Антонио Донги: Итальян суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Antonio Donghi
Антонио Донги (1897-1963) – италия суретшісі, халық өмірі, пейзаждар мен натюрморттарды бейнелеген. Неоклассицизм өкілі, өте шебер техникасымен ерекшеленеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық суретші (1897–1963)
Italian painter (1897–1963)
Антонио Донги (16 наурыз 1897 – 16 шілде 1963) – халық өмірінен көріністер, пейзаждар мен натюрморттарды суреттеген итальян суретшісі.
Antonio Donghi (March 16, 1897 – July 16, 1963) was an Italian painter of scenes of popular life, landscapes, and still life.
Өмірбаян
Римде дүниеге келген ол 1908-1916 жылдары Instituto di Belle Arti-де сурет өнерін оқыды. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскери қызметтен кейін Флоренция мен Венецияда өнерді зерттеді, көп ұзамай 1920 жылдары пайда болған неоклассикалық қозғалыстың Италиядағы жетекші тұлғаларының бірі ретінде танылды. Өте жоғары деңгейдегі техникаға ие болған Донги, күшті композицияны, кеңістіктік айқындықты және халыққа жақын тақырыптарды ұнатты. Оның бейнелері Пьеро делла Франческаның еске түсіретін салмақтылық пен архаикалық қатайғандыққа ие. Оның туындыларын сыншылар Анри Руссо мен Жорж Сюраның жұмыстарымен салыстырды, олардың заманауи өмір көріністері де сондай нәзік юмормен сипатталған. Оның натюрморттары көбінесе гүлдерге толы кішкентай вазадан тұрады, ол наив өнерге тән таң қалдыратын симметриямен бейнеленген. Донги халық арасында да, сыншылар тарапынан да сәттілікке жетті. 1925 жылы Франц Ро оны жаңа сиқырлы реализм ағымындағы маңызды итальян суретшілерінің бірі деп атады. 1927 жылы Донги Питтсбургтегі Карнеги институтында өткен халықаралық көрмеде бірінші жүлдеге ие болды. 1940 жылдары Донгидің жұмысы модернизмнің бағытынан алыстады, оның атағы төмендеді, бірақ ол көрмелерге қатысуын жалғастырды. Өмірінің соңғы жылдарында ол негізінен пейзаждарға назар аударды, олар сызықтық үлгілерді баса көрсететін стильде салынған. 1963 жылы Римде қайтыс болды. Донгидің көптеген туындылары итальяндық коллекцияларда, әсіресе Рим мұражайында сақталады.
Born in Rome, he studied painting at the Instituto di Belle Arti from 1908 to 1916. After military service in World War I he studied art in Florence and Venice, soon establishing himself as one of Italy's leading figures in the neoclassical movement that arose in the 1920s. Possessed of an extremely refined technique, Donghi favored strong composition, spatial clarity, and populist subject matter. His figures possess a gravity and an archaic stiffness reminiscent of Piero della Francesca. Critics likened his work to that of Henri Rousseau and Georges Seurat, whose scenes of contemporary life are similarly touched with a subtle humor. His still lifes often consist of a small vase of flowers, depicted with the disarming symmetry of naive art. Donghi achieved both popular and critical success. In 1925, Franz Roh named him among the major Italian artists in the new magic realism tendency. In 1927 Donghi won First Prize in an International Exhibit at the Carnegie Institute in Pittsburgh. By the 1940s, Donghi's work was far outside the mainstream of modernism, and his reputation declined, although he continued to exhibit regularly. In his last years he concentrated mainly on landscapes, painted in a style that emphasizes linear patterns. He died in Rome in 1963. Most of Donghi's works are in Italian collections, notably the Museo di Roma.