Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Қорық" – американдық "Күн шапағы аймағы" телесериалының алдынан соңғы эпизоды. Бұл сериал авторы және жүргізушісі Род Серлинг жазған соңғы эпизод.
"The Fear" is the penultimate episode of the American television series The Twilight Zone. It is the last episode written by series creator/host Rod Serling.
Сюжет
Автомобильдік патрульдің қызметкері Роберт Франклин, Нью-Йорктегі сән журналының редакторы Шарлотта Скотттың (нервтік құлаудан емделіп жатқан) шеткері тау шатырына жіберіледі, себебі түсіндіріле алмайтын оқиғалар белгілі бір құпия күштің бар екенін көрсетеді. Көзге жарқыраған жарықтар көрінеді, ерекше кратерлер пайда болады, полиция машинасы аударылып, радиосы бұзылады. Ішке кіргенде, телефонның істен шыққанын байқайды. Шарлотта шатырдан қызық дыбыстар естиді; Роберт сыртқа шығып тергегенде, машинасы орнына келгенін, үлкен саусақ іздерімен жабылғанын көреді. Екеуі қорқынышпен ұйықтайды, ертесі күні таңертең орманға алып құбыжықты іздеуге шығады. Олар зор із табады, бұл әлеуметтік желідегі әйелдің қашуына себеп болады, бірақ ең жақын ауыл 30 шақырым қашықтықта. Біраз уақыттан соң ол сығалап, бір көзі бар 500 фут биіктіктегі шетелдік жаратылыстың жолына түседі. Ешкім олардың айтқанына сенбес екенін түсінген екеуі, осы құбыжыққа қарсы тұруға мәжбүр болады. Шетелдік жаратылыс шабуыл жасамайды да, қимылдамайды, сондықтан Роберт жақындап, оқ атып, ол құлайды, ірі шар екені анықталады. Проблеманың нақты себебі – кішкентай шетелдік ғарыш кемесі, ішінде адам саусағынан да кішкентай екі шетелдік бар. Олар "жер жұрттарының қорқып қалмауы" барлық амалдарының орындалмауына себеп болғанын, басшыларына кетуге рұқсат беруді (әйтпесе, олардың көз алдында құлайтынын) және соңында қашуды сұрайды. Роберт күлімсіреп, оларға сәттілік тілейді: "Бәлкім, келесі жерге қонғанда, олар алыптар болар". Шарлотта болашақ басқыншылар алыптар болса не болады деп сұрайды; Роберт оған "Менің ойымша, сіз олардың көзіне түкіріп тастайсыз" дейді. Ол күлімсірейді, ал камера Серлингтің дауысы естілгенде көкжиекке бұрылады.
Highway Patrol trooper Robert Franklin is dispatched to the remote mountain cabin of brooding New York City fashion magazine editor Charlotte Scott (recuperating from a nervous breakdown), as unexplained occurrences indicate the presence of a mysterious force. Bright flashes of light are seen, strange craters appear, and the trooper's car is turned on its side, breaking the radio. Back inside, they find the phone dead. Charlotte hears strange noises on the roof; when Robert goes outside to investigate, he finds that his car is back in place—covered in gigantic fingerprints. The two sleep nervously, and go out into the woods the next morning, seeking the giant monster. They find an enormous footprint, leading the socialite to run away, although the nearest village is 30 miles away. She soon stumbles and falls directly into the path of a 500 foot tall alien with one eye. Realizing that no one will believe their story, the pair are left to stand against the beast. The alien doesn't attack or move, so Robert approaches and shoots it and it deflates, revealing itself to be an enormous balloon. The true source of the problem is a small alien spacecraft, containing two aliens no bigger than a man's thumb. They reveal that all of their trickery has been foiled by "Earth men's failure to be frightened", beg their superiors to allow them to depart (or, in their eyes, face being crushed), and finally flee. Robert grins and wishes them luck: "Maybe the next place they land, they can be the giants." Charlotte asks what will happen if future invaders are giants; Robert informs her that "I think you'd spit in their eye." She smiles and the camera tilts to the skyline as Serling's voiceover begins.
Соңғы баяндама
Қорқыныш, әрине, өте салыстырмалы. Ол кім төменге қарай алады, ал кім жоғарыға қарай көтеріледі дегенге байланысты. Ол уақыт, көңіл-күй, қараңғылық сияқты басқа да өзгергіш нәрселерге де байланысты. Бірақ бұрын айтылғандай, бұл өте шындыққа жақын, ең жаман нәрсе – қорқыныштан өзге ештеңе емес.
Fear, of course, is extremely relative. It depends on who can look down and who must look up. It depends on other vagaries, like the time, the mood, the darkness. But it's been said before, with great validity, that the worst [[The only thing we have to fear is fear itself