Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1800 жылғы Екінші коалиция кезінде болған шайқас
1800 battle during the Second Coalition
Поззоло шайқасы, сондай-ақ Минчо өзені және Монцамбано шайқасы (1800 жылдың 25-26 желтоқсаны) Екінші коалиция соғысы барысында өтті. Генерал Гийом Брун бастаған француз армиясы Минчо өзенін кесіп өтіп, генерал Генрих фон Беллегард басқарған австриялық әскерді жеңді. Австриялықтар одан кейін Тревизоға қайтарылды, онда Тревизо келісіміне қол қойылды. Бұл уақытша тынығу Лунэвиль келісіміне және Австрияның соғыстан шығуына жол ашты.
The Battle of Pozzolo also known as the Battle of the Mincio River and Monzambano (25–26 December 1800) was fought during the War of the Second Coalition. A French army under General Guillaume Brune crossed the Mincio River and defeated an Austrian force under General Heinrich von Bellegarde. The Austrians were subsequently pushed back to Treviso where the Armistice of Treviso was signed. This truce would lead to the Treaty of Lunéville and the withdrawal of Austria from the war.
Өмірбаян
Беллегард француз күштеріне шабуыл жасау үшін Минчо өзеніне 50 000 әскерін шоғырландырды. Бірақ, 1800 жылдың 3 желтоқсанында Германиядағы Хоэнлинден шайқасында австриялықтардың жеңілісі туралы хабарды алғаннан кейін ол шабуылды кейінге шегерді. Осы кешігуден пайдаланып, 70 000 сарбазға қолбасшылық еткен генерал Брун өз шабуылын бастады. Оның ниеті Поззолоға алдау шабуылы жасап, негізгі күштерін Мозамбанодан өткезу болды.
Bellegarde had concentrated 50,000 troops at the Mincio river in anticipation of crossing to attack French forces on the other side. However, he postponed his attack following news of the Austrian defeat at the Battle of Hohenlinden in Germany on 3 December 1800. Taking advantage of this delay, General Brune, who commanded 70,000 men, launched his own attack. He intended to make a decoy assault upon Pozzolo while his main force would cross at Mozambano.
Қуаттар
Брунның Италия армиясы оң, орта және сол қанаттардан, алдыңғы қатарлы гвардиядан және резервтен тұрды. Антуан Гийом Дельмас 10 510 сарбазды құрайтын авангардты басқарды, оның ішінде 1240 атты әскер және 160 артиллерист 12 артиллериялық зеңбірекпен. Пьер Дюпон де л'Этанг оң қанатты басқарды, онда 9760 жаяу әскер, 810 атты әскер және 380 артиллерист 28 зеңбірекпен болды. Оң қанатта Жан-Шарль Моннье мен Франсуа Ватриннің басқаруында екі дивизия болды. Луи Габриэль Суше орталық бөлімді 12 360 жаяу әскер, 1120 атты әскер және зеңбірексіз басқарды. Орталықта Луи Анри Лоисон мен Оноре Теодор Газанның басқаруында екі дивизия болды. Бон Адриен Жанно де Монси сол қанатты басқарды, онда 13 020 жаяу әскер, атты әскер жоқ, және 17 артиллериялық зеңбірекпен 420 артиллерист болды. Сол қанаттың екі дивизиясын Жан Будет пен Донатьен Мари Жозеф де Вимюр, Рошамбо виконты басқарды. Луи Николас Даву және Клод Игнас Франсуа Мишо резервке 10 910 жаяу әскер, 4380 атты әскер және 1100 артиллерист 103 зеңбірекпен қолбасшылық етті. Гаспар Амеди Гарданн бір дивизияны, ал Франсуа Этьен де Келлерман ауыр атты әскер дивизиясын басқарды.
Brune's Army of Italy consisted of Right, Center, and Left Wings, an Advanced Guard, and a Reserve. Antoine Guillaume Delmas led the Advance Guard which numbered 10,510 soldiers, including 1,240 cavalry and 160 gunners with 12 artillery pieces. Pierre Dupont de l'Étang commanded the Right Wing which counted 9,760 infantry, 810 cavalry, and 380 artillerists with 28 guns. The Right Wing included two divisions under Jean Charles Monnier and François Watrin. Louis Gabriel Suchet directed the Center with 12,360 infantry, 1,120 cavalry, and no guns. The Center had two divisions under Louis Henri Loison and Honoré Théodore Gazan. Bon Adrien Jeannot de Moncey led the Left Wing which numbered 13,020 infantry, no cavalry, and 420 gunners with 17 artillery pieces. The Left Wing's two divisions were under Jean Boudet and Donatien Marie Joseph de Vimeur, vicomte de Rochambeau. Louis Nicolas Davout and Claude Ignace François Michaud commanded the Reserve with 10,910 infantry, 4,380 cavalry, and 1,100 artillerists with 103 guns. Gaspard Amédée Gardanne led one division and François Étienne de Kellermann led the heavy cavalry division.
Шайқас
Дюпон корпусы 1800 жылы Рождество күні Поззолоның жанындағы өзеннен аустриялық артиллерияның күшті атысы астында өтті. Бұл күш Поззолоға шабуыл жасағандай болды, ал жақын маңдағы Молино-делла-Болтада уақытша көпір салынды. Беллегард өз әскерлерін кері шегіндіріп, француздардың Адидже өзенінен қарсылықсыз өтуіне мүмкіндік жасады, осыдан кейін күшейте түсуге тырысты. 1801 жылғы 9 ақпанда Луневиль шарты жасалды, ол соғыстағы Австрияның қатысуын аяқтады және жаушылықты тоқтатуды бекітті.
Dupont's corps crossed the river near Pozzolo on Christmas Day 1800 under heavy Austrian artillery fire. This force made a feint on Pozzolo whilst a temporary bridge was constructed at nearby Molino della Bolta. Bellegarde withdrew his troops further to attempt to join with some reinforcements which allowed the French to cross the Adige river unopposed. The cessation of hostilities was made permanent with the Treaty of Lunéville on 9 February 1801, which ended the Austrian involvement in the war.