Валюталық тәуекел: халықаралық операциялардағы валюта бағасы өзгерісінен туындайтын қаржылық тәуекел. Инвесторлар мен экспорттаушылар/импорттаушылар үшін маңызды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Валюталық тәуекел (сонымен қатар, валюта бағамы тәуекелі немесе валюта тәуекелі деп те аталады) – компанияның жергілікті валютасынан өзге валютада жүзеге асырылатын қаржылық операция кезінде туындайтын қаржылық тәуекел. Бұл тәуекел операция аяқталғанға дейін жергілікті валюта мен операция валютасы арасындағы бағамның қолайсыз өзгеру қаупі болғанда пайда болады. Егер шетелдік еншілес кәсіпорын консолидацияланған компанияның жергілікті валютасынан басқа валютада қаржылық есептеме жүргізсе, валюталық тәуекел туындайды. Тауарлар мен қызметтерді экспорттаушы немесе импорттаушы, сондай-ақ шетелдік инвестициялар жасаушы инвесторлар мен кәсіпорындар валюта бағамының өзгеру тәуекеліне тап болады, бірақ олар осы тәуекелді басқару (яғни, азайту) үшін қадамдар жасай алады.
Foreign exchange risk (also known as FX risk, exchange rate risk or currency risk) is a financial risk that exists when a financial transaction is denominated in a currency other than the domestic currency of the company. The exchange risk arises when there is a risk of an unfavourable change in exchange rate between the domestic currency and the denominated currency before the date when the transaction is completed. Foreign exchange risk also exists when the foreign subsidiary of a firm maintains financial statements in a currency other than the domestic currency of the consolidated entity. Investors and businesses exporting or importing goods and services, or making foreign investments, have an exchange rate risk but can take steps to manage (i. e. reduce) the risk.
Тарих
Көптеген компаниялар халықаралық Бреттон-Вудс жүйесінде валюталық тәуекелге немқұрайлы қарады және оны басқармады. Бреттон-Вудс жүйесінің күйреуінен кейін, еркін валюта бағамына көшуге дейін ғана компаниялар валюта бағамының өзгеруінен туындаған күшейген тәуекелге ұшырады және осы тәуекелді қорғау үшін қаржылық туынды құралдармен сауда-саттық жасауды бастады. 1990-шы және 2000-шы жылдар басындағы Мексика песосының, Азия валюталық, 1998 жылғы Ресей қаржылық және Аргентина песосының дағдарыстары сияқты валюталық дағдарыстар валюта айырбасынан айтарлықтай шығынға алып келді және компанияларды валюталық тәуекелге жақын назар аударуға итермеледі.
Many businesses were unconcerned with, and did not manage, foreign exchange risk under the international Bretton Woods system. It was not until the switch to floating exchange rates, following the collapse of the Bretton Woods system, that firms became exposed to an increased risk from exchange rate fluctuations and began trading an increasing volume of financial derivatives in an effort to hedge their exposure. The currency crises of the 1990s and early 2000s, such as the Mexican peso crisis, Asian currency crisis, 1998 Russian financial crisis, and the Argentine peso crisis, led to substantial losses from foreign exchange and led firms to pay closer attention to their foreign exchange risk.
Экономикалық тәуекел
Компанияның экономикалық тәуекелі (сондай-ақ, болжам тәуекелі деп те аталады) оның нарықтық құнына күтпеген валюта бағамының құбылуларының әсер ету дәрежесімен анықталады. Бұл компанияның бәсекелестеріне қатысты нарықтық үлесіне, болашақ ақша ағындарына және, нәтижесінде, компанияның құнына елеулі әсер етуі мүмкін. Экономикалық тәуекел болашақ ақша ағындарының қазіргі құнына әсер ете алады. Экономикалық тәуекелдің мысалы – шетелде сатылатын тауарға деген сұранысты өзгертетін валюта бағамының ауытқуы. Тағы бір мысал – макроэкономикалық жағдайлардың шетелдегі инвестицияға тигізетін ықпалы. Макроэкономикалық жағдайларға валюта бағамы, үкіметтік реттеулер және саяси тұрақтылық кіреді. Инвестицияларды немесе жобаларды қаржыландырғанда, компанияның операциялық шығындары, қарыздық міндеттемелері және экономикалық тұрғыдан тұрақсыз жағдайларды болжау мүмкіндігі мұқият есептелуі тиіс, осылайша осы экономикалық тәуекелдерді жабатын жеткілікті кіріс қамтамасыз етіледі. Мысалы, американдық компания Испаниядағы өндіріс орнына инвестиция жасағанда, испан үкіметі заңнаманы өзгерту, тіпті орнықты тартып алу немесе американдық компанияның Испаниядан пайдасын шығаруын қиындату сияқты, компанияның қызметін теріс бағалайтын өзгерістер енгізе алады. Сондықтан, инвестицияның пайдасы мен нәтижелерін басып тастайтын барлық ықтимал тәуекелдерді инвестицияны бастамас бұрын жан-жақты талдап, стратегиялық жоспарлау қажет. Нарықтың күрт құлдырауы, күтпеген шығындардың артуы және тауарларға сұраныстың төмендеуі де экономикалық тәуекелдің мысалдары болып табылады. Халықаралық инвестициялар отандық инвестициялармен салыстырғанда әлдеқайда жоғары экономикалық тәуекел деңгейімен байланысты. Халықаралық компанияларда экономикалық тәуекел инвесторлар ғана емес, облигация иелері мен акционерлерге де, әсіресе шетелдік мемлекеттік облигацияларды сатып алу және сату кезінде қатты әсер етеді. Дегенмен, экономикалық тәуекел инвесторлар үшін жаһандық деңгейде мүмкіндіктер мен пайда әкеле алады. Шетелдік облигацияларға инвестиция салғанда инвесторлар әртүрлі елдердегі валюта нарықтарының және пайыздық ставкалардың құбылуларынан пайда көре алады. Макроэкономикалық модельдегі негізгі тәуекелдерге ЖІӨ-дегі өзгерістер, валюта бағамының құбылулары, тауар бағасы мен қор нарығындағы құбылулар жатады. Экономикалық жүйенің тұрақтылығын анықтау да маңызды. Инвестицияны бастамас бұрын компания инвестициялық сектордың тұрақтылығын қарастыруы керек, ол валюта бағамының өзгеруіне әсер етеді. Мысалы, қызмет көрсету секторындағы қордың құбылуы мен валюта бағамының өзгеруі үлкен тұтынушы секторымен салыстырғанда азырақ болады.
A firm has economic risk (also known as forecast risk) to the degree that its market value is influenced by unexpected exchange rate fluctuations, which can severely affect the firm's market share with regard to its competitors, the firm's future cash flows, and ultimately the firm's value. Economic risk can affect the present value of future cash flows. An example of an economic risk would be a shift in exchange rates that influences the demand for a good sold in a foreign country. Another example of an economic risk is the possibility that macroeconomic conditions will influence an investment in a foreign country. Macroeconomic conditions include exchange rates, government regulations, and political stability. When financing an investment or a project, a company's operating costs, debt obligations, and the ability to predict economically unsustainable circumstances should be thoroughly calculated in order to produce adequate revenues in covering those economic risks. For instance, when an American company invests money in a manufacturing plant in Spain, the Spanish government might institute changes that negatively impact the American company's ability to operate the plant, such as changing laws or even seizing the plant, or to otherwise make it difficult for the American company to move its profits out of Spain. As a result, all possible risks that outweigh an investment's profits and outcomes need to be closely scrutinized and strategically planned before initiating the investment. Other examples of potential economic risk are steep market downturns, unexpected cost overruns, and low demand for goods. International investments are associated with significantly higher economic risk levels as compared to domestic investments. In international firms, economic risk heavily affects not only investors but also bondholders and shareholders, especially when dealing with the sale and purchase of foreign government bonds. However, economic risk can also create opportunities and profits for investors globally. When investing in foreign bonds, investors can profit from the fluctuation of the foreign exchange markets and interest rates in different countries. In a macroeconomic model, major risks include changes in GDP, exchange rate fluctuations, and commodity price and stock market fluctuations. It is equally critical to identify the stability of the economic system. Before initiating an investment, a firm should consider the stability of the investing sector that influences the exchange rate changes. For instance, a service sector is less likely to have inventory swings and exchange rate changes as compared to a large consumer sector.
Тәуекелдік тәуекел
Шетелдік жобаларға конкурстық ұсыныстар беру, басқа келісімшарттар бойынша келіссөздер жүргізу немесе тікелей шетелдік инвестицияларды басқару кезінде фирма шартты тәуекелге тап болады. Мұндай тәуекел, фирманың қандай да бір келісімшарт немесе келіссөздер нәтижесіне байланысты кенеттен трансұлттық немесе экономикалық валюталық тәуекелге ұшырау мүмкіндігінен туындайды. Мысалы, фирма шетелдік бизнес немесе үкіметтен жобалық ұсыныстың қабылдануын күтуі мүмкін, егер ұсыныс қабылданса, дереу алуға болатын сома пайда болады. Күту кезінде фирмаға сол соманың түсетініне қатысты белгісіздік тудыратын шартты тәуекел туындайды.
A firm has contingent risk when bidding for foreign projects, negotiating other contracts, or handling direct foreign investments. Such a risk arises from the potential of a firm to suddenly face a transnational or economic foreign exchange risk contingent on the outcome of some contract or negotiation. For example, a firm could be waiting for a project bid to be accepted by a foreign business or government that, if accepted, would result in an immediate receivable. While waiting, the firm faces a contingent risk from the uncertainty as to whether or not that receivable will accrue.
Транзакциялық тәуекел
Компаниялар көбінесе бірнеше валютаға қатысты операцияларға қатысады. Осы операцияларды жүргізудің заңдық және есеп стандартын сақтау үшін компаниялар шетел валюталарын өздерінің ұлттық валютасына аударуға тиіс. Фирма, егер оның шартында шетел валютасында белгіленген ақша ағындары (талап етулер және төлемдер) болса, олардың құны күтпеген валюта бағамының өзгеруіне байланысты тәуекелге ұшырайды. Шетел валютасындағы ақша ағындарының ұлттық құнын іске асыру үшін фирма шетел валютасын ұлттық валютаға айырбастауы немесе аударуы керек. Компаниялар тұрақсыз шетел валюта нарығында белгілі бір бағалармен және жеткізу мерзімдерімен келісімшарттар жасасқанда, операция басталып, оны реттеуге немесе төлемге дейін бағалар үнемі өзгеретін жағдайда, олар айтарлықтай шығынға ұшырау қаупіне тап болады. Кәсіпорындар барлық ақша операцияларын пайдалы етуді мақсат етеді, сондықтан валюта нарығын мұқият бақылау қажет. Мемлекеттік есептеу ережелерін қолдану, трансұлттық тәуекелдері бар компанияларға "қайта өлшеу" деп аталатын процеске түсуге әкеледі. Шарттық ақша ағындарының ағымдағы құны әрбір баланста қайта өлшенеді.
Companies will often participate in a transaction involving more than one currency. In order to meet the legal and accounting standards of processing these transactions, companies have to translate foreign currencies involved into their domestic currency. A firm has transaction risk whenever it has contractual cash flows (receivables and payables) whose values are subject to unanticipated changes in exchange rates due to a contract being denominated in a foreign currency. To realize the domestic value of its foreign denominated cash flows, the firm must exchange, or translate, the foreign currency for domestic. When firms negotiate contracts with set prices and delivery dates in the face of a volatile foreign exchange market, with rates constantly fluctuating between initiating a transaction and its settlement, or payment, those firms face the risk of significant loss. Businesses have the goal of making all monetary transactions profitable ones, and the currency markets must thus be carefully observed. Applying public accounting rules causes firms with transnational risks to be impacted by a process known as "re measurement". The current value of contractual cash flows are remeasured on each balance sheet.
Аударма тәуекелі
Компанияның аударма тәуекелі – оның қаржылық есептілігіне валюта бағамының өзгеруінің қаншалықты әсер ететіндігін көрсетеді. Барлық компаниялар есеп беру мақсатында біріктірілген қаржылық есептілікті дайындауы тиіс болғандықтан, көпұлтты компаниялар үшін біріктіру процесі шетелдік активтер мен міндеттемелерді немесе шетелдік еншілес компаниялардың қаржылық есептілігін шетелдік валютадан отандық валютаға аударуды қамтиды. Аударма тәуекелі компанияның ақша ағындарына әсер етпесе де, оның есептелген кірісіне және, демек, акцияларының бағасына елеулі әсер етуі мүмкін. Аударма тәуекелі компанияның акцияларына, активтеріне, міндеттемелеріне немесе кірісіне қатысты тәуекелді қамтиды, олардың кез келгені шетелдік валютада белгіленген кезде валюта бағамының құбылуына байланысты құнын өзгертуі мүмкін. Шетелде бизнес жүргізетін компаниялар өздерінің қабылдаушы елдің валютасын отандық валютаға айырбастауға тиіс. Валюта бағамы өскенде немесе төмендегенде, шетелдік валютаның құнында елеулі және болжау қиын өзгерістер болуы мүмкін. Мысалы, АҚШ компаниялары еуро, фунт, иена сияқты валюталардағы есептерді АҚШ долларына аударуы керек. Шетелдік еншілес компанияның кіріс есебі мен балансы – аударуға тиіс екі қаржылық есептілік құжаты. Қабылдаушы елде бизнес жүргізетін еншілес компания әдетте сол елдің белгіленген аударма әдісін қолданады, ол еншілес компанияның бизнес операцияларына байланысты өзгеруі мүмкін. Еншілес компаниялар интеграцияланған немесе өзін-өзі қамтамасыз ететін шетелдік ұйым ретінде сипатталуы мүмкін. Интеграцияланған шетелдік ұйым ана компанияның жалғасы ретінде жұмыс істейді, оның ақша ағындары мен бизнес операциялары ана компанияның операцияларымен тығыз байланысты. Өзін-өзі қамтамасыз ететін шетелдік ұйым өзінің жергілікті экономикалық ортасында, ана компаниядан тәуелсіз жұмыс істейді. Интеграцияланған және өзін-өзі қамтамасыз ететін шетелдік ұйымдар функционалдық валютаны пайдаланады, ол еншілес компания жұмыс істейтін және күнделікті операциялар жүзеге асырылатын негізгі экономикалық ортаның валютасы болып табылады. Басқару әрбір еншілес компания үшін тиісті функционалдық валютаны анықтау үшін олардың сипатын бағалауы керек. Аударманың үш әдісі бар: ағымдағы бағам әдісі, уақытша әдіс және АҚШ аударма процедуралары. Ағымдағы бағам әдісі бойынша барлық қаржылық есептілік жолдары "ағымдағы" айырбас бағамы бойынша аударылады. Уақытша әдіс бойынша нақты активтер мен міндеттемелер олардың құрылған уақытына сәйкес келетін айырбас бағамы бойынша аударылады. АҚШ аударма процедуралары шетелдік еншілес компанияларды еншілес компанияның сипаттамасы бойынша емес, функционалдық валюта бойынша ажыратады. Егер компания уақытша әдіспен аударса, таза ашық позицияның мәні нөл болса, ол фискалдық теңгерім деп аталады. Уақытша әдісті ағымдағы бағам әдісімен жүзеге асыруға болмайды, өйткені жалпы активтерге тең мөлшердегі қарыз қосылуы керек, бірақ баланстың меншік бөлігі тарихи айырбас бағамы бойынша аударылуы тиіс.
A firm's translation risk is the extent to which its financial reporting is affected by exchange rate movements. As all firms generally must prepare consolidated financial statements for reporting purposes, the consolidation process for multinationals entails translating foreign assets and liabilities, or the financial statements of foreign subsidiaries, from foreign to domestic currency. While translation risk may not affect a firm's cash flows, it could have a significant impact on a firm's reported earnings and therefore its stock price. Translation risk deals with the risk to a company's equities, assets, liabilities, or income, any of which can change in value due to fluctuating foreign exchange rates when a portion is denominated in a foreign currency. A company doing business in a foreign country will eventually have to exchange its host country's currency back into their domestic currency. When exchange rates appreciate or depreciate, significant, difficult to predict changes in the value of the foreign currency can occur. For example, U. S. companies must translate Euro, Pound, Yen, etc., statements into U. S. dollars. A foreign subsidiary's income statement and balance sheet are the two financial statements that must be translated. A subsidiary doing business in the host country usually follows that country's prescribed translation method, which may vary, depending on the subsidiary's business operations. Subsidiaries can be characterized as either an integrated or a self sustaining foreign entity. An integrated foreign entity operates as an extension of the parent company, with cash flows and business operations that are highly interrelated with those of the parent. A self sustaining foreign entity operates in its local economic environment, independent of the parent company. Both integrated and self sustaining foreign entities operate use functional currency, which is the currency of the primary economic environment in which the subsidiary operates and in which day to day operations are transacted. Management must evaluate the nature of its foreign subsidiaries to determine the appropriate functional currency for each. There are three translation methods: current rate method, temporal method, and U. S. translation procedures. Under the current rate method, all financial statement line items are translated at the "current" exchange rate. Under the temporal method, specific assets and liabilities are translated at exchange rates consistent with the timing of the item's creation. The U. S. translation procedures differentiate foreign subsidiaries by functional currency, not subsidiary characterization. If a firm translates by the temporal method, a zero net exposed position is called fiscal balance. The temporal method cannot be achieved by the current rate method because total assets will have to be matched by an equal amount of debt, but the equity section of the balance sheet must be translated at historical exchange rates.
Тәуекелді өлшеу
Егер валюта нарығы тиімді болса, яғни сатып алу қабілеті паритеті, пайыздық мөлшерлеме паритеті және халықаралық Фишер эффектісі орындалса, фирма немесе инвесторға валюталық тәуекелге алаңдаудың қажеті жоқ. Маңызды валюталық тәуекел туындауы үшін үш халықаралық паритеттік шарттың бірінен немесе бірнешеуінен ауытқу болуы керек. Қаржылық тәуекел көбінесе пайыздық табыстар немесе өзгерулердің қарқыны сияқты шаманың дисперсиясы немесе стандартты ауытқуы арқылы өлшенеді. Шетел валютасында маңызды фактор – шетел валютасының спот бағамының өзгеру қарқыны. Валюта бағамдарындағы дисперсия тәуекелдің артуын көрсетеді, ал стандартты ауытқу ықтималдық үлестіріміндегі орташа бағамнан бағамдардың ауытқу мөлшерімен валюталық тәуекелді көрсетеді. Стандартты ауытқудың жоғарылауы валюта тәуекелінің жоғары екенін білдіреді. Экономистер стандартты ауытқудың тәуекел индикаторы ретінде дәлдігін сынап бақты, себебі ол ауытқуларды біркелкі қарастырады және ауытқу мәндерін автоматты түрде квадраттайды. Қаржылық тәуекелді өлшеу үшін орташа абсолютті ауытқу және жартылай дисперсия сияқты баламалар ұсынылған. Әрбір қорғану стратегиясының өзіне тән артықшылықтары бар, олар бизнестің сипатына және кездесетін тәуекелдерге байланысты оны басқаларынан тиімді етеді. Форвардтық және фьючерстік келісімшарттар ұқсас мақсаттарға қызмет етеді: олар белгілі бір бағамен болашақта жүзеге асырылатын мәмілелерді қамтамасыз етеді, бұл валюта бағамының қолайсыз өзгеруін өтеуге мүмкіндік береді. Форвардтық келісімшарттар белгілі бір дәрежеде икемді, өйткені оларды нақты мәмілелерге бейімдеуге болады, ал фьючерстер стандартты сомаларда келеді және басқа валюталар сияқты белгілі бір тауарларға немесе активтерге негізделген. Фьючерстер тек белгілі бір валюталар мен мерзімдерге ғана қолжетімді болғандықтан, олар тәуекелді толығымен азайта алмайды, себебі бағамдар сіздің пайдаңызға қарай қозғалуы мүмкін. Алайда, фьючерстердің стандартизациясы оларды кейбіреулер үшін тартымды етеді: олар қатаң реттеледі және тек биржаларда саудаланады. Компаниялар ықтимал шығындарды азайту үшін қолданатын екі танымал және тиімді әдіс – опциондармен және форвардтық келісімшарттармен қорғану. Егер компания опцион сатып алуға шешім қабылдаса, ол мәміле үшін «ең нашар» бағамды белгілей алады. Егер опционның мерзімі бітіп, ол пайдасыз болса, компания ашық нарықта қолайлы бағаммен мәмілені жүзеге асыра алады. Егер компания форвардтық келісімшарт жасасуға шешім қабылдаса, ол болашақтағы белгілі бір күні үшін нақты валюта бағамын белгілейді. Валюталық төлемдер – фирмаға пайда әкелетін валютада төлемдерді жүзеге асыру тәжірибесі. Бұл міндетті түрде валюталық тәуекелді жоймайтынын, керісінше, оның жауапкершілігін бір тараптан екінші тарапқа ауыстыратынын атап өту маңызды. Кәсіпорын басқа елден импортқа өз валютасында шот-фактура жасай алады, бұл тәуекелді экспорттаушыға ауыстырады. Бұл әдіс көрінетіндей қарапайым болмауы мүмкін: егер экспорттаушының валютасы импорттаушының валютасынан құнсыздау болса, фирма сол валютада шот-фактура жасаудан аулақ болуы керек. Егер импорттаушы да, экспорттаушы да өз валюталарын пайдаланудан аулақ болғысы келсе, айырбастауды үшінші, тұрақты валюта арқылы жүргізу де жиі кездеседі. Егер фирма қорғану ретінде алдын ала төлемдер мен кейін төлемдерді қарастырса, ол өте сақ болуы керек. Алдын ала төлемдер мен кейін төлемдер ақша ағынының уақытын өзгертуді білдіреді. Мысалы, егер фирма үш ай ішінде үлкен сома төлеуі керек болса, бірақ басқа тапсырыстан ұқсас сома алуға дайын болса, ол төлеммен сәйкес келу үшін соманы алу күнін жылжытуы мүмкін. Бұл кешіктіру кейін төлем деп аталады. Егер алу күні ертерек жылжытылса, бұл алдын ала төлем деп аталады. Транзакциялық тәуекелді азайтудың тағы бір әдісі – табиғи қорғану (немесе валюталық тәуекелдерді өтеу), бұл тиімді қорғану түрі, өйткені ол банктердің валюта айырбастау кезінде алатын маржасын азайтады және түсіну оңай. Өтеуді жүзеге асыру үшін жүйелі тәсіл қажет, сондай-ақ тәуекелді нақты уақыт режимінде бағалау және процесті бастау үшін платформа қажет, бұл шетелдік ақша ағынының белгісіздігімен бірге процедураны күрделі етуі мүмкін. Қосалқы жоспарға ие болу, мысалы, шетел валютасы шоттары, бұл процесте көмектеседі. Бір валютада ақша ағыны мен шығындары бар компаниялар ағын мен шығынның таза сомасын есептеу арқылы тиімділікке қол жеткізеді және тәуекелді азайтады, сондай-ақ кейбір немесе барлық шығындарды өтеуге мүмкіндік беретін шетел валютасы шоттарының қалдықтарын пайдаланады.
If foreign exchange markets are efficient—such that purchasing power parity, interest rate parity, and the international Fisher effect hold true—a firm or investor need not concern itself with foreign exchange risk. A deviation from one or more of the three international parity conditions generally needs to occur for there to be a significant exposure to foreign exchange risk. Financial risk is most commonly measured in terms of the variance or standard deviation of a quantity such as percentage returns or rates of change. In foreign exchange, a relevant factor would be the rate of change of the foreign currency spot exchange rate. A variance, or spread, in exchange rates indicates enhanced risk, whereas standard deviation represents exchange rate risk by the amount exchange rates deviate, on average, from the mean exchange rate in a probabilistic distribution. A higher standard deviation would signal a greater currency risk. Because of its uniform treatment of deviations and for the automatically squaring of deviation values, economists have criticized the accuracy of standard deviation as a risk indicator. Alternatives such as average absolute deviation and semivariance have been advanced for measuring financial risk. Each hedging strategy comes with its own benefits that may make it more suitable than another, based on the nature of the business and risks it may encounter. Forward and futures contracts serve similar purposes: they both allow transactions that take place in the future—for a specified price at a specified rate—that offset otherwise adverse exchange fluctuations. Forward contracts are more flexible, to an extent, because they can be customized to specific transactions, whereas futures come in standard amounts and are based on certain commodities or assets, such as other currencies. Because futures are only available for certain currencies and time periods, they cannot entirely mitigate risk, because there is always the chance that exchange rates will move in your favor. However, the standardization of futures can be a part of what makes them attractive to some: they are well regulated and are traded only on exchanges. Two popular and inexpensive methods companies can use to minimize potential losses is hedging with options and forward contracts. If a company decides to purchase an option, it is able to set a rate that is "at worst" for the transaction. If the option expires and it's out of the money, the company is able to execute the transaction in the open market at a favorable rate. If a company decides to take out a forward contract, it will set a specific currency rate for a set date in the future. Currency invoicing refers to the practice of invoicing transactions in the currency that benefits the firm. It is important to note that this does not necessarily eliminate foreign exchange risk, but rather moves its burden from one party to another. A firm can invoice its imports from another country in its home currency, which would move the risk to the exporter and away from itself. This technique may not be as simple as it sounds; if the exporter's currency is more volatile than that of the importer, the firm would want to avoid invoicing in that currency. If both the importer and exporter want to avoid using their own currencies, it is also fairly common to conduct the exchange using a third, more stable currency. If a firm looks to leading and lagging as a hedge, it must exercise extreme caution. Leading and lagging refer to the movement of cash inflows or outflows either forward or backward in time. For example, if a firm must pay a large sum in three months but is also set to receive a similar amount from another order, it might move the date of receipt of the sum to coincide with the payment. This delay would be termed lagging. If the receipt date were moved sooner, this would be termed leading the payment. Another method to reduce exposure transaction risk is natural hedging (or netting foreign exchange exposures), which is an efficient form of hedging because it will reduce the margin that is taken by banks when businesses exchange currencies; and it is a form of hedging that is easy to understand. To enforce the netting, there will be a systematic approach requirement, as well as a real time look at exposure and a platform for initiating the process, which, along with the foreign cash flow uncertainty, can make the procedure seem more difficult. Having a back up plan, such as foreign currency accounts, will be helpful in this process. The companies that deal with inflows and outflows in the same currency will experience efficiencies and a reduction in risk by calculating the net of the inflows and outflows, and using foreign currency account balances that will pay in part for some or all of the exposure.
Аудармаларды қорғау
Аударма тәуекелі көбінесе өз елінің есеп стандарттарында талап етілетін аударма әдістеріне байланысты болады. Мысалы, АҚШ Федералды есеп стандарттары кеңесі нақты әдістерді қашан және қайда қолдану керектігін көрсетеді. Кәсіпорындар аударма тәуекелін баланстық қорғау арқылы басқара алады, себебі аударма тәуекелі таза активтер мен таза міндеттемелер арасындағы валюта бағамының өзгеруінен туындайтын айырмашылықтан пайда болады. Осыған сәйкес, кәсіпорын кез келген айырмашылықты теңестіру үшін тиісті көлемдегі ашық активтерді немесе міндеттемелерді сатып алуға болады. Сыртқы валюта туынды құралдары аударма тәуекелін қорғау үшін де қолданылуы мүмкін. Бұл үшін компанияның біріктірілген балансындағы сыртқы валюта активтері мен міндеттемелерінің тең көлемі болуы керек. Егер бұл әрбір сыртқы валюта үшін орындалса, аудармадағы таза тәуекел нөлге тең болады. Валюта бағамдарының өзгеруі ашық міндеттемелердің құнын ашық активтердің құнының өзгеруіне кері пропорционалды түрде өзгертеді. Компаниялар валюталық своптарын немесе фьючерстік шартыларды сатып алу арқылы аударма тәуекелін де қорғай алады. Компаниялар клиенттерден өздерінің ұлттық валютасында төлеуді сұрай алады, осылай тәуекел клиентке ауыстырылады.
Translation exposure is largely dependent on the translation methods required by accounting standards of the home country. For example, the United States Federal Accounting Standards Board specifies when and where to use certain methods. Firms can manage translation exposure by performing a balance sheet hedge, since translation exposure arises from discrepancies between net assets and net liabilities solely from exchange rate differences. Following this logic, a firm could acquire an appropriate amount of exposed assets or liabilities to balance any outstanding discrepancy. Foreign exchange derivatives may also be used to hedge against translation exposure. This requires an equal amount of exposed foreign currency assets and liabilities on the firm's consolidated balance sheet. If this is achieved for each foreign currency, the net translation exposure will be zero. A change in the exchange rates will change the value of exposed liabilities to an equal degree but opposite to the change in the value of exposed assets. Companies can also attempt to hedge translation risk by purchasing currency swaps or futures contracts. Companies can also request clients to pay in the company's domestic currency, whereby the risk is transferred to the client.
Қаржылық хеджирлеуден басқа стратегиялар
Кәсіпорындар өздерінің экономикалық немесе операциялық тәуекелдерін басқару үшін қаржылық қорқытудан (хеджирлеуден) басқа стратегияларды қолдана алады, шығындарды төмендету мақсатында өндіріс орындарын мұқият таңдау, жеткізу тізбегін басқаруда икемді көздерді пайдалану саясатын қолдану, экспорттық нарықты көптеген елдерге кеңейту, немесе күшті ғылыми-зерттеу және әзірлеу жұмыстарын жүзеге асыру және шетелдік валюта тәуекеліне ұшырауды азайту үшін өнімдерін ерекшелендіру мүмкіндіктері бар. Өндіріс пен дамудың баламалы әдістерін зерттеуге көбірек күш салу арқылы, кәсіпорындар шетелдік валюта тәуекеліне ұшыратушы экспорттық көздерге тәуелділікті азайтып, өнімдерін жергілікті түрде өндірудің қосымша жолдарын таба алады. Әлемдегі валюта бағамдарының өзгеруін қадағалап отыру арқылы, кәсіпорындар өндірісін тиімдірек елдерге орналастыра алады. Бұл стратегияның тиімді болуы үшін, жаңа орналасқан жерде өндіріс шығындары төмен болуы керек. Көшуге шешім қабылдамас бұрын, кәсіпорындар шетелдік елдің саяси және экономикалық тұрақтылығы сияқты көптеген факторларды ескеруі қажет.
Firms may adopt strategies other than financial hedging for managing their economic or operating exposure, by carefully selecting production sites with a mind for lowering costs, using a policy of flexible sourcing in its supply chain management, diversifying its export market across a greater number of countries, or by implementing strong research and development activities and differentiating its products in pursuit of less foreign exchange risk exposure. By putting more effort into researching alternative methods for production and development, it is possible that a firm may discover more ways to produce their outputs locally rather than relying on export sources that would expose them to the foreign exchange risk. By paying attention to currency fluctuations around the world, firms can advantageously relocate their production to other countries. For this strategy to be effective, the new site must have lower production costs. There are many factors a firm must consider before relocating, such as a foreign nation's political and economic stability.