Камисака Секка: Салтты мен заманауи өнердің тоғысуы
Kamisaka Sekka
Камисака Секка: Жапон суретшісі, Ринпа мектебінің соңғы өкілі. Лақ және басқа да өнер салаларындағы еңбектері. Самурай отбасында туған суретші туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Камисака Сека (神坂 雪佳) – ХХ ғасырдың басындағы Жапонияның маңызды көркем тұлғасы. Киотода самурай отбасында дүниеге келген оның өнер мен дизайнға деген қабілеті ерте жастан-ақ байқалды. Кейін ол Ринпа дәстүрлі өнер мектебімен байланыс орнатты. Ол осы көркемдік дәстүрдің соңғы көрнекті өкілі саналады. Сека лак өңдеу және басқа да түрлі техникаларда жұмыс істеді. Дәстүрлі жапон стильдері, соның ішінде Ринпа стилі де, сәннен шыққаннан кейін, Жапония өзінің ерекше көркемдік стилін насихаттау үшін модернизм элементтерін қосып, дәстүрлі суретшілердің мәртебесін арттыру саясатын қолға алды. 1901 жылы Секаны Жапон үкіметі Глазго қаласына жіберді, онда ол модерн өнерінің күшті ықпалына ішкі тілекпен бой ұрды. Ол батыстың жапон өнеріне деген қызығушылығының себептерін және жапон өнерінің қандай аспектілері батысқа әсерлі болатынын білуге тырысты. Жапонияға оралғаннан кейін, ол Киотода жаңадан ашылған Өнер және қолөнер мектебінде сабақ берді, батыс талғамымен, стильдерімен және әдістерімен тәжірибе жасады және оларды өз дәстүрлі жапон стиліндегі туындыларына енгізді. Ол дәстүрлі жапон тақырыптарын және Ринпа суреттерінің кейбір элементтерін сақтай отырып, туындыларының жалпы әсері батыстық және заманауи болып көрінеді. Ол кең аумақты жарқын түстерді қолданады, оның суреттері нақты бейнелеуден гөрі үлгілер сияқты көрінеді; түстер мен үлгілер көзді қуантады, суреттерге көлемділік сезім береді.
Kamisaka Sekka (神坂 雪佳) was an important artistic figure in early twentieth century Japan. Born in Kyoto to a samurai family, his talents for art and design were recognized early. He eventually allied himself with the traditional Rinpa school of art. He is considered the last great proponent of this artistic tradition. Sekka also worked in lacquer and in a variety of other media. As traditional Japanese styles became unfashionable (such as Rinpa style), Japan implemented policies to promote the country's unique artistic style by upgrading the status of traditional artists who infused their craft with a dose of modernism. In 1901, Sekka was sent by the Japanese government to Glasgow where he was heavily influenced by Art Nouveau. He sought to learn more about the Western attraction to Japonism, and which elements or facets of Japanese art would be more attractive to the West. Returning to Japan, he taught at the newly opened Kyoto Municipal School of Arts and Crafts, experimented with Western tastes, styles, and methods, and incorporated them into his otherwise traditional Japanese style works. While he sticks to traditional Japanese subject matter, and some elements of Rinpa painting, the overall effect is very Western and modern. He uses bright colors in large swaths, his images seeming on the verge of being patterns rather than proper pictures of a subject; the colors and patterns seem almost to "pop", giving the paintings an almost three dimensional quality.
Момойогуса
Момойогуса (Нәрселер әлемі) – Секаның ағашқа қашалған шедеврі саналады. Үш томдық жинақ 1909 және 1910 жылдар аралығында Киото қаласындағы Унсодо баспасының тапсырысы бойынша жасалған. Серияның жапонша атауы алғаш рет сегізінші ғасырға жататын «Он мың жапырақ жинағы» (Манъёсю) поэзиялық мәтінінде кездеседі, ол көп жапырақты күзгі шөпті (момойогуса) – мүмкін, хризантеманы немесе шалфейді білдіреді. Алпыс суреттен тұратын жұмыста шағын аумақта әртүрлі пейзаждар, адамдар, классикалық сюжеттер мен жаңашылдық тақырыптар бейнеленген. Олар Секаның дәстүрлі Римпа стилін толыққанды меңгергенін, сонымен қатар оның жеке көзқарасын және сол кезде Жапонияға әсер еткен жаңалықтарды түсінуін көрсетеді.
Momoyogusa (A World of Things) is considered Sekka's woodblock print masterpiece. The three volume set was commissioned between 1909 and 1910 by the publishing firm Unsodo of Kyoto. The Japanese name of the series can first be found in the eighth century poetic text Collection of Ten Thousand Leaves (Man'yōshū), which refers to a multi leaved autumnal herb (momoyogusa), possibly a chrysanthemum or wormwood. The sixty image work displays a variety of landscapes, figures, classical themes, and innovative subjects, captured in a small space. They show Sekka's complete mastery of traditional Rimpa style, as well as combining his own approach and understanding of the innovations influencing Japan at the time.