Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сабрандық Гибелин (кейде Гибелин деп те жазылады) (1045 – 1112) – Арль архиепископы (1080–1112), папалық легаты (1107–1108) және Иерусалимнің латын патриархы (1108–1112) болған.
Ghibbelin of Sabran (also spelled Gibelin) ( 1045 – 1112) was Archbishop of Arles (1080–1112), papal legate (1107–1108), and Latin Patriarch of Jerusalem (1108–1112).
Өмірбаян
Гиббелин 1080 жылы Авиньон кеңесінде Арль архиепискобы болып тағайындалды, сол кезде архиепископ Айкард лауазымынан алынды. Оны Папа Григорий VII киелілендірді. Бірақ Арльдің дін қызметкерлері мен халқы Айкардты жақсы көріп, оған басымдық берді. Айкард Марсель виконттарының туысы еді және ол Киелі Рим императоры Генрих IV-тің Папа Григорий VII-ге қарсы тұруын қолдаған болатын. Гиббелинге Прованс графы Бертран I қолдау көрсеткенімен, ол архиепископтығын иелене алмады. Арль тұрғындары қалаға жақындағанда оған қауіп төндіріп, ол өзінің талабынан бас тартуға мәжбүр болды. Гиббелин лауазымын алу үшін көп жылдар күтті. 1096 жылы Папа Урбан II Оңтүстік Францияны аралап, Клермонт кеңесінде Бірінші крест жорығын жариялауға дайындалып жатқанда, Арльге бармады. 1096 жылдан кейін Гиббелин Айкардтың қаладан кеткен кезеңдерінде архиепископтықты басқарды, сонымен қатар Авиньон епархиясына да жетекшілік етті. 1098 жылы Папа Урбан II Арль тұрғындарының қысымымен 1080 жылы берген бас тартуын жойды және Гиббелин Айкардты алмастырды. 1105 жылы Тулуза графы Раймонд IV өсиетімен мұрагерлеріне Гиббелинден Арль, Арженс, Фуркес, Альбарон және Фос қалаларында тартып алған мүліктерін қайтаруды бұйырды. 1107 жылдың соңында Гиббелин Папа Паскаль II-нің папдық легаты ретінде Арльден Палестинаға аттанды. Ол Иерусалим патриархаты мәселесін шешу үшін жіберілді. 1102 жылы Пизалық Дагоберт патриарх лауазымынан алынып, оның орнына Эремар тағайындалды. Папа Дагобертті қайтадан қызметке орнатуға тырысты, бірақ ол Палестинаға қайтып үлкермей қайтыс болды. Папа Эремарды қайтадан тағайындауға бейімделді, бірақ Иерусалим королі Бальдуин I оны қабілетсіз деп санады және мәселені шешу үшін Гиббелин таңдалды. Ол Эремарды лауазымынан алып, Бальдуиннің шақыруымен оның орнына өзі отырды. Ол 1112 жылдың желтоқсанында қайтыс болды, ал оның орнына Арнульф Шокский патриарх болды, ал Арль архиепископтығы 1115 жылға дейін бос тұрды.
Ghibbelin was named Archbishop of Arles at the Council of Avignon in 1080, at which Archbishop Aicard was deposed. He was consecrated by Pope Gregory VII. However, the clergy and people of Arles preferred Aicard, a relative of the viscounts of Marseilles who had taken the side of Henry IV, Holy Roman Emperor against Gregory VII. Although Ghibbelin was supported by Bertrand I, Count of Provence, he was unable to take possession of his archdiocese. He was threatened by the citizens of Arles when he approached he city, and had to renounce his claim. Ghibbelin waited many years to take his post. In 1096, when Pope Urban II toured southern France before preaching the First Crusade at the Council of Clermont, he neglected to visit Arles. After 1096 Ghibbelin was able to occupy the archdiocese during the periodic absences of Aicard; meanwhile he also directed the diocese of Avignon. He finally succeeded Aicard around 1098, when Urban II overturned the renouncement he had made under duress from the citizens of Arles in 1080. In 1105, the will of Raymond IV of Toulouse ordered his heirs to restore everything he had usurped from Ghibbelin in Arles, Argence, Fourques, Albaron, and Fos. At the end of 1107, Ghibbelin left Arles for Palestine, as papal legate for Pope Paschal II. He was sent to settle a dispute over the Patriarchate of Jerusalem. Dagobert of Pisa had been deposed as Patriarch in 1102 and replaced by Ehremar. The pope reinstated Dagobert, who then died before he could return to Palestine. The pope was now inclined to reinstate Ehremar, but King of Jerusalem, Baldwin I, objected as he regarded him as incompetent, and Ghibbelin was chosen to decide the matter. He deposed Ehremar, and at the invitation of Baldwin himself accepted the office. He died there in December, 1112, and was succeeded by Arnulf of Chocques as Patriarch, while the archdiocese of Arles remained vacant until 1115.