Плимут қаласындағы I және II санаттағы ғимараттар кешені
Royal William Victualling Yard
Плимуттың Royal William Victualling Yard – I және II санаттағы ғимараттар кешені. Король Уильям IV атымен аталып, теңіз күштерін жабдықтаған маңызды орын. Тарихы 1650 жылға дейін жетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Плимут қаласындағы I және II санаттағы ғимараттар орналасқан жер
Site of Grade I and II listed buildings in Plymouth
Англияның Плимут қаласындағы Стонхаус ауданындағы Корольдік Уильям азық-түлік сарайы Корольдік теңіз флотының негізгі азық-түлік базасы және Девонпорт кемежайының маңызды бір бөлігі болды. Оны сәулетші сэр Джон Ренни жобалаған және король Уильям IV-тің құрметіне аталған. 1650 жылдары Ұлттық үкімет Хо Форттың жанындағы Ламбхай төбесінде азық-түлік сақтау қоймаларын салған (бұл орын жақын арада Корольдік цитадель ретінде қайта жаңартылды), ал өндіріс ескі портың маңындағы әртүрлі жерлерде жүргізілді, ал Саттон-Пулдағы кемежай кемелерге жүк тиеу үшін пайдаланылды (бірақ тек толқын жоғары болғанда ғана қолжетімді болды). 1690 жылы, кейін Девонпорт деп аталған Корольдік теңіз кемежайы құрылғаннан кейін, бұл азық-түлік үй-жайлары едәуір кеңейтілді. 1707 жылы Ламбхайда жаңа азық-түлік кеңсесі ашылды, оны азық-түлік жөніндегі агент бақылады. 1729 жылдан бастап, сыра қайнату Хамоазе арқылы Саутдаунда жүргізілді, онда шеберхана да құрылды; нан пісіру орындары аптасына 50 тонна нан өндіре алды, оның ішінде:
Шеберхана (офис, шеберханалар және бочкаларды жөндеу үшін аула)
Офистер (азық-түлік жөніндегі агент, чек кеңсесі және дүкен кеңсесі)
Тұрғын үй (азық-түлік жөніндегі агент үшін) және бақшалар
Екі нан пісіру үйі (әрқайсысы төрт пешпен)
Бірнеше астық қоймалары мен қоймалар
Алдыңғы жағалауда кішкентай кемежай орналасқан.
The Royal William Victualling Yard in Stonehouse, a suburb of Plymouth, England, was the major victualling depot of the Royal Navy and an important adjunct of Devonport Dockyard. It was designed by the architect Sir John Rennie and was named after King William IV. In the 1650s the Commonwealth government built victualling storehouses on Lambhay Hill next to Hoe Fort (which would soon be rebuilt as the Royal Citadel), with manufacturing taking place at various locations around the old harbour and a wharf providing a loading area for ships in Sutton Pool (albeit only accessible at high tide). Following the establishment of a Royal Navy Dockyard in what would later be known as Devonport, in 1690, these victualling premises expanded substantially. A new Victualling Office was opened in Lambhay in 1707, overseen by an Agent Victualler. From 1729, brewing took place across the Hamoaze at Southdown, where a cooperage was also established; The bakeries were capable of producing 50 tons of bread each week, including:
A Cooperage (office, workshops and yard for repairing barrels)
Offices (for the Agent Victualler, Clerk of the Cheque and Clerk of the Stores)
Residence (for the Agent Victualler) and gardens
Two bake houses (each with four ovens)
Several granaries and storehouses
The wharf in front had a small jetty attached.
Стоунхаустағы жаңа аула
1821 жылы Плимуттың азық-түлікпен қамтамасыз етуін жаңа орынға шоғырландыру туралы шешім қабылданды. Бұл кезде "Кремл нүктесі" деп белгілі болған аймақ, "үлкен су тереңдігіне" және кемежайға, Хамоазе мен Зондқа тең қашықтықта орналасқандығына байланысты таңдалды. Бұл бастапқы жұмыстарда сотталғандардың еңбегі пайдаланылды. Бірінші ғимараттардың құрылысы 1827 жылдың соңында басталды, ал шекаралық қабырғалар мен бассейндерді салу келесі жылы жалғасты. 1831 жылдың шілдесінде Victualling кеңселері мен қоймалары Ламбхайдағы ескі ғимараттардан Stonehouse-қа (әлдебір құрылыс 1830-шы жылдардың ортасына дейін аяқталмаса да) көшірілді.
In 1821 it was decided to centralise Plymouth's victualling provision in a new location. The area then known as 'Cremill Point' was chosen, both for its 'great depth of water' and for its equal proximity to the Dockyard, the Hamoaze and the Sound. Convict labour was used for this initial work. Work on the first of the buildings began in late 1827, and on the boundary walls and the basin the following year; in July 1831 the transfer took place of the Victualling offices and stores from the old premises in Lambhay to the new premises in Stonehouse (albeit construction was set to continue until the mid 1830s).
Қайта қалпына келтіру және қайта құру
Алғашқы консервациялау және қалпына келтіру жұмыстарын Гилмор Хэнки Кирк Архитекторлары жүргізді. Acanthus Ferguson Mann Architects компаниясымен бірге олар Кларенс және Брюхаус ғимараттары үшін RIBA-ның Оңтүстік-Батыс аймағында марапатталды. Бұл жоба сонымен қатар ғимараттарды сақтау саласындағы үздік тәжірибелерді мойындайтын RIBA 2006 жылғы консервациялау сыйлығының иегері атанды. Осы георгиандық ғимараттарды қалпына келтіру, консервациялау және қайта жаңарту жұмыстарын Urban Splash, Gillespie Yunnie Architects компаниясымен бірлесіп жүргізді. Аймақ жұртшылыққа ашық және "Файрстон шығанағына тоннель" – кемелерді қабылдайтын, сондай-ақ мейрамханалар, кафелер мен қоғамдық шаралар өткізуге арналған қоғамдық бассейн қызметін ұсынады.
Early conservation and restoration work was carried out by Gilmore Hankey Kirke Architects. Together with Acanthus Ferguson Mann Architects they were awarded by the RIBA in the South West region for the Clarence and Brewhouse buildings. The scheme is also a winner of a RIBA 2006 Conservation Awards, which recognise best practice in the field of building conservation. Continued restoration, conservation and conversion of these Georgian Buildings has been carried out by Urban Splash with Gillespie Yunnie Architects. The site is open to the public and offers the 'Tunnel to Firestone Bay' a public basin for visiting boats and restaurants, cafés and public events.