Кіріспе

1981 жылы Анджей Вайда режиссері түсірген фильм, 1981 жылғы польшалық фильм.

"Темір адам" (Człowiek z żelaza) – Анджей Вайданың 1981 жылғы фильмі. Онда "Солидарлық" еңбек қозғалысы және оның Польша үкіметін жұмысшылардың тәуелсіз кәсіподақ құру құқығын мойындауға көндірудегі алғашқы табысы бейнеленген. Фильм Вайданың бұрынғы "Мармор адам" фильмінің басты кейіпкері Матеуш Биркуттың ұлы Мацей Томчик туралы оқиғаны жалғастырады. Мұнда Мацей – антикоммунистік еңбек қозғалысына қатысқан жас жұмысшы, "Гданьск кеме жасау зауытының ереуілін бастаған адам", сондай-ақ коммунистік режимнің радиостанциясында жұмыс істейтін және Мацейді жамандау міндеті тапсырылған журналист. Жас жігіт Лех Валенсаға (фильмде өзінің рөлінде көрінеді) өте ұқсайды. "Темір адам" "Мармор адам" фильмінің аяқталуын нақтылайды, онда Матеуш Биркуттың өлімі түсініксіз қалған болатын. "Темір адам" фильмінде Матеуш 1970 жылы кеме жасау орындарындағы қақтығыста қаза тапқаны айқын көрсетіледі. Фильм коммунистік цензураның қысқа ғана уақытқа жұмсақ болған кезеңінде түсірілді, ол 1980 жылдың тамызында "Солидарлық" қозғалысы құрылғаннан бастап, 1981 жылдың желтоқсанында оның таратылуына дейін жалғасты. Сондықтан фильм коммунистік режимге сын көзбен қарастырады. Осы себепті 1981 жылы Польша үкіметі фильмді тыйым салды. Фильм 1981 жылғы Канн кинофестивалінде "Алтын пальма" жүлдесі мен Экуменикалық қазылар алқасының сыйлығын жеңіп алды. Сонымен қатар, фильм "Ең үздік шетел тіліндегі фильм" номинациясына ие болды. Американдық режиссер Мартин Скорсезе осы фильмді поляк киносының шедеврлерінің бірі деп мойындады және 2013 жылы оны АҚШ, Канада және Ұлыбританияда өткен "Мартин Скорсезе ұсынады: Поляк киносының шедеврлері" фестивалінде "Күл мен алмастар", "Байқаусыз сиқыршылар", "Судағы пышақ" және "Уәде етілген жер" сияқты фильмдермен бірге көрсету үшін таңдады.

Сюжет

"Марморлы адам" кейіпкері Матеуш Биркуттың ұлы, белсенді Мацек Томчик Гданьскте коммунистік билікке қарсы кеме жасау цехының ереуілін бастады. Радио журналисі Винкельге Радио комитетінің төрағасының орынбасары Томчик туралы ақпаратты іздестіруді тапсырады. Винкель Гданскке жіберіледі, онда оны билік бақылауда ұстайды. Шабуылшылар Винкельге кеме жасау орнына кіруден бас тартады, бірақ ол досы Дзидекпен кездеседі. Дзидек Томчикпен колледжде танысқан және кейіннен Томчиктің әкесі Матеуш Биркуттың 1968 жылдың наурыз айында ұлына студенттік наразылықтарға қатысуға рұқсат бермегенін айтады. Басқа бір дереккөзден Томчик 1970 жылдың желтоқсан айында болған наразылық кезінде Біркуттың өзі қайтыс болғанын біледі. Винкель ереуілшілердің мүддесін көбейтіп, бірақ биліктің қысымымен тергеуді жалғастырады. Әкесінің өлімінен кейін Томчик Агнешкаға үйленді, оны Біркуттың Стахановтың еңбек ерлігі туралы деректі фильм түсіру кезінде кездестірді. Винкель Агнеске барады, ол қазір полиция қамауында. Агнес Томчикпен болған романтикасы мен некесі және олардың жұмысшылардың құқықтары үшін күресі туралы айтады. Бұрын мас күйінде көлік айдап апатқа ұшырағаны үшін құпия полициядан шантажға ұшырағаннан кейін, Винкель тапсырмасын орындаудан бас тартып, жұмысынан кетеді. Ол кеме жасау зауытына түсіп, шабуылшыларға қосылады. Үкімет делегациясы Лех Валенса мен басқа ереуілшілермен келісімге келді, Агнес хабарландыру кезінде Томчикпен көз жасын төгіп отырды. Үкімет өкілі келісім "тек қағаздың бір бөлігі" екенін ескертеді, бірақ Томчик атасының ескерткішінде шабуылшылар "ең нашар жағдайдан өтті" деп айтады.