Барселона Тракшн, Жарық және Энергия Компаниясының Тарихы
Barcelona Traction
Барселона Тяга, Жарық және Энергия Компаниясы (BTLP) – Каталониядағы (Испания) канадтық электрмен жабдықтаушы. Тарихы, SOFINA, SIDRO және Халықаралық сот ісі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Barcelona Traction, Light and Power Company (BTLP) (жергілікті испан тілінде La canadiense және каталан тілінде La canadenca, "Канадалық" деп белгілі) – Испанияның Каталония аймағында жарық және электр қуатын қамтамасыз ететін канадалық коммуналдық компания. Ол 1911 жылдың 12 қыркүйегінде Канаданың Онтарио штатындағы Торонто қаласында Фредерик Старк Пирсон құрған. Компанияны бельгиялық-американдық инженер Дэни Хайнеман дамытқан. Ол Испанияда жұмыс істеді, бірақ басым бөлігі бельгиялық SOFINA және SIDRO холдинг компанияларына тиесілі болды және 1970 жылғы Бельгия мен Испания арасындағы Халықаралық сот ісіне айналды. Пирсон 1915 жылы "Лузитания" кемесінің қазасына ұшырады.
Barcelona Traction, Light and Power Company (BTLP) (locally known as La canadiense in Spanish and La canadenca in Catalan, "The Canadian") was a Canadian utility company that operated light and power utilities in Catalonia, Spain. It was incorporated on September 12, 1911 in Toronto, Ontario, Canada by Frederick Stark Pearson. The company was developed by Belgian American engineer Dannie Heineman. It operated in Spain but was owned mostly by the Belgian holding companies SOFINA and SIDRO and became the subject of the important International Court of Justice case, Belgium v. Spain (1970). Pearson died in the 1915 sinking of the Lusitania.
1919 жылғы ереуіл
1919 жылы BTLP еншілес компаниясы Riegos y fuerzas del Ebro мен сегіз кеңсе қызметкері арасындағы қақтығыс 44 күндік жалпы ереуілге ұласты, оны Anarcho Syndicalist National Confederation of Labour ұйымдастырды. Бұл ереуіл Барселонаны және Каталония индустриясының 70% тоқтатты. Еңбектегі табысқа жеткен бұл ереуіл Испанияның барлық аймақтары үшін 8 сағаттық жұмыс күнін белгілейтін заңмен аяқталды, сот процесі күтіп тұрған тұтқындалған жұмысшылар босатылды, La Canadiense жұмысшыларының жалақысы көтерілді және ереуілге қатысқан ай үшін жалақының жартысы төленді.
In 1919, a conflict between a BTLP subsidiary, Riegos y fuerzas del Ebro, and eight office workers escalated into a 44 days general strike called by the Anarcho Syndicalist National Confederation of Labour halting Barcelona and 70% of the Catalan industry. A labour success, the strike ended with a law establishing an 8 hours workday for all Spain, the liberation of imprisoned workers without a pending process, wage rises for La Canadiense workers and half wage for the month spent striking.
Хуан Марш
Хуан Марч – Балеар аралдарындағы Майоркадан шыққан испандық, ол мансабын контрабандист ретінде бастап, кейін өнеркәсіпші және банкир болды. Екінші испан республикасының үкіметі оны тұтқындауға тырысқаннан кейін Испаниядан кетуге мәжбүр болды. 1936 жылы ол оңшыл және әскери төңкерісті қаржыландырды, ол үш жылдық Испания азамат соғысымен аяқталды. Марч табысты, заңсыз қызметтерге қатысқаны, пара алуы, саяси ықпал етуі және пайда көру үшін заңды бұрмалағаны үшін кеңінен танымал болды. Бұл 1948 жылы Барселона тракция, жарық және электр компаниясын (BTLP) оның нақты құнынан әлдеқайда арзанға сатып алғандығымен көрсетілді. BTLP – Барселонада электр қуаты мен трамвай қызметтерін ұсынған коммуналдық компания; бастапқыда Канадада тіркелген, оның көп бөлігі бельгиялық инвесторларға тиесілі болды. BTLP азамат соғысынан көбінесе зардап көрмей шықты және өте табысты болды. Оның активтері шамамен 10 миллион фунт стерлинг (2010 жылы шамамен 500 миллион доллар) құрады. Бірақ, кейбір шетелдік инвесторлардың ыңғайлылығы үшін BTLP фунт стерлингпен номиналдалған облигациялар шығарды, ал осы облигациялар бойынша сыйақы фунт стерлингпен төленуі керек еді. Испания үкіметі валюталық шектеулер енгізді: BTLP испан песетасын фунтқа айырбастай алмады, демек сыйақы төлей алмады. Бұл облигация иелері үшін үлкен алаңдау тудырмады, себебі BTLP-де жеткілікті песета болды және валюталық шектеулер жеңілдетілген кезде сыйақыны төлейтін еді. Алайда Марч мүмкіндікті сезді. Оның атынан құпия жұмыс істейтін агенттер облигациялардың көп бөлігін (шамамен 500 000 фунт стерлинг) тыныш түрде сатып алды. Содан кейін 1948 жылдың ақпан айында олар испан сотына жүгініп, BTLP облигациялар бойынша төлемді кешіктіргенін мәлімдеді және дереу шара қабылдауды талап етті. Судья келісіп, оларға BTLP-нің барлық активтерінің меншігін (де-факто Марчқа) берді. BTLP-нің шетелдік инвесторлары апелляция жасады, бірақ испан соттарынан ешқандай көмек алмады. Бельгия үкіметі Халықаралық сотқа шағымданды, бірақ нәтижесіз болды: соңғы шешім 1970 жылы, Марч қайтыс болғаннан кейін сегіз жыл өткен соң шықты.
Juan March was a Spaniard from Mallorca in the Balearic Islands who had begun his career as a smuggler and had become an industrialist and banker. He had to quit Spain after the government of the Second Spanish Republic tried to arrest him. In 1936, he financed a right wing and military coup that ended as a three year Spanish Civil War. March was widely known for involvement in lucrative illegal activities, for bribery and political influence, and for bending the law whenever he saw a benefit. This was exemplified in his 1948 takeover of the Barcelona Traction, Light, and Power Company (BTLP) for a small fraction of its real worth. BTLP was a utility company which provided power and streetcar services in Barcelona; originally incorporated in Canada, it was mostly owned by Belgian investors. BTLP had come through the civil war largely undamaged, and was quite profitable. Its assets were about £10,000,000 (about $500,000,000 in 2010). However, for the convenience of some of its foreign investors, BTLP had issued some bonds denominated in pounds, and the interest on these bonds was payable in pounds. The Spanish government had imposed currency restrictions: BTLP was unable to exchange its Spanish pesetas for pounds, and so could not pay the interest. This was not viewed with any great alarm by the bond holders; BTLP had plenty of pesetas and would pay the interest arrears whenever the currency restrictions were relaxed. However, March scented an opportunity. Agents secretly acting for him quietly bought up the bonds (about £500,000). Then in February 1948, they appeared in a Spanish court, asserted that BTLP was in default on the bonds, and demanded immediate relief. The judge agreed and awarded ownership of all BTLP's assets to them (in fact to March). BTLP's foreign investors appealed, but got no relief from Spanish courts. The Belgian government appealed to the International Court of Justice but to no avail: the final resolution coming in 1970, eight years after March's death.
Сот ісі
Франконың 1960 жылдардағы Испания үкіметі Испанияда шетелдіктердің бизнес жүргізуіне шектеулер қойды. Барселона Тракшен акционерлерінің бельгиялық үлескерлері ақшаларын жоғалтып, Халықаралық сотқа талап асуға ниеттенді, бірақ сот судьясы Форнье Испания жағынан шешім шығарып, корпорация тіркелген мемлекет (Канада) ғана талап асуға құқылы деп қарар берді. «Бельгияға қарсы Испания» ісі халықаралық қоғамдық құқықта маңызды, себебі ол номиналды (қағаздағы) корпоративтік ұлттықты қорғаудың, меншік иесінің нақты орналасқан жеріне (siège social) қарағанда, маңыздылығын көрсетеді. Егер заң қағидасы мемлекетке өз азаматының талабын Халықаралық сотта қорғауға рұқсат бермесе, онда талап асу мүмкін емес. Бұл іс сондай-ақ халықаралық құқық бойынша дипломатиялық қорғау ұғымының жеке тұлғаларға де, корпорацияларға да бірдей қолданылуын көрсететін маңызды мысал. Бұдан бөлек, ол халықаралық қауымдастықтағы erga omnes (баршаға қатысты) міндеттемелер туралы түсінікті кеңейтті.
The government of Spain under Franco in the 1960s placed restrictions on foreigners doing business in Spain. The Belgian stockholders in Barcelona Traction lost money and wanted to sue in the International Court of Justice, but in the court Judge Fornier ruled on the side of Spain, holding that only the state in which the corporation was incorporated (Canada) can sue. The decision in Belgium v. Spain is important in public international law because it demonstrates the importance of protections of corporate nationality in nominal ("paper") terms over effective nationality (siège social) where the ownership effectively resides. Unless a principle of law permits a country to espouse a national's claim in the ICJ, there cannot be an espousal. The case is also important as it demonstrates how the concept of diplomatic protection under international law can apply equally to corporations as to individuals. It also expanded the notion of obligations owed erga omnes (in relation to everyone) in the international community.