Кіріспе

Сехам ауданындағы отарлаудың әсері туралы Энрайт былай дейді: text="Осы мақала шеңберінде туыс өмірдің тек кейбір жақтарына ғана тоқталып өтуге болады, және де беткейінен. Жергілікті халықты оның аң аулау жерінен айырған, өтемақы төлемеген жаңа келгендер олардың тілін де, мәдениетін де түсінбеді. Жергілікті халық ақтардың күші мен мәдениетінен сескенді. Ол өзінің қасиетті жерінің қорланғанын және халқының жек көрілгенін көргенде, зор қайғыға батып, қорланды." Колонизациядан кейін отарлаушылардың аборигендер мен Торрес бұғазы аралдарының тұрғындарын қырғынға ұшыратуы туралы Энрайт былай деп жазады: "Тарих Сехам ауданында ақтарға тікелей зорлық-зомбылық көрсетілгені туралы бізге айтпайды. Бақытымызға орай, бұл жерде ерлер ғана емес, әйелдер мен балаларды да қатыгездікпен өлтірген жазбалар жоқ, олар мемлекетіміздің басқа аймақтары тарихындағы қорқынышты дақтар болып табылады. Дегенмен, Уильямс өзенінде толыққанды бірде-бір туа біткен адам қазір жоқ." Алайда, Сехам ауданы мен оның төңірегіндегі жерлерде де осындай "үркіткіш" оқиғалар болмаған болуы мүмкін. 1877 жылы жақын маңдағы Уаллалонгтағы қырғын туралы Мейтленд Меркьюри және Хантер Ривердің бас хабаршысы жариялаған хаттарда былай делінген: "Жергілікті иелер алғашқы қоныс аударушылардың бірінен зұлымдыққа ұшырады, және қазір өмір сүретін адам бар, ол мойындағандай, қара нәсілділерді егістіктегі жүгерінің қабықтарын жұлып алып, оларды торларында лагерьлеріне әкеп кеткендері үшін жазалау мақсатында топ құрылған. Олар Уаллалонг бұтасынан түтін көтерілгенін байқап, өздерін мылтықтармен қаруландырып, ерлердің, әйелдердің және балалардың көп саны бар лагерьге көрінбей жетуге тырысты. Олар дереу оларға оқ атып, біреулерін өлтіріп, енді біреулерін жаралады. Қалғандары ақтардың қууымен бұта арқылы қашып, барлық жерлестері суға қашты, ол бұта мен биік жер арасындағы кеңістікте тереңдеп, кедей жандардың кейбіреуі суға батып кетті. Менің хабаршым, қазір өте қарт кісі, оқиғаға өкініш білдіріп, бүкіл қақтығыстың ең жаман бөлігі – "ізделгендердің" ешқайсысы олардың арасында болмағанын кейіннен анықтағанын айтты." Бұл қырғын туралы ой жүгіртіп, тілші былай деп жалғастырды: text="Уаллалонг даласындағы шөп шабушылар осы қайғылы оқиғалардың олар бейбіт жұмыс істеп тұрған кезде тұрған дәл сол жерлерде болғанын елестете алмайды." Қырғынның нақты орны көрсетілмеген, бірақ 1857 жылғы су тасқыны туралы есепте "бұл алғашқы бұзылу Валлалонгта болды, сол жерден су біртіндеп Боуторнның, Хоупвеллдің, Бартидің батпақтарының (sic) және сол бағыттағы барлық төмен жатқан жерлерге тарады" делінген. Шығыс жағынан Уаллалонг Бартис батпағы арқылы бұрын Ахолтон және Уоррен станциясының жайылымы деп белгілі болған Брэнди Хиллдің "биік жерінен" бөлінеді. "Бұта мен биік жер арасында" болған оқ атысы мен суға бату оқиғалары Бартис батпағында немесе оның маңында, қазіргі Брэнди Хиллден төмен жатқан жерде болған болуы мүмкін.

XIX ғасырдың басынан бастап

1822 жылы Генри Дангар Хантер аңғарын қоныстану үшін зерттеуді бастады. Дангар жерді округтерге және приходтарға бөліп, Сеам ауылының орналасқан жеріне қалашық үшін жерді қалдырды. Сол шамада, Сеамда қазіргі Уайтон көшесінің жанында әскери бекет болған. Сеам ауылы 1838 жылғы 26 шілдеде Үкіметтік газетте жарияланды. Келесі жылдары ауыл Раймонд Террас және Мейтленд сияқты көршілес орталықтардың арасындағы торапқа айналды. 1838 жылы доктор Генри Кармайкл ауылдың солтүстігіндегі Порфири Пойнт жерінде жүзімдік орнатты. Келесі онжылдықтарда жүзімдік гүлденіп, Австралия мен Еуропада көптеген сыйлықтар жеңіп алды. Порфиридегі соңғы жүзім 1915 жылы өндірілді, содан кейін атауы мен тауарлық белгісі Линдмансқа сатылды. 1854 жылға қарай ауылда пошта бөлімі, Ұлттық мектеп, Веслиан шіркеуі және Англикан шіркеуі болды. Сол кездегі жарнамалар қаланың өзен мен батпақты жерлер арасында төменде жатқандығын көрсетеді. 1893 жылы Уильямс өзенінің жанындағы үйлер апатты су тасқыны кезінде суға батып, малдың көп бөлігі қырылып, көптеген зиян келтірді.

20 ғасыр

1911 жылы Мейтленд пен Патерсон арасындағы темір жол желісі салынғанға дейін, Сеам арқылы өтетін желі Солтүстік жағалау темір жолының үш балама бағытының бірі болған. Ұсынылған желі Морпет пен Кларенс Таунды Сеам арқылы байланыстыру жоспарланған. 1887 жылғы Сеам картасында салынған жол көрініп тұр, ол қалашық пен Брэндон Хаус арасындағы Уильямс өзенінен өтетін темір жол екенін көрсетеді. 1882 жылдың қазан айында Кларенс Таунда өткен халық жиналысында Сеам арқылы өтетін желінің "Мейтлендтен Патерсонға салынатын жолға қарағанда көбірек мүмкіндіктер мен азырақ инженерлік қиындықтар тудыратыны" айтылды. 1903 жылы Диксон және Вайн көшелерінің қиылысында Сеам қонақ үйі ашылды. Томас Макдональд 1920 жылға дейін қонақ үйдің иесі болды, содан кейін Альфред Мур лицензияны алды. Көлік ағынының және халық санының азаюы салдарынан кейінірек қонақ үйдің иесі Джек Лори 1932 жылдың желтоқсан айында қонақ үйді жабылып, ауданды тастауға мәжбүр болды. 1935 жылдың қыркүйегінде екі қабатты кірпіш ғимарат толығымен өртенді. 1913 жылы болған су тасқыны 1893 жылғы су тасқыны сияқты зиян келтірді, егістерді жойды және малдар суға батып қайтыс болды. 1955 жылы Хантер аңғарындағы су тасқыны Сеамға қандай әсер еткені туралы мәліметтер сақталмаған.

21 ғасыр

2002 жылы Сеам қаласында Сеам мемлекеттік мектебінің құрылғанына 150 жыл, Сеам өнер мектебінің және Сент-Эндрю ағылшын шіркеуінің қасиеттіленуіне 100 жыл толуына арналған мерекелік шаралар өтті. Бұл шаралар «Сеам мерекелері» деген атаумен біріктірілді және 1938 жылғы Сеамның 100 жылдық мерейтойында өткен шаралармен ұқсас болды.

Бұта өрттері

Еуропалықтар қоныстанғаннан бері Сиам ауданында бірнеше орман өрті тіркелген. 1888 жылдың маусым айында қалаға тікелей қауіп төндірмеген орман өрті Генриетта Кармайклдың Фелспардағы үйін толық қамтыды. 1926 жылдың 18 ақпанында Сиам қаласы ауыр орман өрттерінен тікелей қауіпке ұшырады, бұл өрт Сиам өнер мектебі мен Сиам қонақ үйін толығымен қиратуға жақын болды. 1928 жылдың 9 қарашасында болған тағы бір өрт Брэндон иелігіндегі үйді жойды.

1939 жылғы орман өрттері

1939 жылы 14 қаңтарда Сиамды орман өрттері жарым-жартылай қиратты, оның түтіні Форстерге дейін солтүстікке көрінді. Порфириде 1839 жылғы Гавин Ралстон отбасының үйі, шаруашылық ғимараттары мен тұрақтарымен бірге толығымен жойылды. Қосымша Фелспарда Грэм отбасы, өртеніп жатқан үйлерінің ас үйі шатыры құлағаннан кейін "бар күштерімен" қашып шықты. Фелспарда үш автомобиль, сондай-ақ үйдің ішіндегі көне заттар мен жиһаз да қирады. Сеахам ауылында өрт сөндірушілердің күші пошта кеңсесі мен Өнер мектебі (1902) төңірегіндегі өртті сөндіруге жұмылдырылды. Екі мемлекеттік ғимарат сақталды, бірақ Сеахам пресвитериан шіркеуі, Сеахам мемлекеттік мектебі және бірнеше үйлер жоғалып кетті. 1884 жылғы үйдің артқы есігінде өрт сөндірілді.

1944 және 1951 жылғы орман өрттері

1944 жылы Сиам және жақын маңдағы Глен-Ок елді мекендерін тағы бір дала өрті шарлады. Өрт Глен-Оук өнер мектебінің жанындағы Кларенс Таун жолында тоқтатылды. Сиамда өрт Фелспар аумағындағы Уильямс өзенінен секіріп өткені хабарланды, осы аумақта 1939 жылғы дала өртінде тарихи маңызы бар үй жойылған еді. 1951 жылы Уоллару мемлекеттік орманшасындағы өрттен қаланың өзіне қайтадан дала өрті қатері туды. Бұл дала өрті, сондай-ақ Каруаға да қауіп төндірді, 1951 жылдың 15 қарашасы күні түнінде "бақылаудан шығып" Сеам тұрғындарын эвакуациялауға себеп болды.

Брэнди Хилл

Брэнди-Хиллдің іргесінде, Сиам қалашығының батысында орналасқан биік төбеде Брэнди-Хилл карьері орналасқан. Карьер мен Реймонд Террас арасында саяхаттау Сеахам қалашығы арқылы ұзын жолмен өтуді білдіргендіктен, Брэнди Хилл Драйв қысқа және тікелей бағытты қамтамасыз ету үшін салынды. 1980 жылдары Брэнди Хилл Драйвтің төңірегіндегі жерлер бөлініп, жаңа аудан Брэнди Хилл деп аталды. 2000 жылдың 7 сәуірінде бұл аудан ресми түрде бекітіліп, жекелеген қала маңындағы ауданға айналды. Бұл қала маңындағы ауданның көбін Сиам қоршап тұр, ал төбе өзі осы ауданның ішінде қалады.

Эджворт Дэвид карьеры

Торренс көшесіндегі мұраға алынған Эджворт Дэвид карьері – 1925 жылы ғылыми мақсаттармен сақтау үшін ресми түрде бекітілген тарихи карьер. Ол 1914 жылы Сихем аймағында кейінгі палеозой мұз басу белгілерін тапқан австралиялық геолог Эджворт Дэвидтің құрметіне аталған. 1919 жылы "варве тақтасы" деп сипатталған карьердегі шөгінділер геологтар тарапынан "әлемдегі ең көрнекті [үлгісі]" деп есептелді. Ұлттық парктер және жабайы табиғат қызметі осы нысанды басқарады, және Сихем аймағының геологиясы мен геологиялық тарихына қызығушылық танытқандардың барлығы оны аралап көруге болады.

Тарихи нысандар

Сиамның тарихи үйлерінің санаулы ғанасы әлі тұр. Олардың қатарында 1884 жылы салынған Брэндон, Бёрнбре және Эскдейл үйлері бар. Брэндон үйінің ішкі терезелері әлі де қалың, қара лентамен жабылып тұр. Бұл лента Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде авиашабуыл болған жағдайда терезелердің сынып қалмауы үшін қолданылған. Тағы да маңызды шаруашылық үйлерінің ішінде 1838 жылы салынған Porphyry және 1878 жылғы Felspar үйлері болды – екеуі де 1939 жылғы дала өрті кезінде қирады.

Брэндон үйі

Брэндон, 1884 жылы Александр Уорреннің Брэндон Холл үйі орналасқан жерде салынған, Сиемдегі соңғы түпнұсқа шаруа үйлерінің бірі. Бұл үй 140 жылдан бері Фишер отбасының меншігінде және қаладағы Виктория стиліндегі архитектураның жалғыз мысалы.

Эскдейл үйі

1830 жылдары салынған Эскдейл аудандағы ең көне шаруа үйлерінің бірі және Брэнди Хилл жанындағы Сиэм қаласының шетінде орналасқан. Оны Уоллонг үйін де салған Уолтер Скотт салған.

Сеам мемлекеттік мектебі

1844 жылдан бері Сихемде мектеп болғанымен, қазіргі мемлекеттік мектеп 1852 жылы өзен жанындағы темір мектепханада ашылды.