Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1846 жылы Йорк және Ньюкасл теміржол компаниясы Эрихолм-Ричмонд тармақ жолын ашты. Жолдың бастапқы бөлігі қазіргі Шығыс жағалау магистральдық желісіндегі Дарлингтон мен Нортхоллтон қалалары арасындағы бір нүктеден басталып, Ричмонд теміржол станциясында аяқталады.
The Eryholme–Richmond branch line was opened in 1846 by the York and Newcastle Railway Company. The original section of the line ran from between a point in between Darlington and Northallerton on what is now the East Coast Main Line and the terminus at Richmond railway station.
Тарих
1825 жылы филиал туралы алғашқы ұсыныс жасалды және 1836 жылы Ричмонд және Кливленд темір жолына байланысты жергілікті газеттерде хабарламалар жарияланғанда Свалдейлге қызмет көрсету туралы идея тағы көтерілді. Филиал 1846 жылдың 10 қыркүйегінде ресми түрде ашылды және бастапқыда Далтон қиылысы деп аталған жерден басталды. NER 1901 жылы қиылыстың атын Эрихольм деп өзгертті, Эрихольм Дальтоннан алыс болғанына қарамастан. Темір жолдың жоспары – таудан тас өндіріп шығару мақсатында Ритке дейін жол салу еді. Бұл ұсыныс тіпті 1869 жылы парламенттің бекітілуін алды, бірақ жергілікті тұрғындар қолдау көрсетпегендіктен, NER бұл жобаны бастаған жоқ. 1912 жылы бұл жоба қайта қарастырылды және Swaledale Light Railway компаниясына жеңіл темір жолға рұқсат берілді, бірақ ол да сәтсіз аяқталып, салынбады. Пойыздар Ричмонд станциясына келгенде, жолаушыларға түсуге рұқсат етілген соң, локомотив вагондарды станциядан итеріп шығарып, сосын пойыздың басын бұрып қайта тұратын, себебі локомотивтерді босатуға арналған құрылғы болмады. Әскерлік пойыздар кезінде, локомотив Ричмондқа қосымша келтіріліп, аяқталған пойыздың соңына тіркелетін. Бұл пойыздың тездетіліп жөнелтілуіне мүмкіндік берді, ал келесі аяқталған пойызбен ауысу үшін кіретін локомотив жол бойында күте тұратын. Катерик тармағының бар екеніне қарамастан, көптеген әскерлік пойыздар Ричмондқа келді, ал әскери қызметшілер лагерьке автобустармен тасымалданды.
A proposal for the branch was first mooted in 1825 and in 1836, the idea of serving Swaledale was again raised when notifications were placed in the local newspapers for the Richmond and Cleveland Railway. The branch was formally opened on the 10 September 1846 and ran from what was known originally as Dalton Junction, with the NER renaming the junction Eryholme in 1901, despite Eryholme being further away from there than Dalton was. The railway was intended to progress further up the valley to Reeth with a view to moving quarried products out of the dale. The proposal even gained parliamentary approval in 1869, but due to local support not being forthcoming, the NER never even started the venture. This venture was revisited in 1912 with a Light Railway Order being granted for the Swaledale Light Railway Company, but again this faltered and was never constructed. When trains arrived at the Richmond terminus, the procedure was to allow the passengers to alight from the train and the loco would propel the carriages out of the station and run round the train as there was no loco release facility. When troop trains were operating, a loco would be outbased at Richmond to attach to the rear of a terminating service. This would facilitate a quick turnaround time for departure and the incoming loco could then wait in the sidings to repeat the changeover with the next terminating service. Despite the existence of the Catterick branch, most troop trains would run into Richmond and servicemen and women would be bussed into the camp.
Катерик лагерінің әскери темір жолы
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, 1915 жылы Кэттерик лагеріне (қазіргі Кэттерик гарнизоны) жедел құрылыспен қосымша тармақ желісі салынды. Бұл тармақ Бромптон-он-Свейлден бөлініп, Свейл өзенін Кэттерик көпірі арқылы кесіп өтті, ал 1922 жылдан бастап жаңа Кэттерик теміржол көпіріне бұрылды, ол әлі де тұр. Содан кейін бұл тармақ Кэттерик гарнизонына қызмет етті. Тармақ және оның барлық станциялары 1964 жылдың 26 қазанында жабылды.
The start of the First World War saw the hasty construction of a sub branch line to Catterick Camp (now Catterick Garrison) which opened in 1915. The sub branch separated near Brompton on Swale crossing the River Swale via Catterick Bridge, then from 1922 was diverted onto the new Catterick Railway Bridge, which still stands. The branch then served the Catterick Garrison. The branch and all its stations were closed on 26 October 1964.
Жабылу
Желі және оның қосалқы тармағы 1960-шы жылдардың басындағы Бичингтің қысқартуларынан көбінесе әскерилердің кеңінен пайдалануының арқасында аман қалды. Британ темір жолдарының Солтүстік-Шығыс аймағы 1963 жылы желіні жабу туралы хабарлады, бірақ Көлік министрлігі рұқсат бермеді. Ричмонд және Кэттерик көпірі арасындағы желі экономиялық шара ретінде біржарыққа дейін азайтты, бірақ бұл жеткіліксіз болды, себебі желі 1969 жылы жолаушылар тасымалы тоқтатылуға дейін бірнеше жыл ғана сақталды. Жүк тасымалы 1970 жылға дейін Кэттерик көпіріне дейін жалғасты. Суалдағы Бромптондағы А1 тас жолының үстінен Кэттерик темір жолын өткізген көпірді 2015 жылы Уэнслидейл темір жолы сатып алды. Көпірді алып тастау қажет болды, өйткені А1 тас жолы А1(М) статусына дейін жаңартылды, бұл жолды кеңейтуді талап етті. Артық қалған Форт көпірі (осылай аталады) Редмир темір жол станциясының батысындағы Апедел Бекке темір жолды жалғастыру үшін пайдаланылады.
The line and its sub branch survived the Beeching cuts of the early 1960s largely thanks to extensive use by the military. The North Eastern region of British Railways gave notice to close the line in 1963, but the Ministry of Transport refused permission. The line between Richmond and Catterick Bridge was singled as an economy measure, but this was not enough as the line only survived a few years before succumbing to closure to passengers in 1969. Freight carried on to Catterick Bridge until 1970. The bridge that carried the Catterick railway over the A1 at Brompton on Swale was purchased by the Wensleydale Railway in 2015. The bridge needed to be removed due to the A1 being upgraded to A1(M) status, which involved widening the road. The redundant Fort bridge (as it is known) will be used to enable the railway to span Apedale Beck west of Redmire railway station.