Кіріспе

Американдық актриса Джулия Фэй Малони (24 қыркүйек 1892 – 6 сәуір 1966), кәсіби аты Джулия Фэй, үнсіз және дыбысты фильмдерде ойнаған американдық актриса. Ол Сесил Б. Демилдің 30-дан астам фильмдерінде ойнағанымен белгілі болды. Оның рөлдері қызметшілерден, жас қыздардан бастап, сондай-ақ вампирлер мен патшайымдарға дейін әртүрлі болды. "Волгалық қайықшы" (1926) фильміндегі рөлінен бұрын, ол "Голливудтың әдемі аяқтарымен танымал" болған, ал кейіннен "Голливудтың сүйікті актрисаларының бірі" ретінде танылды.

Ерте өмір

Фэй Вирджиния штатының Ричмонд қаласына жақын жерде әжесінің үйінде дүниеге келген. Оның әкесі Роберт Дж. Малони (1865 жылы туған), Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолында жұмыс істеді. Оның анасы Эмма Луиза Эллиотт (1872–1955), Индиана штатының Нью-Касл қаласынан шыққан. Оның ата-анасы 1890 жылы Канзас штатының Ньютон қаласында үйленді. Фэйдің әкесінің әкесі Томас Малони Ирландияда дүниеге келген және 1850 жылдары АҚШ-қа көшіп келген. Фэйдің әкесі 1901 жылға дейін қайтыс болды, содан кейін оның жесір анасы Индианада Сайрус Демитриос Ковеллге (1862–1941) үйленді. Фэй әкесінің атын алып, оны әкесі деп тіркеді. 1915 жылы Голливудқа достарына бару үшін келгенге дейін ол Миссури штатының Сент-Луис қаласында тұрған. Ол киностудиялардың біріне барып, актер және режиссер Кристи Кэбаннемен танысты. Екеуі Сент-Луис туралы әңгімелесіп, бұрын сонда бір үйдің қасында тұрғандарын анықтады. Кэбанне Фэйдің анасын киноға түсуге көндірді.

Үшбұрыш, Көркем өнер және Кистоун (19151916)

Фэй 1915 жылы «Триангел кино корпорациясы» үшін Кристи Кэбанн режиссерлік еткен «Аламо шейіттері» және «Қошшы» фильмдерінде эпизодтық рөлдермен үнсіз фильмдерде дебют жасады. Оның алғашқы толыққанды және маңызды рөлі 1915 жылы Мигель де Сервантестің романының көркем өнерге бейімделуінде ДеВолф Хоппердің Дон Кихотының қарсыласы – Доротея рөлі болды. «Мотография» киножурналының рецензенты Нейл Г. Кавард «Дон Кихот» туралы рецензиясында: «Фей Тинчер Дульсинея рөлінде де, Джулия Фей Доротея рөлінде де фильмге көңіл көтеріп, қызығушылық қосты» деп жазды. Фэйдің танымалдылығы 1916 жылы шыққан бірнеше «Кистоун» комедияларында, оның ішінде «Кино жұлдызы», «Оның машинасының құлауы», «Соңғы күлкісі», «Бакинг қоғамы», «Толқын серфері» және «Сүйгеннің күші» фильмдеріндегі түсілімдері арқылы артты. Ол сондай-ақ Д.У. Гриффит үшін де жұмыс істеді, ол оған «Төзімділік» (1916) фильміндегі шағын рөлді берді.

Белгілі ойыншылар Ласки (1917 1925)

Фэйдің Сесил Б. Демилл үшін алғашқы рөлі «Құдай ұмытқан әйел» (1917) фильмінде болды. Ол Демиллдің «Шыбырлаған хор», «Жаңа әйелдерге ескі әйелдер», «Сквау адам» және «Мен саған қайтып келгенше» (барлығы 1918 ж.) фильмдерінде жұмысын жалғастырды. 1919 жылы Фэй «Степпинг аут» фильмінде стенограф рөлін ойнады. Энид Беннетт, Найлс Уэлч және Гертруд Клэрмен бірге ойнаған Фэй, рөлін «дәрежелі» ойнағаны үшін сыншыдан мақтау алды. Демиллдің «Ер және әйел» (1919) фильмінде ол Глория Свонсонның үй қызын ойнады. Оның келесі фильмі, «Жарнама төлейді» (1919), Эльмер Харрис Роль Купер Мегрю мен Уолтер Хакетттің осы аттас пьесасы бойынша бейімделген Paramount Pictures компаниясының туындысы болды. Оны Дональд Крисп түсірді. Фэй Лоис Уилсонмен бірге басты рөлдегі әйелді сомдаған актерлердің қатарында болды. 1922 жылдың шілдесінде Фэй Paramount акциялық компаниясы мектебінің мүшесі ретінде тіркелді. Оның көрнекті тұлғаларына Рудольф Валентино, Глория Свонсон, Бетти Компсон, Уоллес Рид, Бейби Дэниелс және Пола Негри кірді. 1923 жылы ол Демиллдің «Он өсиет» фильмінің кіріспе бөлімінде өзінің ең танымал рөлдерінің бірі – Фараонның әйелін ойнады. Фэй Реймонд Гриффит пен Засу Питтспен бірге «Күйеулерді ауыстыру» (1924) фильмінде, Леатрис Джойдың «Рольдер» атты журналдағы әңгімесінен бейімделген комедиясында ойнады.

ДеМилл Пикчерс Корпорациясы (19251927)

1925 жылы қаңтарда ДеМилл Famous Players–Lasky компаниясының бас директоры қызметінен кеткеннен кейін Америка кинокорпорациясының өндіріс жетекшісі болды. Ол жылына екі-үш фильм түсіріп, тағы 10-20 фильмнің түсірілімін бақылау жоспарлаған. Фэй онымен бірге Джой, Род Ла Рок, Флоренс Видор, Мэри Астор және Вера Рейнольдс та келді. "Волгалық қайықшы" (1926) фильмін ДеМилл режиссерлік етті және ол атақты орыс әнінің атымен аталды. Уильям Бойд, Элинор Фейр және Фэй ДеМиллдің "сурет өнеріндегі ең үлкен жетістігі" деп атаған туындыда басты рөлдерді ойнады. Фэйдің "батыл әйел" бейнесі оның мансабындағы ең тартымды рөлдердің бірі деп есептелді. Осы рөлге дейін ол "жібектей сирена рөлдерімен" танымал болған. Теодор Кослофф оған қарсы ақымақ ұста ретінде ойнады. Фэй "Патшалардың патшасы" (1927) фильмінде Марта рөлін сомдады. ДеМиллдің фотодрамасында Х. Б. Уорнер сомдаған Мәсіх зор салтанатпен таныстырылады. Соқыр бала Құдайды іздейді, ал продюсер/режиссер камераны ақырындап баланың көзіне бұрады. Көрермен Мәсіхті алғаш рет соқыр баланың көзімен, көру қабілеті қайта қалпына келгендей көреді. Фэй "Патшалардың патшасы" фильмін насихаттау үшін Нью-Йоркке жеке сапар жасады, сондай-ақ Чикаго қаласындағы (Иллинойс штаты) сатушылардың конгресінде сөз сөйледі. Фэй DeMille Pictures Corporation үшін Пол Слоун режиссерлік еткен 60 минуттық үнсіз комедия "Turkish Delight" (1927) фильміндегі басты рөлі үшін сыншылардың жоғары бағасын алды. Ол 1927 жылы ДеМиллдің "Чикаго" пьесасының киноға бейімделуінде Велма рөлінде ойнады; ол Велма рөлін экранда алғаш сомдаған актриса атанды.

Дыбысты фильмдер (19281957)

Фэй Демилдің "Құдайсыз қыз" (1929) фильмінде тұтқын рөлінде кішкентай эпизодқа ие болды, онда бірнеше сөйлесетін сахналар болды, бірақ ол "дыбысты" дебютін Демилдің алғашқы дыбысты фильмі "Динамит" (1929) фильмінде Марсия Таун рөлінде ойнады, онда Конрад Нагел, Кей Джонсон және Чарльз Бикфорд та түсті. "Динамит" сонымен қатар оның Metro Goldwyn Mayer компаниясындағы алғашқы фильмі болды. Ол сондай-ақ MGM компаниясының тағы екі туындысында ойнады: Марион Дэвис комедиясында "Not So Dumb" (1930) және Демилдің "The Squaw Man" (1931) фильмінің үшінші және соңғы қайта түсірілімінде, 1930 жылдардың басында кинодан қысқа мерзімге зейнеткерлікке шыққанға дейін. Ұзаққа соқпаған некеден кейін Фэй "Біз қайтадан кездескенше" (1936) фильміндегі шағын рөлмен киноға оралды және "Union Pacific" (1939) фильмінен бастап Демилдің барлық келесі фильмдерінде түсті, ол Демилдің фильмдеріне оралуын белгіледі. "Самсон мен Далида" (1949) фильмінде ол Далиданың қызметшісі Хишам рөлін ойнады. "The Ten Commandments" (1956) фильмінде ол Ааронның әйелі Елишеба рөлінде ойнады. Оның соңғы рөлі 1958 жылы Демилдің өзі продюсерлік еткен, бірақ күйеу баласы Энтони Квинн режиссерлік еткен "Буканер" фильмінің қайта түсіріліміндегі егде жастағы әйел рөлі болды.

Жеке өмір

Фэй 1913 жылғы 2 тамызда Манхэттенде Гарольд Лерой Уолликке үйленді. Уоллик одан бұрын қайтыс болды, ал 1930 жылғы халық санағында ол жесір деп тіркелген. Фэй 1917 жылы Сесил Б. ДеМиллмен танысып, оның сүйікті әйелдерінің бірі болды. 1920 жылы Фэй Лос-Фелис қаласындағы Глендоуэр даңғылы, 2450 нөмірлі үйінде тұрды. Кейін ол Лос-Фелис қаласындағы 2338 Обсерватория даңғылындағы колониалды стильдегі үй сатып алды. Фэй 1935 жылғы 24 қазанда Лос-Анджелесте сценарийші Уолтер Энтони Мерриллге үйленді. 1936 жылғы сәуірде ол Мерриллден Невадада ажырасқанын хабарлады. 1966 жылғы 6 сәуірде 73 жасында қайтыс болды. Оның күлі Голливуд мәңгілік зиратындағы колоннадада сақталған.

Мұра

Америка кино индустриясына қосқан үлесі үшін Фэй Голливуд бульварының 6500 нөміріндегі Голливуд Даңқ аллеясында жұлдызбен марапатталды. Оның естеліктері, Бригам Янг университетінің Сесил Б. Демилл мұрағатында сақталған, әлі жарияланбаған.