Кіріспе

Тверской ауданы – Ресей Федерациясының Мәскеу федералды қаласының Орталық әкімшілік округінің ауданы. Халық саны:

Аудан Кітай-городтан солтүстік-батысқа қарай Белорусский және Савёловский теміржол вокзалдарына дейін созылады. Оның оңтүстік шекарасы Тверская көшесінен оңтүстікке қарай бір-екі қалалық блокқа дейін өтеді; шығыс шекарасы Самотечная көшесі, Цветной бульвары және Неглинная көшесінің астындағы туннельде ағатын Неглинная өзенінің бағытын ұстанады. Тверской ауданында Мемлекеттік Дума, Федерация Кеңесі, Мәскеу мэрі, Мәскеу қалалық думасы және Мәскеу полициясының бас штабы орналасқан. Онда Театр алаңы, Тверская көшесінің бизнес орталығы, Пушкин алаңы, Петровка көшесі, Дмитровка көшесі және Кузнецкий Мосттың батыс бөлігі бар. Бұл жерде театрлардың ең көп шоғырланған жері, оның ішінде Үлкен театр және Одақтар үйінің тарихи бағаналы залы орналасқан. Патриархи көлдерінің тарихи аймақтары, Малая Бронная көшесі және Тверской бульварының көп бөлігі, Тверская көшесімен тығыз байланысты болғанымен, іс жүзінде Пресненский ауданына жатады. 2002 жылдан бері Тверской ауданы Кітай-городты да қамтиды, ол бұрын Орталық әкімшілік округінің тікелей басқаруындағы жеке аумақ болған.

Ескі Московия - 19 ғасыр

Тверская көшесі 12 ғасырда Тверь қаласына баратын жол ретінде пайда болды. Дмитровка көшесі, Дмитровқа дейінгі жол, және Петровка көшесі, Высокопетровский монастырына жетелейтін, 14 ғасырға дейін созылады. 1820 жылдарға дейін, қазіргі Тверской ауданының жері Неглинная өзені арқылы Мәскеу Кремлінен бөлініп жатты. Осы себепті, орта ғасырларда қала негізінен шығысқа қарай – Қызыл алаң мен Китай-городқа қарай өсті, ал батыс аудандардың дамуы қалып қойды. 1595 жылы Тверскаяны Қызыл алаңмен байланыстыратын тас көпір салынды. Батыс бөлігіндегі қала құрылысы Тверская көшесі бойында шоғырланды. 15 ғасырдың соңында, қала Пушкин алаңына дейін ағаш үйлермен, елдік стильде салынды, ал 16 ғасырдың соңында қала қазіргі Саябақ сақинасының шегінен тысқары кеңейді. Осы кезде Тверскаяның орталық бөлігінде алғашқы тас бояр үйлері пайда болды. 1654 жылы қазіргі Пушкин алаңында Страстной монастыры құрылды, ал үш жылдан кейін Одоевскийлер әулеті Белый Городтың қабырғасынан тыс, қазіргі Заманауи тарих мұражайының (бұрынғы Революция мұражайы) орнында тас сарай салды. 1648 жылғы өрттен кейін Дмитровка көшесі де қарқынды дамыды, бұл Путинкидегі сегіз қысқа шатырлы Жаңа туған шіркеуімен ерекшеленді. Мәскеудің шеткі аудандары үшін ерекше жағдай – бұл шіркеу мемлекеттік қаржыға салынды, себебі ол шетелдік қонақтарды қабылдайтын Елшілік үйінің (Посольский двор) жанында орналасқан. Петр I-нің ұлттық астананы Санкт-Петербургке көшіруі Тверская көшесінің жетекші рөлін күшейтті, өйткені ол екі астана арасындағы патшалық сапарлардың басты жолы болды. Тверскаяға Мәскеудің алғашқы триумф аркасы (1703 жыл, Триумфальная алаңының атын берді), Гагарин әулетінің сарайы (1760 жылдар), және Захар Чернышевтың сарайы (1782 жыл) салынды; кейін Мәскеу губернаторының, Мәскеу Кеңесінің, және қазіргі Мәскеу қаласының әкімі орналасқан (1940 жылдары қайта салынған). 1812 жылғы өрт бай сарайлар мен шаруалардың үйлерін жойды, тек Пушкин алаңы ғана сақталды; Тверская жоғарғы топтың көшесі ретінде қайта жаңартылды. Тверской ауданының солтүстік-шығыс бөлігі (Петровка көшесінің шығысында) Неглинная өзеніндегі жиі су тасқындарының салдарынан Тверская көшесінен және Мәскеудің шығыс жағынан қалып қойды. 1775 жылы Матвей Казаков ұсынған өзенді бақылауға алуға жасалған алғашқы әрекет 1792 жылы Неглинная каналының құрылысымен іске асты, ол өзенге параллель жүрді. Канал құрылысы аяқталғаннан кейін, өзеннің бұрынғы арнасы топырақпен толтырылды. 1817–1819 жылдары канал тас қабырғалармен жабылып, ағын туннельге бұғатталды. Осылайша Неглинная көшесі пайда болды, ол Бульвар сақинасының ішіндегі ең жас көше, бірақ болашақтағы су тасқындарын болдырмады. Соңғы су тасқыны 1973 жылы ескі туннельді толық қайта құруға әкелді (1974–1989 жылдар, 1965 жылғы су тасқынының суреттерін қараңыз). Неглинная өзенінің тағы бір мұрасы Орталық моншаларда (1890 жыл) және Сандуновский моншаларында (1896 жыл) сақталған.

Театр ауданы

Бірінші қоғамдық театр, Петровский Театры, 1780 жылы ағылшын кәсіпкері Майкл Мэддокс және ханзада Урусов қазіргі Театр алаңында салынды. Ол 425 сәтті көрсетілімнен кейін 1805 жылдың қазан айында өртенді. 1825 жылы Жозеф Бове сол жерде жаңа, үлкен Үлкен театр тұрғызды. Осы кезде Неглинная өзенінің қала орталық бөлігі туннельге жасырылды; Питердің Китай-городтың бекіністері бұзылып, Театр алаңы қалыптасты. Сол 1825 жылы жер иесі Варгин өзінің жанындағы жеріне Малый театрын салды. Алғашқы бес жыл мемлекет Варгинден ғимаратты жалға алды; кейін ол алаяқтық қылмысы үшін сотталды және мемлекет ғимаратты 1832 жылы сатып алды. Қарсы жатқан жер учаскелерінің иелері Малый театры сияқты үйлер салуға міндеттелді, нәтижесінде симметриялық неоклассикалық алаң, парад алаңы және су тасқынымен жасалды. 1870 жылдардағы кеңейтулер симметрияны бұзып, үшінші театрды қосты – бастапқыда Бронниковтың жеке театры (қазіргі Жастар театры). Тағы бір тарихи зал, Асылдар жиналысы (қазіргі Одақтар үйі) 1790 жылдан бері Болшая Дмитровка және Охотный Ряд көшелерінің қиылысында тұр. Матвей Казаковтың жобасымен салынған ғимарат сыртқы жағынан қайта жаңартылды, бірақ ішкі Пиллар залы, өзінің керемет акустикасымен әйгілі, Казаковтың бастапқы жобасына жақын сақталды. 1882 жылы мемлекет жеке театрларға қойған тыйымды алып тастағаннан кейін, дәстүр Камергерский көшесіндегі Мәскеу өнер театры (1902–1909), Ермолова театры (1925), Эрмитаж (1883) және Аквариум (1898) сияқты парктегі театрларда жалғасты. Қазіргі уақытта Тверской ауданында он тоғыз репертуарлық театр, Пиллар залы, Чайковский залы (1940) және Цветной бульварындағы Мәскеу циркі (алғашқыда Саломоновский циркі, 1880, 1987–1989 жылдары қайта салынған) бар.

Өнеркәсіптік кеңею

Пресненский немесе Басманный аудандарынан өзгеше, Тверской ауданында өнеркәсіптік мүлік өте аз болған, және әрқашан да аз болды. Дегенмен, оның солтүстік бөлігі, Саябақ сақинасының сыртында, 19 ғасырдың индустриялануына сәйкес жұмысшы табының ауданы ретінде дамыды. Даму 18 ғасырда Бутырка түрмесінің салынуымен басталды (1800 жылы қамал нысанында қайта жаңартылды). Келесі жүз жыл бойы түрме төңірегіндегі жерлер шаруашылықтармен және кішкентай ағаш үйлермен толысты. Жағдай теміржолдардың салынуымен өзгерді – 1870 жылы Смоленск теміржол стансасы салынды, ал қазіргі Белорус теміржол терминалы деп аталатын ғимарат 1909 жылы аяқталды. Савьоловск теміржол терминалы мен Мәскеу айналма теміржолы 1900-ші жылдарда салынды. Теміржолға жақын жерлердегі аумақтар фабрикалар үшін пайдаланылды, одан кейін жұмысшыларға арзан баспаналар салынды. Белорусский терминалынан үш блок қашықтықта орналасқан Миуская алаңы ерекше қала құрылысының нысаны болды, ол жұмысшы табының әлеуметтік өмірінің жаңа орталығына айналды. 1904–1914 жылдар аралығында қала және жеке демеушілер Абрикосова ауруханасы мен балалар бағын (1906), жартылай орта мектебін (1912), Шаньевский университетін (1913), балалар бақшаларын және кәсіптік училищаларды салды. Басқа жұмысшы аудандарында осындай әлеуметтік орталықтардың дамуы қалып қойды және Бірінші дүниежүзілік соғыс пен 1917 жылғы Ресей революциясымен тоқтатылды.

Қазіргі тарих

Тверская көшесін қайта дамыту 1920 жылдардың соңында Иван Рербергтің Орталық телеграфы (1927) және Григорий Бархиннің Пушкин алаңындағы «Известия» ғимараты (1927) сияқты қосымша құрылыстармен басталды. Одан кейін Охотный Ряд және Манеж алаңы бұзылды. Тверская көшесін толық қайта құру 1937 жылы Страстной монастырын және ондаған кіші ғимараттарды бұзумен күш алды. Саввинское Подворье, Моссовет ғимараты және Көз клиникасы сияқты үш ғимарат бұзудан құтылып, көшеден алшақ жаңа негіздерге көшірілді. Осының нәтижесінде Саввинское Подворье қазір 1930 жылдардағы сталиндік үйлер блогының ішінде қалды. Пушкин алаңындағы баспахана 1970 жылдары «Известия» кеңейтуі үшін көшірілді. Жаңа Горький көшесінің (Тверская 1935 жылдан бері осылай аталады) алғашқы бөлігінің жобасы 1929 жылы сәулет өнерінде білім алған және радикалды солшыл көзқарастарымен танымал Аркадий Мордвиновқа тапсырылды. Мордвинов өзін тиімді жоба менеджері ретінде көрсетті, жылдам құрылыс әдісін – «ағын» әдісін сәтті сынақтан өткізді. 1941 жылға дейін Горький көшесінің басым бөлігі аяқталды, ал қалған бөлігі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін салынды. 1970 жылдары көшеде Брежнев заманындағы 22 қабатты «Интурист» қонақ үйі (1970, 2002 жылы бұзылды) және кішкентай «Минск» қонақ үйі (1964, 2005 жылы бұзылды), сондай-ақ Жаңа «Известия» ғимараты пайда болды. 1980 және 1990 жылдардың соңында одан аз дау тудырған псевдосталиндік стильдегі қосымша құрылыстар салынды. Алайда, Тверскаядан тыс жерлерде 1990 және 2000 жылдары тарихи ғимараттар мен аудандар бұзылды. Новослободская станциясы маңындағы көптеген үйлер 2000 жылдан кейін жаңадан биік үйлермен ауыстырылды. Қала әкімдігі Пушкин алаңын және Белорусский вокзалы алаңын көп деңгейлі туннельдермен, сауда орындарымен және тұрақпен қайта құру жоспарларын жариялады, бірақ бұл жоспарлар кейіннен қала әкімінің отставкасымен тоқтатылды. Тверской ауданының халқы дәстүрлі түрде әулетті және білімді, сонымен қатар көптеген шетелдіктер де тұрады (олардың көпшілігі ресми халық санағына енгізілмейді). 1980 жылдан бері тез өзгеретін этникалық құрамында татарлар, армяндар және еврейлердің үлесі жоғары, ал бұрынғы күшті украин қауымы тарап кетті. Орталық округ тұрғындары сияқты, Тверской ауданының тұрғындарының өмір сүру ұзақтығы басқа москвиштерге қарағанда 3-4 жылға артық, бұл олардың жақсы білімі мен әлеуметтік жағдайымен байланысты.

Үкімет және инфрақұрылым

Білім және ғылым министрлігінің бас кеңсесі осы ауданда орналасқан. Сергей Магнитский ісіндегі рөлі үшін Тверской аудандық сотының бірнеше судьялары АҚШ-тың Магнитский заңы бойынша санкцияларға алынды, бұл оларға АҚШ-қа кіруге және АҚШ банк жүйесін пайдалануға тыйым салады.

Экономика

Korean Air осы аудандағы ТМД кеңсесі арқылы жұмыс істейді.