Құрып кеткен Паноплозавр тұқымдасы

Кіріспе

Динозаврлардың жойылған туысы
| қазбалық диапазоны = Кампаньян,
| сурет = Panoplosaurus.jpg
| сурет сипаттамасы = Голотиптің бас сүйегі, CMN 2759
| ата-аналар = 2
| туыс = Panoplosaurus
| туыс авторы = Lambe, 1919. Теңіз деңгейінен 210 фут (64 метр) биіктікте. Бұл материалды геологиялық қоғамның канадалық палеонтологы Лоренс М. Лэмбе сипаттады, ол 1919 жылдың наурыз айында қайтыс болғанға дейін бас сүйек пен остеодермдердің сипаттамасын аяқтады. Лэмбтің еңбегі оның өлімінен кейін Канада Корольдік қоғамында жарияланды, онда ол жаңа материалды Panoplosaurus mirus деп атады.

Голотип CMN 2759 табылған орын бастапқыда Belly River қабаттары деп сипатталған, бірақ содан бері көптеген қосымша үлгілер осы туысқа жатқызылды, соның ішінде Корольдік Онтарио мұражайының (ROM) 1215 және Корольдік Тиррелл палеонтология мұражайының (RTMP) 83.25.2 үлгілері Альбертаның Динозаврлар паркі формациясынан, сондай-ақ Техастың Агужа формациясынан Оклахома табиғи тарих мұражайының (OMNH) нөмірсіз скапулокоракоид үлгісі. 1978 жылы Уолтер П. Кумбс ROM, CMN, American Museum of Natural History және Принстон университетіндегі 18 басқа үлгіні де осы туысқа жатқызды, бірақ бұл Эдмонтонияның Panoplosaurus синонимі болжамына негізделген еді, ал Кеннет Карпентер 1990 жылғы кеш Кампаньян нодозавридтері туралы шолуында бұл болжамды негізсіз деп тапты. Роланд А. Ганглофф 1995 жылы диагностикалық белгілердің болмауына байланысты оны және Аляска үлгісі DPMWA 90–25-ті Эдмонтонияға жатқызды, бірақ Виктория Арбур және оның әріптестері 2009 жылы ROM 1215 үлгісін Panoplosaurus туысына қайтарды, осы туысты осы үлгімен, голотип CMN 2759 және AMNH 3072 үлгісімен, барлығы жоғарғы Динозаврлар паркі формациясынан шектеді.

Сипаттама

Паноплозавр өте ірі жануар болған, оның мөлшері сол аймақтағы басқа анкилозаврлармен салыстырмалы, ал салмағы барлық хищниктерден ауыр немесе шамамен тең болған. Паноплозаврдың ұзындығы шамамен метрге жуық, және көптеген анкилозаврлар сияқты қабықтанған, бірақ денесінде көзге түсетін тікенектері болмаған. Оның қабығының ерекшеліктері – Panoplosaurus-ты туыс және замандас Edmontonia-дан ажырататын негізгі белгілердің бірі, сондай-ақ үшкір тұмсық, дөңгелек бас сүйегі, ауыз қуысындағы ісінген сүйек, тік жүйке доғалары және омыртқадағы жүйке тікендері, жауырынына біріккен кішкентай, дөңгелек сүйек және үш саусақты болуы мүмкін қол. 1929 жылы Франц Нопксаның қабықтанған таксон Struthiosaurus-ты толық сипаттағаннан кейін, жаңа жіктелу соғысы басталды. Thyreophora Stegosauria-ны көптеген туыстарды қамтитын клад ретінде ығыстырды, ал Panoplosaurus Edmontonia, Dyoplosaurus, Hierosaurus, Scolosaurus және Stegopelta-мен бірге жаңа Panoplosaurinae қосалқы туысына енді, олар Nodosauridae туысын Nodosaurinae, Ankylosaurinae және Acanthopholinae-мен бірге құрады. 1930 жылы Чарльз У. Гилмор Нопксаның Panoplosaurinae жіктелуін сәл өзгертті, Palaeoscincus-ты қосалқы туысқа көшіріп, Dyoplosaurus-ты алып тастады, оның анкилозавр бас сүйегі бар екені анықталды. 1940 жылы Лорис С. Расселл Panoplosaurus-ты Edmontonia және Palaeoscincus-пен бірге жаңа Edmontoniinae қосалқы туысына орналастырды, бұл Гилмордың жіктелуімен теңестірілді, онда Panoplosaurinae қолданылған. Нопксаның жұмысына негізделген жіктелімдермен келіспей, Евгений Малеев Panoplosaurus-ты Ankylosauridae туысына көшірді, ол Syrmosaurus-тан басқа барлық анкилозаврларды қамтиды деп есептеді. Кумбс 1978 жылы Ankylosauria жіктелімдерін қайта қарап, түзетті, оны Nopcsa-ның Nodosauridae-мен салыстыратын барлық қалың қабықталған орнитосхиандарды қамтитын топ ретінде пайдаланды. Роберт Баккер 1988 жылы Солтүстік Американың соңғы бор дәуірінен алынған үлгілерді қайта сипаттады, бұл оны Edmontonia rugosidens-ті жаңа Chassternbergia туысына бөлуге, Edmontonia longiceps-тен бір үлгіні алып тастап, одан жаңа Denversaurus туын жасауға және бұрынғы Panoplosaurus mirus үлгісін P. sp деп анықтауға итерді. Panoplosaurus түрлерін Edmontonia кешенінен ажырату үшін Баккер Panoplosaurus-ты Panoplosaurinae-ге, ал Edmontonia, Chassternbergia және Denversaurus-ты Edmontoniinae-ге орналастырды, екі қосалқы туысты Edmontoniidae туысына біріктірді, оны Nodosauroidea-ға орналастырды, Кумбстің Nodosauridae туысы суперотұқымы деңгейіне көтерілді. Карпентер 1990 жылы Солтүстік Американың бор дәуіріндегі нодозавридтерді қайта қарап, Баккердің бөлуін негіздеудің жеткіліксіздігін анықтады, Chassternbergia және Denversaurus-ты Edmontonia-ның кіші синонимдері ретінде орналастырды және Panoplosaurus және Edmontonia жіктелуін Nodosauridae-ге дейін қысқартты. Трейси Форд 2000 жылы Panoplosaurus-тың жаңа жіктелуін жариялады, остеодерма анатомиясын пайдаланып Nodosauridae-ді Nodosaurinae (тек Nodosaurus-ты қамтитын), Sauropeltinae (Sauropelta және Silvisaurus-ты қамтитын), Edmontoniinae (Edmontonia және ерекше Chassternbergia-ны қамтитын) және Panoplosaurinae (тек Panoplosaurus-ты қамтитын) бөліктерге бөлді. Panoplosaurus-ты қамтитын алғашқы филогенетикалық талдау 1996 жылы Юонг Нам Ли жасады, онда Panoplosaurus mirus (CMN 2759 және ROM 1215 үлгілерімен бірге) Edmontonia-ның жанында орналасты, оған E. longiceps және E. rugosidens кірді, ал басқа нодозавридтер мүлдем ескерілмеді. 1998 жылы Джим Киркланд және әріптестері Panoplosaurus және Edmontonia-ның ұқсас бірлестігін тапты, бірақ 2001 жылғы Карпентердің талдауы Edmontonia-ны Animantarx-қа жақын деп тапты, ал Panoplosaurus Sauropelta және Silvisaurus кладының жанында орналасты. Роберт Хилл және әріптестерінің 2003 жылғы талдауы Edmontonia және Animantarx тобын анықтады, Panoplosaurus оларға жақын таксон болды, ал Мэтью Виккариус және әріптестерінің талдауы Panoplosaurus және Edmontonia-ны бауырлар ретінде анықтады, бірақ Animantarx талдауға алынбады. Сондай-ақ Crichtonsaurus benxiensis анкилозауры, Struthiosaurus нодозауры және Tatankacephalus деп саналатын анкилозавр да ескерілді. Келесі жаңа талдау 2012 жылы Ричард Томпсон және әріптестері жасады, ол бұрынғы анкилозавр талдауларын біріктіріп, Nodosauridae және Ankylosauridae-ді талдады. Panoplosaurus Edmontonia-ның жанында, Animantarx-тан гөрі басқа нодозавридтердің шешілмеген политомиясының тереңінде орналасты, оған Niobrarasaurus, Nodosaurus, Pawpawsaurus, Sauropelta, Silvisaurus, Stegopelta және Texasetes кірді. Кейінгі түзетулер мен кеңейтулерден кейін Panoplosaurus Edmontonia және кейде Animantarx, Texasetes, Denversaurus (егер Edmontonia-дан бөлек деп есептелсе) және Patagopelta топтарында табылды. Осы тұрақты қолдаудың нәтижесінде Дэниел Мадзия және әріптестері Panoplosaurus-қа қарағанда Nodosaurus немесе Struthiosaurus-қа жақын барлық таксондарды біріктіретін кладты атап, оған Panoplosaurini деген ресми ат берді, бұрынғы қолданыстағы inae жұрнағын өзгертіп, оны Nodosaurinae кладының ішінде орналастырды. Мадзия және әріптестері белгілеген Panoplosaurini филогенезиясы Rivera Sylva et al. (2018) еңбегіне сәйкес келеді.

Panoplosaurus was a rather large animal at , a comparable size to other ankylosaurs from the same location, and heavier than or approximately equivalent to all predators it coexisted with. Panoplosaurus was about long, and was armoured like most ankylosaurs, but lacked prominent spikes anywhere on its body. The characteristics of its armour are one of the features that distinguishes Panoplosaurus from its relative and contemporary Edmontonia, along with a tapering snout, lumpy cranial armour, a swollen vomer bone in the palate, tall neural arches and neural spines in the vertebrae, a small and round coracoid fused to the scapula, and a hand that may have only had three digits. Following further description of the armoured taxon Struthiosaurus by Franz Nopcsa in 1929, a different classification war proposed. Thyreophora replaced Stegosauria as the clade encompassing multiple families, with Panoplosaurus falling alongside Edmontonia, Dyoplosaurus, Hierosaurus, Scolosaurus and Stegopelta within the new subfamily Panoplosaurinae, which formed the family Nodosauridae with Nodosaurinae, Ankylosaurinae and Acanthopholinae. Nopcsa's classification of Panoplosaurinae was amended slightly by Charles W. Gilmore in 1930, who moved Palaeoscincus into the subfamily and removed Dyoplosaurus, which was discovered to have the skull of an ankylosaurine. Panoplosaurus was then placed in the new subfamily Edmontoniinae by Loris S. Russell in 1940, along with Edmontonia and Palaeoscincus, an equivalent classification to Gilmore's where Panoplosaurinae was used. Disagreeing with the classifications based on the work of Nopcsa, Evgeny Maleev moved Panoplosaurus into the family Ankylosauridae, which he considered to contain all ankylosaurs except Syrmosaurus. Coombs reviewed and revised the classifications of Ankylosauria in 1978, which he used as the group to encompass all heavily armoured ornithischians in a similar usage to Nodosauridae of Nopcsa. Robert Bakker then redescribed specimens from the Late Cretaceous of North America in 1988, prompting him to separate Edmontonia rugosidens into the new subgenus Chassternbergia, remove a specimen from Edmontonia longiceps making it the new genus Denversaurus, and identify a former specimen of Panoplosaurus mirus as P. sp To distinguish the Panoplosaurus species from the Edmontonia complex, Bakker placed Panoplosaurus in Panoplosaurinae, and Edmontonia, Chassternbergia and Denversaurus in Edmontoniinae, uniting the two subfamilies into the family Edmontoniidae, which he placed in Nodosauroidea, the family Nodosauridae of Coombs' use elevated to superfamily rank. Carpenter further reviewed Late Cretaceous North American nodosaurids in 1990, concluding that Bakker's justification for separation was lacking; placing Chassternbergia and Denversaurus as junior synonyms of Edmontonia, and only narrowing down the classification of Panoplosaurus and Edmontonia to Nodosauridae. Tracy Ford published a novel classification of Panoplosaurus in 2000, using osteoderm anatomy to divide Nodosauridae into Nodosaurinae including only Nodosaurus, Sauropeltinae including Sauropelta and Silvisaurus, Edmontoniinae including Edmontonia and a distinct Chassternbergia, and Panoplosaurinae including only Panoplosaurus. The first phylogenetic analysis to include Panoplosaurus was that of Yuong Nam Lee in 1996, where Panoplosaurus mirus, including both CMN 2759 and ROM 1215 nested next to Edmontonia, which included both E. longiceps and E. rugosidens, to the exclusion of all other nodosaurids. A similar union of Panoplosaurus and Edmontonia was recovered in 1998 by Jim Kirkland and colleagues, but the 2001 analysis of Carpenter instead recovered Edmontonia closest to Animantarx, while Panoplosaurus nested next to a clade of Sauropelta and Silvisaurus. The 2003 analysis of Robert Hill and colleagues resolved a group of Edmontonia and Animantarx, with Panoplosaurus as the sister taxon, and the analysis of Matthew Vickaryous et al. recovered Panoplosaurus and Edmontonia as sisters, though Animantarx was not analysed. the ankylosaurid Crichtonsaurus benxiensis, the nodosaurid Struthiosaurus, and the supposed ankylosaurid Tatankacephalus. The next novel analysis was that of Richard Thompson and colleagues in 2012, combining previous ankylosaurian analyses into a single one to analyse both Nodosauridae and Ankylosauridae. Panoplosaurus was resolved next to Edmontonia, deep within an unresolved polytomy of all nodosaurids more derived than Animantarx, which included Niobrarasaurus, Nodosaurus, Pawpawsaurus, Sauropelta, Silvisaurus, Stegopelta, and Texasetes. Following further modifications and expansions, Panoplosaurus was continually found within a group including Edmontonia and also at times Animantarx, Texasetes, Denversaurus (if considered separate from Edmontonia) and ‘’Patagopelta’’. As a result of this consistent support, Daniel Madzia and colleagues decided to name the clade uniting all taxa closer to Panoplosaurus than Nodosaurus or Struthiosaurus, giving it the formal name Panoplosaurini, modifying the suffix inae from previous uses as it was continually nested within the clade Nodosaurinae. The reference phylogeny for Panoplosaurini designated by Madzia and colleagues was that of Rivera Sylva et al. (2018),

Тамақтандыру

Анкилозаврлар дәстүрлі түрде қарапайым тістері, қатты бас сүйектері және қазіргі игуанидтерге ұқсас маманданбаған бұлшық еттері болғандықтан, жалпы тамақтану әдісіне ие деп есептелген. Алайда, игуанидтерден айырмашылығы, анкилозаврлардың тістері көбінесе айқын тозығысқа ұшырайды, кейде тістің негізіне дейін. Нодозавридтерде тістерде көлбеу тозу іздері жиі кездеседі, ал Panoplosaurus-та әрбір тісте бір тозу із бар, ол тіс қатары бойында өзгереді – мұрын бөлігінде тік, ал ауыздың артқы жағында көлденеңге жуық. Бұл анкилозавридтерден өзгеше, бірақ бұл жоғарғы және төменгі жақ сүйектері арасындағы тістердің орналасуына байланысты болуы мүмкін, емес, тістеу әдісіне байланысты емес. Panoplosaurus және басқа анкилозаврлардың тістерінің пішіні қарапайым, жұмсақ тағамға бейімделгенін көрсетеді, бірақ олардың әртүрлілігі тамақтану стратегиясының шектеулі еместігін көрсетеді. Нодозавридтердің тістері анкилозавридтерге қарағанда пышақ тәрізді, бұл қатал, талшықты тағамға эволюциялық бейімделу болуы мүмкін. Дегенмен, анкилозавридтер мен Panoplosaurus тістеріндегі микротозу олардың диеталарында айтарлықтай айырмашылық жоқ екенін көрсетеді, тұрақты шұңқырлар мен сырғытулар жемістерді және көп мөлшерде жапырақтарды тұтынуды көрсетеді. Жақын туыс Borealopelta таксонының асқазан ішінде гастролиттермен бірге анықталған, бұл оның диетасы кем дегенде 85% папоротниктерден, 3,7% цикадтардан, қылқан жапырақты өсімдіктерден және 11,4% анықталмаған өсімдік қалдықтарынан тұратындығын көрсетеді. Panoplosaurus-та да гастролиттер табылған болуы мүмкін, бірақ олардың анықталуы күмәнді, өйткені олар үлгінің бір бөлігі ретінде табылған материалдың арасында көрсетілмеген. Бұл күрделі синустардың қызметі бас сүйегі арқылы өтетін ауаны жылыту болуы мүмкін. Panoplosaurus-та ауа ағыны, негізінен, ұзын мұрын жолында ауаны ылғалмен қанықтыра отырып, көтерілуге ұшырайды. Бұл Euoplocephalus-тың күрделі синустарына қарағанда жылу тиімділігі төмен, бірақ Panoplosaurus-тың синустық қуыстары жоғалған жылу мен ылғалды 60% -дан астам қалпына келтіруге көмектеседі. Panoplosaurus-тың миы бас сүйегінің 33% -ын құрайды, бұл нодозаврид Pawpawsaurus-қа ұқсас (30%), анкилозавридтерге қарағанда жоғары көрсеткіш. Panoplosaurus-тың иіс сезу қабілеті Pawpawsaurus және Euoplocephalus сияқты, иіс сезу түйіні мен ми жарты шары арасындағы қатынасы 44,0, 46,2 және 54,0 құрайды. Алайда, иіс сезуге арналған ми аймағының көлемі Panoplosaurus-та оның дене мөлшері үшін күтілгеннен кішірек.

Ankylosaurs were traditionally viewed as having a generic method of feeding due to their simple teeth, stiff skulls, and unspecialized musculature, comparable to modern iguanids. However, unlike iguanids ankylosaurs frequently have significant tooth wear, sometimes all the way down to the base of the crown. Nodosaurids normally have oblique wear facets on teeth, in Panoplosaurus having a single wear facet per tooth which changes angulation across the tooth row, going from sub vertical at the snout to nearly horizontal at the back of the mouth. This differs from ankylosaurids, but may be due to the alignment of teeth between the upper and lower jaws, instead of a difference in form of mastication. While the shape of teeth in Panoplosaurus and other ankylosaurs suggests a simple, soft food diet, their variability implies a less restrictive feeding strategy. Nodosaurid teeth are more blade shaped than those of ankylosaurids, a possible evolutionary response to a tougher, fibrous diet. However, microwear on the teeth of ankylosaurids and Panoplosaurus instead show that their diets were not significantly different, with regular pitting and abrasion showing a diet consisting occasionally of fruit as well as more abundant foliage. Stomach contents of the closely related taxon Borealopelta were identified amongst gastroliths, showing that at least it had a diet regularly consisting of almost 85% fern material, along with 3.7% cycad matter, trace elements of conifers, and 11.4% undiagnostic plant remains. Gastroliths may have been found with Panoplosaurus as well, but their identification is uncertain as they were not originally mentioned among the material found as part of the specimen. It is possible that the function of these complicated sinuses was to warm incoming air as it passed through the skull. Inflowing air in Panoplosaurus was simulated to undergo a raise of between , primarily in the elongate nasal passage, while saturating the air with moisture. This is less heat efficient than the more complicated sinuses of Euoplocephalus, but still shows that the sinus cavities of Panoplosaurus increased the recovery of lost heat and moisture by over 60%. The brain of Panoplosaurus takes up 33% of the length of the skull, similar to the nodosaurid Pawpawsaurus where the value is 30%, a higher value than in ankylosaurids. Panoplosaurus had a similar sense of smell to both Pawpawsaurus and Euoplocephalus, with the ratio between the length of the olfactory bulb and cerebral hemisphere being 44.0, 46.2 and 54.0 respectively. However, the size of the region of the brain devoted to the sense of smell is smaller in Panoplosaurus than expected for an animal of its size.

Палеоэкология

Динозаврлар паркі формациясының шөгінділері Альбертаның құрғақ далаларында ашық жатқан, ескі Олдман формациясының үстінде және жас Bearpaw формациясының астында орналасқан шөгінділер қабаты болып табылады. Паноплозавр 76,5 миллион жыл бұрын пайда болған Олдман формациясының шекарасынан жоғарыда, аллювиалды палеоарналармен жиналған формацияның "құмды аймағында" табылған. Динозаврлар паркі формациясының барлық шөгінділері Батыс Ішкі теңіз жолының соңғы маңызды теңіз деңгейінің көтерілуінің бастапқы кезеңінде қалыптасқан. Формация кезінде шөгінділердің жиналуы аллювиалды арналардың шығысқа немесе оңтүстік-шығысқа қарай, Батыс Ішкі теңіз жолының Bearpaw теңізіне қарай аққандығын көрсетеді, су ағынының жоғары және төмен өзгеруімен су тасқынының циклындағы жайылма аймақтардағы тепе-теңдік сақталған. Динозаврлар паркі формациясында судың үнемі болуы тұщы су немесе теңіз жануарларының басқаша құрлықтық экожүйеге енуіне мүмкіндік берді. Төменгі Динозаврлар паркі формациясындағы жарықтардың жиынтығы моллюскалардың арасында тұщы сулы шұбарлардың басымдығын көрсетеді, олар Goniobasis және Lioplacodes туыстарының көптеген гастроподтарымен бірге кездеседі. Бұл сфералық үстемдік формацияның барлық кезеңінде және оның үстіндегі және астындағы шөгінділерде сақталған, бірақ ескі және жас қабаттарда кездесетін мидиялар мен тұзды су жинақтары Динозаврлар паркі формациясының Олдман формациясымен жататын шекарасынан жоғарыдағы аймақта жоқ. Динозаврлар паркі формациясының өзендік төсеніштерінде балықтардың әртүрлі түрлері кездеседі, оның ішінде хондрихтияндар, телеостар және басқа да шаян жамбас балықтары бар. Миледаф тасбақасы формацияға және ұқсас шөгінділерге тән, ал Hybodus montanensis сияқты сирек кездесетін акула, аралық шұбар балық және есек балықтары, ұзын, жұқа балық Belonostomus, Lepisosteus гары, bowfins және Paratarpon мен Cretophareodus сияқты көптеген кішкентай телеостармен бірге өмір сүрген. Динозаврлар паркі формациясында кем дегенде тоғыз түрлі қосмекенділер болған, оның ішінде саламандер сияқты Albanerpeton, екі аталмаған түрдегі бақа және Scapherpeton, Lisserpeton, Opisthotriton, Habrosaurus туыстарының саламандерлері және екі немесе үш аталмаған түрлер бар. Қайыңдар формацияда жақсы сақталған, көптеген үлгілерінен көптеген таксондар белгілі. Бағаналылар тұқымдасына жататын үш тұқым белгілі: Plesiobaena, Boremys және Neurankylus. Төмен күмбезді макробаенид Judithemys кен орындарынан табылған толық қаңқасы мен бас сүйегіне байланысты аталған, аталмаған, бірақ жаңа түрдегі кескіш тасбақа белгілі, Adocus және Basilemys бастапқы трионихоидтардың әртүрлілігін көрсетеді, ал жұмсақ қабатты тасбақалар Apalone, Aspideretoides және жаңа түр де бар. Хорстодер Cteniogenys-тің фрагментарлық материалдары және оның туысы Champsosaurus-тің көптеген жақсы сақталған бас сүйектері мен қаңқалары Динозаврлар паркі формациясының фаунасы арасында кездеседі, бұл мезозой мен кайнозойдың көп бөлігінде жер шарын қамтыған крокодильдік ерекшеліктері бар жартылай су жануарларының жойылған тобын көрсетеді. Мозазаврлар мен плезиозаврлар Динозаврлар паркі формациясынан белгілі, бірақ мозазаврлар тек жоғарғы шөгінділердегі Plioplatecarpus-тың тістерімен ғана бейнеленеді, ал салыстырмалы түрде толық элазмозаврлар Fluvionectes-тен басқа, плезиозаврлар тек оқшауланған және толық емес элементтерден ғана белгілі. Екі немесе үш нағыз крокодилияны белгілі, соның ішінде Leidyosuchus және Albertochampsa туыстары бар. Динозаврлар паркі формациясынан бай және әртүрлі омыртқалы жануарлар жинағы белгілі, төменгі аймақ, Летбридж көмір аймағын қоспағанда, құрлықтағы және жағалаудағы шөгінділерден құрылған. Қырық дәуірінде болған сүтқоректілердің барлық үш негізгі түрі Динозаврлар паркі формациясында, Multituberculata, Marsupialia және Placentalia табылды. Аталған көпқұртты жануарларға Cimexomys, Cimolodon, Cimolomys, Meniscoessus және Mesodma жатады. Марсупиалдар Alphadon, Eodelphis, Pediomys және Turgidodon, ал плаценталар Cimolestes, Gypsonictops және Paranyctoides болып табылады, бірақ барлық материал оқшауланған жарым-жартылай бас сүйегі немесе қаңқа сүйектері немесе оқшауланған тістер болып табылады. Паноплозаврлардың үлгілері табылған жерлерден басқа динозаврлар табылмаса да, олардың арақатынасы мен жерлерді салыстыру Динозаврлар паркі формациясының көптеген жануарлармен бірге өмір сүргенін көрсетеді. Динозаврлар паркі формациясының өсімдік жейтін фаунасын екі Мегафауналық жиналыс аймағына бөлуге болады, олар Олдман формациясынан тікелей жоғары және олардан жоғары орналасқан шөгінділер ретінде анықталады, онда ортақ кератопсид Centrosaurus және хадрозаурид Parasaurolophus жоқ. Олдман формациясымен жататын шекарадан жоғары табылған Паноплозавр Эдмонтонияны алып жүретін қабаттардан жас, бірақ ескі MAZ 1-дің жоғарғы бөлігіне сәйкес келеді және эуплоцефал анкілозавриді, кератопсидтер Centrosaurus және Chasmosaurus belli, хадрозавридтер Corythosaurus intermedius, Lambeosaurus lambei, Lambeosaurus clavinitialis және Parasaurolophus-пен бірге өмір сүрген. Тероподтардың арасында Dromaeosaurus және Saurornitholestes дромеозавридтері белгілі, біріншісі белгісіз шығу тегінің жалғыз үлгісінен, екіншісі бүкіл формациядағы тістер сияқты көптеген үлгілерден, ал MAZ 1-дегі троодонтидтер Stenonychosaurus-пен шектелген. Үш овирапторозавр туысы белгілі, олардың барлығы Динозаврлар паркі формациясында бірге өмір сүрген болуы мүмкін, Caenagnathus, Chirostenotes және Citipes. Бір маңдай сүйегіне негізделген теризинозаврдың болуы мүмкін, ал үш орнитомимозавр MAZ 1-де сақталған, Rativates, Ornithomimus және Struthiomimus. Паноплозаврмен бірге өмір сүрген жалғыз ірі теропод - тираннозаврид Gorgosaurus болған, бірақ Паноплозаврға қарағанда сәл жас шөгінділердегі белгісіз Daspletosaurus түрі болған.

The Dinosaur Park Formation deposits are a layer of sediments exposed in the badlands of Alberta, lying on top of the older Oldman Formation and underneath the younger Bearpaw Formation. Panoplosaurus was found about above boundary with the Oldman Formation, which is 76.5 million years old, within the "sandy zone" of the formation deposited by alluvial paleochannels. All the deposits of the Dinosaur Park Formation were lain during the beginning of the last significant sea level rise of the Western Interior Seaway. Sediments deposited during the formation show that the alluvial channels were flowing to the east or southeast, towards the Bearpaw Sea of the Western Interior Seaway, creating meandering paths as the flow of water changed down and up during tidal cycles across the floodplain was balancing out. The constant presence of water in the Dinosaur Park Formation led many forms of freshwater or marine animals to enter the otherwise predominantly terrestrial ecosystem. In the lower Dinosaur Park Formation, assemblages of crevasse sites show that mollusks were commonly dominated by the freshwater clam Sphaerium, which occurred with abundant gastropods of the genera Goniobasis and Lioplacodes. This sphaeriid dominated diversity was present during all of the duration of the formation and its over and underlying deposits, but the mussel and brackish water assemblages that can be seen in older and younger layers are absent in the range of above the Dinosaur Park Formation Oldman Formation contact. A variety of forms of fish are present in the fluvial beds of the Dinosaur Park Formation, including chondrichthyans, teleosts and other ray finned fishes. The ray Myledaphus is characteristic of the formation and similar deposits, and lived alongside the less common shark Hybodus montanensis, intermediate paddlefish and sturgeons, the long, slender fish Belonostomus, the gar Lepisosteus, bowfins, and an abundance of small teleosts including Paratarpon and Cretophareodus. At least nine forms of amphibians were present in the Dinosaur Park Formation, including the salamander like Albanerpeton, two unnamed forms of frog, and salamanders from the genera Scapherpeton, Lisserpeton, Opisthotriton, Habrosaurus, and two or three unnamed forms. Turtles are commonly well preserved in the formation, with many taxa known from many specimens. Three genera in the primitive turtle family Baenidae are known, Plesiobaena, Boremys and Neurankylus. The low domed macrobaenid Judithemys was named for a nearly complete skeleton and skull from the deposits, an unnamed but new form of snapping turtle is known, Adocus and Basilemys represent the diversity of primitive trionychoids, and the softshelled turtles Apalone, Aspideretoides, and a new form, are also present. Fragmentary material from the choristodere Cteniogenys, and many well preserved skulls and skeletons of its relative Champsosaurus, is present among the fauna of the Dinosaur Park Formation, representing an extinct group of semi aquatic animals with crocodilian features that spanned the globe for much of the Mesozoic and Cenozoic. Mosasaurs and plesiosaurs are both known from the Dinosaur Park Formation, though mosasaurs are only represented by the teeth of Plioplatecarpus from the upper deposits, and apart from the relatively complete elasmosaurid Fluvionectes, plesiosaurs are only known from isolated and incomplete elements. Two or three true crocodilians are known, including the named genera Leidyosuchus and Albertochampsa. A rich and diverse vertebrate assemblage is known from the Dinosaur Park Formation, with the lower region, excluding the Lethbridge Coal Zone, being formed by terrestrial and coastal deposits. All three major types of mammal present in the Cretaceous have been found in the Dinosaur Park Formation, Multituberculata, Marsupialia and Placentalia. The named multituberculates include Cimexomys, Cimolodon, Cimolomys, Meniscoessus, and Mesodma. Marsupials are represented by the taxa Alphadon, Eodelphis, Pediomys, and Turgidodon, and placentals by Cimolestes, Gypsonictops, and Paranyctoides, though all the material represents isolated partial skull or skeletal bones, or isolated teeth. While no other dinosaurs were recovered at the same sites as any Panoplosaurus specimens, correlation and comparisons of localities throughout the Dinosaur Park Formation show it coexisted with a large variety of animals. The herbivorous fauna of the Dinosaur Park Formation can be divided into two Megafaunal Assemblage Zones, defined as the lowest directly above the Oldman Formation, and the deposits above those, where the common ceratopsid Centrosaurus and hadrosaurid Parasaurolophus are absent. Panoplosaurus, which was found above the contact, is from layers just younger than those bearing Edmontonia, but still corresponding to the upper portion of the older MAZ 1, and would have coexisted with the ankylosaurid Euoplocephalus, ceratopsids Centrosaurus and Chasmosaurus belli, and hadrosaurids Corythosaurus intermedius, Lambeosaurus lambei, Lambeosaurus clavinitialis, and Parasaurolophus. Among theropods, the dromaeosaurids Dromaeosaurus and Saurornitholestes are known, the former from a single specimen of uncertain provenance, and the latter from many specimens such as teeth throughout the entire formation, and troodontids from the MAZ 1 are limited to Stenonychosaurus. Three genera of oviraptorosaurs are known, all of which likely coexisted in the Dinosaur Park Formation, Caenagnathus, Chirostenotes and Citipes. It is possible that a therizinosaur was present based on a single frontal bone, and three ornithomimosaurs are preserved in the MAZ 1, Rativates, Ornithomimus, and Struthiomimus. The only large theropod to coexist with Panoplosaurus was the tyrannosaurid Gorgosaurus, although an unnamed species of Daspletosaurus was present in deposits slightly younger than known for Panoplosaurus.