Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көрнекі иллюзиялар
Visual illusions
Иллюзорлық контурлар немесе субъективті контурлар – бұл шетте жарықтылықтың немесе түстің өзгеруі болмаса да, шеттің қабылдануын тудыратын көру иллюзиялары. Иллюзорлық жарық пен тереңдік қатар жиі иллюзорлық контурлармен бірге кездеседі. Фридрих Шуманнға көбінесе 20-шы ғасырдың басында иллюзорлық контурларды ашқандық еңбегі сіңіріледі, бірақ олар Орта ғасырларға дейінгі өнер туындыларында да кездеседі. Гаэтано Канизаның 1976 жылғы Scientific American журналындағы мақаласы көру ғалымдарының иллюзорлық контурларға деген қызығушылығын қайта жақтандырды.
Illusory contours or subjective contours are visual illusions that evoke the perception of an edge without a luminance or color change across that edge. Illusory brightness and depth ordering often accompany illusory contours. Friedrich Schumann is often credited with the discovery of illusory contours around the beginning of the 20th century, but they are present in art dating to the Middle Ages. Gaetano Kanizsa’s 1976 Scientific American paper marked the resurgence of interest in illusory contours for vision scientists.
Қаниза фигуралары
Мүмкін, иллюзорлы контурдың ең танымал мысалы – Гаэтано Каницца танымал еткен «Пак-Ман» конфигурациясы. Каницца фигуралары «Пак-Ман» пішіндес индукторларды көру өрісінде белгілі бір рет орналастыру арқылы, шеттері пішін құрайтындай етіп, иллюзорлы контурды қабылдауды тудырады. Бұл пішін суреттің тікелей бөлігі болмаса да, Каницца фигуралары өткір иллюзорлы контурмен анықталған пішіннің сезілуіне себеп болады.
Perhaps the most famous example of an illusory contour is the Pac Man configuration popularized by Gaetano Kanizsa. Kanizsa figures trigger the percept of an illusory contour by aligning Pac Man shaped inducers in the visual field such that the edges form a shape. Although not explicitly part of the image, Kanizsa figures evoke the Perception of a shape, defined by a sharp illusory contour.
Желілік торларға жақын
Екі қатарланбаған тордың шекарасында көзге көрінетін контурлар пайда болады. Осы, «жапсарған жолдарлы торлар» деп аталатын жағдайда, көзге көрінетін контур тудыратын элементтерге перпендикуляр болады.
Illusory contours are created at the boundary between two misaligned gratings. In these so called abutting line gratings, the illusory contour is perpendicular to the inducing elements.
Көркем өнер және графикалық дизайн саласында
1972, 1984, 1988 және 1994 жылдардағы Олимпиада логотиптерінің бәрінде, Элсворт Келлидің 1950 жылдардағы сериясындағыдай, көзге көрінбейтін контурлар бар. Мысалы, Якоб Гестман Герадтс өзінің шоғыр сызбаларында, «Formula 1» (1991) туындысында жиі Каниза иллюзиясын қолданған.
Olympic logos from 1972, 1984, 1988, and 1994 all feature illusory contours, as does Ellsworth Kelly's 1950s series. Jacob Gestman Geradts often used the Kanizsa illusion in his silkscreen prints, for instance in his work Formula 1 (1991).
Кортикальды реакциялар
Көрнекі жүйедегі V1 және V2 сияқты алғашқы визуалды кортикаль аймақтары иллюзиялық контурларды қалыптастыруға жауапты деп саналады. Адамның нейробейнелеу техникаларын қолданатын зерттеулер иллюзиялық контурлардың бастапқы көру қабығының терең қабаттарындағы активтілікпен байланысты екенін көрсетті.
It is thought that early visual cortical regions such as V1 V2 in the visual system are responsible for forming illusory contours. Studies using human neuroimaging techniques have found that illusory contours are associated with activity in the deep layers of primary visual cortex.