Кіріспе

Швейцариядағы протестантизмнің реформацияланған тармағын Цюрих қаласында Гулдрих Цвингли бастады және бірнеше жылдың ішінде Базельге (Иоханнес Оэколампадиус), Бернге (Берхтольд Галлер және Никлаус Мануэль), Санкт-Галленге (Жоахим Вадиан), Оңтүстік Германия қалаларына, ал Эльзас арқылы (Мартин Бусер) Францияға тарады. 1920 жылдан бері Швейцария реформацияланған шіркеулері Швейцария протестант шіркеулері федерациясының 26 мүше шіркеуі ретінде ұйымдастырылған. 2000 жылғы Швейцария халық санағында Швейцария халқының 33% реформацияланған кантондық шіркеудің тіркелген мүшелері болып тіркелді. 2022 жылға қарай бұл көрсеткіш 22,5% құрады, ал халықтың 2,7% басқа протестанттық конфессияларға жатты.

Тарих

1531 жылы Цвинглидің ерте қайтыс болуынан кейін, оның қызметін Екінші Гельветтік мойындаудың жақтасы Генрих Булингер жалғастырды. Француз тілінде сөйлейтін Нойшатель, Женева және Лозанна қалалары Уильям Фарель мен Джон Кальвин Франциядан келгеннен кейін он жыл өткен соң Реформацияға өткен. Цвингли мен Кальвин тараптарының теологиялық ерекшеліктері болды, бірақ 1549 жылы Булингер мен Кальвин басшылығымен олар Консенсус Тигуринус (Цюрих келісімі) арқылы, ал 1566 жылы Екінші Гельветтік мойындау арқылы ортақ келісімге келді. Цвинглиандық дәстүрдегі швейцариялық реформаланған шіркеулерінің ерекшелігі – мемлекетпен (кантондармен) тарихи тұрғыдан тығыз байланысы, ол қазіргі уақытта біртіндеп әлсіреп бара жатыр. 1920 жылы Швейцария протестант шіркеулері федерациясы (Schweizerischer Evangelischer Kirchenbund, Fédération des Eglises protestantes de Suisse, Federazione delle Chiese evangeliche della Svizzera SEK FEPS) құрылды, оған 22 мүше шіркеу кіреді – 20 кантондық шіркеу және 2 еркін шіркеу (Женеваның еркін шіркеуі және Швейцарияның евангелистік методистік шіркеуі). Бұл федерация федералды үкімет алдында құқықтық жамылғы ретінде қызмет ету үшін және шіркеуді халықаралық қатынастарда ұсыну үшін құрылды.

Ұйымдастыру және мүшелік

Швейцариядағы реформацияланған шіркеулер ұйымдық тұрғыдан бөлек, кантондық бірліктер ретінде сақталады. Неміс тілді шіркеулер Цвингли дәстүріне жақын, ал француз тілді шіркеулер Кальвин дәстүріне жақын, бірақ екеуі де реформация дәстүрінің бір бөлігі. Олар синодтық принцип бойынша басқарылады және әрбір кантонмен (Швейцарияда ұлттық деңгейде шіркеу-мемлекеттік реттемелер жоқ) қарым-қатынасы тарихи жағдайларға байланысты, тәуелсіздіктен тығыз ынтымақтастыққа дейін өзгереді.

Басқа протестанттық конфессиялар

Швейцариядағы протестанттардың басым көпшілігі реформацияланған конфессияны (цвинглиандық немесе кальвинистік) ұстанады, бірақ Швейцария реформасынан бері анабаптисттердің азшылық тобы Швейцария меннониттер конференциясында (1810 жылдан бері) және баптист шіркеуінде (1849 жылдан бері) ұйымдасқан. Лютеран қауымының аз бөлігі 19 ғасырдан бері бар, ал 1893 жылы Базельде неміс иммигранттары лютеран қауымын құрды. 20 ғасырда басқа ұлттардан келген иммигранттар тағы да лютеран қауымдарын құрды, олардың ішінде 1947 жылы Дания лютеран қауымы және 1961 жылы швед лютеран қауымы болды. Пятидесятничестволық протестантизм 20 ғасырдың басында АҚШ-тан Швейцарияға келді және Швейцария Пфингст миссиясында (1925 жылдан бері) ұйымдастырылды. 2000 жылғы мәліметтерге сәйкес, Швейцариядағы шағын протестанттық конфессиялар: методистер (0,12%), басқалары (1,44%). Zentrum für Migrationskirchen (сөзбе-сөз: Көші-қон шіркеулері орталығы) төрт континенттен келген сегіз протестанттық шіркеуді қамтиды және Цюрих кантонының Евангелиялық реформацияланған шіркеуінің бұрынғы ғимараттарында, Цюрих Випкингенде орналасқан. Бұл Швейцарияда көші-қон шіркеулері деп аталатын бірегей орталық.