Кіріспе
Екінші итальяндық тәуелсіздік соғысының шайқасы – Маджента шайқасы 1859 жылдың 4 маусымында Ломбардия-Венеция Корольдігінің Маджента қаласының жанында өтті, ол Австрия империясының тәждік жері болатын. Нәтижесінде Наполеон III басқаратын француз-сардиниялық әскерлері маршал Ференц Гюлай басқаратын австриялықтарға қарсы жеңіске жетті. Наполеон III әскері Тичино өзенін кешіп, австриялықтардың оң фланкінен шабуыл жасап, Гюлай басқаратын австриялық әскерін шегінуге мәжбүр етті. Аймақтың шектеулі табиғаты, өзендер мен суару каналдарымен тілген үлкен жеміс бақтары, кең ауқымды маневр жасауға мүмкіндік бермеді. Австриялықтар әрбір үйді кішкентай бекініске айналдырды. Шайқастың негізгі күші әлі Бірінші Империя стиліндегі форма киген француз императорлық гвардиясының 5000 гранадиеріне тиді. Маджента шайқасы аса ірі шайқас болмаса да, франко-сардиниялық одақтың шешуші жеңісі болды. Патрис де МакМахон осы шайқастағы рөлі үшін Маджента герцогы атанды және кейін Францияның Үшінші Республикасының президенті болды.
The Battle of Magenta was fought on 4 June 1859 near the town of Magenta in the Kingdom of Lombardy–Venetia, a crown land of the Austrian Empire, during the Second Italian War of Independence. It resulted in a French Sardinian victory under Napoleon III against the Austrians under Marshal Ferenc Gyulay. Napoleon III's army crossed the Ticino River and outflanked the Austrian right forcing the Austrian army under Gyulay to retreat. The confined nature of the country, a vast spread of orchards cut up by streams and irrigation canals, precluded elaborate manoeuvre. The Austrians turned every house into a miniature fortress. The brunt of the fighting was borne by 5,000 grenadiers of the French Imperial Guard, still mostly in their First Empire style of uniforms. The battle of Magenta was not a particularly large battle, but it was a decisive victory for the Franco Sardinian alliance. Patrice de MacMahon was created Duke of Magenta for his role in this battle, and would later go on to serve as President of the French Third Republic.
Соғыстың алғышарты
1 маусымнан 3 маусымға дейін француз және пиемонт әскерлері Австрияның 2-ші армиясын Ломбардия мен Пиемонт шекарасындағы Тичино өзеніне дейін қуды. Австриялықтар Маджентада қорғанысқа орналасып, Naviglio Grande каналын пайдаланды, оны тек төрт көпір арқылы ғана кесіп өтуге болатын. Гюлайдың I, II, III және VII корпус құрамында 68 000 әскері болды. Француздар шамамен 50 000 әскерге ие болды, ал Манфредо Фанти тағы 12 000 әскер қосты. Каму Турбиго шайқасы кезінде Тичино өзенінен өтіп, одан кейін Макмахон өтті. Макмахон, Каму және Эспинасс Бернате Тичино мен Боффалора-сопра-Тичинодағы көпірлер арқылы каналдан өтіп, Маджентаның солтүстігіне шықты.
Мұра
1859 жылы маджента түсін беретін бояу ашылды және бұл шайқастың құрметіне осылай аталып, сондай-ақ Париждегі Маджента бульвары да осымен байланыстырылды.