Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияның тарихи үйі және мұражайы Камбриядағы үй
English historic house and museum
the house in Cumbria
Брантвуд – Англияның Камбрия аймағындағы, Конистон Вотер көліне қарап тұрған тарихи үй-мұражай. Бұл жерде бірнеше көрнекті тұлғалар тұрған. Үй мен аумағын қайырымдылық қор басқарады, ал үй Джон Раскинге арналған мұражай болып табылады, ол оның соңғы иелерінің бірі болған. Брантвуд Англияның Ұлттық мұра тізіміне II* санаттағы ғимарат ретінде енгізілген, сондай-ақ аумақтағы ғимараттар да тізімде бар.
Brantwood is a historic house museum in Cumbria, England, overlooking Coniston Water. It has been the home of a number of prominent people. The house and grounds are administered by a charitable trust, the house being a museum dedicated to John Ruskin, one of its final owners. Brantwood is recorded in the National Heritage List for England as a designated Grade II* listed building, and buildings in the grounds are also listed.
Тарих
Брант – ежелгі скандинавия сөзі, «батыр» немесе «тік» деген мағына береді, ал үй мен жер көлге қарай тік орманды аймақта орналасқан. Үй салынбас бұрын, бұл орын 18 ғасырда Көлдер аймасына келген алғашқы саяхатшылар үшін «көрікті жер» саналатын. Алғашқы үйді 18 ғасырдың соңында Томас Вудвилл салған, ол 6-8 бөлмеден тұрған. Бірнеше иесінен өткен соң, 1833 жыл шамасында мүлік пен үй кеңейтілді. 19 ғасырдың ортасында бұл жерде Англиялық дін қызметкері және альпинизмнің алғашқы қадамдарын жасаған Чарльз Хадсонның әкесі, Джозия Хадсон тұрды. 1852 жылы Виктория дәуірінің ағаш өрнекшісі, ақын, суретші, кітап иллюстраторы және әлеуметтік реформаторы Уильям Джеймс Линтон тұрды, ол келесі жылы үйді сатып алды. 1858 мен 1864 жылдар аралығында Линтон Лондонда тұрғанда, үйді ақын және египтолог Джеральд Массиге жалға берді. Линтон 1867 жылы балаларымен бірге Америкаға эмиграциялады. 1869 жылы Джордж Уильям Китчин, кейіннен Дурхам соборының деканы, Брантвудқа қоныстанды. 1871 жылы үй Джон Раскинге сатылды, ол оны бұрын ешқашан көрмегенін айтқан. Дегенмен, Китчин мен Раскин Оксфордта оқыған кезде танысқан достар болғандықтан, ол мүлік туралы біраз ақпарат білген болуы мүмкін. Раскин келесі жылы Брантвудқа келгенге дейін, үйді жөндеуге, мұнара салуға, оның үй қызметшісі мен отбасысы үшін шатыр салуға және бақты жақсартуға тапсырыс берді. Брантвудта болған уақытында Раскин оқу семинарларын өткізді, қазіргі тілмен айтқанда, оқыту семинарлары. Олар аптасына үш рет өткізіліп, әр күні әртүрлі тақырыптар талқыланды, атап айтқанда, өнер, әдебиет және әлеуметтану. Оның болмаған уақытында кешкі көмекшісі бұрынғы студенті Ричард Хоскен болды. Раскин резиденцияда болғанда, үйді Гейнсборо, Тернер және Пре-Рафаэлиттердің картиналары, минералдар, керамика және теңіз қабықшаларынан тұратын өнер туындыларымен толтырды. Раскинге оның туысы, Джоан Агнюге үйленген суретші Артур Северн және олардың отбасы қосылды. Үйге жиі келіп тұратын қонақ – Уильям Гершом Коллингвуд, суретші, археолог және скандинавиялық сагаларды аудармашысы. 1878 жылы үйдің оңтүстік жағына жаңа асхана салынды. 1890 жыл шамасында Северн отбасына қосымша бөлмелер беру үшін екінші қабат салынды, ал үйдің арт жағында Артур Северн пайдалануы үшін студия салынды. Осы кезеңде мүлік аумағы да кеңейтілді.
Brant is an old Norse word meaning "steep" and the house and grounds are situated on a steep wooded area overlooking the lake. Before the house was built the site was regarded as an "essential viewing point" for early visitors to the Lake District in the 18th century. The original house was built at the end of the 18th century by Thomas Woodville and consisted of between 6 and 8 rooms. After a number of owners, the estate and house were enlarged around 1833. In the middle of the 19th century the resident was Josiah Hudson, father of Charles Hudson who was an Anglican priest and an early mountaineer. In 1852 the resident was the Victorian wood engraver, poet, artist, book illustrator and social reformer William James Linton who bought the house the following year. Between 1858 and 1864, while Linton was living in London, the house was let to Gerald Massey, poet and Egyptologist. Linton emigrated with his children to America in 1867. In 1869, George William Kitchin, later Dean of Durham Cathedral, took up residence at Brantwood. In 1871 the house was sold to John Ruskin who it is claimed had never previously seen it. However, Kitchin and Ruskin were friends, having met at Oxford, so it is likely he may have had some prior knowledge of the property. Before Ruskin came to Brantwood in the following year, he arranged for repairs to the house, the addition of a turret, the building of a lodge for his valet and his family and for improvements to the garden. For a short time during his stay at Brantwood, Ruskin held tutorial sessions, what would be called today as teaching seminars. These were held three times each week and each day a different subject was covered, namely Art, Literature and Sociology. His evening assistant when he was absent was a Richard Hosken who had been a former student. When he was in residence, Ruskin filled the house with art, including paintings by Gainsborough, Turner and the Pre Raphaelites and a collection of minerals, pottery and sea shells. Ruskin was joined in the house by Arthur Severn, an artist married to Joan Agnew, his cousin and their growing family. A frequent visitor to the house was William Gershom Collingwood, painter, archaeologist and translator of Nordic sagas who lived nearby. In 1878, a new dining room was built at the south end of the house. A second storey was added around 1890 to provide additional rooms for the Severn family and a studio was built at the rear of the house for the use of Arthur Severn. During this time the estate was also extended.
Брантвуд Траст
1900 жылы Раскин қайтыс болғаннан кейін үй мен мүлігі Северн отбасының мұрасына айналды. Раскиннің өсиеті бойынша, үйі мен жинағын көру үшін келушілерге жылына 30 күн есік ашық болуы тілегі білдірілген. Бірақ Северндер бұл ниетті орындамады және көптеген үздік суреттерді сатты. 1931 жылы Артур Северн қайтыс болғаннан кейін, үйдің қалған заттары аукционда сатылды. Джон Раскиннің соңғы шәкірті Эмили Уоррен Брантвудты мұражай ету үшін сәтті қозғалыс бастады. Бембридж мектебінің және Бирмингем Раскин қоғамының негізін қалаушы Джон Говард Уайтхаус үйді сатып алып, ел үшін сақтап қалды. Ол 1951 жылы мүлікті ұрпақтарға жеткізу үшін тіркелген қайырымдылық қоры – Брантвуд Трастін құрды.
Following the death of Ruskin in 1900, the house and estate were inherited by the Severn family. In Ruskin's will, the wish was expressed that the house should be open for 30 days a year for visitors to see his house and collection. However, the Severns did not honour this intention and they sold many of the better pictures. After the death of Arthur Severn in 1931, the remaining contents of the house were sold by auction. Emily Warren, John Ruskin's last pupil, instigated a successful movement to have Brantwood made into a museum. The house was saved for the nation by John Howard Whitehouse, founder of Bembridge School and of the Birmingham Ruskin Society, who bought the house. He established the Brantwood Trust, a registered charity, in 1951 to care for the property for posterity.
Үй және үйдің аумағы
Үй ІІ дәрежелі* болып саналады. Келесі бөлмелер жұртшылыққа ашық. Қонақ бөлмесінде Раскиннің хатшысы, кітап сөресі және қабықша шкафы әлі де сақталған. Қабырға қағазы Раскиннің дизайнының көшірмесі, ал оның Венециядағы Сан-Марко шіркеуінің солтүстік кіреберісінің суреті қабықша шкафының үстінде ілінген. Жанында Раскиннің жұмыс істеген кабинеті орналасқан, онда Сэмюэл Пруттың суреті ілулі тұр. 1878 жылы салынған асхананың жеті сүйірт терезесінен Конистон тауларына көрініс ашылады. Онда Джеймс Норткот салған 3 жастағы Раскиннің портреті бар. Ескі асханада Раскиннің ерте суреттері сақталған. Жоғары қабаттағы мұнарада Раскиннің жатын бөлмесі орналасқан. Жер телімінде тағы төрт мұражай ғимараты бар. Қақпа және бұрынғы атқора ІІ дәрежелі* болып саналады. ІІ дәрежелі ғимараттардың қатарына бұрынғы көлік үйі мен атқора, тағы бір шаруашылық ғимараты және мұз сақтау үйі кіреді. Линтон ғимаратындағы Линтон бөлмесінде "Музыкалық тастар" деп аталатын литофон орналасқан, оны келушілер тарта алады. Раскин бұл бақты әртүрлі егіс және дренаж әдістерін сынау үшін пайдаланған, және онда тік және ирек жолдар бар. Оның қайтыс болғаннан кейін, тағы да безгек бұталар мен ағаштар отырғызылды. Кейін бұл аймақ 1980 жылдарға дейін өсіп кетіп, содан кейін қалпына келтірілді. Мүлік шамамен алғанда [ауданы] көл жағасын, жайылымды, еменді ормандарды және сортапты жерлерді қамтиды.
The house is listed at Grade II*. The following rooms are open to the public. The drawing room still includes Ruskin's secretaire, bookcase and shell cabinet. The wallpaper is a copy of Ruskin's design and his drawing of the north porch of St. Mark's, Venice, hangs above the shell cabinet. Next door is the study where Ruskin worked which contains a painting by Samuel Prout. The dining room, built in 1878, has views over to the Coniston mountains through its seven lancet windows. It contains a portrait of Ruskin aged 3 painted by James Northcote. The old dining room contains some early drawings by Ruskin. Upstairs in the turret is Ruskin's bedroom. In the grounds are four more listed buildings. The lodge and former stable are listed at Grade II*. Listed at Grade II are the former coach house and stable, another outbuilding, and an ice house. In the Linton Room in the Linton Building, there is a lithophone, called "The Musical Stones", which visitors may play. The garden was used by Ruskin to experiment in various forms of cultivation and drainage and it contains a series of steep and winding paths. After his death, more ornamental shrubs and trees were planted. The area then became overgrown until it was rediscovered in the 1980s and it has been much restored since. The estate covers around and includes lakeshore, pasture, oak woods, and moorland.