Кіріспе
Норман Леррой Сиберн (26 шілде 1933 – 30 қазан 2015) – американдық бейсболшы және скаут. Ол 12 жылдық мансабында Үлкен Лига бейсболында «Нью-Йорк Янкиз», «Канзас-Сити Атлетикс», «Балтимор Ориолс», «Калифорния Энджелс», «Сан-Франциско Джайентс» және «Бостон Ред Сокс» командалары үшін бірінші базалық және сол қанаттағы ойыншы ретінде 1406 ойынға қатысты. Екі мәрте Әлем сериясінің чемпионы және төрт мәрте Америка лигасының жұлдызы атанған ол, «Атлетикс» сапындағы 1962 жылғы маусымында 25 хоум-ран соғып, 117 рет ұпай әкеліп, .308-ге жуық нәтиже көрсеткен. Дегенмен, ол көбінесе 1959 жылғы 11 желтоқсанда «Янкиз» командасының Роджер Маристің орнына алған ойыншыларының бірі ретінде есінде қалады. Сиберн Сент-Луис қаласында дүниеге келді және Веллстон орта мектебін бітірді. Ол Миссури штаты университетінде (бұрын Оңтүстік-Батыс Миссури штаты университеті деп аталған) және Сент-Луис қаласындағы Вашингтон университетінде оқыды. 1951 жылы «Янкиз» командасының скауты Лу Магуоло онымен келісімшарт жасасты. Сиберн сол қолмен соққы беретін, оң қолмен лақтыратын, бойы 183 см (6 фут) болатын.
Norman Leroy Siebern (July 26, 1933 – October 30, 2015) was an American professional baseball player and scout. He appeared in 1,406 games over a 12 year career in Major League Baseball as a first baseman and left fielder for the New York Yankees, Kansas City Athletics, Baltimore Orioles, California Angels, San Francisco Giants and Boston Red Sox between and A two time World Series champion and four time American League All Star, his best season came in with the Athletics when he hit 25 home runs, with 117 runs batted in and a .308 batting average. He might be most remembered, however, as being one of the players the Yankees traded for Roger Maris on December 11, 1959. Siebern was born in St. Louis, where he graduated from Wellston High School. He attended Missouri State University (then known as Southwest Missouri State) and Washington University in St. Louis, and was signed by Yankees scout Lou Maguolo in 1951. Siebern batted left handed, threw right handed, and was listed as 6 feet (2 m) tall and .
Нью-Йорк янкилері
Сиберннің кіші лигалық мансабы екі толық жыл (1954–1955 жж.) әскери қызметпен тоқтатылды. «Янкиз» командасындағы алғашқы қатысуы маусым басталғалы екі ай өткен соң болды. Маусым айында «Денвер» командасынан шақырылған Сиберн 54 ойында ойнады, оның 39-ы сол қанатта басталды, бұл көрсеткіш Элстон Ховардтың 50 ойынынан кейін екінші орында тұрды. Алайда, жарақаттың әсерінен ол 162 соққыда бар болғаны .204-ке жетіп, төрт рет үйден шықты. 1956 жылғы әлем чемпионатына қатысып, екінші ойында «Бруклин Доджерс» командасының ойыншысы Дон Бессентке қарсы соққыдан кейін ауаға ұшты. «Янкиз» сол ойында 13:8 есебімен жеңіліске ұшырады, бірақ жеті ойыннан кейін жеңіске жетіп, Сибернге алғашқы әлем чемпионаты жүлдесін сыйлады. 1957 жылдың барлығын «Денвер» командасында өткізді, онда ол Америка лигасындағы ұрып-соғу көрсеткішімен (.349), ұпай санымен (124) және соққы санымен (191) көшбасшы болды, сондай-ақ лиганың «Жұлдыз командасына» енді. 1958 жылы Сиберн толыққанды түрде үлкен лигаға өтті. «Янкиз» командасының ең көп пайдаланылатын сол қанат ойыншысы болды, 118 ойынды бастады. Ойын барысында Сиберн жеңіске жеткен команданың ең тиімді шабуылшыларының біріне айналды. Ол .300-ге жуық көрсеткішпен ойнады, ал 138 соққысы командадастары Микки Мантл (158) және Тони Кубек (148) көрсеткен нәтижелерден кейін үшінші орында тұрды. Сонымен қатар, ол аутфилдер ретіндегі шеберлігі үшін «Алтын қолғап» сыйлығын жеңіп алды. Дегенмен, 1958 жылғы әлем чемпионаты Сиберн үшін қиынға соқты. Ол «Милвоки Брейвз» командасына қарсы серияның алғашқы төрт ойынының үшеуінде, соның ішінде «Янки» стадионында өткен үшінші және төртінші ойындарда сол қанатта ойнады. Барлық әлем чемпионаты ойындары күндіз өтетін және үй алаңы күзгі көлеңкеде болатындықтан, «Янки» стадионында сол қанатта ойнау өте қиын еді: аутфилдер көзіне күн сәулесі түсіп, ұшқыш допты қадағалауға мәжбүр болатын. «The New York Times» газетінің мәліметінше, «Серияның төртінші ойынында, «Янкиз» екі ойынмен қалып қойғанда, Сиберн күн сәулесінде немесе жарықта бірнеше ұшқыш допты жіберіп алды, себебі теледидар трансляциясы үшін жарық қосылған еді. Ол қателік жасады деп айыпталмаса да, оның қателіктері «Брейвз» командасының 3:0 есебімен жеңіске жетуіне әсер етті. Бас жаттықтырушы Кейси Стенгел оны серияның қалған бөлігінде алаңға шығармады, бірақ «Янкиз» командасы жеңіске жетті».
Канзас Сити Атлетикасы
Сиберн Канзас-Ситиде төрт маусым өткізді, орташа есеппен 153 ойынға қатысып, 162 соққы, 54 қосымша базалық соққы, 92 ұпай тауып, .289 соққы орташасын көрсетті. Канзас-Сити формасында ол 78 хоум-ран соқты және 1961 жылдың маусымында бірінші базаға толық көшкеннен кейін үш рет Американдық лигасының «Жұлдыздар» құрамасына ілікті. 1962 жылы, өзінің ең сәтті шабуылдық маусымында, Сиберн ойналған ойындар саны бойынша Америка лигасын жеңіп (162), екінші орынды (Фамалар залының мүшесі Хармон Килбрюден кейін) ұпай саны бойынша, үшінші орынды базаға қосылған және соққы пайызы (OPS) бойынша (.907) иеленді, ал MVP сайлауында жетінші орынды алды. Ол соққылар (185) және тақымдар (114) бойынша жеке рекордтар жасады, сондай-ақ хоум-рандар, соққы орташасы және ұпай саны бойынша жақсы көрсеткіштерге қол жеткізді. Жалпы, оның соққысы 1960 жылдан 1963 жылға дейін әр маусымда 94 жеңіліске ұшыраған Канзас-Сити командасы үшін аздаған жарқын тұстардың бірі болды. 1963 жылдың 27 қарашасында ол Балтимор Ориолс командасына олардың тәжірибелі бірінші базалық ойыншысы Джим Джентиль және ақшаға айырбасталды.
Балтимор Ориольс
Зиберн бірінші дивизионға қосылып, жеңімпаздыққа үміткер «Ориолс» командасының тұрақты бірінші базалық ойыншысы болды, клубтың 162 ойынының 138-інде ойнап, соңғы «All Star» құрамына іліккенімен, оның өнімділігі төмендеді. 596 мүмкіндікте 0.245-ке соғып, бар болғаны 12 хоум-ран соғып, 56 ұпай жинады, бірақ Американ лигасының барлық ойыншыларынан ең көп (106) допты қабылдады. Дегенмен, «Балтимор» командалық рекордтық 97 ойын жеңіп, жалауша үшін күресте «Янкилерден» екі ойын ғана қалып қойды. 1966 жылы Зиберн 23 жастағы бұрынғы «Ориолс» сол жақтағы ойыншысы Буг Пауэллмен бірінші базада ойнауды бөлісе бастады, 67 ойынға қатысып, 8 хоум-ран соғып, 0.256 көрсеткіш берді. Пауэлл «Балтимордың» тұрақты бірінші базалық ойыншысы болғаннан кейін, Зиберн сатуға ұсынылып, «Ориолс» тарихындағы ең маңызды ауысудың маңызды бөлігіне айналды. 1965 жылдың 2 желтоқсанында ол жас шабуылшы Дик Симпсон үшін «Калифорния Энджелс» клубына жіберілді. Симпсон ешқашан «Балтимор» формасын кимеді, ал «Ориолс» тізімінде бір апта ғана болды. 9 желтоқсанда «Балтимор» оны ірі ауысуға қатыстырды, онда Симпсон, бастауыш питчер Милт Паппас және резерв питчер Джек Болдсхун болашақ Бейсбол Даңқы залының шабуылшысы Франк Робинсон үшін «Цинциннати Редс» клубына жіберілді. Робинсон «Трипл Краунды» жеңген маусымнан кейін «Ориолсты» Американ лигасының жалауына және 1966 жылғы Әлем чемпионатына жетектеді. Содан кейін 1969 жылдан 1971 жылға дейін Робинсон үш мәрте жеңіске жеткен «Балтимор» командаларының маңызды ойыншысы болды.
МЛБ мансабының соңғы кезеңдері
Сиберннің соңғы үш МЛБ маусымы үш клубта өтті: «Энджелс», «Сан-Франциско Джайентс» және «Бостон Ред Сокс». 1966 жылы Сиберн ең көп пайдаланылған бірінші бассмен ретінде «Энджелс» сапында 94 ойынға қатысты. Бірақ оның соққысы бұрынғысымен келмеді; Анахаймдағы жалғыз маусымында 336 соққыда .247-ні көрсетіп, бес хоум-ран соқты. Маусым соңында ол тағы сатылды, «Джайентс» командасына жолшыбай аутфилдер Лен Габриэльсон үшін. Ұлттық лигадағы қысқа мансабында Сиберн 58 соққыда (.155) бар болғаны 9 соққыға қол жеткізді. 15 шілдеде «Джайентс» оны Америка лигасына қайтарды, келісімшарын «Жас тілге келмейтін арман» деп аталған «Ред Сокс» командасына сатты. «Бостон» үшін Сиберн көбінесе резервтік соққышы ретінде пайдаланылды (тек 14 иннинг алаңда болды, соның ішінде бірінші базада 10 иннинг). Бірақ 19 тамызда ол «Ред Сокс» командасына «Энджелс» командасын 12:11 есебімен жеңуге көмектесетін үш ұпайлық трипл соқты. «Ред Сокс» бір ойынмен жеңіске жеткеннен кейін, Сиберн үшінші және соңғы әлем чемпионатына, 1967 жылғы күзгі классикаға қатысты. Бірінші ойынның жетінші иннингінде ол «Ред Сокс» қақпашысы Расс Гибсонның орнына соқты, бірақ Реджи Смит ұрлап тұрғандықтан үй тақтасында қалды. Оң жақтағы алаңда Сиберн Фенуэй паркіндегі ең қиын алаңда орналасып, ешқандай ойынды қабылдамады, содан кейін сегізінші иннингте «Бостон» үшін атақты Боб Гибсонға қарсы соққыға шықты. Сиберн орталық алаңға соқты, содан кейін оның орнына резервтік ойыншы Хосе Тартабулл шықты. Ол тағы екі әлем чемпионатына резервтік соққышы ретінде қатысты, соққысыз аяқтап, үштен біреуін (.333) соқты. «Кардиналс» «Ред Сокс» командасын жеті ойында жеңді. Сиберн «Ред Сокс» командасында тұрақты маусымда резервтік соққышы ретінде қалды, бірақ 30 соққыда бар болғаны екі соққы соқты және 1968 жылдың 7 тамызында босатылды. МЛБ-дағы мансабында Сиберн .272-ні соқты, 1217 соққы жасады (соның ішінде 206 қос, 38 үш және 132 хоум-ран). Ол 636 ұпай жинады. Қорғаныста оның карьералық көрсеткіші .991 болды. Бірінші базадағы көрсеткіші .992, ал аутфилдер ретінде .984 болды. Ол үш әлем чемпионатына қатысып, .167 (.12-ден 2) көрсетті. All Star ойынында резервтік соққышы ретінде екі соққы жасады, бірақ ешқайсысын соқтыра алмады. Ойыншылық мансабынан кейін «Атланта Брейвс» және «Канзас Сити Роялс» командаларында скаут ретінде жұмыс істеді. Сиберн болашақ «Нью-Йорк» және «Канзас-Сити» бейсбол командаларымен бірге «Солтүстік-Батыс Миссури штатындағы» баскетбол командасында ойнады, бұл команда 1952 және 1953 жылдары екі NAIA чемпионатын жеңіп алды. Екі ойыншы да «Янкис» командасының жазғы жаттығулар лагеріне қатысу үшін кейбір турнир ойындарын өткізіп алмады.