Руйстон Кларк – валлийский футболист и тренер. Выступал за «Кардифф Сити», «Манчестер Сити» и сборную Уэльса. Уникальное достижение: играл в трех дивизионах подряд!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік футболшы және менеджер
Welsh footballer and manager
Ройстон Джеймс Кларк (1 маусым 1925 жыл – 13 наурыз 2006 жыл) – уэльстік футболшы. «Кардифф Сити», «Манчестер Сити», «Стокпорт Каунти» клубтары мен Уэльс құрамасында қанатты шабуылшы ретінде ойнаған. Кларк мектеп кезіндегі үздік спортшы, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шахтер болып жұмыс істеді, бос уақытында әуесқой футбол ойнады. 1942 жылы «Кардифф Сити» клубымен әуесқой келісімге қол қойды, соғыс аяқталғаннан кейін лига футболы қайта басталғанда кәсіпқой футболшыға айналды. 1946–1947 жылдары үшінші дивизионнан (Оңтүстік) жоғары көтерілген «Кардифф Сити» командасының құрамында болды, 1947 жылдың мамырында екінші дивизиондағы «Манчестер Сити» клубына өтті, «Кардифф» бұл ойыншы үшін 12 000 фунт стерлинг алды. «Манчестер Сити» бұрын-ақ жоғары дивизионға өтіп, Кларкқа үш түрлі дивизионда қатарынан матчтарда ойнау мүмкіндігі туды. Кларк келесі он жыл бойы «Манчестер Сити» клубының тұрақты ойыншысы болды, 349 лигалық матчте өнер көрсетті. Ол 1950 жылдары қатарынан FA Кубогының финалына шыққан «Манчестер Сити» командасының құрамында болды, 1956 жылы жеңіс тойлады. 1958 жылы Кларк «Стокпорт Каунти» клубына ауысты, кейін «Нортвич Виктория» клубының бас жаттықтырысы қызметін атқарды. Футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін спорт дүкенін ашты, содан кейін «Манчестер Сити» клубына оралды, онда ол 25 жылға жуық уақыт бойы клубтың әлеуметтік орталығын басқарды. 2006 жылы Альцгеймер ауруынан кейін қайтыс болды.
Royston James Clarke (1 June 1925 – 13 March 2006) was a Welsh footballer who played for Cardiff City, Manchester City, Stockport County and Wales as a winger. An outstanding schoolboy sportsman, Clarke became a miner during the Second World War, playing amateur football in his spare time. He signed amateur forms with Cardiff City in 1942, becoming a professional when league football resumed after the war. Part of the Cardiff side which won promotion from Division Three (South) in 1946–47, he signed for Second Division Manchester City in May 1947, Cardiff receiving £12,000 for the player. Manchester City had just secured promotion with matches to spare, resulting in Clarke achieving an unusual feat of playing in three different divisions in consecutive matches. Clarke was a Manchester City regular for the next decade, making 349 league appearances. He was part of the Manchester City team which reached consecutive FA Cup finals in the 1950s, winning in 1956. In 1958 Clarke moved to Stockport County, and later had a spell as manager of Northwich Victoria. After retiring from football he ran a sports shop, and subsequently returned to Manchester City, where he ran the social club for nearly 25 years. He died in 2006, after a long illness with Alzheimer's disease.
Мансап
Рой Кларк Ньюпортта, Монмутширде, кенші отбасында дүниеге келді. Мектепте ол спортта өте жақсы ойнады, Уэльстің мектеп оқушыларының бейсбол командасына шақырылды және жергілікті үстел теннисі турнирінде жеңіске жетті. Мектепті бітірген соң Кларк әкесінің жолын жалғап, Бевин ұлдарының бірі ретінде кенші болды. Бос уақытында ол жергілікті "Альбион Роверс" футбол клубында ойнады. 1942 жылдың желтоқсанында оны "Кардифф Сити" клубы байқап, әуесқой футболшы ретінде шарт жасады. 1945 жылы ол тұңғыш рет жоғары деңгейдегі қарсыластармен ойнады – "Динамо Москва" командасымен. Оның командасы ауыр жеңіліске ұшырады, матч 10:1 есебімен аяқталды. Келесі жылы ол Уэльс құрама командасы сапында тұңғыш рет алаңға шықты, Ирландияға қарсы "Жеңіс турнирінде" ойнады. "Манчестер Сити" сапындағы тұңғыш ойынын "Ньюпорт Каунтиге" қарсы өткізді – бұл оның туған қаласының клубы еді. Кларк Бірінші дивизиондағы келесі ойынын 1947-1948 маусымының ашылу күні "Вулверхэмптон Уондерерске" қарсы өткізді, сонымен қатар клуб үшін алғашқы голын соқты. Осылайша ол Футбол Лигасының үш әртүрлі дивизионында үш ойынның ішінде ойнаған ерекше жетістікке қол жеткізді. 1954-1955 маусымында "Манчестер Сити" тактикалық жүйесінің табысқа жетуіне қол жеткізді, бұл жүйе "Реви жоспары" деп аталды, онда Дон Реви терең жатқан орталық шабуылшы ретінде ойнады. Кларк осы жүйеден пайда тапқан ойыншылардың бірі болды, Кларк пен Реви арасындағы өзара байланыс ерекше көзге түсті. "ФА Кубогында" ұзаққа созылған жол болды. Жартылай финалда "Сандерлендке" қарсы өткен ойында Кларк Джо Хейздің пасын қабылдап, гол соқты, бұл "Ситиді" "Уэмблиге" алып шықты, бірақ матчтың соңында тізесіне жарақат алды. Бес ойынды өткізіп алғаннан кейін Кларк негізгі құрамға оралды, бірақ маусымның соңғы лигалық матчында жарақатты қайта жарақаттады. Тізесіне операция жасау қажет болды, нәтижесінде ол 1955 жылғы "ФА Кубогының" финалына қатыса алмады. "Манчестер Сити" келесі маусымда да "ФА Кубогының" финалына өтті, Кларк кубок жолындағы барлық матчтардың біреуін ғана өткізіп алды, сонымен қатар ширек финалда ("Эвертонға" қарсы) және жартылай финалда ("Тоттенхэм Хотсперге" қарсы) жеңіске жету үшін гол соқты. Ойынның басында Кларк Дон Ревимен пас алмасты, ол Джо Хейзді гол соғуға көмектесті, нәтижесінде "Манчестер Сити" үш минуттан аз уақыт өткен соң есепті ашты. Бірінші таймда "Бирмингем" есепті теңестірді, бірақ екінші таймдағы екі гол "Манчестер Ситиге" 3:1 есебімен жеңіс сыйлады. Финал қақпашы Берт Траутманның мойны сынғанына қарамастан ойынды жалғастырғандығымен танымал. 1957-1958 маусымында Кларктың жарақаттары оның негізгі құрамдағы ойын уақытын азайтты, бірақ ол клуб үшін он жыл қызмет еткені үшін 1000 фунт стерлинг көлемінде сыйлық алған алғашқы ойыншылардың бірі болды. Бірақ Джек Дайсонның жарақаттануы Кларктың тағы бір маусымға қалуына себеп болды. Ол клубтағы соңғы маусымында жеті ойын өткізді, соңғысы "ФА Кубогында" "Вест Бромвич Альбионнан" 5:1 есебімен жеңілген матч болды, онда ол әдеттегі қанаттағы орнына орталық шабуылшы ретінде ойнады. Барлығында ол "Манчестер Сити" үшін 349 лигалық матч өткізіп, 73 гол соқты. Ол "Майн Роудтағы" карьерасының соңғы кезеңінде қысқа уақытқа көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеді, бірақ оның орнына бұрынғы командаласы Джимми Медоустың осы лауазымды иеленуіне мүмкіндік беру үшін қызметтен кетті. 1958 жылдың қыркүйегінде ол 1500 фунт стерлингке "Стокпорт Каунти" клубына ауысты.
Roy Clarke was born in Newport, Monmouthshire, to a mining family. At school he excelled at sports, representing Wales in a schoolboy baseball international, and winning a local table tennis championship. Upon leaving school Clarke followed his father's career path and became a miner, as one of the Bevin boys. In his free time he played for a local amateur football team, Albion Rovers. Here he was spotted by Cardiff City, who signed him as an amateur in December 1942. In 1945 he received his first taste of playing against top class opposition, a touring Dynamo Moscow. His team suffered a heavy defeat; the match finished 10–1 to the Soviets. The following year he represented the Welsh national team for the first time, playing in a "Victory international" against Ireland. He made his debut in Manchester City's final match of the season, against Newport County, his home town club. Clarke made his next appearance in the First Division against Wolverhampton Wanderers on the opening day of the 1947–48 season, scoring his first goal for the club in the process. This meant he had completed the unusual feat of playing three different divisions of the Football League in three consecutive matches. In the 1954–55 season Manchester City had success using a tactical system known as the Revie Plan, in which Don Revie was used as a deep lying centre forward. Clarke was one of the players to benefit from this system, with interplay between Clarke and Revie prominent. A long run in the FA Cup followed. Clarke scored the winning goal in a semi final against Sunderland, heading in a Joe Hayes cross to send City to Wembley, but suffered a knee injury late in the match. After missing five matches Clarke returned to the starting line up, but he aggravated the injury in the final league match of the season. The knee required an operation, causing him to miss the 1955 FA Cup Final. Manchester City reached the FA cup final again the following season, Clarke played all but one match of the cup run, and supplied a cross for the winning goal in both the quarter final (against Everton), and the semi final (against Tottenham Hotspur). Early in the match Clarke exchanged passes with Don Revie, who set up Joe Hayes for Manchester City to take the lead with less than three minutes played. Birmingham equalised in the first half, but two second half goals meant Manchester City beat Birmingham City 3–1. The final is most well known for being the match where goalkeeper Bert Trautmann continued play after breaking his neck. By the 1957–58 season injuries had taken their toll upon Clarke and first team appearances were sparse, though he became one of the first players to gain from a new benefit; upon completing ten years' service for the club he was given a cheque for £1,000. but an injury to Jack Dyson meant Clarke was retained for one more season. He made seven appearances in his final season at the club, the last in a 5–1 FA Cup defeat to West Bromwich Albion, in which he played centre forward instead of his customary position on the wing. In total he played 349 league matches for Manchester City, scoring 73 goals. He had a brief spell as assistant coach in the latter part of his Maine Road career, but stepped down from the position to allow his former teammate Jimmy Meadows to take the position instead. In September 1958 he moved to Stockport County for £1,500,
Ойыншы емес мансабы
Кейін ол қысқа мерзімге Нортвич Викторияны жаттықтырды, содан кейін Манчестерге қайтып келді, онда Фаллоуфилдте спорт дүкенін ашты. Берт Траутманмен достығы арқасында ол аймақтағы алғашқы Adidas өкілі болуға келісім жасады, бірақ Кларк Манчестер Ситидегі істеріне көбірек назар аударғысы келгендіктен, дүкен бірнеше жылдан кейін жабылды. 1966 жылы Кларк Манчестер Ситидің әлеуметтік клубының директоры болды; ол және оның әйелі Кэтлин шамамен 25 жыл бойы клубты бірлесіп басқарды. Артур Хопкрафттың 1968 жылғы "Футбол адамы" кітабында клуб жанкүйерлерін тек стадионда болғанда ғана ескеретін футбол клубтарына қарама-қарсылық ретінде мақтауға ие болды. 2004 жылы ол Манчестер Ситидің Даңқ залына енгізіліп, өмірлік жетістіктері үшін марапат алды. Өмірінің соңында ол Альцгеймер ауруына шалдықты және 2006 жылдың 13 наурызында қайтыс болды, артында әйелі мен үш қызы қалды.
He later managed Northwich Victoria for a brief period, before returning to Manchester, where he opened a sports shop in Fallowfield. Through his friendship with Bert Trautmann he gained a contract to become the first Adidas merchant in the area, but the shop closed a few years later as Clarke wished to concentrate upon activities at Manchester City. Clarke became the manager of the Manchester City social club in 1966; he and his wife Kathleen ran the social club together for nearly 25 years. It received praise in Arthur Hopcraft's 1968 book The Football Man, for providing a counterpoint to football clubs who "largely ignored [their fans] except when they were inside the ground". In 2004, he was inducted into the Manchester City Hall of Fame, receiving a lifetime achievement award. Towards the end of his life he suffered from Alzheimer's disease, and died on 13 March 2006, leaving a wife and three daughters.