Кіріспе
Тарихтың ерте және кеш заманауи кезеңдерін қамтитын дәуір
Заманауи дәуір немесе қазіргі заман, сондай-ақ қазіргі тарих немесе қазіргі уақыт деп аталады, бұл классикалық дәуірден кейінгі (әсіресе Еуропаға қатысты, орта ғасырлар деп те белгілі) адамзат тарихының кезеңі, ол шамамен 1500 жылы аяқталды және қазіргі уақытқа дейін жалғасады. Бұл терминология негізінен Еуропа және Батыс тарихына қолданылатын тарихи кезеңдеу. Заманауи дәуірді былай бөлуге болады:
Ерте заманауи дәуір шамамен 1500 жылдан 1800 жылға дейін созылды және оның нәтижесінде кең ауқымды интеллектуалдық, саяси және экономикалық өзгерістер болды. Ол өзімен бірге Жаңа ашылымдар дәуірін, Орта ғасырлар дәуірін, өнеркәсіптік революцияны және революциялар дәуірін әкелді, бұл Американың тәуелсіздік соғысы мен француз революциясынан басталды, кейін басқа елдерге тарады, ішінара Наполеон соғыстарының салдарынан. Кеш заманауи дәуір шамамен 1800 жылы 18 ғасырдың аяғындағы саяси революциялардың аяқталуымен басталды және екі дүниежүзілік соғыстан кейін империялық және отаршылдық державалардың үстемдігінен ұлттар мен ұлттық сананың пайда болуын қамтыды. Қазіргі заманғы тарих 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін және қазіргі уақытқа дейін жалғасып жатқан кезеңді білдіреді. Ол ерте заманауи дәуірдің бөлігі немесе ерте заманауи дәуірден кейін басталған жеке дәуір деп есептеледі. Ол қазіргі XXI ғасырды қамтиды. Заманауи дәуір ғылым, саясат, соғыс және технология саласында маңызды даму кезеңі болды. Бұл жаңалықтар ашу және жаһандану дәуірі де. Осы уақыт ішінде еуропалық державалар, кейіннен олардың отарлары әлемнің қалған бөлігін саяси, экономикалық және мәдени тұрғыдан жаулауды бастады. 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында модернистік өнер, саясат, ғылым және мәдениет тек Батыс Еуропа мен Солтүстік Америкада ғана емес, сонымен қатар әлемнің барлық өркениетті аймақтарында, тіпті батыс әлеміне және жаһандануға қарсы бағытталған қозғалыстарда да басымдық алды. Заманауи дәуір жеке адамгершілік, капитализм, қалалану және технологиялық және саяси прогрестің оң мүмкіндіктеріне сеніммен тығыз байланысты. Осы дәуірдегі қатыгез соғыстар мен басқа да қақтығыстар, олардың көпшілігі тез өзгерістердің салдарынан және дәстүрлі діни және этикалық нормалардың күшінің әлсіреуінен туындады, бұл заманауи дамуға қарсы көптеген реакцияларға әкелді. Оптимизм мен тұрақты прогреске сенімділік соңғы уақытта постмодернизм тарапынан сынға ұшырады, ал Батыс Еуропа мен Солтүстік Американың қалған әлемге үстемдігі постколониалдық теориямен сынға ұшырады.
The early modern period lasted from c. AD 1500 to 1800 and resulted in wide ranging intellectual, political and economic change. It brought with it the Age of Discovery, the Age of Enlightenment, the Industrial Revolution and an Age of Revolutions, beginning with the American War of Independence and the French Revolution and later spreading in other countries, partly as a result of upheavals of the Napoleonic Wars. The late modern period began around 1800 with the end of the political revolutions in the late 18th century and involved the transition from a world dominated by imperial and colonial powers into one of nations and nationhood following the two great world wars, World War I and World War II. Contemporary history refers to the period following the end of World War II in 1945 and continuing to the present. It is alternatively considered either a sub period of the late modern period or a separate period beginning after the late modern period. It includes the currently ongoing 21st century. The modern period has been a period of significant development in the fields of science, politics, warfare, and technology. It has also been an Age of Discovery and globalization. During this time, the European powers and later their colonies, began a political, economic, and cultural colonization of the rest of the world. By the late 19th and early 20th century, modernist art, politics, science, and culture has come to dominate not only Western Europe and North America, but almost every civilized area on the globe, including movements thought of as opposed to the western world and globalization. The modern era is closely associated with the development of individualism, capitalism, urbanization, and a belief in the positive possibilities of technological and political progress. The brutal wars and other conflicts of this era, many of which come from the effects of rapid change, and the connected loss of strength of traditional religious and ethical norms, have led to many reactions against modern development. Optimism and the belief in constant progress have been most recently criticized by postmodernism, while the dominance of Western Europe and North America over the rest of the world has been criticized by postcolonial theory.
Терминология
Эраларды оңай анықтау мүмкін емес. 1500 жыл – қазіргі заманның шамамен басталу кезеңі, себебі сол кезде көптеген маңызды оқиғалар Батыс әлемінің өзгеруіне әкелді: Константинопольдің құлауы (1453), Гутенбергтің жылжымалы әріптермен басу машинасы (1450-ші жылдар), Реконкистаның аяқталуы (1492) және Христофор Колумбтың Америкаға жасаған саяхаты (сондай-ақ 1492), сондай-ақ Мартин Лютердің «Тоқсан бес тезисімен» басталған протестанттық реформация (1517). «Заманауи» термині 1585 жылға дейін жаңа дәуірдің басталуын сипаттау үшін қолданылды. «Ерте заманауи» термині 1930 жылдары ағылшын тілінде орта ғасырлар мен соңғы Ағарту дәуірінің (1800 жыл) арасындағы кезеңді ажырату үшін енгізілді (қазіргі заманғы «заманауи дәуір» термині қазіргі формасын қалыптастырып жатқан кезде). Кейде қазіргі заманның өзінен ерекшеленетін «модернизм» және «модернизм» терминдері бұрынғы ойлау тәсілдерінен, мысалы, ортағасырлық ойлаудан өзгеше жаңа ойлау жолын білдіреді. Еуропалық Ренессанс (шамамен 1420–1630 жылдар) – Италияда басталган, соңғы орта ғасырлар мен ерте заманауи дәуірдің арасындағы маңызды кезең. Ал 1949 жылы пайда болған «постмодернизм» тарих кезеңінен гөрі, көбінесе өнердегі бағытты сипаттайды және әдетте өнер саласында қолданылады, бірақ соңғы тарихтың кез келген оқиғасына емес. Бұл 1950-1960 жылдардағы экономика, қоғам, мәдениет және философиядағы маңызды өзгерістерді сипаттау үшін «постмодернизм» термині қолданыла бастағанда өзгерді. Бұл терминдер еуропалық тарихтан шыққан; әлемдік масштабта, мысалы, Қытайда, Үндістанда және ислам әлемінде олар өте әртүрлі мағынада қолданылады, бірақ көбінесе Еуропа мәдениетімен байланыста, ашылулар дәуіріндегідей қолданылады.
Сипаттамалары
Қазіргі заманғы әлемді ежелгі немесе ортағасырлық әлемнен ерекшелендіру тұжырымы, қазіргі заманғы әлемнің тарихтағы бір кезең емес, жаңа типтегі өзгерістердің нәтижесі деген түсінікке негізделген. Бұл көбінесе адамның өмірін жақсартуға бағытталған, адам күшімен іске асырылған прогресс ретінде қарастырылады. Саясат, өнеркәсіп, қоғам, экономика, сауда, көлік, байланыс, механикаландыру, автоматтандыру, ғылым, медицина, технология және мәдениет сияқты адам қызметінің барлық салаларындағы жетістіктер, ескі әлемді қазіргі заманғы немесе жаңа әлемге айналдырғандай көрінеді. Кез келген жағдайда, ескі революциялық өзгерістерді анықтау арқылы ескі мен қазіргі заман арасындағы шекараны белгілеуге болады. Батыс елдерінде басталып, қазіргі заманғы әлем құндылық жүйелерін, монархиялық режимдерді және феодалдық экономикалық жүйелерді жүйелі түрде қайта қарастырды. Бұлардың орнына көбінесе саясат, ғылым, психология, социология және экономика салаларында демократиялық және либералдық идеялар енгізілді. Қазіргі заманғы тарихтың кейбір оқиғалары, контекстіне қарамастан жаңа емес болғанымен, әлемді қабылдаудың жаңа жолын көрсетіп тұр. Модернизм тұжырымы осы оқиғалардың жалпы мағынасын түсіндіріп, маңызды дамуларға түсінік іздейді. Тарихшылар қазіргі заманда орын алған оқиғаларды, сондай-ақ «Орта ғасырлар» деп аталатын (Қазіргі және Ежелгі заман аралығындағы) кезеңнен бері зерттейді.
Өнеркәсіптік революция
Өнеркәсіптік революция – 18-ғасырдың соңы мен 19-ғасырдың басында Ұлыбританияда басталып, бүкіл әлемге тараған маңызды технологиялық, әлеуметтік-экономикалық және мәдени өзгеріс болды. Осы кезеңде қолмен еңбекке негізделген экономиканың орнына, өнеркәсіп пен машина жасауға басымдық берілген экономика келді. Бұл тоқыма өнеркәсібінің механикаландырылуымен және темір өндіру технологияларының дамуымен басталды. Сауданың кеңеюіне арналар, жақсартылған жолдар, содан кейін теміржолдардың салынуы мүмкіндік берді. Көмірмен қоздырылатын бу машиналары мен қуатты машиналар (әсіресе тоқыма өндірісінде) өндіріс қуатын күрт арттырды. 19-ғасырдың алғашқы екі онжылдығында металл өңдеу станоктарының дамуы, басқа салаларда өндіріс машиналарын жасауды жеңілдетті. Өнеркәсіптік революцияның нақты басталу мерзімі белгісіз. Эрик Хобсбаум бұл революцияның 1780-жылдары басталғанын, ал оның толық әсері 1830-шы немесе 1840-шы жылдарда сезілгенін айтса, Т.С. Эштон бұл шамамен 1760-1830 жылдар аралығында, яғни Георг III, Регенттік кезең және Георг IV билік еткен жылдары болды деп санайды. 19-ғасырда оның әсері Батыс Еуропа мен Солтүстік Америкаға таралып, әлемнің көп бөлігіне жетті. Бұл өзгерістің қоғамға тигізген әсері зор болды және оны көбінесе адамзаттың егіншілікпен айналысып, көшпелі өмір салтынан бас тартқан неолит революциясымен салыстырады. Бірінші өнеркәсіптік революция шамамен 1850 жылы екінші өнеркәсіптік революцияға жол берді. Осы кезеңде технологиялық және экономикалық прогресс бумен жүретін кемелер мен теміржолдардың дамуымен, ал кейін 19-ғасырда ішкі жану қозғалтқыштары мен электр энергиясын өндірумен үдеді. Кейбір зерттеулерге сәйкес, өнеркәсіптік революцияға дейін жан басына шаққандағы ЖІӨ тұрақтырақ болды және өте баяу дамыды, ал капиталистік экономиканың пайда болуынан кейін капиталистік елдерде қарқынды өсімге ие болды.
Наполеон дәуірі
Наполеон дәуірі – Франция және Еуропа тарихындағы кезең. Ол көбінесе Француз революциясының төртінші кезеңі ретінде жіктеледі, біріншісі – Ұлттық жиналыс, екіншісі – Заң шығарушы жиналыс, ал үшіншісі – Директория. Наполеон дәуірі шамамен Наполеонның мемлекеттік төңкерісімен басталып, Директорияны құлатумен және Жүз күн соғысы мен Ватерлоо шайқасындағы жеңілісімен аяқталады (1799 жылдың 9 қарашасы – 1815 жылдың 28 маусымы). Вена конгресі Еуропаны Француз революциясынан бұрынғы күйіне қайтаруға кірісті.
19 ғасыр
Тарихшылар кейде XIX ғасырдың тарихи дәуірін 1815 жылдан (Вена конгресі) 1914 жылға дейін (Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуы) деп анықтайды; ал Эрик Хобсбаум «ұзын XIX ғасыр» деп 1789 жылдан 1914 жылға дейінгі кезеңді атады. Осы ғасырда Испания, Португалия және Осман империялары ыдыра бастады, ал Киелі Рим және Моғол империялары жойылды. Наполеон соғыстарынан кейін Британ империясы әлемдегі жетекші державаға айналып, әлем халқының төрттен бір бөлігі мен жер аумағының үштен бір бөлігін бақылады. Ол «Британ бейбітшілігін» орнатып, сауданы дамытып, кең таралған қақпалықпен күресті. Әлем бойынша құлдық кеңінен қысқартылды. Гаитидегі құлдар көтерілісінен кейін Ұлыбритания барбариялық қақпалықтарды еуропалықтарды ұрлап, құл етуден тоқтатуға мәжбүрледі, өзінің барлық иелігінде құлдықты тыйым салды және әлемдік құл саудасын тоқтатуды теңіз флотына жүктеді. Содан кейін Ресей, Америка және Бразилияда құлдық жойылды (Құлдықтан бас тарту туралы қараңыз). Құл саудасы жойылғаннан кейін және экономикалық пайдалануға байланысты, Африка үшін күресу 1884–1885 жылдары Берлинде өткен Батыс Африка конференциясында ресми түрде басталды. Еуропаның барлық ірі державалары Африкадағы өздерінің ықпал ету аймағын белгілеуге талпынды. Мұндай талаптардың заңды болуы үшін олардың маңызды жерлерге ие болуы немесе келісімдерге қол қоюы міндетті емес еді. Француздар Батыс Африкада, британдықтар Шығыс Африкада, португалдар мен испандар континенттің әртүрлі бөліктерінде үлкен табысқа жетті, ал Бельгияның Леопольд II өзінің жеке феодалдық иелігі – Конгоны сақтап қалды. Электр энергиясы, болат және мұнай Германия, Жапония және АҚШ-ты өздерінің империяларын құруға ұмтылған ұлы державаларға айналуға мүмкіндік берген екінші өнеркәсіптік революцияны күшейтті. Алайда Ресей мен Қытай басқа әлемдік державалармен бірқатар жүре алмады, бұл екі империяда да кең ауқымды әлеуметтік толқуларға әкелді.
20 ғасыр
Ең бастысы, 20-ғасыр адамзат тарихының көп бөлігінен ерекшеленеді, себебі оның маңызды өзгерістері тікелей немесе жанама түрде экономикалық және технологиялық сипатта болды. Экономикалық даму – адамзат тарихында бұрын-соңды болмаған деңгейде күнделікті өмірдегі үлкен өзгерістердің қозғаушы күші болды. 19-ғасырға дейінгі ғасырлардағы маңызды өзгерістер көбінесе идеялармен, дінмен немесе әскери жаулаулармен байланысты болды, ал технологиялық прогресс қарапайым халықтың материалдық әл-ауқатына аз ғана өзгеріс енгізді. 20-ғасыр бойында әлемдегі жан басына шаққандағы жалпы ішкі өнім бес есеге өсті, бұл барлық алдыңғы ғасырлардың (соның ішінде өнеркәсіптік революциясымен 19-ғасырдың өзінің) жиынтығынан әлдеқайда көп. Көптеген экономистер бұл көрсеткіш өсудің нақты масштабын азайтады деп санайды, өйткені ғасыр соңында қолжетімді болған көптеген тауарлар мен қызметтер – мысалы, медицинаның жақсаруы (әлемдегі өмір сүру ұзақтығы екі он жылдан астамға ұлғайды) және коммуникациялық технологиялар – оның басында ешқандай бағамен қол жетімді болмады. Дегенмен, әлемдегі байлар мен кедейлер арасындағы айырма бұрынғыдан гөрі әлдеқайда ұлғайып, әлем халқының көп бөлігі кедейлік шебінде қалды. Бұл ретте, дамыған технология мен медицина тіпті Оңтүстік елдерінде де маңызды әсер етті. Ірі өнеркәсіп және орталықтандырылған бұқаралық ақпарат құралдары ғасырдың ортасында бұрын-соңды болмаған деңгейде қатыгез диктатуралардың құрылуына мүмкіндік берді, нәтижесінде бұрынғыдай соғыстар туды. Алайда, коммуникацияның кеңеюі демократиялануға үлкен үлес қосты. Технологиялық жетістіктерге ұшақтар мен ғарыш зерттеулері, ядролық технология, генетикадағы жетістіктер және ақпараттық дәуірдің басталуы жатады. Басты саяси оқиғаларға Израиль-Палестина жанжалы, екі дүниежүзілік соғыс және суық соғыс кірді. Сондай-ақ, бұрынғы Британ империясы Вестминстер статуты арқылы Британ тағын бірнеше тәуелсіз мемлекеттерге бөлу, 1982 жылғы Канада заңы және 1986 жылғы Австралия заңы арқылы конституцияларды қайтару, сондай-ақ Үндістан, Пәкістан, Оңтүстік Африка және Ирландия сияқты елдердің тәуелсіздігі арқылы саяси билігінің көп бөлігінен айырылды.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс – 1914 жылдың шілдесінен 1918 жылдың 11 қарашасына дейін, соғыс аяқталғанға дейін жалғасқан дүниежүзілік қақтығыс. 1918 жылдың наурызына дейін Ұлыбритания империясы, Франция, Ресей, 1917 жылдан кейін Жапония және АҚШ басқарған Одақтас державалар, Германия империясы, Австро-Венгрия империясы және Осман империясы басқарған Орталық державаларды жеңді. Соғыс төрт империяның – австро-венгриялық, неміс, османдық және орыс империяларының – ыдырауына және Еуропа мен Таяу Шығыс карталарындағы радикалды өзгерістерге әкеп соқты. 1917 жылға дейінгі Одақтас державалар кейде Үштік келісім деп, ал Орталық державалар кейде Үштік одақ деп аталады. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы шайқастардың көп бөлігі Батыс майданында, Солтүстік теңізден Швейцария шекарасына дейін созылған, қарсыласатын окоптар мен бекіністер жүйесінде (“ешкімнің жері” деп аталатын аймақпен бөлінген) өтті. Шығыс майданындағы кең шығыс жазықтары мен шектеулі теміржол желісі, қақтығыстың ауқымы зор болғанымен, траншеялық соғыстың тоқтап қалуына мүмкіндік бермеді. Сонымен қатар, жаулық әрекеттер теңізде және оның астында, алғаш рет – әуеде де жүрді. 9 миллионнан астам сарбаз түрлі майданда қаза табады, ал отандық майданда азық-түлік тапшылығы мен түрлі азаматтық соғыстар мен ішкі қақтығыстар салдарынан геноцидке ұшырағандардың саны одан да көп болды. Соғыс аяқталғаннан кейін және одан кейін болған дүниежүзілік грипп эпидемиясы салдарынан қайтыс болғандардың саны соғыстағы қаза тапқандардан асып кетті. Соғыстың нашар санитарлық жағдайлары, казармалардағы тығыздық, халық денсаулығы туралы ескертулерге кедері келтірген соғыс уақытындағы үгіт-насихат және әлем бойынша сарбаздардың көптеп қоныс аударуы эпидемияның пандемияға айналуына ықпал етті. Нәтижесінде, Бірінші дүниежүзілік соғыс Наполеон соғыстарынан кейін қалыптасқан және 19 ғасырдың ортасындағы ұлтшыл революциялармен өзгертілген ескі әлемдік тәртіппен шешуші үзіліс жасады. Бірінші дүниежүзілік соғыстың нәтижелері шамамен 20 жылдан кейін Екінші дүниежүзілік соғыстың дамуында маңызды рөл атқарды.
Соғыс аралық кезең
Соғыс аралығы – 1918 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан бастап 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейінгі кезең. Оған "Қырылдап тұрған жиырма жылдар", Ұлы депрессия, Ресейде коммунизмнің және Италия мен Германияда фашизмнің күшеуі кірді.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс – 1939–1945 жылдары болған жаһандық әскери қақтығыс. Бұл тарихтағы ең ірі және ең көп адам өмірін құрбан еткен соғыс болды, нәтижесінде Холокост орын алды және атом бомбасы тасталды. 1937 жылы Жапония Қытайға шабуыл жасағанмен, қалыпты көзқарас бойынша Екінші дүниежүзілік соғыс 1939 жылдың 1 қыркүйегінде нацистік Германия Польшаға шабуыл жасаған кезде басталды. Екі күн ішінде Ұлыбритания мен Франция Польшада ғана соғыс болғанына қарамастан, Германияға соғыс жариялады. Сол кездегі Молотов-Риббентроп келісімінің құпия тармақтарына сәйкес, 1939 жылдың 17 қыркүйегінде Кеңес Одағы Германияға қосылып, Польшаны жаулап алып, Шығыс Еуропаны бөлісті. Бастапқыда одақтастар құрамында Польша, Ұлыбритания, Франция, Австралия, Канада, Жаңа Зеландия, Оңтүстік Африка, сондай-ақ Ұлыбритания тікелей басқарған Британ Достастығы елдері, мысалы, Үндістан империясы болды. Бұл елдердің барлығы 1939 жылдың қыркүйек айында Германияға соғыс жариялады. "Соғысқа дейінгі тыныштық" деп аталатын соғыстың тоқтауынан кейін Германия 1940 жылдың мамыр айында Батыс Еуропаға шабуыл жасады. Алты аптадан кейін Франция, сол уақытта Италия да шабуыл жасағандықтан, Германияға бас берді, ол кейін Ұлыбританияны жаулап алуға тырысты, бірақ сәттілікке жетпеді. 27 қыркүйекте Германия, Италия және Жапония өзара қорғаныс туралы келісімге, Үшжақты келісімге қол қойды және олар Ось державалары ретінде танылды. Тоғыз айдан кейін, 1941 жылдың 22 маусымында Германия Кеңес Одағына кең ауқымды шабуыл жасады, бұл одақтастарға қосылуына себеп болды. Германия енді екі майданда соғыс жүргізіп жатты. 1941 жылдың 7 желтоқсанында Жапония Перл-Харбордағы АҚШ-қа шабуыл жасап, оны да одақтастардың жағына соғысқа тартты. Қытай да, әлемнің көп бөлігі сияқты, одақтастарға қосылды. Қытай сол кезде тұрақсыз жағдайда болды және жапон әскерлеріне партизандық соғыс жүргізіп шабуыл жасады. 1942 жылдың басында негізгі жауынгерлердің құрамы былай болды: Британ Достастығы, Кеңес Одағы және АҚШ Германия мен Италияға қарсы соғысты; Қытай, Британ Достастығы және АҚШ Жапонияға қарсы соғысты. Ұлыбритания, АҚШ, Кеңес Одағы және Қытай Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде "күштілердің сенімділігі" деп аталды және Біріккен Ұлттар Ұйымының декларациясында Достасқан "Үлкен Төрттік" ретінде танылды. Бұл төрт ел Достасқандардың "Төрт полицейі" немесе "Төрт шерифі" ретінде қарастырылды. Соғыс бүкіл Еуропа, Солтүстік Атлант мұхиты, Солтүстік Африка, Оңтүстік-Шығыс Азия, Қытай, Тынық мұхиты және Жапония үстіндегі әуе кеңістігінде жүрді. Италия 1943 жылдың қыркүйегінде бас берді және Германия бақылауындағы солтүстік қуыршақ мемлекетке және оңтүстіктегі одақтастарға достық мемлекетке бөлінді; Германия 1945 жылдың мамыр айында бас берді. Хиросима мен Нагасакиге атом бомбалары тасталғаннан кейін, Жапония 1945 жылдың 2 қыркүйегінде соғыстың аяқталуын белгілеп, бас берді. Соғыста шамамен 62 миллион адам қаза тапқан болуы мүмкін; бағалаулар әртүрлі. Барлық қаза болғандардың 60% азаматтар болды, олар ауру, аштық, геноцид (әсіресе Холокост) және әуе шабуылдарынан қаза тапты. Бұрынғы Кеңес Одағы мен Қытай ең көп шығынға ұшырады. Есептер бойынша, КСРО-да 23 миллионға жуық адам, ал Қытайда 10 миллионға жуық адам қаза тапты. Польша халқының үлесінен басқа ешбір ел осыншалықты көп шығынға ұшырамады: шамамен 5,6 миллион, немесе соғысқа дейінгі 34,8 миллион халқының 16 пайызы қаза тапты. Холокост (яғни "толық күйдіру") – Германиядағы нацистік режимдің Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде миллиондаған еврейлерді және басқа да "керексіз" адамдарды әдейі және жүйелі түрде өлтіруі. Соғыстың басынан бастап оның жоспарланғаны немесе кейін жоспарланғаны туралы әртүрлі пікірлер бар. Дегенмен, еврейлерді қудалау соғыс басталғанға дейін де жалғасты, мысалы, "Кристаллнахт" (Сынған шыны түні). Нацистер қарапайым немістердің арасында антисемит сезімдерін ояту үшін үгіт-насихатты тиімді пайдаланды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Еуропа ресми емес түрде Батыс және Кеңес ықпал ету аймақтарына бөлінді. Кейін Батыс Еуропа Солтүстік Атлант мүшелерінің келісімі (НАТО) ретінде, ал Шығыс Еуропа Варшава шарты ретінде бірікті. Батыс Еуропа мен Британ империясының билігі екі жаңа супердержаваға – АҚШ пен КСРО-ға ауысты. Бұл екі қарсыластар кейіннен "суық соғыста" бетпе-бет келді. Азияда Жапонияның жеңілуі оның демократиялануына әкелді. Қытайдағы азамат соғысы соғыс кезінде де, соғыстан кейін де жалғасты, нәтижесінде Қытай Халық Республикасы құрылды. Еуропалық державалардың бұрынғы колониялары тәуелсіздік жолына түсті.
Салқын соғыс және 1990-шы жылдар
"Батыс" (АҚШ, Батыс Еуропа және Жапония) пен "Шығыс" (КСРО, Шығыс Еуропа және Қытай) арасындағы Суық соғыс 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан бастап 1991 жылы Кеңес Одағының құлауына дейін саясатқа басымдық жасады. Осы кезде Суық соғыс аяқталып, Суық соғыстан кейінгі кезең басталды (оның ішінде 1990 жылдардың көп бөлігі, 20 ғасырдың соңғы онжылдығы). Корея соғысы, Вьетнам соғысы және кейіннен Кеңес-Ауған соғысы саяси өмірге үстемдік етті, ал 1960 жылдардағы контрмәдениет пен компьютерлердің дамуы қоғамды әртүрлі, күрделі жолдармен өзгертті, соның ішінде әлеуметтік және жергілікті ұтқырлықтың артуына себеп болды. 20 ғасырдың соңында әлем маңызды тоғысқа келді. Бұл ғасырдың өзінде бұрынғы тарихтың барлығындағыдан да көп технологиялық жетістіктер жасалды. Компьютерлер, Интернет және басқа да технологиялар күнделікті өмірді түбірімен өзгертті. Дегенмен, Суық соғыс кезеңінде және одан кейінгі 1990 жылдарда әлем бірнеше мәселелерге тап болды. Біріншіден, бай және кедей елдер арасындағы айырмашылық кеңейе берді. Кейбіреулер бұл мәселені шешу мүмкін емес деді, себебі байлықтың көлемі шектеулі және оны тек белгілі бір адамдар бөлісе алады. Басқалары экономикасы дамыған күшті елдердің Үшінші әлем елдерінің экономикасын жақсартуға жеткілікті көмек көрсетпейтінін айтты. Алайда, дамушы елдер көптеген қиындықтарға тап болды, соның ішінде шешілуі керек міндеттердің ауқымы, халық санының тез өсуі, қоршаған ортаны қорғау қажеттілігі және оған байланысты шығындар. Екіншіден, аурулар әлемнің көптеген аймақтарындағы тұрақтылыққа қауіп төндірді. Батыс Нилі және құс тұмауы сияқты вирустар жылдам және оңай тарала берді. Кедей елдерде безгек және басқа да аурулар халықтың көп бөлігіне әсер етті. Миллиондаған адам ВИЧ жұқтырды, бұл ЖҚТБ-ның себебі болып табылады, ол Африканың оңтүстігінде және бүкіл әлемде эпидемияға айналды. Жаһандану, әсіресе американдану да қарқынды жүріп жатты. Бұл қауіп емес, бірақ әлемнің кейбір аймақтарында, әсіресе Таяу Шығыста Батысқа және Америкаға қарсы сезімдерге себеп болды. Ағылшын тілі жылдам түрде әлемдік тілге айналып, оны білмейтіндердің мүмкіндіктері шектелді. Терроризм, диктатура және ядролық қарудың таралуы да дереу назар аударуды қажет ететін мәселелер еді. Солтүстік Кореядағы Ким Чен Ир сияқты диктаторлар өз елдерін ядролық қару жасауға бағыттап отырды. Террористердің ядролық қару алуға тырысып қана қоймай, оны қолға түсірген болуы мүмкін деген қауіп бар еді.
21 ғасыр
2000 жылдар онжылдығы 2000 жылдан 2009 жылға дейінгі кезеңді қамтиды. 2000-шы жылдар, негізінен, 1990-шы жылдардағы әлеуметтік мәселелердің күшеюімен сипатталды, оның ішінде терроризмнің өрбуі, стресс, беспрецедент масштабта экономикалық жаһанданудың қарқынды, экспоненциалдық кеңеюі, ұялы телефондар мен интернет және халықаралық поп-мәдениеттің дамуымен байланысты коммуникациялар мен телекоммуникациялардың жылдам өсуі. Солтүстік Америка мен Таяу Шығыста 2000 жылдардағы маңызды саяси оқиғалардың көп бөлігі терроризмге қарсы күрес пен Ирак соғысымен байланысты болды. Басқа аймақтардағы басты тақырып – Азияның экономикалық және саяси әлеуетінің жылдам дамуы болды. Қытайда үлкен экономикалық өсім тіркелді, ол өңірлік держава мәртебесіне және миллиардтық тұтынушы нарығына қадам басты. Үндістан, сондай-ақ көптеген дамушы елдер де қарқынды өсіп, әлемдік экономикаға интеграциялана бастады. Солтүстік Америка, Азия және Таяу Шығыстағы экономикалық және саяси оқиғаларды байланыстыратын тенденция – мұнайдың жаңа кен орындарының азаюы, өндіру құнының өсуі (мұнайдың шыңына қараңыз) және саяси тұрақсыздықпен қатар, 2000 мен 2005 жылдар аралығында газ бен мұнай бағасының шамамен 500%-ға өсуі болды. Кейбір елдерде, әсіресе Еуропада, газ бағасы валюта бағамына байланысты 5 долларға дейін жетті. Адамзат тарихының басынан 2003 жылға дейінгі барлық белгілі тілдерде жазылған жазба еңбектерінің көлемі шамамен бес эксабайтқа бағаланады. 2003 жылдан бастап әлеуметтік желілер мен «пайдаланушылар жасаған контент» пайда болғаннан кейін, осы көлемдегі деректер әр екі күнде қайта жасалады. Адамзат білімінің және ақпараттың өсуі экспоненциалдық қарқынмен жалғасуда. Google, YouTube, Ask.com және Wikipedia танымал веб-сайттар ретінде пайда болды, олар онжылдықтың соңында сәйкесінше екінші, үшінші, жетінші және тоғызыншы орындардағы ең танымал сайттарға айналды. Amazon 2008 жылы eBay-ді ең көп талданған электрондық коммерция сайты ретінде басып өтті. AOL онжылдық бойында танымалдылығын жоғалтты, ең танымал сайттан топ-10-ға кірмейтін деңгейге дейін төмендеді. Excite және Lycos топ-10-нан шығып, MSN екінші орыннан алтыншы орынға түсті, бірақ ай сайынғы келушілер саны төрт есеге өсті (325 миллионнан 1,2 миллиардқа дейін). Yahoo танымалдылығы салыстырмалы түрде тұрақты болды және онжылдықтың көп бөлігінде ең танымал сайт болып қала берді. XXI ғасырдың басындағы телекоммуникациялар ХХ ғасырдың соңына қарағанда әлдеқайда дамыған және кең таралған. 1990 жылдардың соңында әлем халқының бірнеше пайызы ғана интернет пайдаланушылары мен ұялы телефон иелері болды; 2023 жылға қарай әлем халқының 64,4%-ы онлайн, ал 2019 жылға қарай шамамен 67%-ы ұялы телефон иелері. 2010 жылдары жасанды интеллект, негізінен терең оқыту және машиналық оқыту түрінде, кеңінен таралды және Gmail мен Google іздеу жүйесінде, банк саласында, әскери және басқа да салаларда қолданылды. 2020 жылы әлем халқының 9%-ы әлі де электр қуатына қол жеткізе алмады. 2001 жылы Денис Тито коммерциялық ғарыш саяхатының дәуірін ашқан алғашқы ғарыш турисі болды. Кәсіпкерлер Илон Маск пен Ричард Брэнсон коммерциялық ғарыш зерттеулері, отарлау және туризм саласында жұмыс істеп жатыр, ал Қытай мен Үндістан ғарыш бағдарламаларында маңызды жетістіктерге қол жеткізді. 2019 жылдың 3 қаңтарында Қытай Айдың қас жағына роботты ғарыш кемесін қондырды, бұл тұңғыш рет болды. Терроризмге қарсы күреспен байланысты маңызды оқиғаларға 2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдар, Мәскеудегі театрдағы кепілге алу оқиғасы, 2003 жылғы Стамбулдағы жарылыстар, 2004 жылғы Мадридтегі пойыз жарылыстары, Беслан мектебінің қоршауы, 2005 жылғы Лондон жарылыстары, 2005 жылғы Делидегі жарылыстар және 2008 жылғы Мумбайдағы қонақүйге жасалған шабуыл кірді. Ирактағы зорлық-зомбылық, тіпті 2005 жылғы 30 қаңтардағы демократиялық сайлаудан кейін де, елді басып алған елдерде (АҚШ, Ұлыбритания, Австралия және т.б.) үлкен саяси дау тудырды, ал 2006 және 2007 жылдары осы елдердің саяси пікірталастары Таяу Шығыстағы тұрақсыз жағдайға, әсіресе Иракқа және Иранның ядролық қару бағдарламасын талқылауға қатты әсер етті. Түркияның Еуропалық Одаққа қатысуы туралы пікірталастар одан аз әсерлі болғанымен, кең таралды. SARS және шошқа тұмауы сияқты жаңа вирустар 2000 жылдары пайда болып, тарады. Кейбір аумақтар мен мемлекеттер XXI ғасырда тәуелсіздік алды. Оларға Шығыс Тимор, Черногория, Сербия, Косово, Қырым, Оңтүстік Осетия, Абхазия, Донецк Халық Республикасы, Херсон облысы, Луганск Халық Республикасы және Запорожье облысы кіреді. Алайда олардың кейбіреулерін тек БҰҰ-ның кейбір мүше мемлекеттері ғана мойындады. 2010 жылдары Таяу Шығыстағы бірнеше маңызды оқиғалар әлемнің басқа аймақтарына да әсер етті. Осы оқиғаларға Араб көктемі, Сирия азаматтық соғысы және экстремистік террористік ұйым ИСИЛ-дің кеңеюі кірді. 2015 жылдан бастап Еуропа мигранттық дағдарысқа ұшырады. 2010 жылдары Еуропада бірнеше террористік шабуылдар орын алды, оның ішінде 2015 жылғы қарашадағы Париж шабуылдары. Ақпараттық технология дамыды, смартфондар кеңінен таралды. Интернеттің таралуы әлем халқының 29%-ынан 54%-ына дейін өсті, сонымен қатар сымсыз желілік құрылғылар, ұялы телефония және бұлттық есептеулерде де жетістіктерге қол жеткізілді. Деректерді өңдеудегі жетістіктер және 4G кеңжолақты байланыстың енгізілуі деректерді, метадеректерді және ақпаратты бұрын-соңды көрілмеген қарқынмен домендер арасында жинауға және таратуға мүмкіндік берді, ал әлеуметтік желілер сияқты онлайн ресурстар Me Too қозғалысы, жалқаулық және онлайн «жасау» сияқты құбылыстарға ықпал етті. WikiLeaks Гватантамо шығанағы, Сирия, Ауғанстан мен Ирак соғыстары және АҚШ дипломатиясы туралы жасырын ақпаратты жариялағандығы үшін халықаралық назар аударды. Эдвард Сноуден жаһандық бақылау туралы ақпаратты жария етті, үкіметтер мен жеке компаниялардың жаһандық бақылау мен ақпараттық құпиялылықтағы рөліне назар аударды. Baidu (4-орын), Twitter (6-орын) және Instagram (8-орын) ең көп талданған веб-сайттардың қатарына енді, ал Wikipedia 9-орыннан 5-орынға көтерілді, ай сайынғы келушілер саны шамамен алты есеге өсті. Yahoo танымалдылығын жоғалтты, 1-орыннан 9-орынға түсті, ай сайынғы келушілер саны үштен екіге азайды. Google, Facebook, YouTube және Yandex салыстырмалы түрде тұрақты танымалдылықты сақтап, 2010 жылдары топ-10-ға кірді. 2016 жылы ұлтшыл саяси қозғалыстар Ұлыбританияда Brexit референдумына және Дональд Трамптың АҚШ президенті болып сайлануына әкеп соқты. 2020 жылдарға дейін әлемдік пандемия және Екінші дүниежүзілік соғыстан бері Еуропадағы алғашқы ірі соғыс басым болды. 2022 жылы Ресей Украинаға басып кірді, бұл 2014 жылдан бері жалғасып келе жатқан қақтығыстың күрт өршуі болды. Бұл шабуыл халықаралық қоғамның наразылығын тудырды. Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясы 2022 жылдың наурыз айында Ресейдің басып кіруін айыптаған және Ресейдің толыққанды шығуына талап еткен резолюцияны қабылдады. Халықаралық сот Ресейді әскери операцияларды тоқтатуға бұйырды және Еуропа Кеңесі Ресейді мүшеліктен шығарды. Көптеген елдер Ресейге және оның одақтасы Беларуське санкциялар салды және Украинаға гуманитарлық және әскери көмек көрсетті. Балтық елдерінің барлығы Ресейді террористік мемлекет деп жариялады. Әлем бойынша наразылық акциялары өтті, сонымен қатар Ресейде соғысқа қарсы наразылық білдіргендердің жаппай тұтқындалуы орын алды, сондай-ақ Ресей бұқаралық ақпарат құралдарына цензураны күшейтуге мүмкіндік беретін заң қабылдады. Ресей мен Беларусьтегі 1000-нан астам компания басып кіру салдарынан қызметін тоқтатты.
COVID-19 пандемиясы
2020 жылы COVID-19 ауруының басталуы, 2019 жылдың соңында Қытайдың Ухань қаласында алғаш рет анықталған, басқа елдерге таралып, әлемдік пандемияға айналды, бұл бүкіл әлемде ауқымды әлеуметтік-экономикалық өзгерістерге алып келді. Көптеген елдер қозғалысты шектеуге және маңызды емес бизнестерді жабуға бұйрық берді. Аурудың қаупі COVID-19 рецессиясын тудырды, бірақ вакциналардың таралуы көптеген елдерде экономикалық салдарын жеңілдетті. Жалпы алғанда, COVID-19 қазіргі заманғы кезеңдегі саяхаттың жеңілдігіне байланысты жаһандық апаттық тәуекелдің мысалы ретінде қарастырылады. Қазіргі заманда жаңа аурулар адамзат тарихындағы кез келген бұрынғы кезеңге қарағанда әлдеқайда жылдам және алысқа таралуы мүмкін; пандемияның алдын алу – егер өте қауіпті вирус пайда болса, адамзат оның таралуын тоқтату үшін шаралар қабылдауына кепілдік беретін маңызды салалардың бірі. 2020 жылдар COVID-19 пандемиясымен басталды – вирус туралы алғашқы хабарламалар 2019 жылдың 31 желтоқсанында жарияланды, бірақ алғашқы жағдайлар шамамен бір ай бұрын пайда болған деп есептеледі. Бұл жаһандық экономикалық төмендеуге, сондай-ақ қаржылық инфляция және жаһандық жеткізу тізбегі дағдарысына әкеп соқты.
Халық санының өсуі
2022 жылдың 15 қарашасында әлем халқы 8 миллиардтан асып, 2023 жылы Үндістан Қытайды озып, әлемдегі ең көп халқы бар ел болды.