Кіріспе

Неміс соғыс қылмыскері (1905-1948)

Вольфрам Зиверс (10 шілде 1905 - 2 маусым 1948) - нацист және 1935-1945 жылдары «Аненербе» ұйымының бас директоры (Reichsgeschäftsführer) қызметін атқарган кезеңде медициналық қатыгездіктер жасағаны үшін сотталған соғыс қылмыскері. 1947 жылы «Дәрігерлер сотында» соғыс қылмыстары бойынша кінәлі деп танылып, 1948 жылы дарға асылды.

Жас шағы мен ұлтшылдық

Зиверс 1905 жылы Ганновер провинциясында (қазіргі Төменгі Саксония) Хилдесхайм қаласында протестант шіркеу музыкантының ұлы болып дүниеге келді. Ол музыкаға қабілетті, клавесин, орган және фортепианода ойнайтын, неміс барокко музыкасын ұнататын. «Немец халқының қорғаныс және қарсылық одағы» ұйымындағы белсенділігі үшін мектептен қуылды, содан кейін Штутгарттың Техникалық университетінде тарих, философия және дінтану пәндерін оқыды, сонымен қатар сатушы болып жұмыс істеді. «Бюндшюгенд» мүшесі болған ол «Артаманен Гезельшафт» («Артаман лигасы») ұлтшыл қозғалысында белсенділік танытты.

Аненербедегі нацистік партияға мүшелік және соғыс қылмыстары

Сиверс 1929 жылы нацистік партияға қосылды. 1933 жылы ол Генрих Гиммлер құрған, Тевтобург орманындағы Externsteine тастарын зерттеу мақсатындағы Externsteine Stiftung ("Externsteine Foundation") басшысы болды. 1935 жылы, сол жылы СС-ке қосылғаннан кейін, Сиверс Гиммлердің тағайындауымен Ахненербенің Рейхсгезеффюрері, яғни Бас хатшысы болып тағайындалды. Ол Ахненербе операцияларын жүзеге асырған нақты директор болды және соғыс аяқталғанға дейін СС Standartenführer шеніне дейін көтерілді. 1943 жылы Сиверс адамдармен кең ауқымды тәжірибелер жүргізген Әскери ғылыми зерттеулер институтының (Institut für Wehrwissenschaftliche Zweckforschung) директоры болды. Ол сондай-ақ Август Херттің Страсбургтегі Рейхс университетіндегі зерттеуі үшін бас сүйектері мен қаңқалардан тұратын жинақты құруға көмектесті, оның аясында 112 еврей тұтқыны суретке түсіріліп, антропологиялық өлшемдері алынғаннан кейін іріктелді және өлтірілді.

Сот және өлім жазасы

Зиверс Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Нюрнбергтегі дәрігерлер сотында сотталды, онда журналист Уильям Л. Ширер оны "қалың, қара сақалды" болғандықтан "нацистік көкбауыр" деп атады. Әскери ғылыми зерттеулер институты Аненербе құрамында құрылған, ал Нюрнбергтегі айыптаушылар Аненербе басшылығымен жүргізілген адамдарға жасалған тәжірибелерге жауапкершілікті Аненербеге жүктеді. Зиверс, оның жоғары әкімшілік лауазымындағы қызметкер ретінде, қылмыстық тәжірибелерге белсенді көмектескені және оларды насихаттағаны айыпталды. Зиверске Халықаралық әскери трибунал (СС) қылмысты деп жариялаған ұйымға қатысқаны үшін айып тағылды, сонымен қатар соғыс қылмыстары мен адамзатқа қарсы қылмыстарға қатысы бар екені анықталды. Өзін қорғағанда ол 1933 жылдан бастап Гитлер мен Гиммлерге қарсы күрес қозғалысының мүшесі болғанын, Гиммлерге жақындап, оның әрекеттерін бақылау үшін Аненербе менеджері лауазымына тағайындалғанын мәлімдеді. Ол сондай-ақ, нацистік режимді құлатуға көмектесетін маңызды ақпаратты жинау үшін осы лауазымда қалуын қарсылық көтерілісінің жетекшісі кеңес бергенін айтты. Зиверс 1947 жылғы 20 тамызда дәрігерлер сотында өлім жазасына кесіліп, 1948 жылғы 2 маусымда Бавариядағы Ландсберг түрмесінде дарға асылды.

Ықпал

Ресейлік оң жақтағы саяси философ Александр Дугин 1980-ші жылдары Вольфрам Сиверс есіміне сілтеме жасай отырып, "Ханс Сиверс" деген есіммен өзінің екінші жағын (альтер-эгосын) қабылдады.