастыру заңы» деп белгілі, станция жұмысы Лондон Мидленд және Шотландия темір жолының бақылауына көшті. LMS-тің топтастырылуына дейін жоспарланған, 1923 жылдың 1 қаңтарынан бастап Бромлиден Боу қисығы арқылы таңертеңгі және кешкі сағаттарда жолға шығатын және келетін қызметтер іске қосылды. Қызметтегі вагондар шың сағаттар арасында Devons Road станциясында тұрақтап, локомотиві Plaistow LT&S локомотив депосына қайта оралды. 1927 жылға қарай LTS желісінен Broad Street-ке күніне үш пойыз қатынайтын, олардың біреуі Торп Бэйден, біреуі Саутхендтен, ал біреуі Тилбериден жүріп шығатын. Торп Бэй қатынайтын қызмет Боу станциясында да тоқтады. 1935 жылдың ақпан айында LTS желісінің сағат кестесіне (қайта құру және жаңа сигнализация жүргізілгеннен кейін) елеулі жақсартулар енгізілді, нәтижесінде 1935 жылдың сәуірінен бастап қызмет тоқтатылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде станция 1941 жылдың 20 наурызында бомбаға ұшырады. 1940 жылдың 29 қаңтарында Попларға демалыс күндері іске қосылатын қызмет тоқтатылды. Желінің жиі бомбалаудан зақымдануына байланысты 1944 жылдың 15 мамырында жолаушылар тасымалы тоқтатылды, бірақ 1945 жылдың 23 сәуіріне дейін ауыстыру автобусы жұмыс істеді. Темір жол толығымен жабылмады және жүк тасымалы үшін ашық болды, бірақ келесі онжылдықтарда оның көлемі азайды.
Following the Railways Act 1921, also known as the grouping act, operation of the station fell under the control of the London Midland & Scottish Railway. Planned prior to grouping the LMS operating an up and down morning and down evening peak hour services from 1 January 1923 using the Bromley to Bow curve. The service's carriages were stabled at Devons Road between the peaks and the locomotive probably returned to Plaistow LT&S engine shed. By 1927 there were three trains per day from the LTS line to Broad Street with one starting at Thorpe Bay, one at Southend and one at Tilbury. The Thorpe Bay service also stopped at Bow. Significant improvements to the peak hour LTS line timetable (following rebuilding and re signalling) in February 1935 saw the service discontinued from April 1935. During World War 2 the station was hit by bombs on 20 March 1941. Sunday services to Poplar were withdrawn on 29 January 1940. Frequent bomb damage to the line saw the passenger service withdrawn on 15 May 1944 although a replacement bus operated through to 23 April 1945. The railway itself did not close completely and remained open to goods but this declined through the following decades.
Жабылудан бері
Бастапқы бағыт жолаушылар қызметі тоқтатылғаннан кейін тауар тасымалы үшін қайта жаңартылды және Лондон доктарына қызмет көрсетуді жалғастырды, бірақ осы тасымал көлемі азайды, ал Бромлиге соққан тармақ LTS желісіне бағытталған жүктер үшін қолданыла берді. Фонтан 1953 жылы алынып тасталды. Осы кезде «Емеральд Бал залы» деп аталған Боу институты 1956 жылдың 15 қазанында өртенді, ал көп ұзамай оның жоғары қабаттары бұзылды. Боу-Бромли қисығы LTS желісіне енгізілген өзгерістер нәтижесінде 1959 жылдың 13 мамырында жабылды. Бромли станциясынан батысқа қарай қисық осы желіге қосылды, ол осы тұста екі жол жиынтығынан тұрды. Жүк пойыздары жергілікті жолдармен өтіп, оларды негізінен District Line қызметтері пайдаланды. LTS жаңарту жоспарына District Line желісін British Railways операцияларынан бөлу кірді. Жаңартудың тағы бір бөлігі – Плейстоудағы тауар алмасу тікелеулерін жабу және Риппл-Лейнде жаңа жүк құрастыру стансасын ашу, жүктер Стратфорд немесе Тоттенхэм және Форест Гейт бағыты арқылы жіберілді. Қысқасы, тасымал тоқтады. 1964 жылдың мамыр айында платформалар мен платформа ғимараттары алынып тасталды, бірақ көше деңгейіндегі құрылым сақталды, себебі ол 1967 жылға дейін парцель кеңсесі ретінде пайдаланылды. Құрылымның бір бөлігі 1960 жылдардың соңында бұзылды, ал толық бұзу 1975 жылдың қарашасында болды. Желі әлі де Лондон доктарына жүк тасымалын жүзеге асырып тұрды, бірақ ол азайды және барлық теміржол қозғалысы 1983 жылдың 3 қазанында тоқтатылды, ал 1984 жылдың мамырында рельстер алынып тасталды. Боу мен Газ фабрикасының қосылысын байланыстырған, тек жүктерге арналған желі (1892 жылдан бері) 1967 жылдың 29 желтоқсанында жабылды, себебі ол қызмет көрсеткен барлық қалған жүк станциялары осы кезде жабылды. Жабылудан кейін платформалардың қалдықтары бұзылып, Доклендс жеңіл теміржолын салу жұмыстары басталды. Боу Роудтың оңтүстік жағында, ескі станцияның орнына «Боу Чирч DLR станциясы» деп аталатын жаңа станция салынды. Боу-роуд көпірінің солтүстігінде DLR желісі бұрынғы Лондон және Блэкуэлл тармағына параллель өтеді, содан кейін Стратфордқа дейін Ұлы Шығыс Мин желісіне параллель жалғасады. Осы аймақта бұрынғы станция орналасқан және одан аз ғана іздер қалды, бірақ 1892 жылғы жаяу жолдың бір бөлігі (2018 ж. бойынша) сақталған, ол бір кезде печенье фабрикасы болған.
The original route was restored to goods use after the withdrawal of the passenger services and continued to serve the London Docks although that traffic started to decline whilst the spur to Bromley continued to be used by freight routed to the LTS line. The fountain was removed in 1953. The Bow Institute, by this time known as the Emerald Ballroom, suffered a fire on 15 October 1956 and the grandiose upper storeys were demolished soon after. The Bow to Bromley curve closed on 13 May 1959 as a result of changes being made to the LTS Line. Just west of Bromley station the curve joined that line which consisted of two sets of lines at this point. Goods trains crossed the local lines which was almost exclusively used by District line services. The LTS modernisation plan included the separation of the District Line from the British Railways operation. Another part of the modernisation saw the closure of the goods exchange sidings at Plaistow and the opening of a new marshalling yard at Ripple Lane with freights routed via Stratford or the Tottenham and Forest Gate route. In short the traffic finished. During May 1964 the platforms and platform buildings were removed although the street level structure survived as it was in use as a parcels office until 1967. Part of the structure was demolished in the late 1960s with final demolition coming in November 1975. The line was still carrying goods traffic to London Docks but this fell off and closure to all rail traffic occurred on 3 October 1983 with the track being lifted during May 1984. The goods only line (since 1892) that linked Bow to Gas Factory Junction was closed on 29 December 1967 as all the remaining goods yards it served had closed at this point. After closure, the remains of the platforms were demolished and work started on building the Docklands Light Railway. A new station called Bow Church DLR station was constructed opposite the old station site on the south side of Bow Road. North of the Bow Road bridge the DLR line rises up to parallel the former London and Blackwell extension line before paralleling the Great Eastern Min line to Stratford. It is in this area the former station was located and little remains of that station although the 1892 walkway exists in part (c2018) and for a time this was a biscuit factory.