Кіріспе
1799 Екінші коалиция соғысы кезіндегі шайқас
8000
8250
8750
9000
Нови – тік биіктікте орналасқан күшті қорғаныс позициясы. Қаланың төңірегін 15 ғасырда салынған ескі бекініс қабырғасы қоршап тұрды. Бұл ортағасырлық қабырға француз шасёрлеріне (жеңіл әскерлеріне) жақсы қорғаныс болды. Ол көп жерде зақымдалған, жарықтар болған, бірақ француздар барлық жарықтарды кедергілермен жапты. 1799 жылы Ресей және Австрия әскерлері По өзенінің аңғарынан өтіп, Наполеон Бонапарт 1796 жылы басып алған жерлерді қайтарып алды. Италиядағы француз әскерлері Магнано, Кассано және Треббия шайқастарында ауыр жеңіліске ұшырады. Содан кейін француз және Цизальпіялық Италия әскерлері Генуя мен Лигурия Республикасына шегінді. Жаңа француз үкіметі Жоберті Италия армиясының бас қолбасшысы етіп тағайындады және оған шабуылға өтуді бұйырды. Сәйкесінше, француз армиясы тау жоталарынан солтүстікке қарай жылжып, 14 тамызда Нови Лигуреде биік жерде жиналды. Жобердің қынжылуына, жақын маңда үлкен коалициялық күштердің бар екені анық болды. Ертесіне таңда Пол Крейдің австриялық корпусы француздың сол қанатына шабуыл жасады, сонымен шайқас басталды. Біраз уақыттан кейін Суворов орыс корпусын орталыққа, ал Майкл фон Меластың австриялық корпусын француздың оң қанатына шабуылға жіберді. Крейдің әскерлері ауыр шығынға ұшырады, бірақ кешке қарай француз армиясы қатты талқандалды және Италия Ривьерасындағы француздың бақылауы күрт әлсіреді. Осындай жердегі атты әскер тиімсіз болды және одақтастар мен француздар екеуі де оны көбінесе қолданбады. Ресей-Австриялық әскерлер оны тек қудалау үшін жаппай қолданды. Алайда, коалиция жоспарлаушылары өз артықшылықтарын жіберіп алды, Суворовтың орыстарын Швейцарияға жіберіп, бұл стратегиялық өзгеріс жаман аяқталды.
8,000
8,250
8,750
9,000
Novi was a strong defensive position situated on steep heights. An old fortress wall from the 15th century surrounded the city. This medieval wall served as a good defense for the French chasseurs. It was damaged in many places, there were breaks, but the French had barricaded all these breaches. In 1799, Russian and Austrian forces swept across the Po River valley, recapturing lands taken by Napoleon Bonaparte in 1796. The French troops in Italy were badly defeated at the major battles of Magnano, Cassano and the Trebbia. Subsequently, French and Cisalpine Italian troops retreated into Genoa and the Ligurian Republic. A new French government placed Joubert in command of the reformed Army of Italy and ordered him to take the offensive. Accordingly, the French army moved north across the mountain crests and assembled on high ground at Novi Ligure on 14 August. To Joubert's dismay, it was clear that large Coalition forces were nearby. The next morning Paul Kray's Austrian corps assaulted the French left flank and the battle was on. After a delay, Suvorov committed a Russian corps to attack the center and Michael von Melas' Austrian corps to attack the French right flank. Kray's troops suffered heavy losses but by evening the French army was badly beaten and the French hold on the Italian Riviera was gravely weakened. Cavalry proved ineffective in such terrain and was hardly used by either the Allied or French sides. The Russo Austrians deployed it en masse only to pursue. However, the Coalition planners proceeded to throw away their advantage by sending Suvorov's Russians to Switzerland, a change of strategy that ended badly.
Өмірбаян
1799 жылғы Италиядағы науқан 26 наурызда Верона маңындағы қымбат, бірақ шешімсіз шайқастармен басталды. 5 сәуірде Магнано шайқасында Пауль Крейдің австриялық әскері Бартелем Луи Жозеф Шерердің француз республикалық әскерін жеңді. Крейдің әскері 4 мың қаза тапқан және жараланған, 2 мың тұтқынға алынса, француз әскеріне 3500 қаза тапқан және жараланған, 4500 әскер, 18 артиллерия және жеті туы тұтқынға алынды. Екі күннен кейін, көңілі қалған Шерер қолбасшылықтан босатуды сұрады, бірақ одан бұрын 26 сәуірде Леккода Александр Суворовпен болған шағын шайқаста тағы жеңіліске ұшырады. 9 сәуірде Майкл фон Мелас Крейден австриялық әскердің қолбасшылығын қабылдады. 12 мың австриялықтың Тирольден солтүстікке қарай келе жатқанын естіген Шерер 12 сәуірде Минчо өзенінің бойындағы қорғанысын тастап кетті. Деморализацияланған француз қолбасшысы 12 мың әскерін Мантуя бекінісінде, ал 1600 әскерін Пескиера-дель-Гардада қалдырып, қалған әскеріне кері шегінуге бұйрық берді. Әскерлер шегіне бастағанда, аспан ашылып, кері шегініс азапты қиындыққа толы болды. 15 сәуірде 1799 жылы Ресейдің тәжірибелі фельдмаршалы Александр Суворов Италиядағы біріккен австро-орыс әскерінің қолбасшылығын ресми түрде қабылдады. 27 сәуірде Суворов Кассано шайқасында, ал 16 мамырда Маренгоның бірінші шайқасында (Сан-Джулиано шайқасы) Жан Виктор Мари Мороның басқаруындағы француз әскерін жеңді. Кассанода одақтастар 2000 адамнан зардап шекті, ал француздар 2500 қаза тапқан және жараланған, сонымен қатар 5000 әскер, 27 зеңбірек және үш туы тұтқындалды. Келесі күні 3000 сарбаздан тұратын француз дивизиясы Вердерио-Супериореде тұтқындалды, бірақ 12 мамырда ресейліктер Бассигнана шайқасында жеңіліске ұшырады. Кассано шайқасынан кейін келесі ірі шайқас 17-20 маусымда Треббия шайқасы болды, онда Суворовтың 37 мыңдық австро-орыс әскері (бар болғаны 32 656 сарбаз қатысқан) Жак Макдональдтың 33 мыңдық француз әскерін талқандады, бұл әскер бұрын 12 мамырда Модена шайқасында австриялық бекіністерді бұзған еді. Треббияда одақтастар 5500 адамнан зардап шекті, ал француздар 16500 адамнан зардап шекті, оның ішінде 7 мың тұтқынға алынды. 20 маусымда Треббия шайқасы аяқталған кезде, екінші Маренго шайқасы (Каскина Гросса шайқасы) болды, онда австриялықтар жеңіліске ұшырады. Дегенмен, одақтас күштер осы уақыт аралығында бірқатар маңызды бекіністерді сәтті қоршап алды. Пескиера 6 мамырда, Милан 24 мамырда, ал Турин 20 маусымда тоғыз күндік қоршаудан кейін құлдырады. Суворов және оның австриялық одақтастары француздарды Италияның көбісінен ығыстырды, ал Тешен герцогы Карл 4-6 маусымда Цюрихтің бірінші шайқасында Андре Массенаның француз әскерін жеңді. Макдональдты Треббия өзенінің бойында жеңгеннен кейін бір күн өткен соң одақтастар 17 жеңіл бригаданы тұтқындады, 1099 сарбаз, алты зеңбірек және үш туыны тәркіледі. 22 маусымда Суворов үздіксіз марш пен шайқастардан шаршаған әскерінің қуғынын тоқтатты. Бастапқыда француздарды қууға дивизияға рұқсат берілді, бірақ ол көп ұзамай Иоганн фон Кленау басқаратын австриялық алдыңғы қатарлы әскерге дейін қысқартылды, ол Тоскананың Ұлы Герцогтігін жаудан тазартты. 20 маусымда Моро 14 мың француз әскерімен бірге таудың қауіпсіздігін тастап, Генрих фон Беллегардты және 11 мың австриялықты Маренгоның екінші шайқасында жеңді. Беллегард 2260 адамнан зардап шеккеннен кейін батысқа шегінді, бірақ Моро Треббия туралы хабар алғаннан кейін Апенниннің қауіпсіздігіне асықты. Бұл шайқаста француздардың 1000-ға жуық адам қаза тауып, жараланды. 27 маусымда Суворов өзінің негізгі әскерін батысқа қарай Александрия мен Тортонаны қоршауға көмектесу үшін жылжытты, ал Крей әлі де Мантуяны қоршауды жалғастырып жатты. Қайталанатын әскери жеңілістер француз директориясына жұртшылықтың сенімін шайқалтты. 18 маусымда 30 Prairial VII төңкерісі болды, ол Эммануэль Жозеф Сиес пен Пол Баррасты жетекші рөлдерге итеріп, Жан Батист Бернадотты соғыс министрі лауазымына көтерді. Одақтастар 21 шілдеде Александрияны қоршауды және 30 шілдеде Мантуяны қоршауды сәтті аяқтады. Бұл маңызды оқиғалар далалық операцияларға 30 мың одақтас әскерін жіберді. Суворов Конрад Валентин фон Каимді 14 мың австриялықпен Пьемонттың батысын күзетуге, Карл Жозеф Хадик фон Футакты 11 мың сарбазымен альпілік асуларды Швейцарияға солтүстікке бақылауға қойды. Кленау 5 мың сарбазымен Сарзанада Генуяның оңтүстік-шығысын бақылап тұрды. Крейге мүмкіндігінше тезірек негізгі әскерге қосылуға бұйрық берілді. Суворовтың қалған әскері Александрия мен Тортона ауданында орналастырылды. Осы уақытта Шастелер 17 шілдеде Александрияны қоршау кезінде снарядтан ауыр жарақат алды және австриялық Антон фон Закпен ауыстырылды. Сен-Сирдің қанаты Боккетта асуы мен Гави арқылы солтүстікке жылжыды. Серравалле Скривиада олар төрт ротадан тұратын австриялық әскер ұстап тұрған қамалға қоршау салды. Бұл позиция жақында 9 тамызда Петр Багратионның 2100 сарбазынан тұратын ресейлік алдыңғы қатарлы әскері басып алған еді. Периньонның қанаты одан да алысқа баруға тиіс болды. Бұл француз колоннасы Беллегардтың әскерінің бір бөлігін Терцодан ығыстырып шығарды, содан кейін Акви Терме, Ривальта Бормида және Каприата д'Орба арқылы шығысқа бұрылды. Сен-Сир 13 тамызда жеке Нови Лигуреге келді, бірақ Суворов француздарды жазыққа шақырып, олардың артықшылықты кавалериясы мен артиллериясы шешуші рөл атқаруы мүмкін деп үміттене отырып, шабуылға түсуден бас тартты. Осы күні Периньонның жақындап келе жатқан әскерімен байланыс орнатылды. Крейдің әскері 12 маусымда Александрияға келді және Суворов оларды 14-і күні таңда Периньонның қанатына шабуылға жіберуді жоспарлады. Бұл мүмкін болмады, бірақ Крей Беллегардтың күштеріне қосыла алды және 15 тамызда шабуыл жасайтынын уәделеді. Сонымен қатар, Франсуа Ватриннің дивизиясы Тортонаға қарай төбеден түсті, француз шабуылы әлі де толық күшпен жүріп жатқанын көрсетеді. Жубер өзіне қарсы бар болғаны 8 мың жау бар деп үміттенеді. Бірақ ол өзіне қарсы кемінде 36 мың жау бар екенін көріп, таң қалды, оның ішінде Крей корпусы жазықта төменде. Периньон мен Сен-Сир де шегінуге кеңес берді, бірақ Жубер шешімді келесі күнгіге дейін кейінге қалдырды. Осы уақытта Суворов француз әскері жақын арада жазыққа түсетінін болжады. Француздар алға жылжыса, Крейдің 27 мың сарбазы олардың сол қанатына шабуылдайды, ал Багратионның 5700 сарбазынан тұратын ресейлік алдыңғы қатарлы әскері олардың оң қанатына шабуылдайды. Егер сәттілік соқса, екі күш француз әскерінің артында қосылады. Бұл бұрылыс аяқталғаннан кейін Вильгельм Дерфельденнің 9850 ресейлік және Меластың 8800 австриялық әскері шайқасқа қосылады. Солтүстік жағынан Иоганн Баптист Алькаинидің 5260 сарбазынан тұратын күші Андрей Григорьевич Розенбергтің 8270 ресейлігімен бірге Тортонаны қоршап алды.
Достасқан әскерлер
Крей корпусы Беллегард пен Петр Карл Отт фон Баторкез басшылығындағы екі австриялық дивизияға бөлінді. Бригада командирлері Фридрих Иосиф Антон фон Беллегард, Фридрих Генрих фон Готтесхайм, Фердинанд Минквиц және Александр Фридрих фон Секкендорф болды. Соңғысынан басқа, бригадирлердің қай дивизияда қызмет еткені белгісіз. Оттың сол жақ дивизиясындағы үш батальондық құрамында Deutschmeister Nr. 4, Terzy Nr. 16 және Mittrowsky Nr. 40 жаяу әскер полктері, екі батальондық Vukassovich Nr. 48 жаяу әскер полкі, Szluiner Grenz Infantry Regiment Nr. 4 батальоны және Archduke John Dragoon Regiment Nr. 3 эскадрильясы болды. От 9,979 жаяу және 906 атты әскерге, барлығы 10,885 сарбазға басшылық етті. Беллегард дивизиясы Sztáray Nr. 33 және Nádasdy Nr. 39 жаяу әскер полктерінің үш батальонынан, Huff Nr. 8, Kheul Nr. 10, Gyulai Nr. 32 және Lattermann Nr. 45 жаяу әскер полктерінің екі батальонынан, Kaiser Dragoon Regiment Nr. 1 эскадрильясынан және Archduke Joseph Hussar Regiment Nr. 2 эскадрильясынан тұрды. Бұл күш 11,796 жаяу және 1,724 атты, немесе 13,520 сарбазды құрады. Беллегардтың оң жағында Секкендорфтың басшылығындағы екі батальондық сиректік күш болды, оған Oranien Nr. 15 жаяу әскер полкінің екі батальоны, Szluiner Grenz батальоны және Hussar Regiment Nr. 5 эскадрильясы кірді. Сиректік күш 2,491 жаяу және 524 атты, немесе барлығы 3,015 сарбазды құрады. Крейдің ірі корпусында барлығы 27,420 сарбаз болды. Дерфельденнің 15,552 сарбаздық орыс корпусы Дерфельденнің өзі басқаратын дивизияға, Михаил Милорадович басқаратын екінші дивизияға және Багратион басқаратын Алдыңғы гвардияға бөлінді. Алдыңғы гвардия Багратион және Миллер егерь полктерінің екі батальонынан (1,189 жаяу), Дендригин, Ломоносов, Санаев және Калемин біріккен гранадир батальондарынан (1,728 жаяу), Денисов, Сыхов, Греков және Семерников казак полктерінен (1,948 ат) және Австрияның Карачай драгун полкінің алты эскадрильясынан (840 ат) тұрды. Барлығы 5,705 сарбаздық Алдыңғы гвардия 2,917 жаяу және 2,788 атты әскерден құралды. Дерфельденнің 6,127 сарбаздық жаяу әскер дивизиясында Швейковский, Фёрстер, Тиртов және Барановский мушкетер полктерінің екі батальоны және Розенберг гранадир полкінің екі батальоны болды. Милорадовичтің 3,720 сарбаздық жаяу әскер дивизиясында Юнг-Баден, Дальгейм және Милорадович мушкетер полктерінің екі батальоны болды. Суворовтың австро-орыс армиясының күші 44,347 жаяу және 7,200 атты, барлығы 51,547 сарбазды құрады (пулеметшілер мен саперлерді есептемегенде). Периньонның қанаты Грауши мен Луи Лемойннің жаяу әскер дивизияларынан, сонымен қатар екі бригадалық жаяу әскер резерві мен Антуан Ришпансенің кавалерия резервінен тұрды. Барлық жартылай бригадаларда, басқаша белгіленбесе, екі батальон болды. Граушидің 5,620 сарбаздық дивизиясында Шарль Луи Диодонне Гранжанның 39-шы және 92-ші желілік жаяу әскер жартылай бригадаларынан және 26-шы жеңіл жаяу әскер жартылай бригадасының бір батальонынан тұратын бірінші бригада болды. Анри Франсуа Мари Шарпентьедің екінші бригадасы 93-ші және 99-шы желілік жартылай бригадаларынан құралды. Лемуанның 6,410 сарбаздық дивизиясында Луи Гарроның 26-шы және 80-ші желілік жаяу әскер бригадасы және 5-ші жеңіл батальонынан тұратын бірінші бригадасы, сонымен қатар Жан Матье Серастың 20-шы жеңіл және 34-ші желілік жаяу әскер бригадасынан тұратын екінші бригадасы болды. Үш эскадрильялы 1-гусарлық полк Лемуанға қосылды. 4,875 сарбаздық резервте Бертран Клаузель бригадасы (29-шы Жеңіл және 74-ші желілік жаяу әскер) және Луи Партуноэ бригадасы (105-ші желілік және 26-шы Жеңіл батальоны) болды. Ришепансе 2-ші Хессерс-а-Шеваль, 12-ші драгун және 1-ші, 3-ші және 18-ші кавалерия полктерінде 1,002 семсерге басшылық етті. Әр полк екі эскадрильядан тұрды. Сент-Сирдің қанаты Пьер Гарнье де Лабоссиердің, Франсуа Ватриннің және Жан Анри Домбровскидің жаяу әскер дивизияларын, Луи Леонард Колли Риччидің басшылығындағы күшті тәуелсіз бригаданы, сонымен қатар жаяу әскер мен ат әскерінің резервтерін қамтиды. Лабоссиердің дивизиясы алты батальонға бөлінген 3,645-3,976 сарбазды құрады, оған үш эскадрильядан тұратын 6-гусарлық полк қосылды. Франсуа Жан Батист Кеснель бригадасына 17-ші Жеңіл және 63-ші Желілік жартылай бригадалар кірді, ал Гаспар Амеди Гардан бригадасы 18-ші Жеңіл және 21-ші Желілік жартылай бригадаларын санады. Ватриннің дивизиясында 10 батальонға бөлінген 4,535-6,040 сарбаз болды, оның ішінде 25-ші атқыштардың екі эскадрильясы да бар. Андре Кальвиннің алдыңғы гвардиясы 8-ші, 15-ші және 27-ші Жеңіл және 2-ші желілік жаяу әскер полктерін, Антуан Арноның бригадасы 12-ші және 30-шы Жеңіл жаяу әскер полктерін, ал вертикаль align=sup бригадасы 62-ші және 78-ші желілік жаяу әскер полктерін құрады. Домбровскидің дивизиясы жеті батальонға бөлінген 2,130-2,340 сарбазды құрады. Домбровскидің бөлімшелері 17-ші және 55-ші желілік жаяу әскер полктері, кавалерия эскадрильясы және 1-ші (итальяндық) Цизальпін жаяу әскерінің екі батальонынан тұрды. Колли 14-ші, 24-ші және 68-ші желілік жаяу әскер полктерінің екі батальонынан (3,878-4,260 сарбаз) және поляк батальонынан басшылық етті. Жаяу әскер резерві 3-ші және 106-шы желілік жаяу әскер полктерінің төрт батальонында 2,420 сарбаз болды. вертикаль align=sup кавалерия резерві 16-шы және 19-шы драгун полктерінің және 19-шы хессерлердің бес эскадрильясында 425 семсерді құрады. Келесі қатарда Ватриннің дивизиясы орналасқан, ол әлі де Новидің шығысындағы төменгі жерде орналасқан. Гарданның бригадасы Новиді бағындырды, ал Лабоссиер дивизиясының қалған бөлігі қаланың артындағы биіктікте орналасқан. Сол жақта Лемуан дивизиясы, ал ең сол жақта Грауши дивизиясы орналасқан. Сол жақ Клаузель, Партуноэ және Ришепансе резервтерімен нығайтылған. Шайқастың осы кезеңінде Жубер 26-шы Жеңіл жартылай бригадасымен шабуыл жасағанда қаза тапты. Көбейіп бара жатқан шығындарға қарамастан, австриялық жаяу әскер батыл және қайта-қайта колонналармен шабуыл жасады. Олар төбеге жеткенде және қатарға қайта құруға тырысқанда, француздың қарсы шабуылына ұшырап, кері шегінді. Ақырында, Оттың колонналары 26-шы Жеңіл және 105-ші желілік жаяу әскер полктерімен жеңіліп, Крейдің бүкіл қанаты биіктіктің төменгі жағына қайта құру үшін шегінді. Сағат 9:00-ға қарай Крей және оның офицерлері әскерлерін қайта ұйымдастырды, сол кезде Суворовтан шабуылды жаңару туралы бұйрық келді. Тағы да австриялықтар биіктікке шабуыл жасады, тағы да жеңіліп, шығынға ұшырады. Клаузель және Ришепансе Беллегард дивизиясын тойтаруға көмектессе, Партуноэ Отқа қарсы шабуыл жасады. Сәттілігіне сенген Партуноэ ақымақтықпен жазыққа жүгірді, онда оның әскері Жозеф Архиегерцогтың гусарлары мен Кайзер драгун полктерінің төрт эскадрильясымен шашырап кетті. Партуноэ тұтқынға алынғандардың арасында болды. Екінші шабуылдан кейін Крей 40 зеңбірекке ие болды, ол француз әскерлеріне төбеге шығуға батыл болғанда оқ жаудырды. Бірақ австриялық генерал армияның қалған бөлігі шайқасқа қосылғанша, жаңа шабуылдарды бастаудан бас тартты. Суворов қозғалыстағы француз армиясын қоршауды жоспарлаған. Күтпеген жағдай одақтас жоспарын бұзып жіберді.
Мелас қозғалысы
Уақыт өте келе Дерфельденнің дивизиясы майданға келді және Новиге жақын жерде жаңа шабуылға түсті. Крейдің қанаты тағы да шабуылдады, бірақ шабуылы тоқтап қалды. Сағат 11:30 шамасында Суворов Меластың қол астындағы одақтастардың сол қанатына алға жылжуға бұйрық берді. Алайда, Дерфельден кеткеннен кейін Мелас Суворовтың жіберген полковник Лавровтың бұйрығымен Новиге шабуыл жасаудан бас тартты. Нови бекінісінің оң жағына толыққанды шабуыл жасаудың орнына, ол мұқият барлап, осы мықты бекіністің шығыс жағына, алыс оң фланга қарай жол тартты. Австриялықтар Нобилидің екі батальоны мен екі эскадрильясын Скривия өзенінің шығыс жағалауымен оңтүстікке қарай, Серравалле қамалына жіберді, солтүстіктен француздық шабуылдың алдын алу үшін. Нобилиге подполковник Дворшак және Серравалле қамалының гарнизоны көмектесті, олар қалаға шабуыл жасады. Сол қанаттың қалған бөлігі, негізгі күш, Митровский бригадасымен сол жақта және гренадерлік батальондармен оң жақта өзеннің батыс жағалауымен төменге қарай қозғалды. Бұл Суворовтың бұйрығымен Уатринге қарсы орыстарға көмектесу үшін жасалды. Мелас Лусиньян бригадасына Дерфельденмен бірлесіп Новидің шығысына шабуыл жасауға бұйырды, ал Лудон бригадасы Митровскиймен бірге биікке қарай кеңінен жылжуға тиіс болды. Лодон мен Митровский шығыс жағалаудан алынып тасталды, себебі осыны австро-орыс бас қолбасшысы талап етті, сондықтан тек Нобили бригадасы ғана қалды, Серраваллеге бет алды. Сонымен бірге Мелас өзі Лусиньян бригадасымен және Лихтенштейннің кавалериясымен ресейліктердің сол флангына қосылды. Француздардың сол қанаты кері шегінгенде, одақтастар жеңіске жетіп, кавалериясын жіберді. Бұрын Бельгард Пастурананың оң жағында батальон мен төрт эскадрилья орналастырған еді. Француздар шегінгенде, олар Пастурана көшелерінен, оңтүстіктегі Брагена шатқалынан және Бельгардтың шағын күштерінен өтуге тиіс болды. Француздардың бүкіл сол қанаты бөгеттің арасынан өтуге мәжбүр болды. Орыстар тұтқын алған жоқ, кездескен әр француз сарбазын өлтірді. Егер француз сарбазы тұтқын ретінде аман қалса, онда ол Крейдің австриялықтарына түскен еді. Қырқыста Грауши әскерін қайта жинауға тырысты, бірақ оны ұстап алды. Периньон да үш жараланғаннан кейін тұтқынға алынды, оның ішінде сол көзінің үстіндегі терең қылыш жарақаты бар еді. Колли және кем дегенде 2000 француз сарбазы, сондай-ақ 21 артиллериялық құрал тұтқынға алынды, көбінесе Пастуранадағы бөгетте. Түн құлай бастағанда француз әскері қашып кетті, ал шаршаған одақтастар тоқтады. Түн ортасында Гарданның бірнеше сарбазы Новиде жасырынып отырғаны анықталды, орыстар тағы да қалаға кірді. Мақсатына жеткен соң, олар тонауды бастады, ал Суворов тонауды тоқтату үшін барабан соғуға бұйрық берді. "Адамнан артық шешімділігі бар, өзі де, әскері де соңғы адамға дейін бір қадам да шегінбеу үшін қырылуға дайын генерал туралы не айтуға болады?" Тарихшы Дигби Смит Новиді "сол дәуірдегі ең қанды шайқастардың бірі" деп атады, ал салдары оны растайды. Смит одақтастардың 900-ге жуық өлгенін, 4200-і жараланғанын және 1400-і тұтқынға алынғанын немесе жоғалып кеткенін (барлығы 6500 адам), сондай-ақ үш қару жоғалғанын мәлімдеді. Ресей генералдары Алексей Горчаков, Тиртов және Чубаров жараланды. Француздар 1500 адамнан қаза тапты, 5500 адам жараланды және 4500 тұтқынға алынды. Одақтастар 37 пушканы, 40 оқ-дәрі арбасын және сегіз туды қолға түсірді. Статистик Гастон Бодар 35 мыңнан 11 мың французды, 50 мыңнан 9 мың одақтасты байқады. Гюнтер Ротенберг екі жақтың да 7 мың адам өлтіріліп, жараланғанын, ал одақтастардың 2 мың адамы жоғалып кеткенін немесе тұтқынға алынғанын, ал француздардың 4 мың тұтқыны немесе жоғалып кеткенін, сондай-ақ 37 қару-жарағы бар екенін мәлімдеді. Спенсер Ц. Таккер француз жағында 11 000 адам, ал одақтастар жағында 9 000 адам қаза тапқанын айтты. Михаэль Клодфелтер одақтастардың шығындарын 8 750 деп бағалады, оның ішінде 6 050 австриялықтар тұтқынға алынды, ал ресейліктер 2700 адамды жоғалтты. Клодфелтер француздардың жоғалтуларын 9663 деп бағалады, оның 6663 адамы қаза тапқан және жараланған, ал 3000-ға жуығы тұтқынға алынды. 37 қару жоғалды. Дэвид Эггенбергердің айтуынша, шабуылда Коалиция 8 мың адамын, ал француздар 11 мың адамын жоғалтты. Коалицияның жоғалтулары 8000 адамды құрады, ал француздардың, соның ішінде шайқастан кейін қашып кеткен сарбаздардың, 16000 адам және барлық арбалар. Басқа нұсқаға сәйкес, Орловтың, таратылып кеткендермен бірге, жоғалтулар 15 100 ғана болды, бірақ ол автордың айтуынша, кейбір болжамдарға негізделген; сол бағалау бойынша 6500 адам қаза тапқан немесе жараланған, ал 4600 тұтқынға алынған (барлығы 11100 адам). Басқа нұсқаға сәйкес, француздың қайтарылмас және санитарлық жоғалтулары 20 000 сарбаз бен офицерге жетті (сондай-ақ кейін болған шегінуді де қамтиды; яғни, дезертирлер, қалып қойғандар, түрлі жағдайларда қайтыс болғандар, тұтқынға алынғандар, жараланғандар және ауруханаға жатқандар және т.б.). Багратион Александр Невский орденімен марапатталды, ал Дерфельден Святого Андрея орденін алды. 25 тамызда Суворовтың Лигурияны бағындыру үміті мәңгілікке құлап кетті, император Францис жіберген жаңа нұсқаулар келгенде. Британдықтар ұсынған және император Павел мен австриялықтар бекіткен жаңа стратегия Суворовты Швейцарияда жиналатын жаңа ресейлік армияға басшылық етуге бағытталды. Бұл армия Италиядағы ресейлік әскерлерді Германиядағы Александр Корсаковтың басшылығындағы тағы бір ресейлік армиямен біріктіру арқылы құрылатын еді. Армия Жура таулары арқылы Францияға басып кіруге тиіс болды. Корсаков Швейцарияға келгенде, Тешен герцогі Карл Австрия архидукі бірден Германияға қарай солтүстікке жылжуға кірісті, негізгі австриялық армиясымен бірге. Стратегияның уақыты сәтті болмады. Карл Швейцарияны тым ерте тастап кетті, ал Суворов Швейцарияға тым кеш келді. Андре Массена 1799 жылдың 26 қыркүйегінде Цюрихтің екінші шайқасында Корсаковты жеңіп, одақтастардың жоспарын құлатты.