Кіріспе
Родни Акленд (18 мамыр 1908, Уэстклифф-он-Си, Эссекс – 6 желтоқсан 1991, Ричмонд-апон-Темс, Суррей) – ағылшын драматургі, актер, театр режиссері және сценарий авторы. Норман Акленд Бернштейн Саутхендте, Эссекс қаласында Варшавадан келген еврей әкесі мен еврей емес анасының отбасында дүниеге келді. Ол Лондонның Балхам грамматикалық мектебінде білім алды. 16 жасында ол алғаш рет «Гейт» театры студиясында сахнаға шығып, Горькийдің «Төмендегі тереңдіктер» пьесасында Медведевтің рөлін ойнады, содан кейін Орталық сөйлеу және драмалық өнер мектебінде актерлік өнерді оқыды. 1952 жылы драматург Фредерик Лонсдейлдің қызы Маб Лонсдейлге үйленді; ол 1972 жылы қайтыс болды.
Rodney Ackland (18 May 1908 in Westcliff on Sea, Essex – 6 December 1991 in Richmond upon Thames, Surrey) was an English playwright, actor, theatre director and screenwriter. Born as Norman Ackland Bernstein in Southend, Essex, to a Jewish father from Warsaw and a non Jewish mother, he was educated at Balham Grammar School in London. In his 16th year he made his first stage appearance at the Gate Theatre Studio, playing Medvedieff in Gorky's The Lower Depths and later studied acting at the Central School of Speech Training and Dramatic Art. He married Mab Lonsdale, daughter of the playwright Frederick Lonsdale, in 1952; she died in 1972.
Кино мансабы
Родни Акленд Альфред Хичкокпен алғаш рет Джон Галсуортидің пьесасының экрандық нұсқасы – «The Skin Game» (1931) фильмінде қосалқы актер ретінде кездескен. Бірақ Хичкок оның сценарийші ретіндегі әлеуетін танып, Леон М. Лайонның қатысуымен Джефферсон Фарджонның лондондық тұманды триллері «No17» (1932) фильмінің екінші экрандауын бірге жасады. Акленд британдық «Мереке күні» (1938) фильмінің сценарийін жазды, «Жас жігіттің арманы» (1940) фильміне қосымша диалогтар қосты, сондай-ақ «Қауіпті айшық» (1941) және «Махаббат очеркі» (1944) фильмдеріне де авторлық үлес қосты. А. Дж. Крониннің романынан алынған «Шапақшының қамалы» (1942) Роберт Ньютонға мегаломандық шотланд шапақшысының жарқын рөлін сыйлады. Ол Эмерик Прессбергермен бірге Реймонд Масси мен Эрик Портманның басты рөлдерде ойнаған «49-шы параллель» (АҚШ: «Басқыншылар», 1941) фильмінің сценарийі үшін «Оскар» сыйлығына ие болды. Акленд актриса Салли Энн Хауэсті, көрші Бобби Хауэстің қызын, өзі жазған және режиссерлік еткен «Бесбінің баласы» (1943) фильміне кастингтен өтуге шақырғанда таныстырды. Ол Прессбергермен ынтымақтастығын қайта жаңғыртты, екеуі Эрик Портманның әкесінің қоғамдық дарға асушы рөліне құмар болған кейіпкерді сомдаған «Құқық іздеу» (1946) триллерінің сценарийін бірлесіп жазды. Сонымен қатар ол Джордж Сименонның «Ньюхейвен/Дипп» романының алғашқы бейімделуі – Лэнс Комфорттың режиссерлік еткен «Құштарлық порты» (1947) фильмін жасады, онда Роберт Ньютон да ойнады. Акленд Раттиганмен екі рет сценарийші ретінде жұмыс істеді: Эрик Портманның қатысуымен Антони Асквиттің «Цензурасыз» (1942) фильмінде және «Бонд-стрит» (1948) британдық туындысы үшін, онда тойлық жиынтығы туралы төрт әңгімеден тұратын антологиялық фильм бар. Екінші фильмде Акленд пен Раттиганның есімдері көрсетілмеген. Оның кинодағы соңғы жұмысы Александр Пушкиннің әңгімесінен бейімделген «Пик королевасы» (1949) фильмінің сценарийін жазу болды. Акленд фильмді режиссерлеуді жоспарлаған, бірақ продюсер Анатоль де Грунвальд пен актер Антон Уолбрукпен келіспеушілік туды. Торрольд Дикинсон жедел түрде оны алмастырып, де Грунвальдтың көмегімен Аклендтің сценарийін қайта жазды. Бірлескен авторы Эльспет Гранттың көмегімен Акленд өзінің естеліктерін – «Целлулоид әуесқой, немесе Доктор Калигаридің құмшекер пішіні» атты кітабын 1954 жылы Лондонда Алан Вингейт баспасынан шығарды.