Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Музыкалық жанр
Music genre
Шугейзинг. Ол бастапқыда британдық постпанк сахнасының даму нәтижесі ретінде қалыптасты, онда ол сондай-ақ «қышқыл панк» деп те белгілі болды. Постпанктан кейін неопсихеделия психоделикалық рок рухын жаңа дыбыстар мен техникаларға қолданған суретшілердің кең таралған және халықаралық қозғалысына айналды. Неопсихеделия психоделикалық поп пен психоделикалық рок, жарқыраған гитаралық рок, күшті бұрмаланған еркін формадағы джемдер немесе жазу тәжірибелері сияқты элементтерді де қамтуы мүмкін. 1960 жылдардың соңындағы психоделикалық дамулар сияқты, 1970 жылдардағы панк-рок пен жаңа толқын рок музыкасының ортодоксалдығына қарсы шықты. Сол кезде «жаңа толқын» термині панк-роктың пайда болуымен бірдей мағынада қолданылды. 1978 жылы журналист Грег Шоу Devo-ға сілтеме жасай отырып, жаңа толқын музыкасының бір бөлігін «неопсихеделия» деп атады, «[ол] жаңа толқын баспасөзі мен пікір көшбасшыларының жаңа сүйіктісіне айналды, бірақ оның ешқандай ерекшелігі панк емес». Шоу Англияда неопсихеделияның «қышқыл панк» деп танылғанын жазып, «өзін-өзі таныстырған «психоделикалық панк» тобы Soft Boys бірнеше ірі лейблдардың қызу қудалауында» екенін атап өтті. 1978–79 жылдары жаңа толқын панк пен постпанктан (соңғысы бастапқыда «жаңа музэк» деп аталды) тәуелсіз деп есептелді. Автор Клинтон Хейлин 1977 жылдың екінші жартысын және 1978 жылдың бірінші жартысын «ағылшын постпанкының нағыз бастауы» деп белгілейді. Soft Boys, Teardrop Explodes, Wah! және Echo & the Bunnymen сияқты бірқатар топтар неопсихеделияның маңызды тұлғаларына айналды. 1980 жылдардың басында Пайсли Андерграунд қозғалысы неопсихеделиядан кейін пайда болды.
shoegazing It initially developed as an outgrowth of the British post punk scene, where it was also known as acid punk. After post punk, neo psychedelia flourished into a more widespread and international movement of artists who applied the spirit of psychedelic rock to new sounds and techniques. Neo psychedelia may also include forays into psychedelic pop and psychedelic rock, jangly guitar rock, heavily distorted free form jams, or recording experiments. Like the psychedelic developments of the late 1960s, punk rock and new wave in the 1970s challenged the rock music establishment. At the time, "new wave" was a term used interchangeably with the nascent punk rock explosion. In 1978, journalist Greg Shaw categorized a subset of new wave music as "neo psychedelia", citing Devo, "to an extent [its] first major indication [they are] the new darling of the new wave press and opinion makers, yet nothing about it is remotely 'punk. Shaw wrote that in England, neo psychedelia was known as "acid punk", noting "self advertised 'psychedelic punk' band, the Soft Boys, [are] being hotly pursued by several major labels." By 1978–79, new wave was considered independent from punk and post punk (the latter was initially known as "new musick"). Author Clinton Heylin marks the second half of year 1977 and the first half of year 1978 as the "true starting point for English post punk". Some of the scene's bands, including the Soft Boys, the Teardrop Explodes, Wah!, and Echo & the Bunnymen, became major figures of neo psychedelia. The early 1980s Paisley Underground movement followed neo psychedelia.
1980 жылдар - қазіргі уақыт
1980 және 1990 жылдары неопсиходелияға қысқа ғана араласып өткен негізгі ағымдағы артистер болды, олардың ішінде Принстің 1980 жылдардың ортасындағы жұмысы және Ленни Кравицтің 1990 жылдардағы кейбір туындылары бар. Бірақ неопсиходелия көбінесе альтернативті және инди-рок топтарының саласы болды. 1980 жылдардың соңында шугейзинг туды, ол 1960 жылдардың психоделиясынан шабыттанды, одан басқа да әсерлерге ие болды. Рейнольдс 1992 жылы «The Observer» журналында жариялаған мақаласында осы қозғалысты «бұлыңғыр, неопсиходеликалық топтардың шашырауы» деп сипаттады. AllMusic былай деді: «80-ші жылдардың басындағы Пейсли Андерграунд қозғалысы мен 1990-шы жылдардың соңындағы Elephant 6 тобынан басқа, кейінгі неопсиходелияның көп бөлігі біртұтас ареналардан емес, оқшауланған эксцентриктер мен жаңғыртушылардан келді». Олар өздерінің ең танымал артистерін атады: The Church, Ник Саломанның Bevis Frond, Spacemen 3, Робин Хичкок, Mercury Rev, The Flaming Lips және Super Furry Animals. Treblezine-нің Джефф Телрихінің сөзінше: «Primal Scream [неопсиходелияны] би алаңына дайындады. The Flaming Lips және Spiritualized оны оркестрлік деңгейге көтерді. Ал Animal Collective – өздерінің ерекше жолын таңдады».
In the 1980s and 1990s there were occasional mainstream acts that dabbled in neo psychedelia, including Prince's mid 1980s work and some of Lenny Kravitz's 1990s output, but neo psychedelia has mainly been the domain of alternative and indie rock bands. The late 1980s would see the birth of shoegazing, which, among other influences, took inspiration from 1960s psychedelia. Reynolds referred to this movement as "a rash of blurry, neo psychedelic bands" in a 1992 article in The Observer. AllMusic states: "Aside from the early '80s Paisley Underground movement and the Elephant 6 collective of the late 1990s, most subsequent neo psychedelia came from isolated eccentrics and revivalists, not cohesive scenes." They go on to cite what they consider some of the more prominent artists: the Church, Nick Saloman's Bevis Frond, Spacemen 3, Robyn Hitchcock, Mercury Rev, the Flaming Lips, and Super Furry Animals. According to Treblezines Jeff Telrich: "Primal Scream made [neo psychedelia] dancefloor ready. The Flaming Lips and Spiritualized took it to orchestral realms. And Animal Collective—well, they kinda did their own thing."