Кіріспе

профессор және денсаулық сақтау информатикасы сарапшысы Сэр Рори О'Мур (Ruaidhrí Ó Mórdha) (шамамен 1600 – 16 ақпан 1655), сондай-ақ Сэр Роджер О'Мур немесе О'Мор немесе Сэр Роджер Мур деп те белгілі, ирландтық жер иесі болған. Ол 1641 жылғы Ирландия көтерілісінің бас ұйымдастырушыларының бірі ретінде танымал.

Соңғы жылдар

Епископ Майкл Комерфорд жазғандай, О’Мор 1642 жылғы сәуірде Килруш шайқасында жеңілгеннен кейін зейнетке шығып, 1642–43 жылдардың қысында Килкенни қаласында қайтыс болды. Ол бұған бірнеше ай бұрын Ирландия католик конфедерациясын құруға бірлесіп қатысқан. Алайда, бұл оның 1647–48 жылдары Инчикин және Ормондпен болған байланыстарын ескермейді. Басқалары 1652 жылы Галвей қаласы түскеннен кейін Галвей графтығындағы Инишбофин аралына қашқан деседі. Аралдағы Әулие Колмэн шіркеуінде бір кезде мына жазуы бар тақташа болған:

«Осы қасиетті аралға жер аударылған көптеген батыр ирландтардың және әсіресе Лейк аймағының батыл басшысы Рори О’Мордың есіміне. Ол сенім мен Отан үшін күрескеннен кейін балықшы кейпінде өз аралынан қауіпті жерге қашып құтылды. Ол көп ұзамай, шамамен 1653 жылы діні мен өлкесі үшін шейіт болды. Ол елдестерінің құрметі мен сүйіспеншілігіне ие болды, олар оның көптеген батырлық істері мен мейірімділігін әндерде жырлап, есте сақтады. Сондықтан олардың арасында «Құдай және Әміреміз бізге көмектесін, Рори О’Мор!» деген кең таралған сөз болды. Комерфорд бұрынғы тарихшылардың сөздерін келтірді, олар Килдарде де осыған ұқсас ұран болғанын жазған: «Біздің сеніміміз Құдайға және Әміремізге, сондай-ақ Рори О’Морға».

Отбасы

О'Мур Дублин графтығының Донабате қаласының сэр Патрик Барнуоллдың қызы Джейнге және оның екінші әйелі Мэри Багенелге үйленді. Олардың екі ұлы мен төрт қызы болды. Джеймс Мур аға (шамамен 1640 – шамамен 1706 ж.) католиктерге қарсы Апалачи қырғынының бас ұйымдастырушысы және Каролина колониясының корольдік губернаторы Рори О'Мурдың ұлы екенін мәлімдеді. Балина иелігін Калваг О'Мурдан Роридің ағасы Льюис мұраға алды. Балина Льюистің соңғы тірі қалған О'Мур ұрпағы Летицияға көшті, ол да Рори О'Мурдан тараған, себебі оның әкесі екінші туысқан қызына үйленген. Летиция 1751 жылы Ричард Фарреллге тұрмысқа шықты: осыдан кейін Фаррелл әулеті Мор О'Ферралл тегін қабылдады. Оның қызы Энн Патрик Сарсфилдке үйленді, ол Англиядан келген католиктердің әулетінен шыққан. Оның немерелерінің арасында Ирландиядағы Вильгельм соғысында Якобит әскерлерін басқарған Патрик Сарсфилд, 1-ші Лукан графы, және оның інісі Уильям Сарсфилд болды, олардың ұрпақтарында Лукан графтарының барлығы және 4-ші және барлық келесі Спенсер графтары бар, осы арқылы Рори Уэльс ханшайымы Диананың атасы болады. Ирландия Тәуелсіздік соғысынан кейін 1861 жылы Дублиндегі Лиффи өзені арқылы салынған "Виктория және Альберт көпірі" оның құрметіне Рори О'Мур көпірі деп аталды.

Фильмдегі бейнелеу

1911 жылы Kalem компаниясы түсірген, Сидни Олкотт пен Роберт Г. Вигнола режиссерлік еткен «Рори О’Мур» фильмінде О’Мурдың көтерілісі 17 ғасырда емес, 1798 жылы болғандай көрсетілген, ал оқиға Килларни көлдеріне көшірілген. Фильмде О’Мур рөлін Джек Дж. Кларк ойнайды.