Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық актриса (1630–1719)
British actress (1630–1719)
Маргарет Хьюз (29 мамыр 1630 – 1 қазан 1719), сондай-ақ Пег Хьюз немесе Маргарет Хьюз, – ағылшын актрисасы. Ол 8 желтоқсан 1660 жылы сахнада өнер көрсеткендігі үшін ағылшын сахнасындағы тұңғыш кәсіби актриса деп есептеледі. Хьюз Англия азамат соғысының генералы, Рейн князі Руперттің сүйіктісі болған.
Margaret Hughes (29 May 1630 – 1 October 1719), also Peg Hughes or Margaret Hewes, was an English actress who is often credited as the first professional actress on the English stage, as a result of her appearance on 8 December 1660. Hughes was the mistress of the English Civil War general Prince Rupert of the Rhine.
Реставрация драмасындағы әйелдер
Хьюз ағылшын драмасындағы үлкен өзгерістер кезеңінде актриса болды, ол ағылшын азамат соғысы мен аралық кезеңде (Интеррегнум) қатты қиындықтарға тап болды, 1642 жылы пуритандық Ұзақ Парламент тарапынан тыйым салынған еді. Бұл тыйым король Карл II таққа қайта отырғаннан кейін толығымен алынды. Карл театрға қатты құштар болды және Сэр Томас Киллигрю мен Сэр Уильям Дэвенентке екі патшалық патент берді. Киллигрю мен Дэвенант Реставрациядан кейін дерлік бірден әйелдерді актерлік құрамға алуды бастады. 8 желтоқсан 1660 жылы ол Томас Киллигрюдің жаңа Король компаниясының Вэр-стрит театрында Уильям Шекспирдің «Отелло» пьесасында Дездемона рөлін ойнады. Кейбір тарихшылар Энн Маршаллды ағылшын сахнасына ең бірінші шыққан актриса деп санайды. Дегенмен, Джон Даунздің ертедегі естеліктерін зерттеуге көп еңбек жұмсалды, оның 1660 жылдардағы естеліктері Хьюздің осы мәселедегі талабының маңызды бөлігін құрайды.
Hughes became an actress during a period of great change in English drama which had suffered greatly during the English Civil War and the Interregnum, being banned by the Puritan Long Parliament in 1642. This ban was finally lifted upon the Restoration of King Charles II. Charles was a keen theatre goer, and promptly gave two royal patents to Sir Thomas Killigrew and Sir William Davenant. Killigrew and Davenant began casting women almost immediately following the Restoration when on 8 December 1660, she played the role of Desdemona in William Shakespeare's play Othello, in a production by Thomas Killigrew's new King's Company at their Vere Street theatre. Some historians identify Anne Marshall as the first actress to step onto the English stage. However, there has been much analysis of the early recollections of John Downes, whose memories of the 1660s form a key part of Hughes' claim in this regard.
Жеке өмір
Хьюз актриса ретінде сүйкімділігімен әйгілі болды; күннама жазушы Сэмюэл Пеппс оны "өте әдемі әйел" деп санады, ал оны "қою, иірім шашы, әдемі келбеті және әсіресе жақсы аяқтары бар" деп сипаттады. Пеппс 1660 жылдары оның белгілі драматург және "танымал әшекейші" сэр Чарльз Седлидің сүйіктісі болғанын айтты; ол тіпті Чарльз II-мен де қысқа ғана уақытқа қарым-қатынаста болған деседі. Хьюз 1670 жылдары қымбат өмір салтына көшті, құмар ойындар мен әшекейлерді ұнатты; Руперт оған қарым-қатынас кезінде кем дегенде 20 000 фунт стерлингтік әшекейлер сыйлады, оның ішінде Палатинат корольдік коллекциясынан бірнеше заттар бар еді. Екеуінің жақын болғандары көрінеді – Принц Руперттің үлкен ағасы, Карл Луи, Палатинат сайлаушысы, бір күні Руперттің Рейнландқа оралып, лайықты үйленуге дайын екендігін білуге тырысты, бірақ оның ұсынысы қабылданбады. Хьюз Руперта дүниеге келгеннен кейін де актерлік қызметін жалғастырып, 1676 жылы Лондонның Страндқа жақын орналасқан Дорсет бағындағы беделді Герцог компаниясымен сахнаға қайта оралды. Келесі жылы Руперт Хьюзді Хаммерсмиттегі Фулхэм жолындағы 25 000 фунт стерлингке бағаланған "үлкен үйге" орналастырды, оны сэр Николас Крисптен сатып алған. Хьюз "қиын жесірлікке" тап болды. Руперттің Елизавета Богемияның сырғалары сияқты сыйлықтары Марлборо герцогинясына сатылды, ал Руперттің әкесі Хьюзге сыйлаған інжу-маржан алқасы әріптес актрисасы Нелл Гвинге сатылды. Хьюз Хаммерсмиттегі үйді екі лондондық саудагер, Тимоти Ланной мен Джордж Тредвеллге сатты; соңында оны Бранденбург маркграфы Анспах сатып алып, ол Бранденбург (немесе Бранденбург) үйі деп аталды.
Hughes was famous for her charms as an actress; diarist Samuel Pepys considered her "a mighty pretty woman", and she was said to be "a great beauty, with dark ringletted hair, a fine figure, and particularly good legs". Pepys suggested that she was a lover of Sir Charles Sedley, a noted dramatist and "famous fop", in the 1660s; she was reportedly also involved with Charles II himself, if only briefly. Despite being encouraged to do so, Hughes lived an expensive lifestyle during the 1670s, enjoying gambling and jewels; Rupert gave her at least £20,000 worth of jewellery during their relationship, including several items from the Palatinate royal collection. The two appear to have been close – Prince Rupert's older brother, Charles Louis, Elector Palatine, once sounded out Rupert as to his willingness to return to the Rhineland and marry appropriately, but his suggestion was rejected. Hughes continued to act even after Ruperta's birth, returning to the stage in 1676 with the prestigious Duke's Company at the Dorset Garden Theatre, near the Strand in London. The next year Rupert established Hughes in a "grand building" on the Fulham Road in Hammersmith worth £25,000 that he bought from Sir Nicholas Crispe. Hughes had an "uncomfortable widowhood" Presents from Rupert such as Elizabeth of Bohemia's earrings were sold to the Duchess of Marlborough, whilst a pearl necklace given by Rupert's father to Hughes was sold to fellow actress Nell Gwyn. Hughes sold the house in Hammersmith to two London merchants, Timothy Lannoy and George Treadwell; ultimately it was purchased by the Margrave of Brandenburg Anspach and became known as Brandenburg (or Brandenburgh) House.
Танымал мәдениетте
Маргарет Хьюз туралы "Бірінші актриса" атты бір актілік пьеса 1911 жылы Лондонның Кингсвей театрында өздерін "Пионерлік актерлер" деп атаған суфражистка актрисалар тобы қойды. Бұл қойылымда Эллен Терри Нелл Гвин рөлін ойнады. Джеффри Хатчер Эдвард Кинастон туралы "Толық әйел сахналық сұлулығы" (2000) атты пьеса жазды, кейіннен 2004 жылы Ричард Эйр режиссерлік еткен және Хьюз рөлін Клэр Дэнс сомдаған "Сәхнәлік сұлулық" фильмі үшін пьесасын бейімдеді. Хьюздің алғашқы сахналық дебюты 2015 жылғы "Nell Gwynn" пьесасында да талқыланды, бірақ ол көбінесе сахнадан тыс кейіпкер болып қалады. Хьюз Диана Норманның "Визард маскасы" (1994) тарихи романының басты кейіпкері. Ол Американың пюритандық әйелі Пентиенс Хард ретінде суреттеледі, ол сөйлеу қиындығын жеңіп, табысты актрисаға айналады.
A one act play about Margaret Hughes, entitled The First Actress, was performed in 1911, at the Kingsway Theatre in London, by a group of suffragette actresses who called themselves the Pioneer Players. Ellen Terry played Nell Gwyn in this production. Jeffrey Hatcher wrote a play about Edward Kynaston entitled Compleat Female Stage Beauty (2000), and later adapted his play for the 2004 film Stage Beauty, directed by Richard Eyre and starring Claire Danes as Hughes. Hughes's first stage appearance is also discussed in the 2015 play Nell Gwynn, but she remains an offstage character. Hughes is the main character of Diana Norman's historical novel The Vizard Mask (1994). She is depicted as a stuttering American Puritan, Penitence Hurd, who becomes a successful Restoration actress.