Ангиари шайқасы: Милан мен Италия Лигасының арасындағы күрес
Battle of Anghiari
1440 жылғы Ангиари шайқасы: Милан мен Италия Лигасы арасындағы шайқас. Әскерлер құрамы, басшылар (Пиккинино, Тревизан) және қатысушы қалалар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1440 жылы Милан мен Италия лигасы арасындағы шайқас.
1440 battle between Milan and the Italian League
the battle
Шайқас
Лига әскері Тоскананың шағын орталығы Ангиариде шоғырланды және құрамында: кардинал Людовико Тревисан басшылығымен 4000 Папа әскері; шамамен сондай мөлшердегі Флоренция жасағы және Микелето Аттендоло бастаған Венециядан 300 қарулы сарбаз (атты рыцарь) ротасы болды. Оқиғаға Ангиаридің өзінен де қосымша адамдар келді. Сан жағынан басым Милан әскерін герцог Филиппо Мария Висконти атынан танымал кондотьеро Николо Пичинино басқарды және 28 маусым күні кешке аймаққа жетті. Сансеполькро қаласынан келген 2000-ге жуық адам Миландықтарға қосылды. Өз күшінің артық екеніне сенімді және күтпеген шабуылдың мүмкіндігін пайдаланып, Пичинино келесі күні түстен кейін шабуылға бұйрық берді. Бірақ Микелето Сансеполькро-Ангиари жолында Миландықтардың қоздырған шаңы мен тозаңын байқап, Лига әскерін шайқасқа дайындады. Микелеттоның венециялық аттылары Лига лагерін қорғайтын каналдағы жалғыз көпірде Миландық алғы шепті тоқтатты. Микелето мен венециялықтар көпірді ұстап тұрып, Лига әскерінің көп бөлігін шайқасқа жинауға мүмкіндік берді, бірақ ақырында капитан Франческо Пичинино мен Астор II Манфреди бастаған Миландық күштер кері тартты. Миландықтар алға жылжыды, бірақ олардың оң фланкі тез арада Папа әскерімен қатыгез шайқасқа түсті және көпірге шегінуге мәжбүр болды. Шайқас төрт сағатқа созылды, содан кейін жасалған айналма жолмен Миландықтардың үштен бірі каналдың Лига жағында оқшауланды. Ұрыс түнге дейін жалғасты, бірақ Лига әскерінің жеңісімен аяқталды.
The League's army concentrated on Anghiari, a small centre of Tuscany, and comprised: 4,000 Papal troops, under Cardinal Ludovico Trevisan; a Florentine contingent of around the same size, and a company of 300 men at arms (knights) from Venice, led by Micheletto Attendolo. Other men joined for the occasion from Anghiari itself. The numerically superior Milanese force was led by the famous condottiero Niccolò Piccinino in the name of Duke Filippo Maria Visconti and reached the area on the night of 28 June. Some 2,000 men from the nearby town of Sansepolcro joined the Milanese. Confident in his superior manpower, and on the element of surprise, Piccinino ordered an attack in the afternoon of the following day. However, the dust lifted by the Milanese on the Sansepolcro Anghiari road was noticed by Micheletto, and the League's forces were made ready for battle. Micheletto's Venetian knights blocked the Milanese vanguard on the only bridge over the channel protecting the League's camp. Micheletto and the Venetians held the bridge, allowing the greater part of the League's army to form for battle, but were eventually pushed back by Milanese reinforcements led by the captains Francesco Piccinino and Astorre II Manfredi. The Milanese advanced, but their right flank was soon ferociously engaged by the Papal troops, and was obliged to retreat to the bridge. The battle continued for four hours, until a surrounding manoeuvre managed to cut off a third of the Milanese on the League side of the channel. The battle continued into the night but ended with a victory for the League army.
Шығындар
Бұл шайқас замандастары Леонардо Бруни мен Флавио Биондо жазған тарихтарында сипатталған, екеуі де жеке тұлғалардың іс-әрекеттеріне назар аударған, бірақ жабдықтар мен тактика туралы да біршама пікірталас болған. «Соғыс ешқашан жау елінде шабуылдаушыларға осыдан аз зиян келтірген емес; себебі, мұндай үлкен жеңілісте, төрт сағатқа созылған шайқаста, бір ғана адам қаза тапты, және ол жаудың қаруынан немесе ар-намыстың қорғанынан емес, аттан құлап, аяқ астында қалып қайтыс болды. Сол кезде жауынгерлер өте аз қауіппен соғысқа түсті; олардың көбісі атты, қару-жарақпен қоршалған және қалағанда беріліп өлімнен сақталуға мүмкіндік болғандықтан, өмірін қауіпке тігудің қажеті болмады. Шайқасқанда қарулары оларды қорғады, ал енді қарсы тұра алмағанда, беріліп аман қалды. Ангиари шайқасында бір атты рыцарь ғана қаза тапса, жаяу әскерлердің осылай сәтті болуы екіталай. Франсис С. Сондерс «900-ге дейін» жауынгер қаза тапқан болуы мүмкін дейді.
The battle was described in histories written by contemporaries Leonardo Bruni and Flavio Biondo, both of whom concentrate on the actions of individuals, though there is some discussion of equipment and tactics. quotation|Nor was there ever an instance of wars being carried on in an enemy's country with less injury to the assailants than at this; for in so great a defeat, and in a battle which continued four hours, only one man died, and he, not from wounds inflicted by hostile weapons, or any honorable means, but, having fallen from his horse, was trampled to death. Combatants then engaged with little danger; being nearly all mounted, covered with armor, and preserved from death whenever they chose to surrender, there was no necessity for risking their lives; while fighting, their armor defended them, and when they could resist no longer, they yielded and were safe. While it is possible that only one mounted knight died at Anghiari, foot soldiers are unlikely to have been as lucky. Frances S. Saunders says that "as many as 900" soldiers may in fact have died in the battle.