Кіріспе

Қасиетті қырық шейіт шіркеуі (tsarkva "Sv. Chetirideset machenitsi") – 1230 жылы Екінші Болгар империясының бұрынғы астанасы Велико-Тырново қаласында салынған ортағасырлық шығыс православие шіркеуі. Қасиетті қырық шейіт шіркеуі – алты бағаналы, созылған базилика, онда үш жартылай дөңгелек апсида және батыстан тар нартекс бар. Шіркеудің батыс жағына кейіннен тағы бір ғимарат қосылды. Шіркеудің ішкі жағы 1230 жылы қабырға суреттерімен безендірілді. Батыс қосымшасында сыртқы әрлеудің қалдықтары сақталған, олар дәстүрлі аркалар мен қабырғаға орнатылған түрлі-түсті кішкентай керамикалық плиткаларды көрсетеді. Шіркеудің сыртқы қабырғаларында фрескалар бар-жоғы белгісіз. Шіркеуде Болгар империясының ең маңызды тарихи құжаттары сақталған, оның ішінде Омуртаг бағанасы, Асен бағанасы және Хан Крум билігі кезіндегі Родостодан келген шекара бағанасы бар. Хан Омуртаг пен Хан Крумның бағаналары грек тілінде жазылған. Крум бағанасының "Родостро бекінісі" деген жазуы кері бұрылып жазылған. Омуртагтың жазуы Дунай өзенінің жанында жаңа, сұлу сарай салу туралы айтады, бірақ оның орналасқан жері белгісіз. Жазудың екінші бөлігі – Омуртагтың ерліктерін еске алу үшін келер ұрпақтарға арналған мұра. Бұл бағаналарды Иван Асен II өзінің қуатты ата-бабаларына құрмет көрсету үшін шіркеуге орналастырды.

Тарих

Себастьеннің қырық шейітіне арналған шіркеу, Болгария патшасы Иван Асен II-нің бұйрығымен 1230 жылдың 9 наурызында Клокотница шайқасында Эпир деспоттығының Теодор Дукас басқарған әскеріне қарсы жеңіске құрмет көрсету үшін салынды және суреттелді. Шіркеудің аты осы шайқас Себастьеннің қасиетті қырық шейітінің мерекесі күні болғандықтан табиғи түрде пайда болды. Иван Асен II патшалық құрған кезеңде патшалық шіркеу ретінде, Янтра өзенінің сол жағалауындағы Царевецтің төменгі жағында орналасқан Ұлы Лавра монастырының басты шіркеуі болды. Серб Православие шіркеуінің ең құрметті әулиесі – Святой Сава 1235 немесе 1236 жылдың 14 қаңтарында Тарновоға келгенде қайтыс болды және алғаш рет осы шіркеуге жерленді, бірақ оның қабір қалдықтары 1237 жылдың 6 мамырында Сербияға көшірілді. Осман империясының алғашқы жылдарында шіркеу христиандық сипатын сақтап, мүмкін 18 ғасырдың бірінші жартысына дейін осылай болды. Кейіннен ол мешітке айналдырылды, қабырға суреттері, иконалар мен иконостас жойылды, ал 1853 жылы ғимараттың құрылысына өзгерістер енгізілді. Қазірге тек аз ғана суреттер сақталған, олар негізінен нартекстің батыс жағындағы солтүстік бөлігінен табылды. Шіркеутің археологиялық зерттеулері 1850 жылдардың өзінде басталды, бірақ алғашқы қазба жұмыстары 1906 және 1914 жылдары, 1913 жылғы жер сілкінісінен кейін жүргізілді. Шіркеутің жүйелі археологиялық зерттеулері 1969 жылы басталды. 1972 жылы 1,9 метр биіктігіндегі, толық киімделген адамның патшалық жерлеуі табылды, оның ішінде 61,1 грамм салмақты геральдикалық бейнесі бар алтын сақина және «Калоянов прастен» (КАЛОꙖНОВ ПРЪСТЕНЪ, «Калоян сақинасы») деген жазу бар еді (суретке қараңыз). Ауқымды қайта құру жұмыстарынан кейін, Қасиетті қырық шейіт шіркеуі 2000 жылдары толығымен жаңартылып, 2006 жылдың 14 қыркүйегінде ресми түрде ашылды. Шіркеудің қазіргі келбеті ортағасырлық құрылысына өте ұқсас. Қайта құрудан кейін, шіркеу Болгария императорлары мен ақсүйектерінің, соның ішінде Болгарияның Калоянының қабірлері үшін пайдаланылды. Қырық шейіт шіркеуі 1888 жылдың 18 мамырында Болгарияның сол кездегі премьер-министрі Стефан Стамболовтың Поликсения Костаки Станчоваға жасаған әсем тойының орны болды. Болгарияның Осман империясынан толық тәуелсіздігі 1908 жылдың 22 қыркүйегінде осы шіркеуде патша Фердинандпен жарияланды.