Маржолен жарасы: себептері, диагностикасы және емдеуі
Marjolin's ulcer
Маржолин жарасы – бұрынғы жарақаттар, созылмалы қабыну немесе тыртық салдарынан пайда болатын қатерлі жара. Белгілері: баяу өсу, ауыртпау, лимфа таралмауы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маржолиннің жарасы – бұрын жарақаттанған, созылмалы қабынулы немесе тыртықтанған теріде пайда болатын қатерлі жаралы жалпақ жасушалы карцинома. Олар көбінесе созылмалы жаралармен байланысты болады, оның ішінде күйік жарақаттары, варикоз веналары, веноздық жаралар, остеомиелиттен пайда болған жаралар және сәулелік терапиядан кейінгі тыртықтар бар. Бұл термин француз хирургі Жан Николас Маржолиннің құрметіне аталған, ол 1828 жылы бұл жағдайды алғаш рет сипаттаған. Терминнің атауын кейіннен J.C. Де Коста берген.
Marjolin's ulcer refers to an aggressive ulcerating squamous cell carcinoma presenting in an area of previously traumatized, chronically inflamed, or scarred skin. They are commonly present in the context of chronic wounds including burn injuries, varicose veins, venous ulcers, ulcers from osteomyelitis, and post radiotherapy scars. The term was named after French surgeon, Jean Nicolas Marjolin, who first described the condition in 1828. The term was later coined by J C De Costa.
Презентация
Баяу өсу, ауыртпалықтың болмауы (жара әдетте жүйке тіндерімен байланысты болмайды), лимфалық арналардың жергілікті жойылуынан лимфалық таралудың қалыптаспауы.
Slow growth, painlessness (as the ulcer is usually not associated with nerve tissue), and absence of lymphatic spread due to local destruction of lymphatic channels.
Гистология
Гистологиялық тұрғыдан алғанда, ісік - жақсы дифференциацияланған жалпақ жасушалы карцинома. Бұл карциноманың сипаты агрессивті, жергілікті таралады және нашар болжаммен байланысты. 40% жағдайда төменгі аяқта кездеседі, ал қатерлі өзгерістер көбінесе ауыртпайды. Жараның бұл қатерлі өзгерісі бастапқы жарақаттан кейін ұзақ уақыттан соң, әдетте 10–25 жыл өткеннен кейін пайда болады. Оның жиегі кейде еверттелген, бірақ әрдайым жоғары емес. Соңғы транскрипциялық талдаулар көрсеткендей, ұзаққа созылған жара тініндегі жасушадан тыс матрица айналымының бұзылуы және эпителийдің мезенхимаға өтуі осы қатерлі ісіктің пайда болуына себеп болуы мүмкін.
Histologically, the tumour is a well differentiated squamous cell carcinoma. This carcinoma is aggressive in nature, spreads locally and is associated with a poor prognosis. 40% occur on the lower limb and the malignant change is usually painless. This malignant change of the wound happens a long time after initial trauma, usually 10–25 years later. Its edge is everted and not always raised. More recent transcriptional analysis suggests that chronically impeded extracellular matrix turnover and epithelium to mesenchyme transitions in neglected scar tissue might give rise to this malignancy.
Диагностика
Кене биопсиясы диагноз қоюдың басым әдісі болып табылады. Алынған тіндік үлгілер зақымның ортасынан да, шетінен де алынуы тиіс, себебі орталық ойық жаралар некрозға ұшырауы мүмкін.
Wedge biopsy is the favored method of diagnosis. Tissue specimens obtained should be taken from both the centre and margin of lesion, as the central ulcerated deposits may be necrotic.
Емдеу
Емдеу көбінесе хирургиялық жолмен жасалады, бұл жағдайды кеңінен кесіп алу қажет; әдетте, барлық жағынан 1 см-лік жиек керек.
Treatment is usually surgical, with a wide excision of the lesion; typically a 1 cm margin all around is required.