Кариб теңізіндегі территориялық дау және Альто-Вело аралының мәселесі

Кіріспе

Кариб теңізіндегі аумақтық дау – Алто-Вело талабы, сондай-ақ Альта-Вела оқиғасы деп те аталады, ол 1860 жылғы қазан айында Доминикан билігінен Альто-Вело аралынан қуылған американдық авантюристтердің Доминикан үкіметіне қарсы аумақтық талабы еді. Барлығы үш компания 1856 жылғы Гуано аралдары заңына сәйкес аралдан гуано өндіруге құқығын АҚШ қорғауымен қамтамасыз етуді талап етті, бірақ АҚШ Мемлекеттік департаменті аралдағы АҚШ мүдделерін мойындаған жоқ.

Талап талабы

Испаньоланың оңтүстігінде орналасқан аралға алғашқы талапты 1860 жылдың 19 наурызында «Дельта» бригінің капитаны Р. Добли білдірді. Ол аралға қонды, кемені гуаномен толтырып, гуано кендерінің бар екенін анықтағаннан кейін кетіп қалды. Гуаноның химиялық талдауында оның 29,16 пайызы фосфор қышқылынан, ал 70,84 пайызы сүйек әгінен тұратыны анықталды. 1856 жылғы «Гуано аралдары туралы заңға» сәйкес, У.Т. Кендалл 1860 жылдың мамыр айының ортасында АҚШ Мемлекеттік департаментіне аралға талап қойды. Сол кезде Балтимордағы «Паттерсон және Мургуиондо» фирмасы 1860 жылдың 23 ақпанында «Бостон» шхунасының капитаны С.Р. Кимбол аралға жасаған сапарының негізінде аралға екінші талап қойды. Мемлекеттік департамент аралдың атына сүйене отырып, оны Испания бұрын ашқан болуы мүмкін екенін және осылайша Доминикан Республикасының бақылауында екенін мәлімдеді. Оларды алып кетуге кеме болмағандықтан, 12 жұмысшы тұтқынға алынып, елорда Санто-Домингоға жеткізілді. Доминикандықтар сондай-ақ аралдағы компанияның ғимараттарын бұзды. Америка тарапынан жүргізілген тергеу нәтижесінде «Альто-Вело» Гаити мен Доминикан Республикасы арасындағы даулы аймаққа жатқаны және екі елдің де аймаққа қатысты нақты дәулет немесе иелік құқығы туралы жазбалары жоқ екені анықталды. 1867 жылы Мемлекеттік хатшы Уильям Х. Сьюард «Альто-Велоға» қатысты талаптарды күштеңдіру үшін АҚШ әскери күшін қолдануға қарсы екенін мәлімдеді. Өз мәлімдемесінде Сьюард Багам аралдарындағы «Кайо-Верде» (Грин-Кей) аралдарына «Гуано аралдары туралы заңға» сәйкес талап қоюға рұқсат бермеген Блэктің 1859 жылғы пікірін келтірді. Алайда, Джонсонның «Альто-Вело» талабын қолдаудан бас тартуына байланысты отставкаға кетуі ме, әлде Конгресс реформаторлары арасында оның беделінің төмендеуінен (соның салдарынан қорғаныс тобы үшін қауіпті болуынан) туындағандыққа байланысты ме, бұл мәселе даулы болып қала береді. Сьюард «Альто-Велоға» қатысты бұрынғы талаптарды күштеңдіруден бас тартқаннан кейін, Рут және оның серіктестері Доминикан Республикасынан алынған концессия негізінде гуано өндіру үшін «Альта-Вела Гуано» компаниясын құрды. 1871 жылдың наурыз айында компания Доминикан үкіметі оларды британдық концессионердің пайдасына қуған кезде, АҚШ-тан аралға қатысты талаптарын қолдауды сұрады. АҚШ тағы да араласудан бас тартып, аралды Доминикан Республикасының бақылауында деп санайды. Содан кейін, 1873 жылдың маусым айында АҚШ Мемлекеттік департаменті Гаити билігіне «Альто-Велоның» Доминикан Республикасының бір бөлігі деп есептелетінін хабарлады. 1932 жылғы АҚШ Мемлекеттік департаментінің «Гуано аралдары туралы заңға» қатысты мәлімдемесінде «Альто-Вело» аралдары «АҚШ-тың ешқандай талабы жоқ» аралдардың қатарына енгізілді.

The initial claim on the island, located some south of Hispaniola, was established on March 19, 1860, by Captain R. Daubley of the brig Delta, who landed on the island, loaded the ship with guano, and departed after noting some of guano deposits. A chemical analysis of the guano retrieved found it to consist of 29.16 percent phosphoric acid and 70.84 percent bone phosphate of lime. Under the Guano Islands Act of 1856, W. T. Kendall filed a claim on the island with the U. S. Department of State in mid May 1860. Around the same time, a second claim on the island was filed by the Baltimore based firm Patterson & Murguiondo, based on a visit to the island by Captain S. R. Kimball of the schooner Boston on February 23, 1860. The State Department advised that the island, based on its name, may have been previously discovered by Spain, and thus under the control of the Dominican Republic. Without a ship to remove them, 12 workers were taken prisoner and brought to the capital, Santo Domingo. The Dominicans also demolished the company's buildings on the island proper. An American investigation of the incident determined that Alto Velo fell into an area then disputed between Haiti and the Dominican Republic and that neither country had established a clear claim or record of occupation. In 1867, a final statement from Secretary of State William H. Seward advised against the use of U. S. military force to enforce the claims on Alto Velo. In the statement, Seward cited an 1859 opinion by Black disallowing a Guano Islands Act claim on Cayo Verde (Green Cay) in the Bahamas. Whether the resignation was due to Johnson's refusal to support the Alto Velo claim or his unpopularity among Congressional reformers (and thus a liability to the defense team), however, is disputed. After Seward declined to enforce any of the prior claims on Alto Velo, Root and his partners formed the Alta Vela Guano Company to mine guano under a concession from the Dominican Republic. In March 1871, the company sought U. S. support of its claim on the island when the Dominican government evicted it in favor of a British concessionaire. Again, the U. S. declined to intervene, deeming the island under Dominican control. Subsequently, in June 1873, the State Department affirmed to Haitian authorities that the United States considered Alto Velo part of the Dominican Republic. A 1932 U. S. Department of State report on the status of Guano Island Act claims included Alto Velo among the islands "to which the United States has no claim".