Кіріспе
"Шынымен айтсам, маған ештеңе де қиын емес" деген атақты киноцитата – Кларк Гейбл мен Вивьен Ли қатысқан 1939 жылғы "Желмен бірге кеткендер" фильмінен алынған. Бұл сөзді Ретт Батлер (Гейбл) Скарлетт О’Хараға (Ли) айтқан соңғы сөздері ретінде, оның көз жасымен сұраған сұрағына жауап ретінде айтады: "Мен қайда барам? Мен не істеймін?". Скарлетт оны қайтадан жеңіп алуға үміттеніп тұрады. Маргарет Митчеллдің 1936 жылғы "Желмен бірге кеткендер" романында бұл сөз сәл өзгеше айтылған: "Маған ештеңе де қиын емес". Бұл сөз Ретттің Скарлеттке және олардың даулы қарым-қатынасына аяқ басқанын көрсетеді. Оның махаббатын он жылдан астам уақыт бойы нәтижесіз іздегеннен кейін, ол енді оның тағдырына немқұрайлы, тіпті ол оны шын сүйгенін мойындағаннан кейін де.
"Frankly, my dear, I don't give a damn" is a line from the 1939 film Gone with the Wind starring Clark Gable and Vivien Leigh. The line is spoken by Rhett Butler (Gable), as his last words to Scarlett O'Hara (Leigh), in response to her tearful question: "Where shall I go? What shall I do? "; Scarlett clings to the hope that she can win him back. This line is slightly different in Margaret Mitchell's 1936 novel Gone with the Wind, from which the film is derived: "My dear, I don't give a damn." The line demonstrates that Rhett has finally given up on Scarlett and their tumultuous relationship. After more than a decade of fruitlessly seeking her love, he no longer cares what happens to her, even though she has finally admitted that she truly loves him.
Өндіріс кодының қайшылықтары
Фильмнің түсірілімінен бұрын, 1934 жылдың шілдесінен бастап 1930 жылғы Кино өндірісі кодексімен тыйым салынған "қалай" сөзін қолдануға цензура қарсы болды. Алайда 1930 жылға дейін "қалай" сөзі фильмдерде жиі қолданылған. Неміссіз кезеңде Джон Гилберт тіпті "Астағфирулла!" деп айқайлаған, "Үлкен парад" (1925) фильміндегі шайқас кезінде жаумен соғысуда. Өндіріс кодексі 1930 жылы 31 наурызда бекітілді және түсірілімі кейін басталған кинофильмдер үшін тиімді болды. Осылайша, "қалай" сөзін қолданған дыбысты фильмдердің қатарында "Американдық қызды даңқтау" (1929), "Ұшу" (1929), "Бродвейдің алтын қазушылары" (1929), "Тозақтың періштелері" (1930), "Үлкен жол" (1930), "Таңғы патруль" (1930), "Жасыл құдай" (1930) және "Дракула" (1931) фильмдері бар. Аңыз бойынша, Хейс кеңсесі продюсер Дэвид О. Селзникке "қалай" сөзін қолданғаны үшін 5000 доллар айыппұл салған, бірақ шындығында MPPDA кеңесі фильмнің шығуына бір жарым ай бұрын, 1939 жылы 1 қарашада Өндіріс кодексіне түзету енгізді, ол "тозақ" немесе "қалай" сөздерін қолдануға рұқсат берді, егер олардың қолданылуы "тарихи фактіге, фольклорға немесе әдеби шығармадан алынған цитатаға негізделген кез келген сахнаны немесе диалогты дұрыс тарихи контекстте бейнелеу үшін маңызды және қажет болса, егер мұндай қолданылу өзінен-өзі наразылық тудырмаса немесе жақсы талғамды бұзбаса". Осы түзетумен Өндіріс кодексі басқармасы Ретттің соңғы сөзіне ешқандай қарсылық білдірмеді. Шындығында, бұл фильмде "қалай" сөзінің екінші рет қолданылуы. "Қарақай янкилер" термині "Толве Оукс" сарайындағы сахнада естіледі.
Мұра
Бұл цитата 2005 жылы Америка кино институтының барлық уақыттардағы ең үздік кино сөзі деп дауыс берілді. Дегенмен, Марлон Брандо Гейблдің осы сөзді айтуына сын айтты, ол "Маған тыңдаңыз, Марлон" (2015) аудиожазбаларында: "Актер есікке қарай басып бара жатқанда сәл кешіксе, ол тоқтап, кері бұрылып, "Шын айтсам, жаным, маған бәрібір" дейтінін білесің" деді.