Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Норвегиядағы драма театры
Dramatic theatre in Norway
Hålogaland Teater – Норвегияның ең солтүстік аймағы Норд-Норгеге қызмет ететін аймақтық театр. Театр өзінің атын Норвегияның орта ғасырдағы ең солтүстік аймағы – Халогэландтан алған. 1971 жылы құрылғанда Норвегиядағы алғашқы аймақтық және Норд-Норгедегі алғашқы кәсіби театр болып табылды. Көптеген қойылымдары аймақтық норвегия диалектілерінде қойылады. Арктикалық аймақтағы Тромсё қаласында орналасқан, қазіргі заманғы мақсатқа сәйкес салынған ғимаратта орналасқан, бірақ театр айналасындағы ауылдық жерлерде де гастрольдік сапарлармен болады. Репертуарда жанрлардың алуан түрлілігі, заманауи және классикалық драма, музыкалық және балалар театры бар.
Hålogaland Teater is a regional theatre serving the region of Nord Norge, the northernmost of Norway. It got its name after the northernmost county in Norway in the Middle Ages Hålogaland. When established in 1971, it was the first regional theatre in Norway and the first professional theatre in Nord Norge. Many of its productions are staged in the regional Norwegian dialects. Although based in Tromsø in the Arctic Circle, where it occupies a modern purpose built building, the theatre also tours the surrounding rural areas. The varied schedule includes a mixture of genres, contemporary and classic drama, and musical and children's theatre.
Тарих
Ларс Берг (1901–1969) – жергілікті романшы, әңгімеші және драматург, 1940 жылдардан бері аймақтық театр құру үшін күш салды. Ол жергілікті диалектілердегі драмаларды аймақтың шалқақ аудандарына жеткізуді жоспарлаған. Оның арманы театр 1971 жылғы 15 тамызда жұмысын бастағанда іске асты. Неміс композиторлары Бертольд Брехт (1898–1956) пен Курт Вайльдің (1900–1950) «Үш тиындық опера» (Die Dreigroschenoper) атты тұңғыш қойылымы жағымды сынға ие болса да, премьераға бар-жоғы 16 адам келді. Сол кезде театрдың құрамында 8 актер және екі техник болды, сондай-ақ тұрақты ғимараты да болмады. Алғашқы қойылымдар көбінесе саяси және әлеуметтік мәселелерді көтеріп, театр кеңейген сайын бұл радикалды бағыты әлсіреп қалды. Бастапқыда театр аймақтың үш округінде де жұмыс істеді, бірақ «Нордланд театры» құрылғаннан кейін ол негізінен Тромс пен Финнмаркқа назар аударды. Театрдың тұрақты ғимараты 1984 жылы Тромсёдегі жаңа өнер орталығында (Kulturhuset) пайда болды. 1986 жылы актер және режиссер Бернхард Рамстад театр директоры болып тағайындалды. 2005 жылы театр жаңа, арнайы салынған ғимаратқа көшіп, 5 қарашада Норвегия королевасы Соня ресми түрде ашты. «Vulkan» архитектуралық бюросы жобалаған бұл ғимаратта үш театр сахнасы, сондай-ақ гримерлік бөлмелер, шеберханалар мен қоғамдық кеңістіктер бар. Бұл бұрынғы ғимараттарға, оның ішінде қолданыстан шыққан маргарин фабрикасына қарағанда үлкен жетістік болды. Ғимарат қалалық даму мен жаңару үдерісін басынан өткізіп жатқан портовый ауданда орналасқан. Оның фасады көк және күміс жалатылған қара голланд кірпіштерінен тұрғызылған. Ғимараттың негізгі құрылысы темірбетоннан жасалған. 2005 жылғы мәліметтерге сәйкес, театр штаттық тізімінде техникалық, әкімшілік және шығармашылық бөлімдерде 50-ге жуық қызметкер, жас және тәжірибелі актерлер жұмыс істеді. Театрдың ең үлкен жетістіктерінің бірі – Солтүстік Норвегияның батыры Олуф Раллкатли туралы Артур Арнтцен жазып, өзі ойнаған толық көлемді пьеса болды. Бұл театрдың ең көп көрермен жинаған қойылымына айналды. Арнтцен 1996 жылы осы қойылымды қайта қойып, сәттіліктерін жаңартты. Көрсетілім бір жыл бойы сахнада тұрып, 1997 жылғы сәуірде Мосс қаласында аяқталды. Театр Тромс округінің «Мыңжылдық ескерткіші» ретінде таңдалды. Театрдың басты кіреберісінің жанында Ингильд Карлсен мен Бо Бисгардтың «Жеті муза және театр талисмандары» мүсіні орналасқан.
Lars Berg (1901–1969) a local based novelist, short story writer and playwright, had campaigned for a regional theatre since the 1940s. He intended to bring drama in local dialects into the far flung communities of the region. His vision was realised when the theatre began work, on 15 August 1971. While the first production, The Threepenny Opera (Die Dreigroschenoper) by German composers Bertolt Brecht (1898–1956) and Kurt Weill (1900–1950), received positive critical reviews, only 16 people attended the premiere. At the time, the theatre consisted of only 8 actors and two technicians and lacked a permanent home. Early productions tended to highlight political and social issues, but this radical edge faded as the theatre diversified. Originally it operated across all three counties in the region, but since the foundation of the Nordland Teater, it has focused mainly on Troms and Finnmark. Its first permanent theatre space was found in 1984, at the new arts centre (Kulturhuset) in Tromsø. In 1986 actor and director Bernhard Ramstad got a job as a theater manager. In 2005, it moved into a new purpose built theatre building, officially opened by Queen Sonja of Norway on November 5. This building, designed by Vulkan architects, includes three theatre stages, as well as dressing rooms, workshops, and public spaces, a vast improvement on previous homes, which have included a disused margarine factory. The building is located in the harbor area. which is experiencing urban development and transformation. Its facade is made from dark engobed Dutch bricks glazed with blue and silver. The main structure of the building was made from reinforced concrete. As of 2005, the theatre has around 50 employees, including technical, administrative, and artistic workers, and a mixture of young and established actors. One of the theater's biggest successes was a full length piece about the northern Norwegian village hero Oluf Rallkattli written and portrayed by Arthur Arntzen. This became the theater's greatest audience success. Arntzen repeated the success of a new performance in 1996. The show was played for a whole year and ended at Moss in April 1997. The theater was selected as the millennium site for Troms county. The sculpture of "The seven Muses and the theater mascots" by Inghild Karlsen and Bo Bisgaard stands right by the main entrance of the theatre.