Вирджиния Блю Ридж Темір Жолы: Тарихы мен Локомотивтері

Кіріспе

Вирджинияның көк таулары темір жолы (VBR) – 20 ғасырда Орталық Вирджинияда қызмет еткен тарихи штат ішіндегі қысқа желілі темір жол.

Тарих

Компания 1914 жылы тіркелді, ал құрылысы 1915 жылы басталды. VBR Нельсон округіндегі Тай өзені депосынан Массис Миллге дейін созылып, Оңтүстік темір жолымен байланыс жасады. Темір жол тауларға кірмес бұрын бірнеше шақырым Тай және Пайни өзендерінің бойымен өтті. Ол бастапқыда Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Пайни өзенінің көп орманды аймағынан жергілікті диірмендерге кестені тасымалдау үшін салынған. Бірақ кестенің қурауы салдарынан орманды аймақтардың көп бөлігі жойылды. Кейіннен темір жол титан диоксиді мен аплит өндірілетін аймақтағы бірнеше карьерлерге қызмет көрсетті. Ол Роузс-Милл, Пайни-Ривер, Канопи, Лоуесвилл және Буффало-Майн елді мекендері арқылы өтті. VBR-дегі бумен жүргізілетін жұмыстар 1963 жылдың 1 тамызында аяқталды, бұрынғы АҚШ армиясының 0-6-0 #9 локомотиві соңғы бумен тартылған жүк пойызын тарту құрметіне ие болды. Желі 1981 жылы жабылды. 21-ші ғасырдың басында жолдың бір бөлігі «рельстерден жолдарға» жобасы аясында, Блю Ридж темір жолы жобасы ретінде дамытылуда.

Локомотивтер

Бұл Вирджиния Блю-Ридж темір жолының локомотивтер тізімі. Нөмір/Атауы Дөңгелек тізегі Шығарушы Сериялық нөмірі Салынған жылы Қызметтен шығарылған жылы Ескермелер 1 2-8-0 H. K. Porter, Inc. белгісіз 1915 1953 Жаңадан сатып алынған. VBR жаңадан сатып алған жалғыз локомотив. 1953 жылы жойылды. 2 (186) 2-8-0 Ричмонд локомотивтер зауыты 2472 1895 1947 Бұрынғы Оңтүстік темір жолы №222, кейін №186 болып қайта нөмірленді. 1938 жылдың 22 қыркүйегінде VBR-ге сатылды. VBR-де болған кезінде локомотив қайта боялмаған және қайта нөмірленбеген. 1947 жылы жойылды. 3 4-6-0 Болдуин локомотивтер зауыты белгісіз 1909 1946 Бастапқыда Аугуста Оңтүстік темір жолы №73 ретінде салынған. Кейіннен Джорджия және Флорида темір жолына №173 ретінде сатылды. 1941 жылдың 10 қарашасында VBR-ге сатылды. 1946 жылы жойылды. 1 №4 0-4-0ST Вулкан темір зауыты белгісіз 1909 1943 Бастапқыда Олд Доминион сабын тас корпорациясы №2 ретінде салынған. 1931 жылдың 1 желтоқсанына дейін қызмет етті. Алберен тас компаниясына сатылды. 1942 жылдың маусым айында VBR-ге олардың 1-ші №4 (көбінесе Вулкан №1436 деп аталады) ретінде сатылды. 1943 жылдың желтоқсан айында Leas & McVitty Inc. компаниясына сатылды. 1950 жылдардың соңында соңғы рет қолданылды. 1961 жылы Чарльз Вассумға сатылып, Вирджиния штатының Марион қаласындағы мотельдің алдына қойылды. Ақырында оны жеке коллекционер Уилл Харрис сатып алып, Вирджиния штатының Гошен қаласындағы меншігіне көшірді, онда бүгінге дейін (саздық баксіз) тұр. 2-ші №4 0-6-0 Болдуин локомотивтер зауыты 31899 10/1907 1951 Бастапқыда Атланта, Бирмингем және Атлантик темір жолы №58, кейіннен 1926 жылдың қарашасынан кейін Атланта, Бирмингем және жағалау №58 ретінде салынған. Кейіннен Джорджия вагоны және локомотив компаниясына сатылды, ол өз кезегінде оны АҚШ армиясына сатты және №6961 деп нөмірледі. 1947 жылы VBR-ге екінші №4 ретінде сатылды. 1951 жылдың мамыр айында Вирджиния штатының Линчбург қаласындағы Мид корпорациясына №300 ретінде сатылды. Қазір Вилмингтон және Батыс теміржолында, Вилмингтон, Делавэрде. 5 0-6-0 American Locomotive Company белгісіз 11/1942 8/1/1963 АҚШ армиясы №4039 ретінде салынған. 1947 жылдың 17 ақпанында VBR-ге №5 ретінде сатылды. 1963 жылдың 1 тамызында зейнеткерлікке шықты. 1965 жылдың соңында Моррис округінің орталық теміржолында пайдалану үшін Эрл Гилге сатылды және 1966 жылдың 27 тамызында пайдалануға берілді. 1980 жылы жабылып қалған Моррис округінің орталық станциясында соңғы рет қолданылды. Қазір Уиппанидегі (Нью-Джерси штаты) Уиппани теміржол музейінде қалпына келтіруді күтуде. 6 2-8-0 Болдуин локомотивтер зауыты 32312 11/1907 4/1/1959 Бастапқыда Оңтүстік темір жолы №385 ретінде салынған. 1952 жылдың 17 қарашасында VBR-ге №6 ретінде сатылды және «Үлкен локомотив» деп аталды. 1956 жылдың қарашасында ауыр жөндеу жұмыстарына байланысты қызметтен шығарылды және 1959 жылдың 1 сәуірінде ресми түрде зейнеткерлікке шықты. 1963 жылы Эрл Гилге сатылып, Моррис округінің орталық теміржолында пайдалану үшін қалпына келтірілді. 1978 жылы MCC-де соңғы рет жарық көрді. Қазір Уиппанидегі (Нью-Джерси штаты) Уиппани теміржол музейінде тұрақты түрде көрініп тұр. 7 0-6-0 Лима локомотивтер зауыты белгісіз 1944 8/1/1963 АҚШ армиясы №4061 ретінде салынған. 1947 жылы №51 ретінде Норфолк және Портсмут белдеулі темір жолына сатылды. 1956 жылдың 20 сәуірінде VBR-ге сатылды. 1963 жылдың 1 тамызында зейнеткерлікке шыққан, кейіннен Steam Trains Inc. компаниясына сатылды, ол өз кезегінде Steam Trains Inc. компаниясының негізін қалаушылардың бірі Мистер Стоутқа сатылған. 1970 жылы локомотив басқа адамға сатылды, ол да мырза Стоут сияқты Steam Trains Inc. компаниясымен жақсы қарым-қатынаста болған жоқ. 1976 жылдың маусым айында локомотивті жоюға мәжбүр болды, ал қозғалтқыштың бөлшектері басқа қозғалтқыштарды қалпына келтіру үшін пайдаланылды. 8 0-6-0 American Locomotive Company белгісіз 1942 8/1/1963 АҚШ армиясы №4038 ретінде салынған. Кейін 1954 жылы 618-ге дейін қайта нөмірленді. 1958 жылы VBR-ге №8 ретінде сатылды. 1963 жылдың басында жарамды сақталған. 1965 жылдың соңында Делавэр Отсего темір жолына сатылып, №2 болып қайта нөмірленді. 1966 жылдан 1975 жылға дейін экскурсиялық қызметте болды. Қазір қозғалтқыш Билл Миллер иелігінде. 9 0-6-0 American Locomotive Company белгісіз 1942 8/1/1963 АҚШ армиясы №4023 ретінде салынған. Кейін 1954 жылы 616-ға дейін қайта нөмірленді. 1958 жылы VBR-ге №9 ретінде сатылды, бірақ ол 1961 жылдың 23 наурызына дейін қолданылмады. 1963 жылдың 1 тамызында соңғы бумен жұмыс істейтін жүк пойызын тарту мәртебесіне ие болды. 1967 жылдың маусым айында New Hope & Ivyland Railroad компаниясына сатылды. 1981 жылы қызметтен шығарылды. Қазіргі уақытта Бриджпортта, Нью-Джерсиде қалпына келтіруді күтуде. 10 SW1 Electro-Motive Diesel 1051 1940 әлі де қызметте Лаккаванна №430 ретінде салынған. 1963 жылы VBR-ге №10 ретінде сатылды. Union Tank Car Company компаниясына №12226 ретінде сатылды. Қазіргі уақытта Марион, Огайода қызметте. 11 SW1 Electro-Motive Division белгісіз 1940 белгісіз Лаккаванна №427 ретінде салынған. 1963 жылы VBR-ге №11 ретінде сатылды. 1973 жылы бөлшектерге таратылды. 1974 жылы Алабама штатының Бирмингем қаласындағы Railway Supply Company компаниясына алмастыру ретінде жіберілді. Кейіннен Джорджия штатының Бейнбридж қаласындағы Kaiser Chemical Company компаниясына сатылды. 2006 жылғы мәліметтер бойынша, Луизиана штатының Батон-Руж қаласындағы Formosa Plastics зауытында қызметте. 12 SW1 Electro-Motive Division 1053 1940 әлі де қызметте Лаккаванна №432, кейіннен 354 болып қайта нөмірленді. 1965 жылдың 7 маусымында VBR-ге №12 ретінде сатылды. 1985 жылы Union Tank Car Company компаниясына №12227 ретінде сатылды. Қазіргі уақытта жұмыс істеп тұр.

This is the locomotive roster of the Virginia Blue Ridge Railway. Number/Name WheelArrangement Builder Serial Number Built Retired Notes 1 2 8 0 H. K. Porter, Inc. unknown 1915 1953 Bought new. Only locomotive purchased new by the VBR. Scrapped in 1953. 2 (186) 2 8 0 Richmond Locomotive Works 2472 1895 1947 Ex Southern Railway #222, later renumbered to #186. Sold to the VBR on September 22, 1938. During its time on the VBR, the engine was never relettered or renumbered. Scrapped in 1947. 3 4 6 0 Baldwin Locomotive Works unknown 1909 1946 Originally built as Augusta Southern Railroad #73. Later sold to the Georgia and Florida Railroad as their #173. Sold to the VBR on November 10, 1941. Scrapped in 1946. 1st #4 0 4 0ST Vulcan Iron Works unknown 1909 1943 Originally built as Old Dominion Soapstone Corporation #2. Continued service until December 1, 1931. Sold to the Alberene Stone Company. Sold to the VBR in June 1942 as their 1st #4 (more commonly known as Vulcan number 1436). Sold to Leas & McVitty Inc. in December 1943. Last used in the late 1950s. Sold to Charles Wassum in 1961 and was displayed in front of a motel in Marion, Virginia. It was eventually purchased by Will Harris, a private collector, who moved it to his property in Goshen, Virginia, where it continues to sit on display today (without its saddletank). 2nd #4 0 6 0 Baldwin Locomotive Works 31899 10/1907 1951 Originally built as Atlanta, Birmingham and Atlantic Railroad #58, later Atlanta, Birmingham & Coast #58 after November 1926. Later sold to Georgia Car & Locomotive who in turn sold her to the U. S. Army and numbered as #6961). Sold to the VBR in 1947 as their 2nd #4. Sold to the Mead Corporation in Lynchburg, Virginia, in May 1951 as their #300. Now at the Wilmington and Western Railroad in Wilmington, Delaware. 5 0 6 0 American Locomotive Company unknown 11/1942 8/1/1963 Built as U. S. Army #4039. Sold to the VBR on February 17, 1947, as their #5. Retired on August 1, 1963. Sold to Earle Gil for use on the Morris County Central Railroad in late 1965 and entered service on August 27, 1966. Last used on the Morris County Central when it shut down in 1980. Now at the Whippany Railway Museum in Whippany, New Jersey awaiting restoration. 6 2 8 0 Baldwin Locomotive Works 32312 11/1907 4/1/1959 Originally built as Southern Railway #385. Sold to the VBR on November 17, 1952, as their #6 and became known as The Big Engine. Taken out of service in November 1956 due to heavy maintenance and officially retired on April 1, 1959. Sold to Earle Gil in 1963 and restored for use on the Morris County Central Railroad. Last ran on the MCC in 1978. Now at the Whippany Railway Museum in Whippany, New Jersey on static display. 7 0 6 0 Lima Locomotive Works unknown 1944 8/1/1963 Built as U. S. Army #4061. Sold to the Norfolk & Portsmouth Belt Line Railroad in 1947 as their #51. Sold to the VBR on April 20, 1956. Retired on August 1, 1963, and later sold to Steam Trains Inc. who in turn sold it to one of the founders of Steam Trains Inc. Mr. Stout. In 1970, the locomotive was sold to another individual who, like Mr. Stout, didn't have a good relationship with Steam Trains Inc. In June 1976, the locomotive was scrapped and parts of the engine were used to restore other engines. 8 0 6 0 American Locomotive Company unknown 1942 8/1/1963 Built as U. S. Army #4038. Later renumbered to 618 in 1954. Sold to the VBR in 1958 as their #8. Stored serviceable in early 1963. Sold to the Delaware Otsego Railroad in late 1965 and renumbered to #2. Remained in excursion service from 1966 until 1975. The engine is now under the ownership of Bill Miller. 9 0 6 0 American Locomotive Company unknown 1942 8/1/1963 Built as U. S. Army #4023. Later renumbered to 616 in 1954. Sold to the VBR in 1958 as their #9, however it was not used until March 23, 1961. Had the honor of pulling the last steam powered freight train on August 1, 1963. Sold to the New Hope & Ivyland Railroad in June 1967. Taken out of service in 1981. Now currently awaiting restoration at Bridgeport, New Jersey. 10 SW1 Electro Motive Diesel 1051 1940 still in service Built as Lackawanna #430. Sold to the VBR in 1963 as their #10. Sold to the Union Tank Car Company as their #12226. Currently still in service in Marion, Ohio. 11 SW1 Electro Motive Division unknown 1940 unknown Built as Lackawanna #427. Sold to the VBR in 1963 as their #11. Dismantled for parts in 1973. Sent to the Railway Supply Company of Birmingham, Alabama in 1974 as a trade in. Later sold to the Kaiser Chemical Company in Bainbridge, Georgia. As of 2006, it was reported to be in service at the Formosa Plastics facility in Baton Rouge, Louisiana. 12 SW1 Electro Motive Division 1053 1940 still in service Built as Lackawanna #432, later renumbered to 354. Sold to the VBR on June 7, 1965, as their #12. Sold to the Union Tank Car Company in 1985 as their #12227. Still in operation today.